Tibetan
དང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ཞི་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །སྔ་མ་རྩྭ་དང༌། ཡལ་ག་དང༌། ལོ་མ་དང༌། ཆིངས་མ་ལྟ་བུའི་ཐོས་པས་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ནན་ཏན་དུ་བསྒྲུབ་པས་འཕགས་པའི་ལམ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པ་གཟིངས་ལྟ་བུ་དེ་ལ་བརྟན་ནས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཡང་དག་པར་འབད་པར་བྱེད་དེ་མཐར་གྱིས་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་ཕུང་པོའི་ ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་གནས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། གནས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ལ་གནས་ན་མཐར་ཐུག་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་རྒྱུ་བདུན་གྱིས་བསླབ་པ་ཕུལ་ནས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། བདུན་གང་ཞེ་ན། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ལས་མ་འདས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆོས་ཅན་ལན་ལྔར་བསྒྱུར་བ་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་པ་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོར་གྱུར་བ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་དམིགས་ཆེན་པོར་མ་མཐོང་བ་དང༌། རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་བ་དང་གནས་ཤིང་འདུག་པ་ན་བག་མེད་པར་བྱེད་དེ་ཆགས་པར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་མཚན་མ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། དྲན་པ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚེར་མ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པ་དང༌། སྙིང་སྟོབས་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྒྱལ་པོའམ་དབང་ཡོད་པ་འགའ་ཞིག་གིས་བཀུག་ན་འཇིགས་པས་འགྲོ་བ་དང༌། སྲེད་པའི་ངང་ཅན་ཉེ་དུ་ལ་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བོས་ན་སྲེད་པས་འགྲོ་བ་དང་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཞེ་སྡང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། གཏི་མུག་པར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དྲག་པོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དེ་ལ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་དང་དམའ་བ་ལ་མོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མ་དད་པའོ། །དེ་ཡང་དམའ་བ་ལ་མོས་པས་སེམས་ཡུལ་ལ་གཞོལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཕ་མ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་ལྟ་བས་དབེན་པ་ལ་གཞོལ་བར་མི་བྱེད་དོ། །འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ལ་མོས་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་གཞོལ་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ལ་མོས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཞོལ་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མཐོང་བས་སྤ
Chinese
并且确信这才是真正的寂静。之后，领悟到无余涅槃。先前如同草、树枝、树叶和绳索般的闻法，通过认真修持与法相应的正法，稳固地修习如同船只般的殊胜之道，从而精进于修习之道，最终使心完全解脱，获得安住于有余涅槃之境界。从一切存在中完全解脱，安住于此，便可认知达到究竟，超越痛苦的彼岸。善说之律中出家者，因七种原因放弃学修，成为衰败之因。何为七种？一、是凡夫，且未超越凡夫之境地，不正确地认识五取蕴，即五蕴是痛苦的本性，并反复经历五次转变。二、身为凡夫，未见欲望之巨大过患。三、行走、居住时放逸，对令人贪恋之境，执取不如理之相。四、因念不住，对善法方面的荆棘般的觉悟，不如理作意。五、不具勇气，若被国王或有权势者召唤，便因恐惧而前往。六、具有贪欲，关注亲友，若被呼唤，便因贪欲而前往，并产生贪恋。七、对可能引发嗔恨和愚痴之境，产生强烈的烦恼缠缚。心续与低劣之事相关联，并对此产生兴趣。例如，不信出离、寂静和广大的涅槃。由于对低劣之事感兴趣，心便会专注于外境。由于不关注父母等一切事物，便不会专注于寂静。由于不信奉八支圣道，便不会专注于出离。由于不信奉断除烦恼之果，便不会专注于涅槃。一切烦恼皆由见而断除。
English
And be sure to understand that this is truly peaceful. After that, realize the nirvana without remainder. Earlier, like grass, branches, leaves, and ropes, by diligently practicing the Dharma in accordance with the Dharma through hearing, and firmly cultivating the noble path like a boat, one diligently strives on the path of meditation, and ultimately the mind is completely liberated, and one attains the state of dwelling in the realm of nirvana with remainder. One is completely liberated from all existence, and dwelling in this, one can recognize that one has reached the ultimate and crossed to the other shore of suffering. A renunciate in the well-spoken Vinaya, due to seven reasons, abandons learning and practice, becoming a cause of decline. What are the seven? First, one is an ordinary person and has not transcended the state of an ordinary person, not correctly understanding the five aggregates of grasping, that is, the five aggregates are the nature of suffering, and repeatedly experiencing five transformations. Second, being an ordinary person, one does not see the great faults of desires. Third, one is negligent in walking and dwelling, and grasps inappropriate signs of objects that cause attachment. Fourth, because mindfulness does not abide, one inappropriately contemplates the realizations that are like thorns in the aspect of virtue. Fifth, one is not courageous; if summoned by a king or someone with power, one goes out of fear. Sixth, one is full of desire, paying attention to relatives and friends; if called, one goes out of desire and develops attachment. Seventh, one generates strong afflictive entanglements towards objects that may cause hatred and delusion. The mindstream is associated with inferior things and is interested in them. For example, one does not believe in renunciation, solitude, and vast nirvana. Because one is interested in inferior things, the mind will focus on external objects. Because one does not pay attention to all things such as parents, one will not focus on solitude. Because one does not believe in the eightfold noble path, one will not focus on renunciation. Because one does not believe in the fruit of abandoning afflictions, one will not focus on nirvana. All defilements are abandoned by seeing.
Tibetan
ང་བར་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ གནས་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་ཏེ། དེ་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དམིགས་པ་ནི་ཟག་པའི་གནས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སློབ་པའི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཟག་པ་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པའི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་དམིགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་ལ་སྤངས་པ་ནི་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཟག་པའི་གནས་ཀྱི་ཆོས་དེ་ལ་སེམས་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །བརྗེད་ངས་པའི་དབང་ལས་གྱུར་བའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཞན་པའི་ཕྱིར་ནི་བསིལ་བར་མ་གྱུར་ཅིང་ཚངས་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པས་ནི་བསིལ་བར་གྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མ་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་ནི་ཚངས་པར་གྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དམའ་བ་ལ་མོས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དེ་ནི་ཟག་པའི་གནས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཞི་བ་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་བས་བསིལ་བར་མ་གྱུར་ཅིང་ཚངས་པར་མ་གྱུར་ཏེ། ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་རྒྱུ་བདུན་པོ་འདི་དག་གིས་བསླབ་པ་ཕུལ་བ་ནས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུ་བདུན་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་བསླབ་པ་ཕུལ་ནས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་རོ། །ཀུན་དུ་ཆགས་པའི་གནས་ནི་བཞི་ཡོད་དོ། །དགེ་སློང་གིས་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ན་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་བཞིར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་དགེ་སློང་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སྲིད་པས་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ལ་ཚེ་འདི་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བ་ལ་ནི་མངོན་པར་མི་དགའ་བ་འདི་ནི་ཀུན་དུ་ཆགས་པའི་གནས་དང་པོའོ། །གཞན་ཡང་དགེ་སློང་ཕ་མ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྫས་སྔར་སྤངས་པ་རྣམས་ལ་ལྟ་ཞིང་སེམས་ཐོགས་པ་འདི་ནི་ཀུན་དུ་ཆགས་པའི་གནས་གཉིས་པའོ། །གཞན་ཡང་འདི་ན་ཁ་ཅིག་ཚེ་འདི་ལ་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིས་དགའ་ཞིང་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་འདི་ནི་ཀུན་དུ་ཆགས་པའི་གནས་ གསུམ་པའོ། །གཞན་ཡང་འདི་ནི་ཁ་ཅིག་སློབ་པ་གཞི་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཙམ་ཞིག་ལུས་ལ་ཅུང་ཟད་སྲིད་པ་དང་ལྡན་པ་ལྷག་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱས་པས་བག་མེད་པར་གནས་པ་འདི་ནི་ཀུན་དུ་ཆགས་པའི་གནས་བཞི་བའོ། །ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་བཞི་གང་ཞེ་ན། དང་པོ་སྟེ་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བར་འདོད་ཀྱི་ཚེ་འདི་ལ་ཡོང
Chinese
当舍弃的和以修所断的，总摄为二处。其中不如理作意和所缘，名为漏处的法。于此，以学道修所断的能生起一切漏的不如理作意和所缘，以智慧了知而断除，以未断故，于彼漏处的法，心则寂静。由忘失念的势力所转变的，以周遍缠缚微弱的缘故，则未清凉且未梵行。以见所断的能生起一切漏的一切都断除，则为清凉。以是后世不生之法性的缘故，则非梵行。于下劣希求的异生，彼于漏处的法等未成为寂静性故，则未清凉且未梵行。于善说之法毗奈耶中出家，则由此等七因，从受学处后成为退失之因。与此相反，白法的七因，则于善说之法毗奈耶中出家，从受学处后不成为退失之因。周遍染著处有四。比丘若依彼等，当知则成为四种邪方便。何等为四？于此，比丘于内处生处，以有而于 पुन: 有中生起为极喜，然于此生中成为寂灭则不极喜，此为第一周遍染著处。又，比丘观视父母等先前已舍之外物，且心生系缚，此为第二周遍染著处。又，于此有者，于此生中以利养恭敬为喜，且于利养恭敬极贪著，此为第三周遍染著处。又，于此有者，是学地见者，然彼作是念：『此是我』，唯有少分我慢，于身中稍微具有有，极度舍置，以放逸而住，此为第四周遍染著处。何等为四邪方便？第一，欲于 पुन:
English
That which is to be abandoned and that which is abandoned by cultivation are summarized in two places. Among them, inappropriate attention and object are called the Dharma of the place of outflows. Here, the inappropriate attention and object that arise from all outflows to be abandoned by the cultivation of learning, are understood by wisdom and abandoned. Because they are not abandoned, the mind becomes peaceful in that Dharma of the place of outflows. Because the pervasive entanglement transformed by the power of forgetfulness is weak, it is neither cooled nor celibate. By abandoning all of the outflows that arise from what is to be abandoned by seeing, it is cooled. Because it is the nature of not being born in the next life, it is not celibate. The ordinary person who desires the inferior, because he has not become peaceful in the Dharma of the place of outflows, is neither cooled nor celibate. Renunciation in the well-spoken Dharma-Vinaya, then, by these seven causes, from the time of receiving the precepts, becomes the cause of decline. Conversely, the seven causes of white Dharma, then, renunciation in the well-spoken Dharma-Vinaya, from the time of receiving the precepts, does not become the cause of decline. There are four places of pervasive attachment. If a monk relies on them, it should be known that he will become four kinds of wrong means. What are the four? Here, a monk is delighted in being born again and again because of existence in the inner source of birth, but he is not delighted in becoming peaceful in this life. This is the first place of pervasive attachment. Also, a monk looks at external objects, such as parents, that he has previously abandoned, and his mind is bound. This is the second place of pervasive attachment. Also, here there are some who are delighted with gain and respect in this life, and are extremely attached to gain and respect. This is the third place of pervasive attachment. Also, here there are some who are learners who have seen the ground, but they think, "This is me," and they have only a small amount of pride. They have a little existence in their bodies, and they are extremely indifferent, and they live negligently. This is the fourth place of pervasive attachment. What are the four wrong means? First, wanting to be born again and again: