Tibetan
་པོ་ནི་དབང་པོ་བསྒོམ་པ་དང་པོས་དྲངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་གཉིས་པས་དྲངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་གསུམ་པས་དྲངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྒོམ་པ་དང༌། སེམས་དང་ཤེས་རབ་བསྒོམ་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་འདྲེན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་བྱེ་བྲག་དང༌། སེམས་ཅན་ཕན་འདོགས་པ་དང༌། གནོད་པ་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོན་ཏན་དང༌། སྐྱོན་དང་ལྡན་པའི་བྱེ་བྲག་དང༌། སེམས་ཅན་སྙིང་དུ་སྡུག་པ་དང་སྙིང་དུ་མི་སྡུག་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང༌། འདྲེན་མ་ལས་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་ཡུལ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཡང་ཡོད། །གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཡང་ཡོད། འདྲེན་མ་སྟེ། ཆུང་ཟད་དེའི་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། ཆུང་ཟད་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ཕན་འདོགས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གནོད་པ་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཕན་ཡང་འདོགས་ལ་གནོད་པ་ཡང་བྱེད་དོ། །སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་སྐྱོན་དང་ལྡན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་གཉིས་ཀ་དང་ཡང་ལྡན་ཏེ། སེམས་ཅན་གང་དག་ལ་བྱམས་པ་ལས་བྱམས་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་འདོད་ཅིང་ཡིད་དུ་འོང་བའོ། །གང་དག་ལ་ཞེ་སྡང་བ་ལས་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའོ། །གང་དག་ལ་བྱམས་པ་ལས་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བ་དང༌། གང་དག་ལ་ཞེ་སྡང་བ་ལས་བྱམས་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་ཉེས་དམིགས་ཡང་དག་པར་མཐོང་ན་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ། གནས་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཞན་གྱིས་སྨད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཚེ་འདིའི་ཉེས་དམིགས་སོ། །ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་ནི་ཚེ་ཕྱི་མའིའོ། །དེ་ལ་གཞན་གྱིས་སྨད་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་དང༌། འཇིག་རྟེན་དང་འཁོར་རྣམས་ལས་སྡིག་ཅན་དང། མི་སྙན་པ་དང༌། གྲགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མ་ཡིན་པ་ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་མཚམས་རྣམས་སུ་འབྱུང་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལྷག་མ་ནི་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་
Chinese
第一个是，通过修习第一个根（指信根、精进根、念根、定根、慧根中的信根）而引导。第二个是，通过第二个根引导。第三个是，通过第三个根引导。同样地，对于修习戒律、修习心和修习智慧，也应当知道通过三种方式来引导。其中，对于可意的和不可意的对境的差别，对于利益和损害众生的差别，对于众生具有功德和过失的差别，对于众生可爱和不可爱的差别，要知道有的是完全确定的可意，有的是完全确定的不可意，有的是从引导上成为可意的，有的是成为不可意的。其中，由于对境的差别，有的对境是完全确定的可意，有的是完全确定的不可意。引导是，有的是稍微可意的，有的是稍微不可意的。同样地，有些众生是完全确定地利益的，有些众生是完全确定地损害的，有些众生既利益也损害。有些众生是完全确定地具有功德的，有些众生是完全确定地具有过失的，有些众生是功德和过失两者都具有的。对于哪些众生，从慈爱中生起慈爱，那些是完全确定地悦意和可意的。对于哪些众生，从憎恨中生起憎恨，那些是完全确定地不可意的。对于哪些众生，从慈爱中生起憎恨，以及对于哪些众生，从憎恨中生起慈爱，那些被称为可意的和不可意的。其中，当如实见到恶行的今生和来世的过患时，就完全舍弃它，修习善行。通过具备六种处所的一切门径，被他人谴责是今生的过患。堕入恶趣是来世的过患。其中，被他人谴责是指，从外道徒众和世间以及眷属中，产生罪恶、不悦耳、不扬名、非颂歌（指恶名）于各个方向和角落，应当这样理解。剩余的如所说的那样。其中，修习念住
English
The first is guided by cultivating the first faculty (referring to the faculty of faith, diligence, mindfulness, concentration, and wisdom, specifically the faculty of faith). The second is guided by the second faculty. The third is guided by the third faculty. Similarly, it should be understood that cultivating ethics, cultivating the mind, and cultivating wisdom are also guided by three methods. Among these, regarding the distinctions between agreeable and disagreeable objects, the distinctions between benefiting and harming sentient beings, the distinctions between sentient beings possessing virtues and faults, and the distinctions between sentient beings being lovable and unlovable, it should be understood that some are completely and certainly agreeable, some are completely and certainly disagreeable, some become agreeable through guidance, and some become disagreeable. Among these, due to the differences in objects, some objects are completely and certainly agreeable, and some are completely and certainly disagreeable. Guidance is that some are slightly agreeable, and some are slightly disagreeable. Similarly, some sentient beings are completely and certainly beneficial, some sentient beings are completely and certainly harmful, and some sentient beings are both beneficial and harmful. Some sentient beings are completely and certainly endowed with virtues, some are completely and certainly endowed with faults, and some sentient beings are endowed with both virtues and faults. For those sentient beings from whom love arises from love, those are completely and certainly pleasing and agreeable. For those sentient beings from whom hatred arises from hatred, those are completely and certainly disagreeable. For those sentient beings from whom hatred arises from love, and for those sentient beings from whom love arises from hatred, those are called agreeable and disagreeable. Among these, when one truly sees the faults of misconduct in this life and the next, one completely abandons it and cultivates good conduct. Being blamed by others through all avenues possessing six places is a fault of this life. Going to bad destinies is a fault of the next life. Among these, being blamed by others refers to the arising of sin, unpleasantness, lack of fame, and non-laudatory verses (referring to a bad name) from non-Buddhists, the world, and retinues in all directions and corners; this should be understood. The remainder is as it was said. Among these, cultivating mindfulness.
Tibetan
པ་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ལ་ནི་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཡན་ལག་བརྩམས་སོ། །སློབ་པའི་ས་ལ་ནི་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །མི་སློབ་པའི་ས་ལ་ནི་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པ་ན་སྤོང་བའི་ཁམས་མ་ཐོབ་པས་སྤོང་བའི་ཁམས་འདོད་པའི་ཚེ་ནི་དབེན་པ་ལ་བརྟེན་པའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཁམས་མ་ཐོབ་པས་དེ་འདོད་པའི་ཚེ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་བརྟེན་པའོ། །འགོག་པའི་ཁམས་མ་ཐོབ་པས་དེ་འདོད་པའི་ཚེ་ནི་འགོག་པ་ལ་བརྟེན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཆེས་དམའ་བ་སྒོམ་པ་སྤངས་ནས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཆེས་བཟང་བར་བསྒྱུར་བ་ནི་སྤོང་བས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བའོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་དབང་པོ་བསྡམས་པས་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་ཞིང༌། ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང་ལྡན་ཏེ། དེས་ན་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་འཛེམ་ཞིང་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་འགྱོད་པ་མེད་དོ། །འགྱོད་པ་ མེད་ན་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འགྱུར་རོ། །སེམས་མཉམ་པར་བཞག་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་ན་གོ་རིམས་འདི་བཞིན་དུ་རིག་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དབང་པོ་མ་བསྒོམས་པར་ཡུལ་ལ་མི་ཕྱོགས་པ་ཙམ་གྱིས་དབང་པོ་རྣམས་བསྡམས་པར་མཐོང་ནས་གཞན་དག་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་དབང་པོ་བསྒོམ་པ་བརྡ་སྤྲོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་རང་གི་སློབ་མ་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་ནས་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་ལ་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ཁོང་ཁྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བསྒོམ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང༌། ཉམས་སུ་མི་ལེན་པ་ལས་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆ་ཕྲ་བ་དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་རྟོགས་ཏེ། དེས་ན་བདག་ནི་དབང་པོ་བསྒོམས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་དག་གི་ལྟ་བ་རུང་བར་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་དབང་པོ་རྣམས་ཡུལ་ལ་ཕྱེ་ནས་གཅིག་བུ་གནས་ཏེ། དམིགས་པ་དེ་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་དེ། དེ་དག་ནི་དབང་པོ་བསྒོམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་དབང་པོ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་བརྩོན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་ཚིག་ལ་མངོན་པར་དད་པ་ཙམ་གྱིས་ལོག་པར་མོས་ཤིང་ལོག་པར་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་
Chinese
对于各种各样的凡夫俗子的地界来说，就是开始忆念正念菩提心的支分。在有学的地界就是修习。在无学的地界就是圆满修习。修习菩提支的时候，因为没有获得舍弃的界，想要舍弃的界的时候，就是依靠寂静处。因为没有获得离欲的界，想要那个的时候，就是依靠离欲。因为没有获得止息的界，想要那个的时候，就是依靠止息。舍弃修习最为低劣的菩提支，从上到上转变为最为殊胜的，就是以舍弃而完全转变。对此，比丘守护根门，具有惭愧，具有羞耻，因此，遮止罪恶的行为，修习善良的行为。像这样善良地行持，就不会有后悔。没有后悔，就会有极度的欢喜先导，转变为三摩地。心平等安住，就会如实照见。如实照见，就要知道像这样的次第，智慧和解脱就会圆满。一些沙门和婆罗门自己没有调伏根门，仅仅因为不趋向于对境，就认为守护了根门，从而向其他人错误地传授调伏根门，那些人也特别执着自己的学生，对一些人就随顺贪恋，对一些人就生起嗔恨，就像这样，因为修行和不修行，而行持可爱和不可爱。自己细微的烦恼分，也不能以智慧了知，因此，就自以为是地认为自己是调伏根门者。那些人所执持的观点，就是将根门从对境中分开，独自安住，对于那个所缘境，也不能领会自己远离烦恼，那些人既不是调伏根门，也不是为了调伏根门而精进，仅仅因为对别人的话语信奉，而邪信，而邪慢。
English
For the realm of various ordinary individuals, it is the beginning of contemplating the limb of mindfulness and correct Bodhicitta. In the realm of learners, it is practice. In the realm of non-learners, it becomes the complete practice. When practicing the limb of enlightenment, because the realm of abandonment has not been attained, when desiring the realm of abandonment, it is relying on solitude. Because the realm of detachment from desire has not been attained, when desiring that, it is relying on detachment from desire. Because the realm of cessation has not been attained, when desiring that, it is relying on cessation. Abandoning the practice of the lowest limb of enlightenment, transforming it from higher to higher into the most excellent, is completely transforming it through abandonment. In this regard, a monk who guards the senses is endowed with shame and embarrassment. Therefore, he refrains from sinful conduct and cultivates virtuous conduct. Thus, practicing virtuously in this way, there will be no regret. Without regret, there will be extreme joy as a precursor, transforming into Samadhi. When the mind is evenly placed, one will see things as they truly are. When seeing things as they truly are, one should know that in this order, wisdom and liberation will be perfected. Some ascetics and Brahmins, without having tamed their own senses, merely by not turning towards objects, think that they have guarded their senses, and thus wrongly teach others how to tame the senses. Those people are particularly attached to their students, and become attached to some and angry with others. It is like this: because of practicing and not practicing, they engage in what is pleasing and displeasing. Even the subtle aspects of their own defilements are not understood by wisdom. Therefore, they presumptuously think that they are those who have tamed their senses. Those who hold acceptable views among them separate the senses from objects and abide alone. They do not comprehend their own freedom from defilements in that object of focus. They are neither taming the senses nor striving diligently for the sake of taming the senses. They merely have faith in the words of others, and thus have wrong faith and wrong pride.