Tibetan
ས་འབྱུང་བ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ས་བོན་ནི་གནས་ངན་ལེན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་གཞན་པ་དག་ནི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ཤེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་ལ་བྱ་སྟེ། བག་ཟན་གྱི་རྟག་བཞིན་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་མཐའ་དག་ལ་གནས་ངན་ལེན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་མི་འབྱུང་བས། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་དུ་ འདོགས་པར་མཛད་དོ། །ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་ནི་ནམ་ཡང་དེའི་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བས་དེ་དག་ལ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱིས་བསྐྱེད་པའམ། རང་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་འཛིན་པས་ན་ཁམས་སོ། །དེ་ལས་བྱུང་བས་དོན་གྱིས་རིགས་གཞན་དང་འདྲ་བས་ན་རིགས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ན་རང་བཞིན་ནོ། །བྱེད་རྒྱུའི་དངོས་པོར་འཇུག་ཅིང་འགྲོ་བས་ན་རྒྱུའོ། །འཇིག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་པས་ན་འཇིག་ཚོགས་སོ། །འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་དེ་དག་ནི་ས་བོན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས་ཀྱང་ས་བོན་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་སོ་སོ་སོ་སོར་དབྱེ་ཞིང་གཞན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་ནུས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱུང་བའི་འདུ་བྱེད་དེ་དག་ཁོ་ན་ལ་ས་བོན་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །སྤྲོ་བར་བྱ་བ་དང་སྤྲོ་བར་བྱེད་པས་ན་སྤྲོས་པ་སྟེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་གྱུར་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ཉིད་ས་བོན་ཡིན་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུད་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་འདི་ལྟར་དེ་ནི་ལུས་དེ་ལ་འབྲེལ་ཞིང་རབ་ཏུ་འབྲེལ་བ་ན་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །ས་བོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་ལེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལེན་པའོ། །འབྲས་བུར་གྱུར་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་གནས་ཡིན་ནོ། །རྣམ་གྲངས་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་བསྟན་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྒྱུ་དང༌། འབྲས་བུ་དང༌། རང་གི་ངོ
Chinese
地的生起是善法的种子，因为具有恶趣的缘故。其他的业是恶趣的自性之故。所谓自性，就是指体性，如同面团的常性一样。因此，就像这样，因为如前所说的特征，一切身体都没有恶趣，所以痛苦本身不会产生。因此，如来们因为将信心等有漏法归集在一起，所以才将行苦本身视为痛苦。 无漏法永远不会跟随它，所以不会对它们造成损害，这将得到证明。由他者所生，或者执持与自身相符的果实，所以是界。从它产生，实际上与其他的种类相似，所以是种类。以体性而成立，所以是自性。进入并运行于能作之事物中，所以是因。是坏灭之自性的集合，所以是坏聚。具有坏灭之状态的蕴，被称为种子，正如在《分别决择摄要》中也说，种子对于诸行来说，虽然不能一一区分并安置于他处，但是，只有如此产生的诸行才被称为种子。想要扩展和能够扩展，所以是所散，即能取和所取的生处之界。它们本身就是种子，如前所述。因为与相续相关，所以阿赖耶识被称为阿赖耶，正如所说，就像这样，它与身体相关并紧密相连，所以被称为阿赖耶。成为种子的那个本身，因为能够获取果实，所以是获取者。如果成为果实，那么就是以行苦本身而痛苦。或者，从它产生的诸法是痛苦的。因为是坏聚见和我慢的对境，所以是它们的处所。这些名称的安立也是体性的显示和差别的显示。体性是因和果，以及自己的体
English
The arising of earth is the seed of virtuous Dharma because it possesses the nature of bad destinies. Other actions are of the nature of bad destinies. What is known as nature is referred to as essence, like the constancy of dough. Therefore, like this, because of the characteristics mentioned earlier, all bodies are without bad destinies, so suffering itself does not arise. Therefore, the Tathagatas regard suffering as suffering only by the suffering of formations because they gather together faith and other contaminated dharmas. The uncontaminated never follow it, so it will be shown that they will not be harmed. Because it is produced by others or holds fruits that are in accordance with itself, it is a realm. Because it arises from it, it is similar to other kinds in meaning, so it is a kind. Because it is established by its essence, it is nature. Because it enters and operates in the object of action, it is a cause. Because it is a collection of the nature of destruction, it is a destructible collection. Those aggregates with the nature of destruction are called seeds, as it is said in the Summary of Ascertainments, although seeds cannot be distinguished and placed elsewhere for formations one by one, only those formations that arise in this way are called seeds. Because it is to be expanded and can be expanded, it is dispersion, that is, the realms of the sources of arising of the grasped and the grasper. They themselves are seeds, as before. Because it is related to the continuum, the alaya-consciousness is called alaya, as it is said, like this, it is related to the body and closely connected, so it is called alaya. That which has become a seed itself is the taker because it can obtain the fruit. If it becomes a fruit, then it is suffering by the suffering of formations themselves. Or, the dharmas that arise from it are suffering. Because it is the object of the view of destructible collections and the pride of "I am," it is their place. The establishment of these names is also the display of essence and the display of difference. Essence is cause and effect, and one's own body.
Tibetan
་བོ་དང༌། ལས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །བྱེ་བྲག་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་དང༌། ལེན་པར་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བླང་བར་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སོ། །ལེན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྟེ། རྣམ་གྲངས་གཅིག་དང་གཅིག་དང་གསུམ་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་དང་བྱེད་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་དག་གོ ། རྐྱེན་རྣམས་དང་མི་ལྡན་པར་བྱེད་ཅིང་ཞེས་གྲོགས་ཉམས་པས་ན་ཡོད་ཀྱང་མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་མར་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་འགྱུར་བའི་ནུས་པ་མེད་པ་ལ་བྱའོ། །ནང་གི་རྐྱེན་ལ་དབང་བ་ཡང་འཐོབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་རྐྱེན་རྣམས་དང༌། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡུལ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་ལ་བྱའོ། །མངལ་དུ་འཇུག་པའི་མདོ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བོ་དེ་ལ་བུ་དེ་ནི་ཞག་བདུན་པ་དང་པོ་ལ་མའི་མངལ་དུ་མེར་མེར་པོར་འགྱུར་ཏེ། མེར་མེར་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་འབྲས་ཁུའམ་ཞོ་ག་ཆུ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མདོ་སྡེ་ལས་རབ་ཏུ་མང་དུ་གསུངས་པ་རྣམས་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཞག་བདུན་པ་རྣམས་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མེར་མེར་པོ་དང་ནུར་ནུར་པོ་དང་ལྟར་ལྟར་པོ་དང་མཁྲང་གྱུར་དང་ཡན་ལག་འབུར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བཞིས་ནི་རྐང་ལག་འགྱུས་པ་དང༌། མཁྲེགས་པ་དང༌། བུ་གུ་དགུ་དང༌། ནང་གྲོལ་རྣམས་དང༌། བཀྲེས་པ་དང༌། སྐོམ་པ་དང༌། ཆུ་རྒྱུས་རྣམས་དང༌། མིག་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་དྲུག་གིས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་གནས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། དང་བ་དང༌། གསལ་བ་དང༌། མིག་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་དག་རིམ་གྱིས་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །བཞིས་ནི་རུས་པ་དང༌། རུས་པ་སྦོམ་པོ་དང༌། ཁྲག་དང༌། པགས་པ་དང༌། པགས་པ་གསལ་བ་དང༌། ཁྲག་གསལ་བ་དང༌། སྐྲ་དང་དེ་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །བརྒྱད་ཀྱིས་ནི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་བརྒྱད་དང༌། ཕག་ཤུན་དང༌། མདོག་རྣམས་འབྱུང་ངོ༌། །གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དྲུག་གིས་ནི་མི་གཙང་བ་དང༌། དྲིང་པ་དང༌། མུན་པ་ལ་མི་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་གསུམ་འབྱུང་ངོ༌། །གསུམ་གྱིས་ནི་རླུང་གི་དབང་གིས་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་སྒོ་ལོངས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ་འདུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་ནས་ཞག་བཞི་ལོན་ན་བཅའ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེར་ཟླ་བ་དགུ་ཚང་པའི་ཕྱིར་ཏེ
Chinese
以及事业所显示的。差别是应取和能取的差别，有两种。应取的是蕴、界、处等。能取的是阿赖耶识，它也是自性、因和果，用一、一、三的数目来显示。与此相似的，是指习气和作用等。 不与诸缘相合，是指因为助伴衰弱，所以即使存在也没有力量，因此没有能力在未来产生结果。获得对内在缘的控制，是指眼睛等内在的缘，以及心和心所生的对境不会被夺走。在《入胎经》中说，善男子，那孩子在第一个七天里，在母亲的子宫里变成mer mer po（藏文音译，汉语字面意思：模糊不清），如果问mer mer po的自性是什么样的？就像米粥或酸奶水一样。诸如此类在经部中广泛宣说的内容，将简略地叙述。其中，七天分别是按照顺序变成mer mer po（藏文音译，汉语字面意思：模糊不清）、nur nur po（藏文音译，汉语字面意思：粘糊糊）、ltar ltar po（藏文音译，汉语字面意思：颤巍巍）、变硬和四肢突出。然后，用四个七天，四肢伸展、变硬、出现九窍、内脏、饥饿、口渴和水脉，以及眼睛等出现。另外用六个七天，分别辨别眼睛等的位置，变得清晰、明亮，眼睛等四者依次获得。用四个七天，骨头、粗大的骨头、血液、皮肤、清晰的皮肤、清晰的血液、头发和头发变得清晰。用八个七天，出现游乐园等八种概念，猪皮和颜色。用两个七天，四肢变得完整。用六个七天，出现不净、臭气和不喜欢黑暗的三种概念。用三个七天，由于风的作用，使产门转动而安住，这是所说的。从那以后，四个七天成熟，是因为在那里满了九个月。
English
And it is shown by karma. The distinction is of two kinds, that of what is to be taken and what takes. What is to be taken are the aggregates, elements, and sources. What takes is the all-ground consciousness, which is also self-nature, cause, and effect, shown by the numbers one, one, and three. Those that are similar to this refer to predispositions and functions, and so on. Not being endowed with conditions means that because companions are weakened, even if they exist, they have no power, and therefore have no ability to produce results in the future. Gaining control over internal conditions means that the internal conditions such as the eyes, and the objects of mind and mental events are not taken away. In the Sutra on Entering the Womb, it says, "Good man, that child in the first seven days becomes mer mer po (Tibetan transliteration, literal Chinese meaning: blurry) in the mother's womb. If asked, what is the self-nature of mer mer po like? It is like rice porridge or yogurt water." Such things that are widely spoken of in the Sutra Pitaka will be briefly narrated. Among them, the seven days are in order of becoming mer mer po (Tibetan transliteration, literal Chinese meaning: blurry), nur nur po (Tibetan transliteration, literal Chinese meaning: sticky), ltar ltar po (Tibetan transliteration, literal Chinese meaning: shaky), becoming hard, and the limbs protruding. Then, with four sevens, the limbs stretch, become hard, the nine apertures appear, the internal organs, hunger, thirst, and water veins, and the eyes and so on appear. Also, with six sevens, the positions of the eyes and so on are distinguished, becoming clear, bright, and the four, the eyes and so on, are obtained in order. With four sevens, the bones, the large bones, the blood, the skin, the clear skin, the clear blood, the hair, and the hair become clear. With eight sevens, the eight concepts such as pleasure gardens, pigskin, and colors appear. With two sevens, the limbs become complete. With six sevens, the three concepts of impurity, odor, and dislike of darkness appear. With three sevens, due to the power of the wind, the door of the birth place turns and abides, this is what is said. After that, four sevens mature, because there it is full for nine months.