Tibetan
།བདུད་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བས་ན་གཡུལ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའོ། །ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དབང་པོ་དྲུག་པོ་རྣམས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཞི་བ་རྣམ་པ་ལྔས་རྣམ་པར་མ་ཞི་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཚེ་འདི་ལ་དབང་པོའི་དབང་ལས་བྱུང་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གནས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་མི་དགེ་བ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་གཞན་གྱིས་ཉམས་པར་བྱས་པའམ། སྨད་པའམ། གསད་པའམ། བཅིང་བའམ། དེ་ལ་སོགས་པ་ཚེ་འདིའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཚེ་ཕྱི་མའི་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། ན་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཚེ་ཕྱི་མའི་སྔོན་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུ་དང་མཐུན་པའི་དབང་པོ་མ་བསྡམས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་རྣམ་པ་ལྔས་དབང་པོ་རྣམས་རྣམ་པར་ཞི་བར་འགྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་གསུམ་མེད་པར་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདི་གཉིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བྲམ་ཟེ་ཡོན་གནས་ཀྱི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ཡོན་གནས་སུ་ཁས་འཆེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་གནས་མ་ཡིན་པའི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་དང་ལྡན་ན་བཀུར་སྟི་བྱ་བའི་འོས་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་ལས་རྙེད་པའམ་བཀུར་སྟི་བྱུང་ནས་དམ་པོར་ལྷག་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་ལ། དབང་པོ་རྒོད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དྲོད་མི་ཐུབ་པར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བའི་སྤྱོད་པས་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱིམ་དང་བུ་སྨད་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་འདུ་འཛི་ཡོངས་སུ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བས་བདག་ཉིད་འཚོ་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་དེ་ལྟར་ལོག་པར་ཞུགས་པས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་སྤྱོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཆོས་སྤྱོད་པ་ཡང་མེད། མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བའི་དགེ་བ་སྤྱོད་པ་ཡང་མེད། མྱ་ངན་ལས་ འདའ་བར་འགྱུར་བའི་དགེ་བའི་སྤྱོད་པ་ཡང་མེད་དེ། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པས་ནི་ཆོས་འདི་པ་རྣམས་དོན་དམ་པའི་བྲམ་ཟེ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་པའི་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ནི་སློབ་མ་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་ཕལ་ཆེར་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བའི་ཕན་ཡོན་ཅན་དང༌། གལ་ཏེ་འཛིན་པ་ལས་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཡ
Chinese
因此，由于完全战胜了一切魔，所以是从战争中完全获胜者。通过灭尽和不生的智慧，将获得圆满的梵行。六根如前一样，以五种方式完全寂静，应知其具有完全摄持三种未寂静之苦的果实。今生安住于由根的势力所生的完全烦恼之中，同样，由遍行不善之因所生的被他人损害，或者被诽谤，或者被杀害，或者被束缚等等今生之苦，以及来世的生、老、病之苦，以及来世由先前串习所生的与因相应的未调伏之根，这也是因为是完全烦恼的缘故，是痛苦。与此相反，以五种方式诸根将变得完全寂静，应知其具有三种痛苦消失之果实。这二者是世俗的婆罗门，具有依止处的增上慢，自诩为依止处者，他们是不成为依止处的标志。如果具有这二者，应知其不值得恭敬，从他人处获得或者受到恭敬后，会更加执着，根变得粗暴，以及显现出无法忍受热恼，那些都不是以远离贪欲的行为而安住的。凡是摄持家庭和子女眷属的喧嚣，完全变成烦恼者，从而养活自己的人，那些人如此颠倒行事，既不是自他利益的行为，也没有戒律和行法，也没有行生于天界的善，也没有行解脱轮回的善，应知其与所有凡夫俗子也没有差别。与此相反，应知这些佛法修行者是真实的婆罗门。从这之外的，外道沙门和婆罗门们，对弟子们宣说佛法，大多数具有寻衅的利益，如果具有从执着中解脱的利益，那也是...
English
Therefore, because of completely overcoming all demons, it is the one who completely triumphs from war. Through the wisdom of cessation and non-arising, one will attain the complete conduct of Brahma. The six senses, as before, are completely pacified in five ways, and it should be known that they have the fruit of completely holding the three sufferings that are not pacified. In this life, abiding in complete affliction arising from the power of the senses, similarly, suffering in this life such as being harmed by others, or being slandered, or being killed, or being bound, etc., arising from the cause of constantly engaging in non-virtue, as well as the suffering of birth, old age, and sickness in the next life, and the untamed senses in the next life arising from previous habituation in accordance with the cause, this is also suffering because it is completely afflicted. The opposite of this is that the senses will become completely pacified in five ways, and it should be known that they have the fruit of the disappearance of the three sufferings. These two are the marks of not being a refuge for worldly Brahmins who have the arrogance of relying on a refuge and who claim to be a refuge. If one possesses these two, it should be known that one is not worthy of respect, and after receiving or being respected by others, one will become even more attached, the senses will become coarse, and whatever appears to be unable to endure heat, those are not abiding close to the conduct of being free from desire. Whoever maintains the bustle of holding together a household and a family of children, completely becoming afflicted, thereby supporting oneself, those people act so perversely that it is neither the conduct of benefiting oneself and others, nor is there discipline and Dharma practice, nor is there the practice of virtue that leads to heaven, nor is there the practice of virtue that leads to liberation from suffering, it should be known that there is no difference between them and all ordinary people. The opposite of this is that these Dharma practitioners should be known as true Brahmins. Apart from this, the non-Buddhist ascetics and Brahmins mostly have the benefit of seeking fault in teaching the Dharma to their disciples, and if they have the benefit of liberation from attachment, that is also...
Tibetan
ང་དག་པར་ན་དོན་མེད་པ་དང་ཕན་ཡོན་མེད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་གཞན་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་རིག་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འབྲས་བུའི་ཕན་ཡོན་ཅན་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཆེ་ཞིང་ཕན་ཡོན་ཆེ་ལ་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དུས་གསུམ་དུ་མཆོག་ཏུ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་མེད་པར་གནས་པའི་དོན་གྱིས་དམིགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ན་རིག་པ་གསུམ་ལ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་སྲིད་པ་དང༌། མ་རིག་པའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །རིག་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མ་ཐོབ་པ་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་བསྒོམ་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དབང་པོ་བསྒོམས་པས་ལུས་བསྒོམ་པ་དང༌། ལུས་བསྒོམས་པས་དྲངས་པའི་ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྒོམ་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྒོམས་པས་དྲངས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམས་པ་སེམས་དང༌། ཤེས་རབ་བསྒོམ་པ་གང་ཡིན་པའོ། དེ་ལ་དབང་པོ་བསྒོམ་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་དང༌། སློབ་པའི་དང༌། མི་སློབ་པའི་སྟེ། གལ་ཏེ་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་སྟོབས་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་ཡུལ་ལས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་མཚན་མ་བཟུང་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་མི་བསྐྱེད་པའམ་སྐྱེས་ཟིན་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའོ། །བདེན་པ་རྟོགས་པ་དེའི་ བརྗེད་ངས་པ་ལས་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང༌། གཉི་ག་སྐྱེ་བས་སེམས་ཡོངས་སུ་གཏུགས་ཏེ་མི་འདུག་ལ། མྱུར་བ་ཁོ་ནར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་སློབ་པའི་བསྒོམ་པའོ། །གང་གི་ཚེ་དེའི་སེམས་དེ་གནས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ནང་རྒྱ་མི་ཆུང་ཞིང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་ལ་ལེགས་པར་བསྒོམས་ཉེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་བརྗེད་ངས་པ་ཙམ་གྱིས་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པས་མཐུན་པར་ཡིད་མི་འཇུག་པ་འདི་ནི་མི་སློབ་པའི་དབང་པོ་བསྒོམ་པ་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེམས་དང་ཤེས་རབ་བསྒོམ་པ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དང
Chinese
我等应当了知，若无意义且无利益，则于自无益，于他亦无益。如来为声闻众宣说之法，具有证悟与解脱果之利益，应当了知其果大、利益大，且于自他皆有利益。所谓三明，即以于三时中极度无迷乱安住之义，以三种所缘之差别而称为明。其中，心解脱与慧解脱，乃是轮回与无明根本之烦恼之对治，故称为解脱。为获得尚未获得之明与解脱，应当了知修习四道，即修习根而修习身，由修习身而引生之妙行，即是修习戒律；由修习戒律而引生之念住菩提分法，即是修习心与慧。其中，修习根有三种，即世间、有学与无学。若依各自观察之力，于可爱与不可爱之境，不生起或消除已生起之不如理作意之烦恼缠缚，此乃世间之修习。证悟真谛之后， 因忘失而生起可爱与不可爱二者，令心完全执着而不止息，唯速疾从中解脱者，此乃有学之修习。何时彼之心唯住于彼，如前者般内心不狭隘，且极度解脱而善修习，于一切时中，仅因忘失，亦不随顺依于可爱与不可爱等之相，此乃当知无学之根修习，是极度清净。如是，亦当了知修习戒律、心与慧有三种，即
English
We should understand that if it is meaningless and without benefit, it is neither beneficial to oneself nor beneficial to others. The Tathagata teaches the Dharma to the Shravakas, which has the benefit of realizing and liberating the fruit. It should be understood that its fruit is great, its benefit is great, and it is beneficial to both oneself and others. The three kinds of knowledge (vidyā) are called knowledge because of the distinction of the three kinds of objects, by the meaning of abiding supremely without confusion in the three times. Among them, the liberation of mind and the liberation of wisdom are the antidotes to the afflictions that are the root of existence and ignorance, hence they are called liberation. In order to obtain the knowledge and liberation that have not yet been obtained, it should be understood that the four paths are cultivated, that is, cultivating the senses and cultivating the body, and the good conduct brought about by cultivating the body, that is, cultivating discipline; the mindfulness of the bodhipakṣa-dharmas brought about by cultivating discipline, that is, cultivating the mind and wisdom. Among them, there are three kinds of cultivating the senses: mundane, trainee, and non-trainee. If, relying on the power of individual examination, one does not generate or eliminate the afflictive entanglements of inappropriate attention from pleasant and unpleasant objects, this is mundane cultivation. After realizing the truth, because of forgetfulness, both pleasant and unpleasant arise, causing the mind to be completely attached and not cease, but quickly liberating from it, this is the cultivation of the trainee. When that mind abides only in that, like the former, the inner mind is not narrow, and it is extremely liberated and well cultivated. At all times, only because of forgetfulness, it does not conform to the appearance of relying on pleasant and unpleasant things, etc. This is the cultivation of the senses of the non-trainee, which should be known to be extremely pure. Likewise, it should also be understood that there are three kinds of cultivating discipline, mind, and wisdom, that is,