Tibetan
ཅས་པའི་ཚོར་བ་འགག་པ་ལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་ཅིང་ཞི་བ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། མ་འོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱ་བའི་ལྟ་བ་རྣམ་པ་དག་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱ་བའི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེ་ལ་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། རེག་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། སེམས་པ་དང༌། སྲེད་པའི་ཚོགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་བདག་མེད་པར་ཡང་དག་པར་མཐོང་བས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་ འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་པོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །མར་མེ་ལ་བརྟེན་པའི་འོད་དམ། ཤིང་ལ་བརྟེན་པའི་གྲིབ་མ་མེད་ན། དེ་ཡང་མེད་པ་བཞིན་དུ་ནང་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་རྣམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་མ་ལུས་པར་འགགས་ན་དེ་དག་ཀྱང་འགག་པར་ཡང་དག་པར་མཐོང་བས་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཞི་བར་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །ཚེ་འདི་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚོན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་ཡང་དག་པ་མཐོང་བས་ནི་ཚེ་ཕྱི་མའི་སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱ་བའི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །བདེ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་གནས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཀུན་དུ་ཆགས་པ་མེད་པ་དང༌། ཀུན་དུ་ཞེ་སྡང་བ་མེད་པ་དང༌། ཀུན་དུ་གཏི་མུག་བ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་སེམས་ཤིན་ཏུ་གནས་པར་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པ་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཟག་པ་ཟད་པར་བྱ་བ་དང༌། ཚེ་འདི་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བར་གནས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱ་བའི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་དབང་པོ་རྣམས་མ་བསྡམས་པར་གནས་པ་ནི་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཀུན་དུ་ཆགས་པའི་སེམས་དང༌། རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་སེམས་སུ་འགྱུར་ཏེ། གནས་ངན་ལེན་ལས་གྱུར་པ་དང༌། ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་ནི་ལུས་བསྒོམ་པ་གང་ལ་བརྟེན་ན། ཞི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྒོམ་པར་འགྱུར་བའི་ལུས་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་བསྒོམ་པའི་རྒྱུས་ནི་ལུས་དང༌། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་གནས་ངན་ལེན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མེད་ན་ནི་གང་གིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་ བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་རེག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཤེས་ན་ནི་སོམ་ཉི་ཅན་དང༌། ཐེ་ཚོམ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་སྡུག་བསྔལ་བར་གནས་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་དབང་པོ་མ་བསྡམས་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདེ་བ་མེད་པར་གནས་པ་འདི་ནི་ཚེ་འདི་ལ་དབང་པོ་མ་བསྡམས་པའི་ཉེས་དམིགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཕན་ཡོན་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་ཏོ། །ཡང་དག་པའི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་བཀག་པ་ནི་ཅི་བདག་འདོད་པ་རྣམས་ལ་འདོད་པའི་འདུན་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་མ་ཚོར་རམ། འོན་ཏེ་མེད་པ་ཡིན་སྙམ་སྟེ། སྤངས་སམ། མ་སྤངས་སམ། སྡུག་པའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ངེས་པར་བྱེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པར་འདོད་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཉོན་མོངས་པའི་གཞི་དང་གནས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གིས་འཕྲོག་པ་ལྟར་ན་འདི་དག་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་གཏོད་པར་མི་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་གཏད་པར་གྱུར་ན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཙམ་ཞིག་ཐོབ་པ་དེ་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་ན་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། གཏད་ན་ནི་ཉམས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ་ཁྱད་པར་དུ་ཡང་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བརྟག་པ་ཡང་མ་བྱས་ན་ནི་དེ་ལྟར་ན་ཡང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་བརྟག་པ་བྱས་ན་ངེས་པར་རྟོགས་པར་ཡང་འགྱུར་ལ་སེམས་འཕྲོག་ཅིང་འདུས་པ་ཡང༌། ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་གཏོད་པར་བྱེད་དེ་དེ་བས་ན་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གོང་མ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ལྟ་བ་དྲག་པོས་ཇི་ལྟར་བརྟགས་ཀྱང་འདོད་པ་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་རྣམས་མི་སྐྱེ་ན་ནི་དེས་གང་ལ་དམིགས་ན་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱེ་མཆེད་དེ་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ཏོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་སྐྱེ་མཆེད་དེ་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པས་ན་སློབ་པའི་ས་ལས་ཡང་ དག་པར་འདས་ནས། རང་གི་སེམས་ལ་དབང་ཡོད་པས་ན་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུའོ།
Chinese
感受止息时，视无我为清净，视未来苦为解脱为清净，视现在苦为解脱为清净。其中，通过内外处、识、触、受、想、心、爱之蕴的差别，如实见无我，以此缘起之理，生起第一清净之见。如灯依油，树依影，若无，则彼亦无。如是，由内外处之因所生之感受，若诸处灭尽，则如实见彼等亦灭，由此生起视无我涅槃为寂静之清净之见。于此生中，以智慧之剑断除一切烦恼，如实见之，由此生起视未来一切苦为解脱之清净之见。于乐、苦、非苦非乐之法，如实见无贪、无嗔、无痴，于见道中，如实见念住之心极安住，于修道中，如实见修习菩提分，即为断尽诸漏，于此生中，从一切烦恼及苦中解脱之清净之见。比丘，若诸根不调伏而住，则于诸境生贪心及散乱心，则将感受由恶趣及于法生疑所生之二种痛苦。何以故？谓不勤修依身之修习，依身之修习能修习止住之支分之戒律故。以不修习止住之支分之戒律之因，则不勤修心之修习，依心之修习能修习止住之支分之三摩地故。
English
When feeling ceases, seeing non-self as pure, seeing liberation from future suffering as pure, and seeing liberation from present suffering as pure. Among these, through the distinctions of internal and external sources, consciousness, contact, feeling, perception, mind, and the aggregates of craving, truly seeing non-self, thereby generating the first pure view through the principle of dependent origination. Just as light depends on oil, and shadow depends on a tree, if these are absent, then those too are absent. Similarly, the feelings arising from the causes of internal and external sources, if all sources cease, then truly seeing that they also cease, thereby generating the pure view of seeing the absence of self and Nirvana as peaceful. In this life, cutting off all afflictions with the sword of wisdom, truly seeing this, thereby generating the pure view of seeing liberation from all future suffering. In the realms of pleasure, pain, and neither pleasure nor pain, truly seeing the absence of attachment, absence of hatred, and absence of delusion, in the path of seeing, truly seeing the mind of mindfulness abiding steadfastly, and in the path of cultivation, truly seeing the cultivation of the limbs of enlightenment, namely, to exhaust all outflows, and in this life, the pure view of liberation from all afflictions and suffering. Bhikshus, if the senses are not restrained and remain unrestrained, then the mind will become attached to objects and become distracted, and one will experience two kinds of suffering arising from evil destinies and doubt in the Dharma. Why is that? Because one does not diligently cultivate the practice of the body, and the practice of the body can cultivate the discipline of the limbs of abiding in peace. Because of not cultivating the discipline of the limbs of abiding in peace, one does not diligently cultivate the practice of the mind, and the practice of the mind can cultivate the samadhi of the limbs of abiding in peace.
Chinese
并且，心不会变得非常调顺，因此，会体验到恶趣的痛苦。如果没有非常调顺，那么凭借什么也不会触及到如实了知的等持。如果不如实了知，那么会变成犹豫者和怀疑者。这二者处于痛苦之中，因为没有守护根门，处于痛苦和无乐之中，这就是此生没有守护根门的过患。与此相反，应当了知是利益。比丘，为了远离欲的贪欲而精进。以正确的瑜伽之路遮止烦恼，难道我等对于诸欲有欲求却未曾觉察吗？或者认为没有呢？是断除了吗？未断除吗？以耽著可爱的相状作意而确定，并且依于寻思作意而了知，因为没有从欲中断除烦恼，所以会生起欲的遍计，成为烦恼的所依和处所。如果像被它们夺走一样，觉知到这些是使人退失的，就不会投入。如果投入，那么即使获得少许的等持，也会完全退失，更何况是进步呢？如果不投入，那么既不会退失，也会进步。如果也不进行观察，那么即使那样，也会因为具有增上慢而退失。因为如果进行观察，那么也一定会了知，并且夺取心意和聚集，如实完全了知后进行投入，因此不会完全退失。如为了远离欲的贪欲而精进一样，上面的（其他烦恼）也应当如是了知。如果以猛利的见解如何观察，也不会生起欲的遍计，那么他会确信，凭借对何者作意会生起烦恼的生处，那个生处已经被压伏了。因为他压伏了那个生处，所以已经完全超越了有学的地位，因为能自在自己的心，所以就像国王一样。
English
And, the mind will not become very subdued, therefore, one will experience the suffering of bad rebirths. If there is no great subduing, then by what means will one not touch the samadhi that knows things as they are? If one does not know things as they are, then one will become a doubter and a skeptic. These two abide in suffering, because they have not guarded the senses, they abide in suffering and without pleasure, this is the fault of not guarding the senses in this life. The opposite of this should be understood as benefit. Bhikshus, strive to be free from desire and attachment to desire. Blocking afflictions with the path of correct yoga, do we not feel that we have desire for desires even though we have desire? Or do we think there is none? Have we abandoned it? Have we not abandoned it? By focusing on the attractive characteristics, one ascertains, and relying on the mind that examines, one desires to realize that one has not abandoned afflictions from desire, so the pervasive thoughts of desire, which have become the basis and place of afflictions, will arise. If they are like being robbed by them, knowing that these are what cause one to degenerate, one will not engage in them. If one engages in them, then even if one obtains a little samadhi, one will completely degenerate from it, let alone progress? If one does not engage, then one will neither degenerate nor progress. If one does not even investigate, then even so, one will degenerate because of having manifest pride. Because if one investigates, then one will certainly realize, and also seize the mind and gather it, and after fully knowing it as it is, one engages in it, therefore one will not completely degenerate. Just as one strives to be free from desire and attachment to desire, the above (other afflictions) should also be understood in the same way. If, no matter how one examines with strong views, the pervasive thoughts of desire do not arise, then he will be certain that the source from which afflictions arise by focusing on what, that source has been suppressed. Because he has suppressed that source, he has completely transcended the position of the learner, and because he has power over his own mind, he is like a king.