English
It is like that. The fruit is clinging to love without separation. The object is the nature of experiencing benefit and preventing harm, and it is some part of the object. The state is the state of body and mind that benefits and prevents harm to the great elements of the senses. Latency refers to the feeling that is neither painful nor pleasant, which is called ignorance latency. The appearance is the appearance of the image of the object as mentioned above. The nature is to be free from falling into the extremes of happiness and unhappiness, and to experience the nature of individual awareness when in the intermediate state. Detailed distinction is that although the teacher did not teach without distinction, in terms of the meaning of being in the intermediate state, there is also a similarity in equanimity. In terms of the difference between pervasive defilement and pervasive purification, there are two types. In terms of the difference between virtue and so on, there are three types. The equanimity of diligence, the equanimity of thorns, the equanimity of six branches, the equanimity of Brahma-dwelling, the equanimity of the branch of enlightenment, the equanimity of formation, the equanimity of insight, the equanimity of the intermediate state, the equanimity of meditation, and the equanimity of complete purification, there are ten types in total. Among them, the equanimity of diligence is counted as diligence that is neither too tight nor too loose. Based on this, it is said that at that time, one should cultivate the characteristics of equanimity from time to time, and so on. The equanimity of feeling is the nature as mentioned above. Based on this, it is said that when his mind desires, the state of equanimity will arise, and so on. The equanimity of the six branches refers to the Arhat who has abandoned attachment and anger, is close to the six desirable and undesirable objects, and the completely pure nature of things also has that appearance. Based on this, it is said that for this monk who has exhausted the outflows, if the eyes see the forms, the mind will not become happy, nor will the mind become unhappy, but will be in a state of equanimity.
Tibetan
་གནས་ཏེ་དྲན་པ་དང་ཤེས་པ་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚངས་པའི་གནས་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་གནོད་སེམས་དང་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་མཐའ་ལས་དབེན་ཞིང་བར་མ་དོར་གནས་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མོས་ཏེ། ཁྱབ་པར་བྱས་ནས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་བཏང་སྙོམས་ནི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་མ་དོར་གནས་པའི་རྣམ་པར་གྱུར་པ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་བཏང་སྙོམས་ནི་སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་དབྱིབས་སུ་མི་འཛིན་པར་བར་མ་དོར་གནས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་དང་དེ་དག་ལས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་ནི་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། །དེའི་རྣམ་པར་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་འདིར་བྱེ་བྲག་མེད་པར་བྱས་ཏེ་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མཐོང་གི་བཏང་སྙོམས་ནི་སྤོང་བའི་ལས་ཀྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་བར་མདོའི་ལས་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། གང་ཡོད་པ་དང། གང་བྱུང་བ་དེ་སྤོང་བར་བྱེད་ཅིང་བཏང་སྙོམས་བར་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་བར་མ་དོར་གནས་པའི་བཏང་སྙོམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རྣམས་མཉམ་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་བར་མ་དོར་གནས་པར་གྱུར་པ་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་བར་མ་དོར་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བསམ་གཏན་གྱི་བཏང་སྙོམས་ནི་བདེ་བའི་སྙིང་པོ་ལ་ཡང་ཕྱོགས་སུ་ལྟུང་བ་མི་སྐྱེད་པ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡོངས་སུ་དག་པའི་ བཏང་སྙོམས་ནི་མཐུན་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་མི་མཐུན་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལ་སྤྱད་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་རབ་དང་ཚོར་བ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ལ་དུས་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དུས་རྣམས་དང་སྦྱར་རོ། །ཡང་གཞན་ད
Chinese
说安住于正念和正知。梵住的舍，是远离嗔恚和贪欲的贪着边，安住于中庸之性，是能近取的相。依此而说，以具足舍的心，于一方信解，周遍作已，圆满而住等。菩提分法的舍，是与俱生诸法安住于中庸之性的行相。依此而说，修习舍等觉支。行的舍，是不执著于障碍等，分别而安住于中庸之性。依此而说，从彼等之中，止观之分是名为舍。其行相虽多，然此处无差别而安立。胜观的舍，是于断除之业的最后，安住于中庸之业。依此而说，凡所有及凡所生，彼皆断除，而得舍中庸。其中，安住于中庸之舍，是俱生诸法一同趣入。依此而说，希愿等断除之行诸法的安住于中庸之性，是行诸法的安住于中庸之性。禅定的舍，是不于安乐之精要亦生起偏堕。依此而说，具念而安住于舍。清净的舍，是一切随顺皆清净，不随顺皆寂灭，是无所用。依此而说，舍与正念皆清净。一切清净亦以智慧和受及行的舍之差别而尽为三种。其中，如何安立三时耶？所谓死殁和生，彼以外和内的诸事物生起之故，与诸时相合。又其他
English
It is said that one abides in mindfulness and awareness. The equanimity of the Brahma-viharas is characterized by being remote from the extremes of malice and desire for sensual pleasures, and by dwelling in the middle, which is conducive to near attainment. Based on this, it is said that with a mind endowed with equanimity, one is devoted to one direction, pervades it, perfects it, and abides in it, and so on. The equanimity of the limbs of enlightenment is the aspect of dwelling in the middle of co-emergent dharmas. Based on this, it is said that one cultivates equanimity, the limb of perfect enlightenment. The equanimity of formations is the state of dwelling in the middle without separately discriminating or grasping at shapes in relation to obscurations and so on. Based on this, it is said that from among these, the aspects of tranquility and insight are called equanimity. Although its aspects are many, here it is established without distinction. The equanimity of insight is the state of dwelling in the activity of the middle at the end of the activity of abandonment. Based on this, it is said that whatever exists and whatever arises, that is abandoned and equanimity is attained in between. Among these, the equanimity of dwelling in the middle is the simultaneous entry of co-emergent dharmas. Based on this, it is said that the state of dwelling in the middle of the formations of abandonment, such as desire, is the state of dwelling in the middle of the formations. The equanimity of meditation does not give rise to falling into partiality even towards the essence of bliss. Based on this, it is said that one abides in equanimity with mindfulness. The completely pure equanimity is that in which all that is concordant is completely pure and all that is discordant is nearly pacified, and is without use. Based on this, it is said that equanimity and mindfulness are completely pure. All purity is exhausted into three types by the distinctions of equanimity of wisdom, feeling, and formation. Among these, how are the three times established? The so-called death and birth are combined with the times because they are based on the arising of external and internal things. And others
Tibetan
ག་ན་རེ་དེ་ལས་གཞན་པ་བཏགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་མ་གཏོགས་སོ་ཞེས་སྨོས་པ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར་འདིར་དུས་ལ་སོགས་པ་དག་བརྩམས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། དེ་ལྟ་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚིག་ཀྱང་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཡིན་ལ། བཏགས་པའི་ཡོད་པ་གཞན་དག་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་མ་སྨོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །ས་བོན་རྣམས་ནི་ཆོས་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ས་བོན་གྱི་རྟེན་རྣམ་པར་ཤེས་པའམ་གཟུགས་འདས་པ་དེ་ལ་ནི་ས་བོན་ཡང་འདས་པ་ཡིན་པར་གཞག་གི་རང་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འབྲས་བུ་མ་བྱིན་པའི་ས་བོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་མ་བྱིན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འབྲས་བུ་བྱིན་པའི་སྔོན་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་དེ། དེ་མེད་ཀྱང་རྟེན་ནི་ད་ལྟར་གྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱེས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་ན་ས་བོན་ནི་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ་དེ་ལྟ་ན་འབྲས་བུ་མ་བྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་བར་ཟད་ན་དེའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་བྱིན་མ་བྱིན་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ས་བོན་རྣམས་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཅིག་ཤོས་འདི་བསྟན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འམ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་པས། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཐམས་ཅད་ལྟར་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དེ། རེ་ཞིག་ཕྱོགས་སྔ་མས་ཀྱང་འབྲས་བུ་མ་བྱིན་པ་ལས་ཞེས་རེས་པར་བརྗོད་དགོས་ཏེ། དེའི་འདས་པ་ཉིད་ནི་འབྲས་ བུ་མ་བྱིན་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཤེས་བར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པའི་ཡང་འམ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་མེད་ཀྱང་སྦྱོར་བ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་འགྲོ་འོང་སྒྱེལ་འདུག་པ། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་བྱོས་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྒྱུ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུས་མ་བྱས་རྣམ་པར་གཅོད་པ་སྟེ། དུས་དེ་དག་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་སྟོན་ཏེ། འདིར་ཡང་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ས་བོན་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སེམས་དང
Chinese
那么，有人说，除了那些被假立的法之外，那些被提及的又是什么呢？因此，这里就撰写了时间等等。如果是这样，那么现在所说的这些话也是没有结果的。为什么不提及其他被假立的存在呢？等等，会有很多这样的说法。关于“种子与该法不可分离”这句话，有些人说，种子的所依是识或已逝的色，对于那个所依来说，种子也是被认为是已逝的，但不是从自身来说，因为没有有为法的特征。为了证明这一点，即这是指未产生果实的种子而说的，所以说了“从未产生果实”。在产生果实之前，没有这样安立的，即使没有果实，所依也是现在的，因为已经产生了。那时，种子就是已逝的。有些人又说，如果是这样，那么只需说“未产生果实”就可以了，因此，“从产生或未产生果实”这句话就显示了另一种将种子安立为已逝等等的方式。还有些人说，如果是这样，那么也应该说“又”这个词，因此，这也是不合理的。还有些人说，即使像所有情况一样，也没有过失，因为暂且前一种观点也必须重复说“从未产生果实”，因为必须知道它的已逝仅仅是因为未产生果实。即使没有第二种观点的“又”这个词，也可以连接，例如，“在世间也可以行走、来往、跌倒、坐卧，随你喜欢”。“有因”是指对非有为法的区分，因为那些时间是用有为法的特征来区分的。如何安立呢？等等，这些显示了生等等，这里也像前面一样连接。有些人说，用种子来安立生等等，是指在一切识的相续中，等等，心和
English
Then, some say, what are those mentioned besides those imputed dharmas? Therefore, here time and so on are composed. If so, then the words spoken now are also fruitless. Why not mention other imputed existences? And so on, there will be many such statements. Regarding the statement "seeds are inseparable from that dharma," some say that the basis of the seed is consciousness or the past form, and for that basis, the seed is also considered past, but not from itself, because there is no characteristic of conditioned phenomena. In order to prove that this is said with regard to the seed that has not produced fruit, it is said "from not producing fruit." Before producing fruit, there is no such establishment, even if there is no fruit, the basis is still present, because it has already arisen. At that time, the seed is indeed past. Some also say that if so, then it is enough to say "not producing fruit," therefore, the phrase "from producing or not producing fruit" shows another way of establishing seeds as past and so on. Still others say that if so, then the word "also" should also be said, therefore, this is also unreasonable. Still others say that even if it is like all cases, there is no fault, because for the time being, the former view must also repeatedly say "from not producing fruit," because it must be known that its past is only because of not producing fruit. Even without the word "also" in the second view, it can be connected, for example, "In the world, you can also walk, come and go, fall, sit and lie down, do as you please." "Having a cause" refers to the distinction of the unconditioned, because those times are distinguished by the characteristics of conditioned phenomena. How to establish it? And so on, these show birth and so on, and here also connect as before. Some say that establishing birth and so on by seeds refers to all the continuums of consciousness, and so on, mind and