Tibetan
།ཆོས་མཐོང་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའོ། །ཆོས་ཐོབ་པ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་མཐུན་པར་ཐོབ་པའོ། །ཆོས་རྟོགས་པ་དེ་ཐོབ་པ་ན་བདག་གིས་ཐོབ་པའོ། །བདག་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ་ལྟུང་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་གཏིང་སླེབ་པ་ནི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཤེས་ནས་དད་པ་རྙེད་པའི་ཕྱིར། སྟོན་པ་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཏིང་རྟོགས་པའོ། །སོམ་ཉི་ལས་རྒལ་བ་ནི་རང་གི་རྟོགས་པ་ལའོ། །ཐེ་ཚོམ་ལས་རྒལ་བ་ནི་གཞན་དག་གི་རྟོགས་པ་དག་ལའོ། །གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པ་ནི་ཆོས་དེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་ཀྱི་གཞན་ ལས་མཉན་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །གཞན་གྱིས་བཀྲིར་མི་བཏུབ་པ་ནི་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལ་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ལ་མི་འཇིགས་པ་ཐོབ་པ་ནི་རྟོག་པ་དེ་ལ་གཞན་གྱིས་དྲིས་ཀྱང་སྤ་འགོང་བ་མེད་པའོ། །མངོན་བར་རྒལ་བ་མངོན་པར་རྒལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་ཕྱོགས་ལས་བཟློག་པའི་ལམ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའོ། །ལན་གཉིས་སུ་བརྗོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མངོན་པར་རྒལ་བ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་བརྡར་བཏགས་པ་དང་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཁས་བླངས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ནད་དུ་སྣང་ངོ་ཞེས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་ན་ནད་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། འདིའི་ནད་ནི་འདི་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། འོན་ཀྱང་དེ་དང་པོ་དེ་ཉིད་དུ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། །གང་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་འགྲོགས་པར་མི་འདོད་པས་ནད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མི་མཐུན་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཇུག་ཐོགས་སུ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ནི་དེར་ཡོངས་སུ་རྟག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚེའི་སྐད་ཅིག་བརྒྱུད་པ་མཐོང་པ་སྟེ། སྐད་ཅིག་བརྒྱུད་པ་ན་དཔེར་ན་མངོན་སུམ་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པའི་ཤེས་པས་རེག་པ་དེ་དང་དེ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་ནུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཚོར་བ་དེ་དང་དེ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་ནུབ་པའི་རྒྱུན་མཐོང་བ་ལྟ་བུའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག
Chinese
见法是指如实见到痛苦等。得法是指相应地获得沙门的果实。证法是指获得它时，我已获得。我已入流，要知道我不是堕落之法。到达法的深处是指以现证真谛的方式，知晓后为了获得信心。对于导师、法、僧伽和自身，如实地从各方面彻底领悟圣者所喜悦的戒律。超越犹豫是指对于自己的证悟。超越怀疑是指对于其他人的证悟。不依赖他人是指自己如实地证悟了法，而不是从听闻他人等而来。不被他人夺走是指导师的教法不被所有外道反驳者所夺走。获得对诸法的不畏惧是指即使他人询问这种证悟，也不会感到害怕。现前超越，名为现前超越，是指正确地进入了与世俗相反的道路。重复说两次是指从完全的现前超越中不再退转。其他名称也应理解为假名和胜义谛法。如何理解“显现为疾病”的详细解释，即如何显现为疾病等？对此，详细的解释是“此病虽非此”，然而，最初就是以无常等方式如此彻底驳斥的。当心中作意时，由于不愿相伴，所以像疾病等一样，执持为不合。因此，最后提到了无常等相，如此显现是完全恒常的果实。所谓无常性，是指见到寿命的刹那流逝。刹那流逝时，例如，以现量和不依赖他人的智慧，见到那一次又一次的触觉以生起和灭亡的方式，那一次又一次的感受以生起和灭亡的相续，就像这样。所谓痛苦性，是指痛苦有两种，即生等之苦。
English
Seeing the Dharma is seeing suffering and so on as they truly are. Attaining the Dharma is attaining the fruits of the ascetic in accordance. Realizing the Dharma means that when it is attained, I have attained it. I have entered the stream, know that I am not of the nature of falling away. Reaching the depths of the Dharma means knowing through the power of realizing the truth, and for the sake of gaining faith. For the teacher, the Dharma, the Sangha, and oneself, to thoroughly understand the precepts that please the noble ones in all aspects, as they truly are. Transcending doubt is about one's own realization. Transcending hesitation is about the realizations of others. Not relying on others means that one has truly realized the Dharma oneself, and not from hearing it from others, etc. Not being taken away by others means that the teacher's teachings are not taken away by all the opposing heretics. Obtaining fearlessness towards all dharmas means that even if others ask about that realization, there is no fear of shrinking back. Manifestly transcending, called manifestly transcending, means correctly entering the path that is the opposite of the mundane. Saying it twice means not turning back from complete manifest transcendence. Other names should also be understood as conventional designations and ultimate Dharma. How is it that the detailed explanation of "appearing as a disease" is understood, that is, how does it appear as a disease, etc.? To this, the detailed explanation is "this disease is not this," however, it is initially refuted in this way by means of impermanence, etc. When one focuses on it in the mind, because one does not want to associate with it, one grasps it as incompatible, like a disease, etc. Therefore, impermanence and other aspects are mentioned at the end, and that appearance is the fruit of being completely permanent there. What is called impermanence is seeing the passing of moments of life. When moments pass, for example, with direct perception and wisdom that does not rely on others, seeing that this and that touch arise and cease in all ways, and that this and that feeling arise and cease in a continuum, like that. What is called suffering is that there are two kinds of suffering, the suffering of birth, etc.
Tibetan
་བསྔལ་དང༌། གང་ཅི་ཚོར་ཡང་རུང་བ་དེ་ནི་འདིར་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བྱའོ། །ཚེའི་སྐད་ཅིག་བརྒྱུད་པ་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་ཅི་རིགས་པར་དེ་ཉིད་ལ་འཇུག་སྟེ། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་སྐྱེའོ། །སྐྱེས་ནས་ཀྱང་རྒ་བ་ལ་སོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་གང་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་པའི་སྒོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ལ་འཇུག་གོ །ཇི་ལྟར་ན་གང་ཅི་ཚོར་ཡང་རུང་དེ་ནི་འདིར་སྡུག་བསྔལ་བའོ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། བདེ་བའི་ཚོར་བ་ནི་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པས་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་རྟག་པ་དང་འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་པས་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དེ་ལ་བདེ་བ་ནི་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་འགྱུར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་སྐྱེའོ། །རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གནས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཡང་འགག་པ་ནི་མི་རྟག་པ་སྐྱེས་པ་ནི་འགགས་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། དེ་འགགས་ཀྱང་དེ་གཉིས་དང་མ་བྲལ་བ་ནི་དེ་གཉིས་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་བདེ་བའི་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དུ་ལྟ་ཞེ་ན། དེ་ལ་འདོད་ཆགས་རྒྱས་པར་འགྱུར་ལ། །དེ་ལ་ཡང་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཡང་དེས་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཟུག་རྔུ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱ་ཞེ་ན། མངོན་དུ་གྱུར་ན་ཟུག་རྔུ་བཞིན་དུ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགགས་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་མི་རྟག་པའོ། །མ་འགགས་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། མི་རྟག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་ནི་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེའོ། །འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་ནི་དེས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་ལས་ཡོངས་སུ་མ་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་དང་བརྟན་པ་དང་མི་འགྱུར་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་བདག་དང་བྲལ་པའོ། །བདག་མེད་པ་ཉིད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་རང་དབང་མེད་པའོ། །སྣང་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །རབ་ཏུ་སྣང་བ་ནི་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། སྤང་བར་བྱ་བའོ། །ངན་པར་སྣང་བ་ནི་དེ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་ཤིང་མ་སྤ
Chinese
痛苦，无论感受到什么，这都被称为痛苦。通过观察生命的瞬间流逝，以各种方式趋向于它本身，即死亡之后又生。出生后，又因衰老等而痛苦，因此，凡是无常的，就是痛苦，通过出生的流逝，趋向于痛苦本身。如果问：无论感受到什么，这都被称为痛苦，那么，快乐的感受因变异的痛苦而痛苦。痛苦因痛苦的痛苦本身而生起和存在，所以是痛苦的。非快乐也非痛苦，因无常和坏灭的性质而痛苦。其中，快乐因无常而完全变异。痛苦因无常而生起。因持续发生而存在。非痛苦也非快乐，坏灭是无常，生起是坏灭的性质，虽然它已坏灭，但与那二者没有分离，因为它与那二者相连，因此，它也是痛苦的。如果问：如何将快乐的感受视为痛苦的自性？对此，贪欲会增长。并且，来世会完全执着于痛苦，在现世中，也会由此产生变异的痛苦，因此，应当视为痛苦的自性。如果问：如何将痛苦视为毒刺的自性？如果显现，就像毒刺一样造成损害。非快乐也非痛苦，那是指无常、变异的性质，所谓坏灭就是无常。未坏灭的就是坏灭的性质，凡是无常的，就不会从中产生快乐或痛苦。具有坏灭性质的，就是尚未从中解脱快乐和痛苦。所谓空性，就是脱离了常、稳固和不变性质的“我”。无我性就是缘起和无自主。显现是自性。完全显现，就是应当完全了解和断除的。恶劣显现，就是尚未完全了解和断除的。
English
Suffering, whatever is felt, that is called suffering here. By observing the passing moments of life, one tends towards it in various ways, that is, after death, one is born. Having been born, one suffers from aging and so on, therefore, whatever is impermanent is suffering, through the passing of birth, one tends towards suffering itself. If asked, how is it that whatever is felt is called suffering here? The feeling of pleasure suffers from the suffering of change itself. Suffering suffers from the suffering of suffering itself by arising and abiding. Neither pleasure nor suffering is suffering because of its impermanent and destructive nature. Among these, pleasure completely changes because of impermanence. Suffering arises because of impermanence. It abides because it constantly occurs. Neither suffering nor pleasure, destruction is impermanence, arising is the nature of destruction, although it has been destroyed, it is not separated from those two, because it is connected with those two, therefore, it is also suffering. If asked, how should the feeling of pleasure be seen as the nature of suffering? To this, attachment will increase. And also, in the future life, one will completely cling to suffering, and in this life, it will also cause the suffering of change, therefore, it should be seen as the nature of suffering. If asked, how should suffering be seen as the nature of a thorn? If it manifests, it harms like a thorn. Neither pleasure nor suffering, that is said to be the nature of impermanence and change, what is destroyed is impermanence. What is not destroyed is the nature of destruction, whatever is impermanent, pleasure or suffering will not arise from it. The one with the nature of destruction is the one who has not completely liberated himself from pleasure and suffering. What is called emptiness is being separated from the "self" of permanent, stable, and unchanging nature. Selflessness is dependent arising and lack of autonomy. Appearance is by nature. Completely appearing is what should be completely understood and abandoned. Badly appearing is what has not been completely understood and abandoned.