Tibetan
་ལས། དེ་དག་གིས་རྟོག་གེ་སུན་དབྱུང་བར་བྱས། སྐབས་དེ་རེ་ཞིག་གཞག་གོ །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་ཤིང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་ལ་རྟག་ཏུ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་སྟེ་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་པོ་ཁོ་ན་དག་དང་རྟག་ཏུ་མཚུངས་པ་ལྟར་གཞག་ཅེ་ན། དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ན་ལུས་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངར་འཛིན་པ་ཕྲ་མོ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་བདག་དང་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བར་བལྟའོ། །དེ་མེད་པར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བདག་ལ་སྲེད་པ་དང༌། ང་རྒྱལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །རྨོངས་པ་མེད་ན་གཞན་དག་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཉུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་མང་དུ་ཡང་མེད་དེ། རྒྱ་ཆེར་ནི་འོག་ནས་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པར་བསྡུ་བར་བཤད་པར་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་ལུང་དང་རིགས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ལུང་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ལ་དཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་ནི། །མཚན་ཉིད་དོན་དུ་རབ་ཏུ་བརྟགས། །བརྒྱད་པོ་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་མིན། །མཚན་གཞི་མེད་ཅིང་ མཚན་ཉིད་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། དེ་བཞིན་རྣམ་ཤེས་བདུན་པོ་ནི། །སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་ལྡན་པའོ། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྐབས་སུ་འཕགས་པ་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས་བྱུང་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སྨོས་པ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ་མདོ་སྡེ་སིལ་བུ་དག་ལས་ཀྱང༌། ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིད་རྟག་ཏུ་ཡང༌། །ཉོན་མོངས་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ཡང༌། ཉོན་མོངས་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་ཞིང་འགག །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དག་ལས། །གྲོལ་བར་མ་གྱུར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །རིགས་པ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ས་བོན་གྱི་གནས་ལས་གཞན་པའི་གནས་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་ཏེ། ཆོས་མི་མཐུན་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་གཅིག་དུ་དེ་མ་ཐག་པའི་ཡིད་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི
Chinese
ལས། 那些驳斥了论证。那个时候暂时放在一边。关于被称为“染污意”等等。执彼为我的观点是，以阿赖耶识为对境，同时生起，并且恒常生起，其他也是如此。为什么染污意被认为总是与那四种烦恼相应呢？因为在行持善等一切时，与俱生之微细我执相关联，所以会执著于我与我所。因为没有它就不会生起，所以会对“我”产生贪爱和傲慢。如果没有愚痴，其他就不会生起，所以说有无明。因此，它既不是少的，贪嗔等与此相反，因此也不是多的。广大方面将在下面进行辨析和总结。染污意的体性如上所说，也应当通过教证和理证来理解。其中，教证是大乘和声闻乘。如圣者《白莲经》中所说：“心与意及识，体性意义上，善加观察。八者体性各不同，无有自性且无相。”又如该经所说：“如是七种识，与心相应。”同样，之前在辨析阿赖耶识时，也应当复述从圣者《密集经》中出现的两个偈颂。如《杂品经》中所说：“染污意恒时，亦与烦恼俱生，烦恼俱生且灭，彼未从烦恼中，解脱则不转变。”理证是，意识是与种子处所不同的处所同时生起的，因为有善等各种差别。如同眼识一样，不相同的法是虚空等。又，因为是从紧接着的意中产生的，所以如前一样。同样，对于色等等
English
Those refuted the arguments. That time is temporarily put aside. Regarding what is called "afflicted mind" and so on. The view of taking that as self is that it takes the alaya-vijnana as its object, arises simultaneously, and always arises, and so are the others. Why is the afflicted mind considered to be always associated with those four afflictions alone? Because when practicing all kinds of good deeds, it is associated with the subtle ego-grasping that is born together with the body, so it will be attached to "I" and "mine." Because it does not arise without it, there will be craving and pride for "I." If there is no ignorance, others will not arise, so it is said that there is ignorance. Therefore, it is neither few, nor are anger and so on contrary to this, so it is not many either. The extensive aspects will be analyzed and summarized below. The nature of the afflicted mind, as stated above, should also be understood through scriptural and logical proofs. Among them, the scriptural proofs are the Mahayana and the Sravakayana. As it is said in the Sutra of the Noble White Lotus, "Mind, intellect, and consciousness, in terms of nature and meaning, should be well observed. The eight are different in nature, without self-nature and without characteristics." Also, as it is said in the same sutra, "Likewise, the seven consciousnesses are associated with the mind." Similarly, when previously analyzing the alaya-vijnana, the two verses that appeared in the Sutra of the Noble Dense Array should also be repeated. As it is said in the Miscellaneous Sutras, "The afflicted mind is always, also arises together with afflictions, afflictions arise and cease together, it has not been liberated from afflictions, then it does not change." The logical proof is that consciousness is arising simultaneously with a place different from the place of seeds, because there are various differences such as good. Like eye consciousness, the dissimilar dharmas are space and so on. Also, because it arises from the immediately preceding mind, it is the same as before. Similarly, for form and so on.
Tibetan
་ཡུལ་ལ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་རབ་བཞིན་ཏེ་ཕྱོགས་ནི་དེ་ལྟའོ། །གཞི་གཟུགས་ཅན་ཡིན་པར་གྱུར་པས་གཏན་ཚིགས་འགལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མེད་དེ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་དང༌། འཕགས་པ་གནས་བརྟན་པ་དག་གིས་ཀྱང་གནོད་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར་བ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གནས་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བའམ། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་གནས་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་བཞིན་པས་དེ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གིས་ཀྱང་གནོད་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཡིད་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཟག་པ་དང་བཅས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡན་ལག་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བས་དེའི་ཕྱིར་ཡིད་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱེད་པས་ཉེ་བར་གནས་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱེད་པ་འབྱུང་བ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདུན་པོ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བཀར་བས་ན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་གཟུང་བར་བྱའོ། །བསྟན་དུ་མེད་ཅིང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང༌། བཏགས་པའི་ཡོད་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྣམ་པར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་དེ་ལ་དྲི་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེད་ལ་ས་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེད་དེ། འབྱུང་བའི་བྱེད་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་བ་དང༌། །དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་འོག་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་དག་རྒྱུར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེར་ནི་བརྟེན་པའི་འབྲས་བུ་རྟེན་གྱིས་བརྗོད་པར་ཟད་དེ། བདག་གི་དོན་དེ་རྣམ་པ་འདི་དག་གིས་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ས་གང་དང་ལྡན་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་འབྱུང་བ་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་རྣམ་པར་གཏན་པ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས་ཀྱང༌། སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་འབྲས་བུའི་གཟུགས་གང་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་གཏོགས་པ་དེ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་འདྲ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་དམིགས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་དག་རྒྱུར་བྱས་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཟད་ཀྱི། དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་།རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སྤོང་བའི་སེམས་པ་ལ་གདགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་སུ་བརྗོད་པ་ནི་སེམས་པ་དེའི་བྱེ་བྲག་གི་དབང་གིས་འབྱུང་བའི་རླུང་གི་ཁམས་ཀྱིས་ལུས་དང་ངག་བསྐྱོད་པ་ལ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོར་མ་གཏོགས་པས་ས་བོན་རྣམས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ སོ། །སྔ་ན་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་མ་སྨོས་ཤེ་ན། དེ་དག་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་གི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་མཚན་མ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དེ་དག་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་བཞིན་དུ་ཡུལ་རྣམས་ལས་དོན་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་དག་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་སའི་སྐབས་སུ་འཆད་པར་བྱས་ཟིན་ཏོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དང་རྟགས་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལུང་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་འདུན་པའི་རྩ་བ་ལས་བྱུང་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་གི་སེམས་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ་འདི་དག་ལ་བདག་མེད་པར་མོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་དང༌། རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དྲན་པ་དང༌། ཉེ་བར་དྲན་པ་དང༌། དྲན་པ་ཉིད་དང༌། མི་བརྗེད་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། སེམས་པའི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་གནས་པ་དང༌། ཡང
Chinese
是因为执著于境的缘故，就像前面一样。或者，就像依靠于为了完全断绝法界之智慧一样，方面就是那样。如果说基础变成有色法，因此论式相违，那也是没有的，因为一切有部和圣者上座部也已经作了损害的缘故。以及，意之识是具有所依同时生起的，因为有分别的缘故，或者，因为法界变成行境的缘故，就像安住于此之随心生一样，因此等等的随念也已经作了损害的缘故。也不是圣道所不决定的，有些人说，因为是意所转变的缘故。又有些人说，因为是有漏且世间的支分被特别地作了的缘故，因此意是成立的。所谓“以能辨别对境而安住者为何”是指，能辨别对境之生起，那也是所有识之体相，虽然如此，然而从七识的差别中单独分开，因此应当唯独执取意之识。所谓不可指示且无碍之色，那有两种，即实有和假有。何为由三摩地之殊胜所成就之果，那是实有。那三摩地也是世间有漏的，而不是出世间无漏的。那是因为不分别的缘故。因为那色是由分别之三摩地所成就的缘故，那仅仅是显现而已，对此既没有气味等等，也没有地等等，因为没有生起的因，以及没有需要的缘故。如果问，那么下面所说的“三摩地行境之色，是唯独与何三摩地相应之大种作为因”不是会出现吗？在那里，仅仅是以所依来说明依靠之果而已，就像“我的意义被这些相听闻”一样。与何地相应的
English
It is because of clinging to the object, just like before. Or, like the wisdom that relies on completely cutting off the realm of Dharma, the aspect is like that. If it is said that the basis has become a form, therefore the argument is contradictory, that is also not the case, because the Sarvāstivādins and the venerable Sthaviras have also done harm. And, the consciousness of mind is one that arises together with the basis, because there is conceptualization, or because the realm of Dharma becomes the object, just like the mind-born that abides in it, therefore, such recollections have also done harm. It is also not undetermined by the noble path, some say, because it is transformed by the mind. Others say, because it is a specific part of the contaminated and worldly realm, therefore the mind is established. What is meant by "who abides closely by distinguishing the object" refers to the arising of distinguishing the object, which is also the characteristic of all consciousnesses, but nevertheless, it is separated from the distinction of the seven consciousnesses, therefore only the consciousness of mind should be grasped. As for the form that is invisible and unobstructed, there are two types: the substantially existent and the nominally existent. What is the result achieved by the excellence of samādhi, that is the substantially existent. That samādhi is also worldly and contaminated, not supramundane and uncontaminated. That is because it is non-conceptual. Because that form is accomplished by conceptual samādhi, it is merely an appearance, and there is neither smell nor earth, etc., because there is no cause for arising, and because there is no need. If you ask, then won't it appear that "the form of the object of samādhi below is caused by the great elements that are only in accordance with which samādhi"? There, the dependent result is merely expressed by the support, just like "my meaning is heard by these aspects." Corresponding to which ground
Chinese
依赖于大种的等持，那个等持被指出是那些大种的果实。也就是说，仅仅依赖于等至，而不是依赖于大种。如《分别决定汇集》中也说：属于法处所摄的等至果之色，应当了知仅仅依赖于等至，而不是依赖于大种。因为缘于与其相似的影像而成就等持，所以仅仅说是大种作为因，而不是依赖于它而生起。凡不是变坏之色，那是假立的存在，因为那是安立于舍弃的心上。说为色，是因为依于那个心的差别的缘故，由风界发动身语而说的缘故。也不是具有，因为不属于行蕴，为了分别指示种子之故，说了“一切种子”。 先前没有的和瓶子等为什么没有说呢？因为那些和心及心所不是他体，因为仅仅是心和心所的影像的相而已。或者，那些如变坏一样，因为不是诸境之外的其他事物，所以仅仅是说而已。作意等，作意等五者，已经在与五识聚相应的地的时候已经说过了。其余的现量和比量也如先前一样。教证应当说，如世尊说：一切法都是从欲为根本而生起的。同样，我的心无论如何也信解这六个内处是无我的。同样，忆念和随念和胜念和近念和忆念自性和不忘失法性和心之现行叫做。
English
The samadhi that relies on the great elements is shown to be the fruit of those elements. That is, it relies solely on absorption, not on the great elements. As it is also said in the "Collection of Determinations": "The form of the fruit of absorption that belongs to the sphere of phenomena should be understood to rely solely on absorption, not on the great elements. Because samadhi is accomplished by focusing on an image similar to it, it is only said that the great elements are the cause, but it does not arise by relying on them." Whatever is not a transforming form is a nominal existence, because it is posited on the mind of abandonment. It is called form because it is spoken of as the wind element that moves the body and speech due to the difference of that mind. It is also not possessed, because it does not belong to the aggregate of formations. In order to separately indicate the seeds, it is said, "all seeds." Why are things like the previously non-existent and vases not mentioned? Because those are not different from the mind and mental factors, because they are only marks of the images of the mind and mental factors. Or, those are just words, because they are not other things than the objects, just like transformations. Attention and so on, the five of attention and so on, have already been discussed in the context of the ground associated with the five aggregates of consciousness. The remaining direct perception and inference are the same as before. The scriptural authority should be stated, as the Blessed One said, "All dharmas arise from desire as their root." Similarly, my mind believes that these six internal sources are without self. Similarly, memory, recollection, superior memory, close memory, the nature of memory itself, the nature of non-forgetfulness, and the manifestation of mind are called.