Tibetan
་བདེ་བ་མང་པོ་བྱས་ནས་འཇིག་རྟེན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བར་བྱེད་དེ། དེ་དག་འདི་སྙམ་ དུ་ཇི་ལྟར་ན་གཞན་དག་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སེམས་ལ། གཞན་དག་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་ཇི་ལྟར་ན་བདག་ཅག་ལ་ཕན་པ་བྱེད་སྙམ་དུ་སེམས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་དོན་དང་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ལྷ་དང་མི་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་དོན་ཀུན་ཤེས་པ་དང་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པའོ། །རྫས་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། ཕ་དང་མ་དང་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་རྫས་བདུན་ནོ། །བྱེ་བྲག་དུ་མ་བཤད་ན་ནི་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱང་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་ན་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་རྟེན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་གང་དག་གིས་ཕུང་པོ་འཛིན་པ་དེ་དག་གིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའོ། །དེའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ནི་བག་ལ་ཉལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་ནི་རྫས་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང༌། སེམས་ཀྱི་རྟེན་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། བག་ལ་ཉལ་བའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བཅས་པའི་ལུས་འདི་དང་ཕྱིའི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངར་འཛིན་པ་དང༌། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དུ་མ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ལ་ཉལ་རྣམས་ཀྱི་གཞི་དང་དམིགས་པའི་རྒྱུ་དག་པ་སྟེ། དེ་ལ་ངར་འཛིན་པ་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དག་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའོ། །ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ནི་དེ་དག་ཉིད་དོ། །དེ་དག་གིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །གནས་ངན་ལེན་ནི་བག་ལ་ཉལ་ལོ། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཕྱི་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །བག་ལ་ཉལ་ནི་གཉིས་ཀའིའོ། །སྡོམ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་དང་མི་རྟག་པའི། །འདུ་ཤེས་གསུམ་འཇིགས་འདུས་མ་བྱས། །བདག་ཏུ་མ་གྱུར་མཚམས་སྦྱོར་མེད། །སྟོང་ཉིད་མི་རྟག་མ་ལུས་སྤོང༌། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་མདོ་ལས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་བཞིན་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོད་པར་འོས་པའོ། །རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རིག་པ་ནི་གསུམ་མོ། །ཞབས་ནི་སྤྱོད་པ་དང་བཟོག་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། ལྷག་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་བཞི་པོ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའོ། །དང་པོ་ནི་རྒྱུ་པའི་ཞབས་སོ། །ཐ་ མ་ནི་གནས་པའི་ཞབས་ཏེ། དེ་ལ་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། འ
Chinese
做了很多安乐之事，对世间心怀慈爱。他们心中想着，怎样才能以利益和安乐完全地与他人结合呢？其他人也想着，怎样才能对我们有益呢？因此，为了意义、利益和安乐而宣说。所谓对天和人，是指他们能够知晓和成办一切意义。质是指近取五蕴，以及父亲、母亲、儿子等所包括的七种受持之质。如果不作分别解说，那么贪欲的欲求也是近取。如果作分别解说，那么近取有四种。心的所依是四种识的住处。现行执着是指烦恼，即那些执持蕴的烦恼所遍布缠绕。其方面的恶趣是指习气。这样，它们就是质和近取，以及心的所依和现行执着，还有习气。所谓对于这个具有识的身体和一切外在的相续，是指我执、我所执，以及认为“我是”的慢心等未显现执着的习气的所依和所缘的清净。其中，我执和我所执是坏聚见。认为“我是”的慢心就是那些。那些所遍布缠绕的是现行执着。恶趣是习气。其中，极度现行执着是外道们的。习气是两者的。总摄：如来和无常，三种想，怖畏、有为、非我，没有连接，空性、无常、全部舍弃。所谓如来、应供、正等觉佛，就像经中所分别的那样。所谓应供，是指值得供养的。所谓具足明行，明是指三种明。行是指行为和造作圆满，以及四种从增上心所生，在见法中安乐住。第一个是因的行。最后一个是住的行。其中，身语意的一切行为完全清净，以及……
English
Having done many deeds of happiness, cherishing the world with love. They think in their hearts, how can we be truly united with others through benefit and happiness? Others also think, how can we be benefited? Therefore, it is taught for the sake of meaning, benefit, and happiness. The so-called gods and humans refer to those who are able to know and accomplish all meanings. Substance refers to the five aggregates of clinging, and the seven kinds of possessions held, including father, mother, and son. If not explained separately, then the desire of craving is also clinging. If explained separately, then there are four kinds of clinging. The support of the mind is the four abodes of consciousness. Manifest clinging refers to afflictions, that is, those afflictions that grasp the aggregates and are completely entangled. The bad destination in that aspect is called habit. Thus, they are substance and clinging, as well as the support of the mind and manifest clinging, and also habit. The so-called this body with consciousness and all external continuums refer to the basis and object of purification of the habits of not manifesting clinging, such as self-grasping, grasping at what belongs to self, and the pride of thinking "I am." Among them, self-grasping and grasping at what belongs to self are the view of the perishable collection. The pride of thinking "I am" is those themselves. Those that are completely entangled are manifest clinging. The bad destination is habit. Among them, extreme manifest clinging is that of the outsiders. Habit is of both. Summary: Thus gone and impermanent, three perceptions, fear, compounded, non-self, no connection, emptiness, impermanence, abandon all. The so-called Tathagata, Arhat, Samyak-sambuddha is as distinguished in the sutras. The so-called Arhat means worthy of offering. The so-called endowed with knowledge and conduct, knowledge refers to the three knowledges. Conduct refers to the perfection of behavior and creation, and the four born from higher mind, dwelling happily in the visible Dharma. The first is the conduct of cause. The last is the conduct of dwelling. Among them, all actions of body, speech, and mind are completely pure, and...
Tibetan
ཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་སྤྱོད་པའོ། །དབང་པོའི་སྒོ་བསྲུངས་པ་ནི་བཟློག་པའོ། །དེ་གཉིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྲུང་བ་མེད་པ་གསུམ་དང་བསྙེལ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་དག་གིས་སྤྱོད་པ་དྲག་པོ་བཀག་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལ་ཉེས་པ་མི་སྤྱོད་པའོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པར་དགྱེས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་ནི་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་ནི་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལས་བརྩམས་ཏེ། སྔོན་གྱི་གནས་དང༌། འཆི་འཕོ་དང༌། སྐྱེ་བ་མཁྱེན་པའོ། །དུས་ཐམས་ཅད་ལས་བརྩམས་ཏེ་སྤྱོད་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ་འཇུག་པའོ། །སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནི་ཤར་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་འཇིག་པ་དང་འཆགས་པ་མཐའ་དག་མཁྱེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། གླེང་གཞི་དང༌། སྲེད་པ་དང༌། ཉེས་དམིགས་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། འགྲོ་བའི་ལམ་ཡང་མཁྱེན་པའོ། །བླ་ན་མེད་པ་ནི་མཉམ་པ་མེད་པ་མཁྱེན་པ་དང་དེ་ལས་ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་མེད་པ་དང་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མཉམ་པ་མེད་པའོ། །སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་ནི་འདི་སྐྱེས་བུ་ཡང་ཡིན་ལ་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་འདུལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་དང་གཙོ་བོའོ། །ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་དོན་རྟོགས་པ་དང་སྒྲུབ་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ནི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་སྟེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོར་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་དང༌། བདུད་ཀྱི་གཡུལ་གྱི་སྟོབས་ཐམས་ཅད་བཅོམ་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྟན་པའོ། །འདི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །དེ་ཡང་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། རེ་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐུན་མོང་བ་བསྟན་ཏོ། །རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བསྟན་ཏོ། །མདོ་ལས་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་
Chinese
行为是完全清净的。守护根门是遮止。这两者是如来无守护之三和无忘失之法。以禅定等遮止强烈行为的缘故，不于世间行不善之事。善逝是长久以来于一切方面都喜悦利益自己和他人。世间知是知晓有情和器世间的一切相。其中，有情是从前和后的边际开始，知晓前世的住处、死殁和出生。从一切时开始，进入八万四千种行为。器世间是知晓东方等十方世界的坏灭和形成等一切，以及世间法的自性、话题、贪欲、过患、出离和行道。无上是知晓无等同者，以及没有比其更超胜者，以及于所见之法无等同者。调御丈夫是此既是有情，也大多调伏应被调伏的有情们。调御之义是殊胜和主要。天人导师之义是彼等能了悟意义和成办之故。佛陀是断除具有习气的烦恼，即现证无上正等觉。薄伽梵是在菩提树下摧伏罪恶之法和一切魔军之力者。如来之义是总略宣说。如是，阿罗汉、正等觉之义是从烦恼和所知二障中解脱。彼又是共同和不共同的。 暂时，如来、阿罗汉、正等觉之义是指从烦恼和所知二障中解脱的共同部分。具足明行等是指不共同部分。经中说修习无常想是
English
Conduct is complete purity. Guarding the doors of the senses is prevention. These two are the three unguarded things of the Thus-Gone One and the Dharma of non-forgetfulness. Because of preventing intense conduct with meditations and the like, one does not engage in wrongdoing in the world. The Sugata is one who, for a long time, has delighted in benefiting oneself and others in all ways. World-Knower is knowing all aspects of sentient beings and the vessel-world. Among them, sentient beings are known from the beginning of the past and future, knowing the past abodes, death, and birth. Starting from all times, one enters into eighty-four thousand conducts. The vessel-world is knowing all the destruction and formation of the ten directions, such as the eastern direction, and also knowing the nature of worldly dharmas, the topic, desire, faults, renunciation, and the path of going. The Unsurpassed is knowing the unequaled, and that there is nothing more supreme than that, and that there is no equal in the seen Dharma. Tamer of beings is that this is also a being, and also mostly tames the beings to be tamed. The meaning of "Tamer" is supreme and principal. The meaning of "Teacher of gods and humans" is because they are able to realize the meaning and accomplish it. Buddha is abandoning afflictions along with imprints, that is, manifestly awakening to the unsurpassed, perfectly complete enlightenment. Bhagavan is the one who, at the heart of enlightenment, has destroyed sinful dharmas and all the power of the armies of Mara. The meaning of "Thus-Gone One" is a brief statement. Thus, the meaning of Arhat, Perfectly Awakened One, is liberation from the two obscurations of afflictions and knowledge. That is both common and uncommon. For the time being, the meaning of Thus-Gone One, Arhat, Perfectly Awakened One, refers to the common part of liberation from the two obscurations of afflictions and knowledge. Possessing knowledge and conduct and so forth refers to the uncommon part. In the Sutra, it says that cultivating the perception of impermanence is