Tibetan
བདེན་པས་ལྟུང་བ་གླེང་བར་བྱེད་ཅིང་མི་བདེན་བས་མ་ཡིན་ཞེས་རྒྱས་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་མ་རྟོགས་པ་ལས་རྟོགས་པ་དང་དུས་མཉམ་པ་ཁོ་ནར་ལྟུང་བ་འབྱིན་པར་མི་བྱེད་ཅིང་ལྟུང་བ་མ་བྱུང་པ་ལས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་གཞི་དེས་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་དོགས་པས་གླེང་བར་མི་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་དེའི་རྩོད་པ་དེ་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ལྟུང་བ་བྱེད་པར་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ལ། ལྟུང་བ་བྱུང་བ་གང་ཡིན་བ་དེས་ནི་ལྟུང་བ་བརྗེད་པར་འགྱུར། གང་དག་གིས་མཐོང་བ་དེ་དག་གིས་ནི་མ་བརྗེད་ན་དེ་ལ་ལྟུང་བ་དྲན་ནམ་ཞེས་གཞི་དེས་གླེང་བར་བྱེད་པ་ན་མི་དྲན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་མི་དྲན་པ་དེས་དྲན་གྱིས་བཤགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་མི་བདེ་ལ་གཞན་གྱིས་གླེངས་པ་སོ་སོར་མ་བཤགས་ན་འགྱོད་པ་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དེས་གཞན་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དེས་དགེ་སློང་ལ་དྲན་པས་འདུལ་བ་ཞེས་བྱ་བས་ཡོངས་སུ་དག་པ་གསོལ་བར་བྱ་ཞིང་དགེ་འདུན་གྱིས་ཀྱང་དགེ་སློང་དེ་དག་ཉིད་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་ཡོངས་སུ་དག་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་དེའི་རྩོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ཡང་འགྱོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གཞི་དེས་གླེང་པར་མི་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་སེམས་འཁྲུགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྨོངས་པ་བྱུང་ན་དགེ་སློང་གི་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པ་མང་པོ་ཀུན་དུ་སྤྱད་པར་གྱུར་ན་དེ་ལ་ནི་གཞི་དེས་ལྟུང་བ་མེད་ཀྱང་ཁ་ཅིག་གིས་དེ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་པར་མི་ཤེས་ནས་འདི་ལྟར་གནས་མ་ཡིན་པར་ གླེང་བར་མི་བྱེད་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་མ་འོངས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་སེམས་ལ་རག་ལས་པ་དགེ་འདུན་ལ་མ་སྨྱོས་པས་འདུལ་བ་གསོལ་བར་གྱིས་ཞེས་སློབ་པར་བྱེད་དྲན་པར་བྱེད་ན། དེས་ཀྱང་དེ་དག་ལ་ཐོས་ནས་གསོལ་བར་བྱའོ། །དགེ་འདུན་གྱིས་ཀྱང་གང་ཟག་འདི་ནི་ལྟུང་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དགེ་འདུན་མཐུན་པར་གནས་པས་དེ་དག་ལ་རྣམ་པར་དག་པར་སྨོས་པར་བྱེད་དེ་ཐོས་ནས་དགེ་སློང་མ་གཏོགས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་གཞི་དེས་དེ་ལ་ཡང་གླེང་བར་མི་བྱེད་དེ་དེ་ལྟར་ན་དེའི་རྩོད་པ་དེ་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་ལྟུང་བ་གླེང་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་ལྟུང་བ་ཡོད་པར་འདུ་ཤེས་ལ་གླེང་བར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང་བདག་ལ་ལྟུང་བ་བྱུང་ན་མེད་དོ་ཞེས་རློམ་པར་བྱེད་ལ་གླེང་བ་པོ་ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པས་འདི་དང་
Chinese
以真实而言说堕罪，以不真实而言说非堕罪，应当广说。也就是说，仅仅是从未证悟到证悟的同时，不会引发堕罪，而且对于未发生堕罪的情况，比丘们不应以见闻疑等理由进行议论。这样，那场争论就会平息。比丘们见到比丘正在犯堕罪，而已经发生的堕罪，那个人会忘记。那些见到的人如果没有忘记，当根本依据提问“他是否记得堕罪”时，如果回答“不记得”，那么让他以不记得的状态忏悔也是不妥当的，如果不对他人所说的分别忏悔，也不会没有后悔，因此，让他信任他人，以名为“以忆念调伏比丘”的方式请求完全清净，僧团也应当说那些比丘信任他而完全清净。这样，那场争论就会平息，他也会没有后悔，僧团们也不会再以那个依据进行议论。如果比丘因心烦意乱等原因而变得愚痴，做了许多与比丘行为不符的事情，那么对于他来说，虽然根本上没有堕罪，但有些人不了解他没有堕罪，因此不应像这样不如实地议论，比丘们为了让他未来不再犯错，应当教导并提醒他，让他依靠自己的心，在未疯狂的情况下向僧团请求调伏。他也应当在听到那些话后请求调伏。僧团也应当说这个人没有堕罪。僧团和合安住，应当对他们说完全清净，听到后，除了比丘尼之外的那些人，也不应再以那个依据议论他，这样，那场争论就会平息。在僧团中，比丘对其他比丘说堕罪，如果他认为对方有堕罪才说，而应当说的那个人却认为自己没有堕罪，并且自以为是地说“如果我犯了堕罪，那也是没有的”，而且说话的人也自认为有寿命，并且认为这个和
English
Speaking of offenses with truth and expanding on non-offenses with untruth. That is, merely from the moment of non-realization to realization, it does not cause an offense, and for cases where no offense has occurred, monks should not discuss based on seeing, hearing, or doubt. In this way, that dispute will be pacified. Monks see that a monk is committing an offense, and the offense that has already occurred, that person will forget. Those who have seen it, if they have not forgotten, when the basis asks, "Does he remember the offense?" if he says, "I don't remember," then it is not appropriate to have him confess in a state of not remembering, and if he does not separately confess what others have said, he will not be without regret. Therefore, let him trust others and request complete purification in the manner called "taming the monk with mindfulness," and the Sangha should also say that those monks trust him and are completely purified. In this way, that dispute will be pacified, and he will be without regret, and the Sangha will no longer discuss based on that basis. If a monk becomes foolish due to mental disturbance, etc., and engages in many actions that are inconsistent with the behavior of a monk, then for him, although there is no offense in principle, some people do not understand that he has no offense, so they should not discuss it untruthfully like this. Monks, in order to prevent him from making mistakes in the future, should teach and remind him to rely on his own mind and request taming from the Sangha without being insane. He should also request taming after hearing those words. The Sangha should also say that this person has no offense. The Sangha dwells in harmony and should say that they are completely pure. After hearing this, those other than the nuns should no longer discuss him based on that basis. In this way, that dispute will be pacified. In the Sangha, when a monk speaks of an offense to another monk, if he speaks because he thinks the other person has an offense, but the person who should be spoken to thinks that he has no offense, and presumptuously says, "If I have committed an offense, then it is not," and the speaker also considers himself to have a long life and thinks that this and
Tibetan
འདི་ལྟར་མ་བྱས་སམ་ཞེས་སྨྲ་ཞིང་དེས་ཀྱང་བྱས་སོ་ཞེས་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱེད་ལ་གླེང་བ་པོ་ཡང་དེ་ནི་ལྟུང་བ་ཡིན་ན་གླེངས་བའི་ཚེ་ལྟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་རློམ་པར་བྱེད་ཅེས་ཟེར་ན་དེ་ལ་དགེ་འདུན་གྱིས་ཅི་ལྟུང་བ་ཡོད་དམ་འོན་ཏེ་མེད་ཅེས་གཞི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་བརྩལ་བར་བྱ་ཞིང་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་ལན་གདབ་པར་ཡང་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དེའི་རྩོད་པ་དེ་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །གནས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ན་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་ལྟུང་བ་བྱུང་དུ་དོགས་པ་ལས་བརྩམས་ནས་ལྟུང་བ་ཡོད་དོ། །ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལྕི་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྩོད་པར་འགྱུར་ན་དེ་ལ་གནས་གཞན་ལ་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་མང་བ་གང་དག་ཡིན་པ་དག་དང༌། དེ་དག་བས་ཆེས་བྱང་བ་མདོ་སྡེ་དང༌། འདུལ་བ་དང༌། མ་མོ་འཛིན་པ་གང་ཡིན་བ་དེ་དག་ལ་དེ་དག་གིས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་དེའི་རྩོད་པ་དེ་མཇུག་ཏུ་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ལྟུང་བ་བྱུང་ན་རང་གིས་འགྱོད་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པས་གླེང་བར་བྱེད་སེལ་བར་བྱེད་ཅིང་གཞན་དག་གིས་གླེང་གི་དོགས་པས་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་བྱེད་དེ་དེས་ན་རྩོད་པ་དེ་ཉིད་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་ཕན་ཚུན་ལྟུང་བས་གླེང་བར་བྱེད་ཅིང་དེ་དག་ཀྱང་ང་རྒྱལ་གྱིས་མངོན་པར་ཚར་བཅད་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་ལ་ཕན་ཚུན་དེ་དག་འཆགས་པར་མི་འདོད་ཅིང་བྱེ་བ་དང་ཐ་ དད་དུ་གྱུར་པ་དང༌། གཉིས་སུ་གྱུར་ཅིང་གནས་ལ། གཅིག་གི་ཕྱོགས་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་འདི་དག་བདག་ཅག་ལ་འཆགས་པར་མི་བྱེད་ལ། བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་དག་ལ་བཤགས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་ཕྱོགས་ཅིག་ཤོས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་ཕྱོགས་ཅིག་ཤོས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ན་དེ་ལ་ཕྱོགས་གཉིས་ཀར་གཏོགས་པའི་གང་ཟག་གཙོ་བོའི་ཚིག་གཟུང་བ་གཉིས་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་དོང་ལ། དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་གནས་པས་ལྟུང་བ་དེ་དག་བཤགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དེའི་རྩོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན་རྩོད་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང༌། དེ་ཉེ་བར་ཞི་པ་རྣམ་པ་བཞིར་འགྱུར་ཏེ། རྩོད་པ་རྣམ་བཞི་གང་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་གླེངས་པས་རྩོད་པ་དང༌། ཕན་ཚུན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་རྩོད་པ་དང༌། བདག་ཉིད་གླེངས་པས་རྩོད་པ་དང༌། ཕན་ཚུན་གླེངས་པས་རྩོད་པས་སོ། །ཉེ་བར་ཞི་བ་རྣམ་པ་བཞི་གང་ཞེ་ན། བསམས་པའི་ལྟུང་བ་དགེ་འདུན་ལ་སྟོན་པས་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་དག་པས་སྦྱིན་པས་ཉེ་བར་ཞི་བ
Chinese
如果有人说：“不是这样做的吗？”而对方也完全明白确实是这样做的，但说话的人却自以为是地说：“即使那是堕落，说话的时候也没有堕落。”如果这样说，僧团应该追究他到底有没有堕落的本质，并且如实回答。这样，争端就能平息。在任何地方，如果众多比丘因为怀疑发生堕落而争论说：“有堕落！”“没有堕落！”“是重罪！”“是轻罪！”那么，应该以其他地方广博而众多的论典，以及比这些更精通的经部、律部和持母（Matrika）来教导他们。这样，争端最终就能平息。如果比丘发生堕落，因为自己被后悔所缠绕而阻止别人谈论，或者因为害怕别人谈论而如法地忏悔，那么争端就能平息。如果众多比丘互相谈论对方的堕落，而且他们都被傲慢所征服，不愿互相和解，变得分散和分离，各自为政。一方想：“这些人不向我们和解，我们为什么要向他们忏悔呢？”另一方也这样想，再一方也这样想。在这种情况下，应该让双方都信任的主要人物去另一方，让他们跟随那些人忏悔堕落。这样，争端就能平息。总而言之，争端有四种，平息争端也有四种。四种争端是什么呢？被别人谈论而引起的争端，互相怀疑而引起的争端，自己谈论而引起的争端，互相谈论而引起的争端。四种平息争端的方法是什么呢？向僧团坦白所犯的堕落而平息争端，通过完全清净的布施而平息争端。
English
If someone says, "Wasn't it done this way?" and the other person fully understands that it was done that way, but the speaker presumptuously says, "Even if that is a downfall, there is no downfall at the time of speaking," then the Sangha should investigate whether or not there is a downfall in that basis, and should also give a correct answer accordingly. In that way, that dispute will be pacified. In any place, if many monks, based on the suspicion that a downfall has occurred, argue, "There is a downfall!" "There is no downfall!" "It is a heavy offense!" "It is a light offense!" then they should be taught by those who are extensive and numerous in other places, and by those who are most proficient in the Sutra Pitaka, the Vinaya Pitaka, and the Matrika. In that way, that dispute will eventually be pacified. If a monk has a downfall, and because he is completely entangled by regret, he prevents others from speaking about it, or because he fears that others will speak about it, he confesses according to the Dharma, then that dispute will be pacified. If many monks talk about each other's downfalls, and they are all completely overcome by pride, and they do not want to reconcile with each other, and they become scattered and separated, and one side thinks, "These people do not reconcile with us, why should we confess to them?" and the other side thinks the same way, and another side thinks the same way, then in that case, the two people who are trusted by both sides should go to the other side, and they should confess those downfalls following those people. In that way, that dispute will be pacified. In short, there are four kinds of disputes, and there are four kinds of pacifications of those disputes. What are the four kinds of disputes? Disputes caused by being talked about by others, disputes caused by mutual doubt, disputes caused by talking about oneself, and disputes caused by talking about each other. What are the four kinds of pacifications? Pacifying disputes by showing the intended downfall to the Sangha, and pacifying disputes by giving with complete purity.