Tibetan
་བདག་གི་བདག་རྟག་གམ་མི་རྟག་གམ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཇི་ལྟར་ནི་རྟག་ཇི་ལྟར་ནི་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་གི་བདག་གང་ན་གནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་བདག་གི་རྣམ་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་སྟེ། རང་བཞིན་དང༌། ཚུལ་དང༌། རྒྱུ་དང༌། གནས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་གདགས་སུ་རུང་སྟེ། གདགས་པ་དེ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་གིས་ནི་གདགས་སུ་ཡེ་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལ་བདག་གི་རང་བཞིན་གདགས་པ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། སེམས་པ་རྣམས་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་ལས་གུད་ན་མེད་དོ། །བདག་དེ་ནི་མི་རྟག་སྟེ་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། འཆི་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདུ་བྱེད་དེ་རྣམས་ཀྱང་གང་གི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་ལུས་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པས་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །འདུ་ཤེས་དང་སེམས་དང་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟེ། རྨོངས་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ན། སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །སྐྱེ་བ་དང༌། འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་ན་འོང་བ་དང་འགྲོ་བའོ། །སྐད་ཅིག་པ་ཡིན་པས་ན་རེ་ཞིག་པའོ། །ཞིག་གོ་ཅོག་ནི་མྱུར་དུ་དེ་ལས་གཞན་དུ་མཚམས་སྦྱོར་བས་གནས་པ་ཡུན་ཐུང་བའོ། །གང་ནས་ཀྱང་མི་འོང་ལ་གང་དུ་ཡང་མི་འགྲོ་བས་ན་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། ཡོད་པ་ལས་ཕྱིར་འགྲོ་བའོ། །དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་བའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་ ན་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་གིས་ནི་བདག་གིས་རང་བཞིན་དང༌། ཚུལ་དང་རྒྱུ་ཚུལ་བཞིན་དུ་གདགས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་བདག་གིས་གནས་གདགས་སུ་ནི་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་དང༌། དེས་ན་བདག་གི་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ། གདགས་སུ་མི་རུང་ན་དོན་དམ་པར་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེ་བས་ན་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་སྟོང་པ་རྣམས་ལ་སྟོང་ངོ་སྙམ་པ་ཁོ་ནར་སེམས་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཐོས་པ་བརྡ་སྤྲད་པ་དང༌། བསམས་པས་འཛིན་དུ་གཞུག་པ་དང༌། བསྒོམས་པས་ངེས་པར་རྟོག་ཏུ་གཞུག་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མགུ་བར་བྱ་ཞིང་ཡང་དག་པར་མགུ་བར་བྱ་སྟེ་ཡོངས་སུ་མགུ་བར་བྱའོ། །སྡོམ
Chinese
我的“我”是常还是无常呢？以及，如何是常？如何是无常呢？我的“我”住在哪里呢？总而言之，就是要完全寻求“我”的四种相：自性、相、因、处。其中，以三种相可以安立诸行，而且这种安立也是不颠倒的。以一种相则根本不能安立。其中，安立“我”的自性，就是从十二处所生的六种识，以及受、想、思，与这些一起，除此之外没有别的。“我”是无常的，因为有生、老、死。这些诸行，也是因为在众生中身体显现成就还没有完全成就，所以如幻术一般。想、思、见是颠倒的，因为是使人愚昧的自性，所以是如阳焰般的法。因为是生灭的法，所以是来和去。因为是刹那的，所以是暂时的。坏灭聚合迅速地从那之外连接到其他，所以住留短暂。从哪里也不来，到哪里也不去，所以是从无中产生，从有中返回。总而言之，这些相表明了从一生到一生相续的无常性以及因，也表明了从一刹那到一刹那相续的无常性以及因。这样，这三种相就如实地安立了“我”的自性、相和因。对于诸行来说，“我”的处是不能安立的，因为没有与此不同的诸行，因此“我”的意义没有变成其他的缘故。因此，诸行在名言上也是空性的，不能安立，更何况在胜义谛上呢？因此，对于确定为空性者，仅仅在心中如理地以听闻通达，以思维安立，以禅修确定而证悟，按顺序使之欢喜，真实地使之欢喜，完全地使之欢喜。总结。
English
Is my "self" permanent or impermanent? And, how is it permanent? How is it impermanent? Where does my "self" reside? In short, it is to completely seek the four aspects of the "self": nature, characteristic, cause, and place. Among these, the aggregates can be established by three aspects, and this establishment is also non-inverted. By one aspect, it cannot be established at all. Among these, establishing the nature of the "self" is the six consciousnesses arising from the twelve sources, along with feeling, perception, and thought; there is nothing separate from these. The "self" is impermanent because of birth, aging, and death. These aggregates are also like illusions because the manifestation of the body in beings is not yet fully accomplished. Perception, thought, and views are inverted, and because they are of the nature of causing delusion, they are like mirages. Because they are of the nature of arising and ceasing, they are coming and going. Because they are momentary, they are temporary. The disintegration and aggregation quickly connect from that to something else, so the dwelling is short-lived. They do not come from anywhere, nor do they go anywhere, so they arise from nothing and return from existence. In short, these aspects show the impermanence and cause that continue from one life to another, and also show the impermanence and cause that continue from one moment to another. Thus, these three aspects have truly established the nature, characteristic, and cause of the "self." For the aggregates, the place of the "self" cannot be established, because there are no aggregates different from this, and therefore the meaning of "self" has not become something else. Therefore, the aggregates are also empty in conventional truth; if they cannot be established, what need is there to speak of ultimate truth? Therefore, for those who are determined to be empty, one should only make the mind happy in order by properly understanding through hearing, establishing through thinking, and determining and realizing through meditation, truly making it happy, and completely making it happy. Summary.
Tibetan
་ནི། འདོད་ཆགས་ཤས་ནི་ཆེ་བ་དང༌། གདམས་ངག་དང་ནི་སྡུག་བསྔལ་གནས། །དཔྱོད་པ་དང་ནི་ང་རྒྱལ་མེད། །བཀུར་སྟི་བྱ་བའི་འོས་མིན་དང༌། །རིག་པ་རྣམ་གྲོལ་བསྒོམ་པ་དང༌། །བདག་མེད་པར་ནི་སྨྲ་བ་དང༌། །མཉམ་པར་གཞག་དང་ཆོས་མཐོང་དང༌། །སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་ཐ་མ་ཡིན། །གང་ཟག་ནི་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོས་ཡུལ་ལ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་དེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། ཉམས་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་ཉམ་ཆུང་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། བྱད་བཟང་བ་ཡིན་ཏེ་བྱད་ངན་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་ཀུན་དུ་བསྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེན་པོ་ཡང་གཉེན་པོ་གསུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་ན་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་ཚངས་པར་སྤྱོད་ཅིང་གནས་པས་སེམས་དུལ་ཞིང་རྣམ་པར་ཞི་བར་འགྱུར་ན། འདོད་ཆགས་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་ངམ་ཉོན་མོངས་པའི་ཤས་ཆུང་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། གསུམ་གང་ཞེ་ན། དབང་པོའི་སྒོ་བསྡམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐའ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་དང༌། ཁ་ཟས་ཀྱི་ཚོད་ཟིན་པ་དང་སྲོད་དང་ཐོ་རངས་ལ་མི་ཉལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཉིད་ངལ་བར་བྱེད་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་དང༌། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དབུ་མའི་ལམ་གྱིས་ངེས་པར་ འགྱུར་བའོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ལ་སེམས་ཤིན་ཏུ་གནས་པ་ནི་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་བ་ན་ཡུལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་མཚན་མ་དང་རྟགས་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་ཚེ་ཚོར་བ་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འགག་པ་ཡང་དག་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པའམ། མཚན་མ་དང་རྟགས་ཉེ་བར་བཟུང་བས་འདུ་ཤེས་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འགག་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དེའི་རྒྱུས་གནས་ན་འདུག་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འགག་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱི་དུས་ཐམས་ཅད་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡུལ་ལས་སེམས་ཀུན་དུ་སྲུང་བར་བྱེད་པ་འདི་ནི་དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་དམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དམ་པ་ནི་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐོབ་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་ཐོབ་པ་དང༌། རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཐོབ་པས་འཕགས་པ་དང༌། ལྷའི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དམ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དམ་པའི་གནས་དེ་ལས་ཆེས་འདས་པ་གུང་ན་མེད་དོ། །དེ་ལ་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་
Chinese
是关于贪欲的部分，贪欲的部分是大的，是教诲和痛苦的处所，没有思辨和傲慢，不值得尊敬，修习智慧解脱，说无我，等持和见法，受苦是最后的。 具有三种原因的人，以大贪欲普遍享用对境。 三种原因是什么呢？ 是具有能力和力量，不是软弱的； 是相貌端庄，不是丑陋的； 是普遍依恋贪欲，不是对贪欲采取中庸态度。 像这样，即使是贪欲心很重的人，如果被三种对治法完全掌握，那么以善说之法和律仪来行梵行并安住，心就会调柔且完全寂静。 更何况是贪欲小或中等，或者烦恼的部分小的呢？ 三种对治法是什么呢？ 依靠关闭根门，完全断除对欲望的福德的边； 依靠饮食有节制，以及不在夜晚和黎明睡觉，完全断除使自己疲劳的边； 依靠正念和正知，必定会通过中道而改变。 如此，对于四念住，心非常安住，也就是行走时，当对境显现的相和特征被忆念时，感受生起、安住和灭亡，如实地了知； 或者，忆念相和特征，诸识生起、安住和灭亡，如实地了知； 因为这个原因，安住时，生起安住的分别念，安住和灭亡，如实地了知。 像这样的正念和正知的任何时间和任何方式，都守护心不散乱于对境，这被称为正念和正知。 此外，正念和正知是获得灭尽定，获得无相，获得无分别念和无思辨，因此是殊胜的。 依靠天界的住处，应当了知是正念和正知，因为没有比正念和正知的住处更超胜的了。 如此，灭尽定
English
It is about the part of desire, the part of desire is large, it is the place of instruction and suffering, there is no speculation and arrogance, it is not worthy of respect, practice wisdom liberation, speak of selflessness, equanimity and seeing the Dharma, suffering is the last. A person with three causes universally enjoys objects with great desire. What are the three causes? It is to have ability and strength, not to be weak; to be handsome, not to be ugly; to universally rely on desire, not to take a moderate attitude towards desire. In this way, even if a person with strong desire is completely grasped by the three antidotes, then by practicing pure conduct and abiding in the well-spoken Dharma and discipline, the mind will be tamed and completely pacified. What more to say about small or medium desire, or small part of affliction? What are the three antidotes? Relying on closing the doors of the senses, completely abandoning the extreme of the merit of desire; relying on moderation in diet, and not sleeping at night and dawn, completely abandoning the extreme of tiring oneself; relying on mindfulness and clear awareness, one will surely change through the Middle Way. Thus, for the four mindfulnesses, the mind abides very much, that is, when walking, when the appearance and characteristics of the object appear and are remembered, feelings arise, abide, and cease, and are truly known as they are; or, remembering the appearance and characteristics, the consciousnesses arise, abide, and cease, and are truly known as they are; for this reason, when abiding, the discrimination of abiding arises, abides, and ceases, and is truly known as it is. Such mindfulness and clear awareness at any time and in any way protect the mind from being distracted from the object, this is called mindfulness and clear awareness. Furthermore, mindfulness and clear awareness are superior because they obtain cessation samadhi, obtain no appearance, and obtain no discrimination and no speculation. Relying on the abode of the gods, it should be known that it is mindfulness and clear awareness, because there is nothing more excellent than the abode of mindfulness and clear awareness. Thus, cessation samadhi