Tibetan
་སོགས་པ་དག་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་དག་ས་ཆེན་པོ་པ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་དག་གི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། སེམས་དམིགས་པ་ལ་བུལ་བར་འཇུག་པ་ན་ལས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དད་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་ རབ་ནི་ས་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཐེ་ཚོམ་དང་ལྡན་ན་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དྲན་པ་ནི་འདྲིས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པར་གཉི་ག་ལ་ཡང་གྲུབ་པ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་དམིགས་པ་ལ་ནི་ལུང་ཡང་མེད་ལ་རིགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་དྲན་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དྲན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་ག་ལ་ཡོད། མི་མཐུན་པའི་དངོས་པོ་ལ་འདོད་པ་ཡང་ག་ལ་ཡོད། མ་ངེས་པའི་དོན་ལ་མོས་པ་ཡང་ག་ལ་ཡོད། བཙུན་པ་འདུས་བཟང་ནི་ངེས་པའི་དོན་ལ་མོས་པར་མི་འདོད་དེ། དེ་ནི་མདོ་སྡེ་དང་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་ལོ། །མདོ་སྡེ་ལས་ནི་བདག་གིས་སེམས་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ་འདི་དག་ལ་བདག་མེད་པར་མོས་སོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་ཀྱི་མདོ་ལས་ཀྱང་ངེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་གསུངས་ཀྱི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཀག་གོ །བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་མོས་པ་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་དེ་གཉི་ག་ཡང་དྲན་པའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་དོན་རང་གི་འདུན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་ལྔ་ཁོ་ནའོ། །ཚོར་བས་ལས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། སྲིད་པ་སྐྱེ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་པའི་ལས་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བདེ་བའི་ཚོར་བ་ནི་ཕྲད་པར་སྲེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ནི་འབྲལ་བར་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ནི་གཉི་ག་མེད་ཅིང་བར་མདོར་གནས་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དེ། བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་སོམ་ཉི་ཟ་བ་འདི་ལྟར་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ནི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ནི་སིམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། སྡུག་བསྔལ་ནི་གདུང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པར་བཟུང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མེད་པ་ཙམ་ཡིན་པར་རྟོགས་པས་དེ་ལྟ་བས་ན་གཉི་ག་བཀག་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀྱེ་རེག་པ་དང་སེམས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཇི་ལྟར་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དང༌། ཅི་དེ་དག་ཀྱང་མེད་པ་ཡིན་ནམ་ཇེ་སྨྲོས་ཤིག་དེའི་ལས་ནི་སྔར་ཡང་ཅུང་ ཟད་སྨྲས་མོས་ཀྱི་གསལ་བར་འོག་ནས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཉི་ག་བཀག་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་མི་གནག་མི་དཀར་བའི་ལས་གཞན་དུ་དེ་ཡང་མེད་པ་ཙམ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འདི་ལ་མང་པོ་དག་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ན་དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་འདི་ནི་ལུང་དང༌། རིགས་པ་དང༌། རྒྱུ་དང༌། འབྲས་བུ་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། གནས་སྐབས་དང༌། བག་ལ་ཉལ་བ་དང༌། རྣམ་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་དང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དག་གིས་གོ་སླ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ལུང་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་མྱོང་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་མྱོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་རེག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དེ་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་ཏེ། སྔ་ནས་ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཡང་ནུབ་པས་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བ་བཏང་སྙོམས་དང༌། དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་བ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའོ། །རིགས་པ་གང་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སེམས་ནི་ཚོར་བའི་རྫས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདེ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་བཞིན་ནོ། །ཆོས་མི་མཐུན་པ་ནི་གཟུགས་སོ། །ཡང་ན་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། གསུམ་དུ་བགྲང་བ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་སའི་སྐབས་སུ་ཡང་ཚོར་བ་མེད་ན་སེམས་འབྱུང་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ལུང་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ཙམ་དུ་བསྟན་པས་མཐུ་ཟད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཚིག་ཡོད་པས་ན། དེའི་རྒྱུ་ནི་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་མོང་བར་འགྱུར་བའི་རེག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལས་བྱུང་བར་གསུངས་པས་ན་དེའི་རྫས་ཉིད་ དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ལས་བདེ་བ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ནི་མི་འབྲལ་བར་སྲེད་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་ནི་ཕན་འདོགས་པ་དང་གནོད་པ་ལས་བཟློག་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། དམིགས་པའི་དངོས་པོའི་ཆ་འགའ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །གནས་སྐབས་ནི་དབང་པོའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་ཕན་པ་དང་གནོད་པ་ལས་བཟློག་པའི་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་དག་གོ །བག་ལ་ཉལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ལ་ནི་གཏི་མུག་བག་ལ་ཉལ་ལོ་ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །རྣམ་པ་ནི་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་དངོས་པོའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྣམ་པ་འབྱུང་བའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བདེ་བ་དང་མི་བདེ་བའི་མཐའི་ཕྱོགས་སུ་ལྟུང་བ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །བར་མ་དོར་གནས་པའི་སོ་སོར་རིག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །།རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་བྱེ་བྲག་མེད་པར་བསྟན་ཀྱང་བཏང་སྙོམས་ནི་བར་མ་དོར་གནས་པའི་དོན་གྱིས་རྣམ་པ་གཅིག་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་བཏང་སྙོམས་དང༌། ཚེར་བའི་བཏང་སྙོམས་དང། ཡན་ལག་དྲུག་གི་བཏང་སྙོམས་དང༌། ཚངས་པར་གནས་པའི་བཏང་སྙོམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་བཏང་སྙོམས་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་བཏང་སྙོམས་དང༌། ལྷག་མཐོང་གི་བཏང་སྙོམས་དང༌། བར་མ་དོར་གནས་པའི་བཏང་སྙོམས་དང༌། བསམ་གཏན་གྱི་བཏང་སྙོམས་དང༌། ཡོངས་སུ་དག་པའི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་བར་དག་གིས་རྣམ་པ་བཅུའོ། །དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་བཏང་སྙོམས་ནི་ཧ་ཅང་ཡང་མི་འགྲུས། ཧ་ཅང་ཡང་མི་ལྷོད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་སུ་བགྲང་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་དུས་དུས་སུ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ནི་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། གང་གི་ཚེ་དེའི་སེམས་འདོད་པ་ན་བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པར་འབྱུང་བར་གྱུར་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡན་ལག་དྲུག་གི་བཏང་སྙོམས་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་ སྤངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་ཡུལ་དྲུག་དང་ཉེ་བར་གྱུར་ཅིང༌། ཡོངས་སུ་དག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་ཡང་དེའི་རྣམ་པ་ཡོད་པ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་འདི་ལ་དགེ་སློང་ཟག་པ་ཟད་པ་ནི་མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་ན་ཡིད་བདེ་བར་ཡང་མི་འགྱུར། ཡིད་མི་བདེ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞིང་བཏང་སྙོམས་སུ
Chinese
等，为了说那些认为智慧等是大地者而说：当心识迟钝地专注于目标时，因为不专注于业，所以没有像信仰一样的智慧。因此，智慧不是大地。同样，如果心识具有怀疑，也如前一样。记忆是专注于熟悉的事物，这在两者中都成立。对于除此之外的目标，既没有经文，也没有道理。如果说没有在体验中忆念，那么说“由忆念本身来体验”又在哪里呢？对于不一致的事物，欲望又在哪里呢？对于不确定的事物，信解又在哪里呢？尊者集贤不希望信解确定的事物，因为这与经部和论典相违。经部中说：“我以心识无论如何都信解这六处无我。”《谷麦经》中也说，只是确定，遮止了说是欲望。论典中也说，信解是目标。如果说那两者也是记忆的意义，那么就是意义本身的意愿。因此，遍行只有五种。如果问感觉做什么用，回答说，做产生有和舍置的作用。快乐的感觉是贪著接触的原因。痛苦的感觉是贪著分离的原因。非苦非乐的感觉是没有两者且处于中间状态的事物之特征，是舍置的原因。那么，非苦非乐的感觉的自性是什么呢？为什么要怀疑呢？像这样，心所的进入是各自自己应该知道的。像这样，快乐的感觉是令人平静的，痛苦是令人痛苦的，抓住什么是非苦非乐的作用呢？因此，认识到那只是没有快乐和痛苦，因此显示了遮止两者。因为这是著名的。唉！触和心识等如何各自自己
English
etc., it is said for the sake of those who say that wisdom etc. are the great earth: When the mind is dull in focusing on the object, because it does not focus on the action, there is no wisdom like faith. Therefore, wisdom is not the great earth. Similarly, if the mind has doubt, it is the same as before. Memory is established in both as focusing on familiarity. For other than that object, there is neither scripture nor reason. If it is said that there is no memory in experience, then where is it said that "experience is by memory itself"? Where is the desire for inconsistent things? Where is the faith in uncertain things? Venerable Dusang does not want to believe in certain things, because it contradicts the sutras and treatises. In the sutras it says, "I believe with my mind that these six sources are without self." In the Sutra of Grain Birth it is also said that it is only certain, and it is forbidden to say that it is desire. It is also said in the treatises that faith is the object. If it is said that both of them are the meaning of memory, then it is the intention of the meaning itself. Therefore, there are only five omnipresent ones. If you ask what feeling does, the answer is that it does the work of generating existence and abandoning it. The feeling of happiness is the cause of craving for contact. The feeling of suffering is the cause of craving for separation. The feeling that is neither suffering nor happiness is the characteristic of things that are without both and in an intermediate state, and is the cause of abandonment. So what is the nature of the feeling that is neither suffering nor happiness? Why doubt? In this way, the entry of mental events is something that each person should know for themselves. In this way, the feeling of happiness is calming, and suffering is painful, so what is the action of neither suffering nor happiness? Therefore, realizing that it is only the absence of happiness and suffering, it is shown that both are prevented. Because this is famous. Alas! How do touch and mind etc. each themselves
Chinese
应当行持，如果这些也没有，那还说什么呢？它的作用之前也稍微说过了，下面会清楚地讲述。即使两种都已遮止，但还有非黑非白的其他作用，不仅仅是没有而已。另外，很多人对此产生怀疑，因此，为了容易理解，应从教证、理证、因、果、所缘、状态、随眠、相、自性以及详细区分等方面来阐述这个舍受。其中，教证是：感受非痛苦也非快乐的感受，就是如实了知感受非痛苦也非快乐的感受。又说：依靠将要感受非痛苦也非快乐的触，将会产生非痛苦也非快乐的感受。同样，他舍弃了快乐，也舍弃了痛苦，先前的心乐和心不乐也已止息，因此处于非乐非苦的舍以及忆念完全清净的第四禅。诸如此类都已宣说。理证是什么呢？非痛苦也非快乐的状态的心，与感受的实体是相应的。因为是心，就像与快乐相应的心一样。不相同的法是色。或者说，舍受是实有的，因为是从三种中产生，就像前面一样。在意的阶段，如果没有感受，心所也不会产生，应该这样理解。一切有情并非都具有快乐和痛苦，因此，舍受是实有的。教证只是指出了存在本身，力量并没有穷尽。因为有这样说的词句：将会这样产生。所以，它的原因是将要感受非乐非苦的触，世尊这样说过。因此，因为说从将要感受的那个产生，所以它的实体是存在的，就像从将要感受快乐而说快乐存在一样。
English
It should be practiced, and if these are not present, then what is there to say? Its function has been mentioned slightly before, and it will be clearly explained below. Even if both are blocked, there are other functions that are neither black nor white, not just non-existent. Furthermore, many people have doubts about this, so for the sake of easy understanding, this equanimity should be explained from the aspects of scripture, reasoning, cause, effect, object, state, latent tendencies, aspect, nature, and detailed distinctions. Among them, the scriptural evidence is: "Experiencing a feeling that is neither suffering nor happiness is to truly know the feeling that is neither suffering nor happiness." It is also said: "Relying on contact that will experience neither suffering nor happiness, a feeling that is neither suffering nor happiness will arise." Similarly, he has abandoned happiness and also abandoned suffering, and the previous mental pleasure and displeasure have also ceased, therefore he abides in equanimity that is neither pleasure nor pain, and the fourth dhyana with completely purified mindfulness. Such things have been taught. What is the reasoning? The mind in a state of neither suffering nor happiness is in accordance with the substance of feeling. Because it is mind, like the mind that is in accordance with happiness. The dissimilar dharma is form. Or, equanimity is substantially existent, because it arises from being counted among the three, just like before. In the stage of mind, if there is no feeling, mental events will not arise, this should be understood. Not all sentient beings possess happiness and suffering, therefore, equanimity is substantially existent. The scriptural evidence only points out existence itself, the power is not exhausted. Because there are words that say: "It will arise in this way." Therefore, its cause is contact that will experience neither pleasure nor pain, the Bhagavan has said. Therefore, because it is said to arise from that which will be experienced, its substance is existent, just as it is said that happiness exists from that which will experience happiness.
Chinese
就像这样。果就是不离贪爱。所缘是能体验饶益和遮止损害的体性，是所缘事物的某些部分。状态是对于诸根大种有饶益和遮止损害的身心状态。随眠是指对于非痛苦也非快乐的感受，称为愚痴随眠。相是指如前所说的对境的影像之相显现。自性是指远离堕入快乐和不快乐的边际，处于中阴状态时各自体验觉知的自性。详细区分是，虽然导师没有无差别地开示，但以中阴状态的意义来说，舍也有相同之处。以遍染和遍净等差别来说，有两种。以善等差别来说，有三种。精进的舍，荆棘的舍，六支的舍，梵住的舍，菩提支的舍，行舍，胜观的舍，中阴状态的舍，禅定的舍，以及完全清净的舍等，共有十种。其中，精进的舍是指不松不紧的精进，依此而说，那时时修习舍的相状等等。感受的舍是指如前所说的体性，依此而说，当他的心意愿时，就会生起舍的状态等等。六支的舍是指断除了贪着和嗔恚的阿罗汉，接近可爱和不可爱的六境，并且完全清净的自性之事物也有那种相状，依此而说，对于这位漏尽比丘来说，如果眼睛看到诸色，心也不会变得快乐，心也不会变得不快乐，而是处于舍的状态。