Tibetan
་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་ཀྱིས་ནི་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་གྱིས་ནི་སྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བསྟན་ཏོ། །གཅིག་གིས་ནི་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་ནི་གླེང་གཞི་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་སློང་བ་དང་བཅས་པར་བསླབ་པའི་གཞི་བཅས་ པའོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་ནི་རྣམ་པར་འདས་ན་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅས་པའོ། །སྟོན་པ་ཡོད་པ་ནི་སྟོན་པ་བཞིས་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅས་པའོ། །རྩོལ་བ་ཡོད་པ་ནི་འདོད་པའི་བསོད་ནམས་དང༌། ལུས་དུབ་པའི་མཐའ་སྤོང་སྟེ་སྐྱེས་བུའི་རྩལ་གྱིས་འགྲུབ་པ་དང་མཐུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅས་པའོ། །ཆོས་འཕྲུལ་ཡོད་པ་ནི་ཆོས་འཕྲུལ་གསུམ་གྱིས་མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདམས་ངག་གོང་ན་མེད་པ་བཅས་པའོ། །ལྷུག་པར་གཏོང་པ་ནི་སྦྱིན་པ་དང་འབྲས་བུར་མ་འབྲེལ་བ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཡོངས་སུ་བསྡོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལག་བརྐྱང་བ་ནི་གུས་པ་དང་རྒྱ་ཆེར་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པའོ། །རྣམ་པར་གཏོང་བ་ལ་དགའ་བ་ནི་སྦྱིན་པའི་སྔོན་རོལ་དང༌། སྦྱིན་པའི་ཚེ་དང༌། བྱིན་ཟིན་ནས་ཡི་རངས་པ་དང༌། དང་བ་དང༌། འགྱོད་པ་མེད་པའོ། །སྦྱིན་པ་མི་འཆད་པར་བྱེད་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་ཆོས་དང་བབ་ཅོལ་མ་ཡིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་བསྒྲུབས་ཏེ་དུས་སུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའོ། །གཏོང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སྦྱིན་གནས་དག་ལ་དབུལ་བའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་འགེད་པར་དགའ་བ་ནི་དུས་དུས་སུ་ཕ་དང་མ་དང་བུ་དང་བྲན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཀུན་འགེད་པའོ། །ཡང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྡུ་ན་སྦྱིན་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཡིན་ཏེ། མི་རྟེན་པའི་སྦྱིན་པ་དང༌། རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྦྱིན་པ་དང༌། དགའ་བའི་སྦྱིན་པ་དང༌། ཡང་དང་ཡང་དུ་སྦྱིན་པ་དང༌། སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ལ་སྦྱིན་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྦྱིན་པ་དང༌། འཁོར་ལ་སྦྱིན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྦྱིན་པ་དང༌། གང་ལ་སྦྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རབ་ཏུ་རྒྱས་པའི་བར་གྱི་སྡོམ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཆོས་དང་སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་རོ། །དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་ཀུན་དུ་གདུངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང༌། ངང་ཚུལ་དུ་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྡོམ་པ་ནི་སྤོང་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་འགྱོད་པ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའོ། །ཀུ
Chinese
已显示。二是显示果报圆满。三是显示修行圆满。一是显示导师圆满。世尊所说的法，名为有根据，即是连同发起而安立学处。有决定出离，即是为若已超越，应如法返回而安立。有导师，即是为由四导师而从一切邪戒中真实超越而安立。有勤奋，即是为舍弃贪欲之福与身体疲惫之边，应与以大丈夫之勤奋成就相符而安立。有法神变，即是为由三法神变迅速证得现证，而安立无上窍诀。彻底施舍是不与布施和果报相连，是为了完全承诺于涅槃。伸出手臂是恭敬和大范围的完全布施。乐于完全施舍是布施之前，布施之时，布施之后感到欢喜，喜悦，没有后悔。不间断地布施是唯一以正法和非随意的方式获得受用，并在适当时机反复布施应布施之物。圆满的施舍是对布施处所的贫困者进行布施。乐于普遍施舍是时时普遍施舍给父母、子女、奴仆等。总之，所有这些可以归纳为六种布施：不依赖的布施，广大的布施，喜悦的布施，反复的布施，对堪能者布施，完全的布施，对眷属的布施，即如何布施和对谁布施的方面。戒律极其增长之间的总结是：戒律和正法以及断命，和具有戒律被称为增长。此戒律是平息因邪戒的过失而产生的一切痛苦，是本性的意义。律仪是断除的自性。圆满是无悔的完全受持。总
English
It has been shown. Secondly, it shows the perfection of the fruit. Thirdly, it shows the perfection of practice. One shows the perfection of the teacher. The Dharma taught by the Blessed One is called having a basis, that is, establishing the basis of learning together with the initiation. Having definite departure is to establish it for the sake of returning according to the Dharma if one has transcended. Having a teacher is to establish it for the sake of truly transcending all corrupt precepts by the four teachers. Having diligence is to establish it for the sake of abandoning the merit of desire and the exhaustion of the body, and it should be in accordance with the achievement of the diligence of a great man. Having Dharma miracles is to establish the unsurpassed key instruction for the sake of quickly attaining direct perception through the three Dharma miracles. Thorough giving is not related to giving and fruit, but is for the sake of fully committing to Nirvana. Stretching out one's arms is respectful and extensive complete giving. Being happy to give completely is before giving, at the time of giving, and after giving, feeling joy, delight, and no regret. Giving without interruption is to obtain enjoyment solely through the Dharma and in a non-arbitrary way, and to repeatedly give the things that should be given at the appropriate time. Perfect giving is giving to the poor in the places of giving. Being happy to give universally is to give universally to parents, children, servants, etc. at all times. In short, all of these can be summarized as six kinds of giving: non-dependent giving, vast giving, joyful giving, repeated giving, giving to those who are capable, complete giving, giving to retinues, that is, how to give and to whom to give. The summary between the extreme increase of morality is: morality and Dharma and the cutting off of life, and having morality is called increase. This morality is to pacify all the suffering caused by the faults of corrupt morality, and it is the meaning of nature. Discipline is the nature of abandonment. Perfection is the complete upholding without regret. Total
Tibetan
ན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའོ། །དགེ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིད་ ངུ་འོང་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའོ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ནི་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའོ། །གནོད་པ་མེད་པ་ནི་མཚོན་ཆ་ལེན་པ་དང༌། དབྱུག་པ་ལེན་པ་དང༌། འཐབ་མོ་དང༌། མཚང་འབྲུ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་མི་མཐུན་པར་གནས་པའོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་དང་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་འཐོབ་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །རྗེས་སུ་འཕྲོད་པ་ནི་དགེ་བ་མི་སྤྱོམས་པའོ། །ཐབས་ནི་སྡིག་པ་འཆགས་པའོ། །འཚམ་པ་ནི་འདོད་པ་ཆུང་བ་ལ་སོགས་པ་དགེ་སྦྱོང་གི་རྒྱན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའོ། །མཐུན་པ་ནི་ལྟ་བ་དང་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་འཚོ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའོ། །གདུང་བ་མེད་པ་ནི་ལུས་ངལ་བའི་མཐའ་སྤོང་བའོ། །ཉེ་བར་གདུང་བ་མེད་པ་ནི་འདོད་པའི་བསོད་ནམས་ལྷུར་ལེན་པའི་མཐའ་སྤོང་བའོ། །འགྱོད་པ་མེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ལ་མངོན་པར་མི་དགའ་ནས་སྲེད་པར་གྱུར་པ་སྤོང་བའོ། །ཆོས་ནི་རིགས་པར་གཏོགས་པ་སྟེ་ལེགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གདུལ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བ་དང་མཐུན་པའོ། །འཕགས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ལས་རིང་དུ་ཞུགས་པའོ། །དགེ་བ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའོ། །བསྟེན་པར་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་བསྟེན་པར་བྱ་བར་འོས་པའོ། །ལེགས་པ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྔགས་པའི་དངོས་པོའོ། །སྲོག་གཅོད་པ་ནི་འདི་ན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྒྱས་པར་ནི་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་དང་ནག་པོའི་ཕྱོགས་དང་བཅས་པར་འདི་ལྟ་སྟེ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་ས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་གནས་པ་དང་སོ་སོར་ཐར་པས་བསྡམས་བཞེས་བྱ་བརྒྱས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། དབང་པོ་དག་གི་སྒོ་བསྡམས་ཏེ་གནས་པ་དང་དྲན་པ་ཀུན་ཏུ་བསྲུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། ཟས་ཀྱི་ཚོད་རིག་པ་སོ་སོར་བརྟགས་ཤིང་ཟས་ཟ་བར་བྱེད་ཀྱི་རྒོད་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྒྱགས་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བརྒྱས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ནི་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བརྒྱས་པར་འབྱུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྒྱས་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ ས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ལམ་རབ་ཏུ་རྒྱས་པའི་བར་གྱི་སྡོམ་ནི། །དྲན་དང་སྤོང་དང་རྫུ་འཕྲུལ་དང༌། །དབང་པོ་རྣམས་དང་སྟོབས་རྣམས་དང༌། །བྱང་ཆུབ་ཡན
Chinese
完全清净的行为是完全摄持禅定。善是完全摄持令人满意的果实。没有罪过是完全摄持自他利益。没有损害是不与拿武器、拿棍棒、争斗、揭短等相违而安住。随顺是随顺获得沙门的果实和殊胜功德。随顺适合是不炫耀善。方便是积聚罪恶。适合是完全摄持少欲等沙门的庄严。和合是完全摄持见解、行为和生活圆满。没有痛苦是舍弃身体疲劳的边。没有近乎痛苦是舍弃贪图欲望福报的边。没有后悔是舍弃对烦恼者不悦而生贪恋。法是属于理智，是为了好好行事。调伏是与调伏烦恼相符。圣者是远离一切烦恼之法。善是没有罪过和产生 desired 的果实。应依止的是必定值得依止的。好是智者们极力赞叹的事物。杀生，这被称为“此那拉”。广义上说，包括白色和黑色两方面，就像从有分别和有考察的地产生出一样去理解。安住于具戒，以及以别解脱律仪约束受持，广义上说，守护诸根之门而安住，以及名为忆念守护一切，广义上说，了解食物的量，分别观察而食用，不是为了放逸，也不是为了肥胖，广义上说，行走和返回是安住于正知，广义上说，所有这些广义的方面，都应像从声闻地产生一样去理解。极度广大的道之间的总结是：忆念、断除、神变，诸根和诸力，以及菩提支。
English
Completely pure conduct is the complete upholding of samadhi. Virtue is the complete upholding of the fruit that brings satisfaction. Being without fault is the complete upholding of benefit for oneself and others. Being without harm is abiding without conflict with taking up weapons, taking up sticks, fighting, revealing shortcomings, and so forth. Being in accordance is being in accordance with obtaining the fruits of a renunciate and special qualities. Being suitable is not boasting of virtue. Means are the accumulation of sins. Fitting is the complete upholding of the adornments of a renunciate, such as having few desires. Harmony is the complete upholding of perfect views, conduct, and livelihood. Being without suffering is abandoning the extreme of physical exhaustion. Being without near suffering is abandoning the extreme of indulging in the merit of desires. Being without regret is abandoning attachment arising from displeasure towards those with afflictions. Dharma belongs to reason, for the sake of acting well. Taming is in accordance with taming afflictions. A noble one has gone far away from all afflicted dharmas. Virtue is being without fault and producing desired fruits. What should be relied upon is what is definitely worthy of reliance. Good is the object highly praised by the wise. Killing beings, this is called "this nara". In a broad sense, it includes both white and black aspects, and should be understood as arising from the ground of both conceptualization and examination. Abiding in morality, and being restrained and upheld by the Pratimoksha, broadly speaking, guarding the doors of the senses and abiding, and what is called guarding all mindfulness, broadly speaking, knowing the measure of food, examining it separately and eating, not for indulgence, nor for obesity, broadly speaking, going and returning is abiding in mindfulness, broadly speaking, all these broad aspects should be understood as arising from the Hearer's ground. The summary of the paths that are extremely vast is: mindfulness, abandonment, miracles, the faculties and the powers, and the limbs of enlightenment.
Tibetan
་ལག་ལམ་ཡན་ལག །ཚད་མེད་པ་ནི་ཐ་མ་ཡིན། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་དྲག་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཉེས་པ་སྤོང་བའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་རྩོལ་བ་ལྷོད་པར་གྱུར་པའི་ཉེས་པ་སྤོང་བའོ། །རྩོལ་བ་ནི་རྒོད་པ་དང་བྱིང་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྐྱོན་སྤོང་བའོ། །སྤྲོ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ལ་བརྙས་པར་མི་བྱེད་པའོ། །བཟོད་སྤྲོ་ནི་བརྙས་པ་ལ་བཟོད་པའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་ཆུང་ཟད་དང་ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པའོ། །དྲན་པ་ནི་གདམས་ངག་མི་བརྗེད་པའོ། །ཤེས་བཞིན་ནི་ལྟུང་བ་མི་བྱེད་པའོ། །བག་ཡོད་པ་ནི་བརྩོན་པ་མི་གཏོང་བའོ། །བརྟུན་པ་དང་ལྡན་པར་གནས་པ་ནི་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའོ། །ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པ་ནི་ལྟུང་བའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའོ། །དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་བསྒོམ་པ་བརྗེད་ངས་པའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ལ་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་རྣམ་པར་སྤོང་བཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པའི་དགེ་སློང་གིས་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་དག་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དག་གི་རྣམ་གྲངས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་རྒྱས་པར་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དད་པ་ཞེན་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པར་འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །མཐུ་དང་ལྡན་པར་གནས། བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན། སྤྲོ་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པར་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་དོ། །རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་དོ། །ཡོངས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་ པ་ཐོབ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། བདེན་པ་ལ་དམིགས་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འཛིན་པའོ། །རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་འདི་ལྟར་སྐྱེ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ། རྒ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སོ་
Chinese
支分道支，无量是最后。为了修习四念住，所谓强烈的意愿就是，舍弃不作意的过患。精进是舍弃懈怠的过患。努力是舍弃掉举和沉没的烦恼过患。喜悦是不轻视自己。忍耐喜悦是忍受轻视。不退转是不以微小和恶劣为满足。忆念是不忘教诲。正知是不做堕落之事。谨慎是不舍弃精进。安住于具有坚韧，是修习懈怠的对治。具有正知，是修习堕落的对治。具有忆念，是修习忘失修行的对治。所谓舍弃对世间的贪婪和不悦，是修习对世间法的执着和愤怒的对治。因此，这完整地显示了，精进于修习念住的比丘，应当修习四种对治。那些正断和神足的类别是什么，那些详细的解释是这样的：应当像从声闻地出现的那样去理解。所谓对如来具有信心和执着，详细的解释是这样的：就像从《辨了不了义善说藏论》中出现的那样。安住于具有威力，具有精进，具有喜悦，详细的解释是这样的：应当像从菩萨地出现的那样去理解。辨别法，完全辨别，完全分别，完全观察，就像从声闻地出现的那样。从获得无漏作意开始，所有以真谛为对境，具有无漏作意的一切，都称为辨别法。其中，辨别是“痛苦是高贵的真谛”，即执持痛苦的所有方面。完全辨别是，例如“出生是痛苦，衰老是痛苦”等等，一一
English
The limb of the branch path, immeasurable is the last. In order to cultivate the four mindfulnesses, the so-called strong desire is to abandon the fault of non-attention. Diligence is to abandon the fault of laziness. Effort is to abandon the fault of the afflictions of agitation and sinking. Joy is not to despise oneself. Patience and joy are to endure contempt. Non-retrogression is not to be content with smallness and inferiority. Mindfulness is not to forget the teachings. Vigilance is not to do things that lead to downfall. Abiding with perseverance is to cultivate the antidote to laziness. Having vigilance is to cultivate the antidote to downfall. Having mindfulness is to cultivate the antidote to forgetting meditation. The so-called abandoning of greed and displeasure towards the world is to cultivate the antidote to attachment to worldly dharmas and anger. Therefore, this completely shows that a monk who is diligent in cultivating mindfulness should cultivate the four antidotes. What are the categories of the right abandonments and the miraculous feet? The detailed explanations are like this: one should understand as it appears from the Hearer's Ground. The so-called having faith and attachment to the Tathagata, the detailed explanation is like this: just as it appears from the Summary of Definitive Discernment. Abiding with power, having diligence, having joy, the detailed explanation is like this: one should understand as it appears from the Bodhisattva Ground. Discriminating dharma, completely discriminating, completely distinguishing, completely examining, is just as it appears from the Hearer's Ground. From the moment of obtaining uncontaminated attention, all that has truth as its object and possesses uncontaminated attention is called discriminating dharma. Among them, discrimination is "suffering is the noble truth," which is to grasp all aspects of suffering. Complete discrimination is, for example, "birth is suffering, aging is suffering," and so on, one by one.