Tibetan
ནོ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ལ་ལྟ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེས་ ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ནི་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་སྟེ་དེའི་དབང་གིས་དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ཀྱང་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པ་དང༌། དམན་པ་དག་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་ན་ནི་རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་འདྲེན་ཏེ། དེ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་བརྒྱུད་པ་ལས་བསམས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སུ་ལ་འཇིགས་པ་ན་བསམ་པ་དེ་ལྟར་རྟོག་པར་བྱེད། གལ་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་གིས་རིང་བ་རྣམ་པ་བཞི་བརྟགས་པས་འཇིགས་སོ་ཞེ་ན། འོ་ན་འཕགས་པ་གནས་བརྟན་པ་དག་གིས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་དྲངས་མ་ཐག་ཏུ་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཆོས་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་བརྟགས་པའི་འཇིགས་པས་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་བརྒྱུད་པའི་བསམ་པ་གཏོང་བར་མི་བྱེད། དེ་ལྟ་བས་ན་སྡེ་པ་གཞན་དག་གིས་བསྒོས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མཐོང་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མ་མོ་ལ་ལྟོས་ཤིག་དང༌། དེ་ལས་ནི་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་བྱས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཀྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་གཟུགས་མེད་པ་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ནོ། །འདུས་མ་བྱས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ཡང་འདྲེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཐོབ་པ་ལ་བྱ་སྟེ། སྔར་ནི་འདུས་བྱས་སྐྱེད་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་རྒྱུའི་གནས་མཐུ་སྣ་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་སོ་སོར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་ཚོལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་རྫས་གཞན་དུ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་མཐུ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བྱས་པའི་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ན་མིག་ལས་ཀྱང་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་རྒྱུའི་གནས་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྐྱེན་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་བྱའི་རྒྱུ་ལ་ནི་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱ་བ་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱའོ། །ད་ལྟར་ན་ཡོངས་སུ་འཛིན་
Chinese
诺。共同作用之因，名为观彼唯一，即是智慧。彼所圆满摄持，即是与其同等具有，以彼之力，彼之外者亦将趣入。名为特殊者，若平等与下劣者自性趣入，则非特殊之因。如是，具有欲界之善法，亦能引导具有色界与无色界，以及不具有之善法，以其随顺之故。所谓“某些人说是由传承而思择”，若畏惧何者，则如是分别思择。若分别说者以四种长远分别而生畏惧，那么，圣者住立者们，为何不因思择欲界所行之善法立即能生无色界所行之法之畏惧，而舍弃传承之思择？如是，见随顺其他部派之所立，且观待大乘之母，彼中，完全熟悉之瑜伽士，于欲界所行之瑜伽所生之心之后，入于无色界等持，如是说。是故，彼亦是现前引导之因。所谓“亦引导未造作之现前”，是指涅槃之获得，先前已显示造作之生起。其中，依赖于因之处所的各种能力，是指非相应的行，各自决定，以及不寻求因果之体性，彼非存在于其他事物中。彼即是因，彼亦是由各种能力所作之决定。若非如此，则眼亦将生起显现之识等。其中，依赖于因之处所的集合，所谓集合，是指仅对缘起者起作用，而非对因起作用。如是，与因一同作用，故名共同作用之因。现在完全执持
English
No. The cause of acting together is called looking at that alone, which is wisdom. That which is completely grasped by it is possessing equality with it, and by its power, others besides it will also enter. Those called special, if the equal and the inferior enter by their own nature, then it is not a special cause. Similarly, virtuous dharmas that possess desire also lead to virtuous dharmas that possess form and formlessness, and those that do not possess, because they are in accordance with it. Some say that "some say it is considered from the lineage." If one fears what, then one speculates in that way. If the distinct speakers fear by considering the four kinds of distance, then why do the noble sthaviras not abandon the consideration of lineage because of the fear of considering that the virtuous dharmas that act in the desire realm will immediately arise the dharmas that act in the formless realm? Thus, seeing the following of the established positions of other schools, and looking at the mother of the Mahayana, in that, the yogi who is completely familiar, after the mind arising from the yoga that acts in the desire realm, enters into the samadhi of the formless realms, it is said. Therefore, that is also the cause of leading to manifestation. The so-called "also leads to the manifestation of the uncreated" refers to the attainment of Nirvana, and previously the arising of the created has been shown. Among them, relying on the various powers of the place of cause, it refers to the non-corresponding formations, each determined, and the nature of not seeking cause and effect, it does not exist in other substances. That itself is the cause, and that is also the determination made by various powers. If it were not so, then from the eye also, the consciousness of appearance, etc., would arise. Among them, relying on the collection of the place of cause, the so-called collection refers to acting only on the conditions, not on the cause. Thus, acting together with the cause, therefore it is called the cause of acting together. Now completely holding
Tibetan
པའི་ རྒྱུ་དང་འདིའི་བྱེ་བྲག་མ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་རྒྱུ་མཐའ་དག་འདུས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ལ་གཅིག་གིས་སྟོབས་ཀྱིས་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་འདི་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བའི་ཚོགས་པ་དང་འཐོབ་པའི་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་སྟོན་ཏོ། །འདིར་སྨོས་པ་གཞན་དག་ཏུའང་ཇི་ལྟར་སྲིད་པའི་དོན་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞག་དག་ན་རེ་སྔ་མ་རྣམས་ནི་ཕལ་ཆེར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་འདི་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་དང་འཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་དག་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དེ་ལྟ་བུ་སྲིད་མོད་ཀྱི་དེ་དག་ལ་འདུས་པ་མེད་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་མ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་པར་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་རྒྱུའི་གནས་བར་དུ་གཅོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་འདོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་ལྟར་ན་མེད་པ་གཞན་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་ཐ་སྙད་ཡོད་པས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འདིར་རྒྱུས་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་རྒོལ་བ་དེ་ནི་དེའི་རྐྱེན་མ་ཚང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བར་དུ་གཅོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉེ་བར་གནས་པར་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མར་མེ་ལ་སོགས་པས་བར་དུ་གཅོད་པ་བསལ་བ་ལ་བྱའོ། །འོ་ན་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དང་འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྫས་ནི་གཅིག་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་བྱེ་བྲག་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྔ་མའི་རྐྱེན་མཐའ་དག་དང་འགྲོགས་པ་ཡིན་གྱི་བར་དུ་གཅོད་པ་ནི་རྒྱུ་གཅིག་པུ་ཡིན་པར་ཟད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་དང་ནི་ས་བོན་ལས་བྱེ་བྲག་ཡོད་དོ། །ཡང་ན་བར་དུ་གཅོད་པ་མེད་པ་ཙམ་ཉིད་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཡང་ཉེ་བ་ཙམ་གྱིས་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འགའ་ཞིག་མེད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་ཡང་ཉེ་བར་གྱུར་པས་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་དེ་ནི་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྐྱེན་གྱི་གནས་ས་བོན་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུའི་རྐྱེན་འདོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་བོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ལ་བྱ་སྟེ། གཞན་དག་ཏུ་ནི་བག་ཆགས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྒྱུའི་གནས་དང་རྐྱེན་གྱི་གནས་བག་ཆགས་དང་མཐུན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་ པར་སྨིན་པའི་འབྲ
Chinese
的 因和此的差别未显示，因此，俱有因是如前所说的所有因聚合的自性，因为互相以力量而作，所以称为俱有。因此，俱有因在此显示生之集合和得之集合等。此处所说其他也是说了如何存在的意义，因为那些是它的一部分。另一些人说，先前的那些大多是生的因，因此，俱有因在此显示生和得等。另一些人说，那样存在虽然可以，但那些没有聚合，因此未显示，这样说是合理的。对此，依于阻断因之位置而施设不顺品之因，名为：如何没有成为其他的因呢？因为有那样的名称，所以没有过失。此处，因如何对它作呢？这样反驳，那是使它的缘不齐全。如果不是阻断而成为亲近安住，名为：以灯等遣除阻断。那么，俱有因和此有什么差别呢？有些人说，体是一样的，只是作用上有差别。又有些人说，是与先前所有缘伴随，而阻断只是一个因而已。完全执持的因和种子有差别。或者，仅仅没有阻断就成为因，例如，法之相续的因存在，也仅仅以亲近而作饶益，同样，某物成为没有，也是因为亲近而生，所以那是相同的。对此，缘之位置依于种子而施设因之缘，名为：种子是指明显表达的习气之种子，其他则是习气之主之缘。对此，因之位置和缘之位置依于与习气相符而 异熟果
English
The difference between the cause and this is not shown. Therefore, the co-existent cause is the nature of the aggregation of all the causes mentioned above, because they act with strength to each other. Therefore, it is called co-existent. Therefore, the co-existent cause shows the collection of births and the collection of attainments, etc. here. What is said here is also the meaning of how it exists, because those are a part of it. Some others say that the previous ones are mostly the cause of birth. Therefore, the co-existent cause shows birth and attainment, etc. here. Others say that it is possible, but those are not aggregated, so it is not shown. It is reasonable to say that. In this regard, it is called that the cause of dissimilar qualities is applied based on the interruption of the position of the cause. How can non-existence become the cause of others? Because there is such a name, there is no fault. Here, how does the cause act on it? This refutation is to make its conditions incomplete. If it is not an interruption and becomes close to dwelling, it is called the removal of interruption by lamps, etc. Then, what is the difference between the co-existent cause and this? Some say that the substance is the same, but there is a difference in function. Some others say that it is accompanied by all the previous conditions, but the interruption is only one cause. There is a difference between the cause of complete grasping and the seed. Or, just the absence of interruption becomes the cause. For example, the cause of the continuity of Dharma exists, and it also benefits by being close. Similarly, something becomes non-existent, and it is also born because of being close, so it is the same. In this regard, the condition of the cause is applied based on the seed, which is called: seed refers to the seed of habit that is clearly expressed, and others are the condition of the owner of habit. In this regard, the position of the cause and the position of the condition depend on being in accordance with the habit, and the result of ripening.
Tibetan
ས་བུ་དང་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་འདོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྒྱུའི་གནས་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་འདོགས་པར་བྱེད་ཀྱི་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ནི་དམན་པའི་ཕྱིར་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་རྣམས་དང་མཐུན་པ་ཡིན་པར་སྔར་ཡང་རྣམ་པར་མ་བཞག་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་ཕན་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་ཡིན་གྱི་དེ་མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་གོ །འདི་ལྟ་སྟེ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་སྡེ་པ་དག་གིས་སྨྲས་པ། རྒྱུ་ནི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། མིག་དང་གཟུགས་ནི་སྔ་ལ་དེ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ཡང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་བ་དང༌། རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་བྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་བ་དང༌། དེ་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་འདོད་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མར་མེ་རྟེན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་སྔ་མ་དག་གིས་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མིག་དང་གཟུགས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་གནས་དང་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །སྐྱེད་པ་པོ་ནི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་ཡང་འདོད་ལ་རག་གོ །གཞན་ཡང་སྨྲ་བར་ནུས་ཏེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འདས་པ་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །གང་འདས་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དྲ་བ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་འདས་མ་ཐག་པའི་གཟུགས་ནི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགགས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལོན་པའི་གཟུགས་བཞིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་དེ་ལ་འགགས་པ་དང་འགགས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལོན་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པར་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །ལོག་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའོ། །གཞན་དག་རྗེས་སུ་ དཔག་པ་དེ་ལྟ་བུས་འཇིགས་ནས་སྨྲས་པ། དེ་ནི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱི་མཇུག་ཐོགས་ཁོ་ནར་སྔོན་པོ
Chinese
所謂的「如同種子和同類因的果實」是指，從因的處所，依賴業的習氣而產生異熟果，而不是依賴明顯表達的習氣。因為對此來說，明顯成立的就是同類因的果實。未被預言的，因為低劣，所以與善和不善相符，以前也沒有明確地安立，異熟果是不相符的。對此，「因是利益之義」是確定的詞語，但那不是定義。其餘的是方便之因，是指隨後安立名稱等等。例如，所謂的眼識，是俱生因的宗派所說的。因僅僅是不俱生，因為眼和色在前，從此產生識等等。了知他人的心也是因為緣於現在產生的，以及作為因的色也是因為依賴俱生而承諾的，以及他們認為的增長和減少等等，但俱生之燈所依賴的，僅僅是先前的那些所證成的，所以說沒有，這是不合理的。眼和色是，例如，僅僅是作為處所和對境的識之因的實體而已。生起者也認為不一定是俱生，這取決於。另外也能說，眼識不是緣於過去的，因為沒有分別念，如同聲音。凡是過去的，那就是分別念，例如具有網狀的意識。不是分別念的識之對境，剛過去的色不是境，因為是過去的。如同滅盡後一百年的色，在那一剎那滅盡和滅盡後一百年，在事物不存在的自性上沒有差別。返回是不造作的。其他人因為害怕那樣的推測而說，那不是對境，而僅僅是青色等等的緣的後續，青色
English
The so-called "fruits that are like seeds and homogeneous causes" means that from the place of the cause, the ripening fruit is produced depending on the karmic imprints, but not on the imprints of explicit expression. Because for this, what is manifestly established is the fruit of a homogeneous cause. That which is not prophesied, because it is inferior, is in accordance with good and non-good, and has not been clearly established before, the ripening fruit is not in accordance. Regarding this, "cause is the meaning of benefit" is a definite term, but that is not a definition. The rest are the causes of means, which refer to the subsequent establishment of names and so on. For example, the so-called eye consciousness is what is said by the school that is the co-emergent cause. The cause is only non-co-emergent, because the eye and form are prior, and from this consciousness arises, and so on. Knowing the minds of others is also because it is focused on what is currently arising, and the form that is the cause is also because it is acknowledged based on co-emergence, and they think of increase and decrease, etc., but what the co-emergent lamp relies on is only what was proven by the previous ones, so saying that it does not exist is unreasonable. Eye and form are, for example, merely the substance of the cause of consciousness as the place and object. The producer also thinks that it is not necessarily co-emergent, it depends. Furthermore, it can be said that eye consciousness is not focused on the past, because there is no conceptualization, like sound. Whatever is past, that is conceptualization, like the consciousness of the mind with a net. The object of consciousness that is not conceptualization, the form that has just passed is not an object, because it is past. Like a form that is a hundred years after extinction, there is no difference in the nature of non-existence between extinction at that moment and a hundred years after extinction. Returning is unconditioned. Others, fearing such speculation, say that it is not an object, but only the continuation of the conditions of blue, etc., blue.