Tibetan
་ན། ཅི་ནས་ཕྱིན་ཆད་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱང་མཐོང་བ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྡོམ་པ་ཆུང་ངུ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འདི་ན་ཁ་ཅིག་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་ཡང་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་ཡུལ་རྣམས་གཏོང་བར་བྱེད་ལ། ཅི་ནས་ཕྱིན་ཆད་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱང་མཐོང་བ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་སྡོམ་པ་འབྲིང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ན་སེམས་གནས་པ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་པ་བཞིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཐོབ་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྡོམ་པ་ལ་ཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ་སྔར་ནི་ཞིང་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་ལ་ད་ནི་བདག་པར་གྱུར་བས་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་བྱུང་ཚོར་བ་རགས་པ་དང་པོ་ཐོབ་པ་དེ་བག་མེད་པའི་གཞི་དང༌། གནས་སུ་གྱུར་བ་ཆེན་པོ་ཡིད་པར་རིག་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ཐོས་པའི་དབང་ལས་བྱུང་བ་ཞི་གནས་ཀྱི་སྦུབས་སུ་ཆུད་པའི་ལྷག་མཐོང་བློན་པོ་ལྟ་བུར་འདུག་པས་ཚོར་བ་དེ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་པ་དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་དེ། དེ་དེ་ལས་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་མཚན་མ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡིད་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་ཐ་དད་པ་རྣམ་པ་བཅུར་མཐོང་ལ། དུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་བཅས་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྟོག་པ་མེད་ལ་དཔྱོད་པ་ཙམ་དང༌། རྟོག་པ་ཡང་མེད་དཔྱོད་པ་ཡང་མེད་པ་དང༌། དགའ་བ་དང་ལྡན་པ་དང༌། བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། ངེས་ པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྟེ། རྣམ་པ་འདི་དག་གིས་ཚོར་བ་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འགག་པའི་ཚུལ་གྱིས་དུས་ལས་གྱུར་བའི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེས་ཚོར་བ་དེ་དག་གི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་འཇུག་པའི་བྱེ་བྲག་སྣ་ཚོགས་རྟོགས་ནས་མདོར་བསྡུ་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རྟེན་དང༌། ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང༌། རྒྱུའོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་བཞི་བ་མན་ཆད་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚོར་བའི་རྟེན་ཏོ། །འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པའི་བར་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་མན་ཆད་ཀྱི་སེམས་པ་དང༌། འདོད་པ་དང༌། སྨོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱི་མ་ལ་ཚོར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་བ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེས་ཚུལ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་སྡོམ་པ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གཉིས་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སྡོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མ་དེ་ནི་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྡུས་སོ། །དེ་དེ་ལྟར་བག་ཡོད་པ་དང་ཤེས་པའི་སྟོབས་དང་ལྡན་ཏེ། བདེན་པ་རྟོགས་པས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། བདག་གིར་འཛིན་པ་མངོན་དུ་འགྲོ་བ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་སློབ་པའི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་སློབ་པའི་སྡོམ་པ་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པས་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་ནས་མི་སློབ་པའི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་གོང་ན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སྡོམ་པ་ཆེས་ལྷག་པར་དང་ཆེས་བཟང་བ་གཞན་མེད་དོ། །བསྟན་པ་འདི་ལ་ཞུགས་པའི་དགེ་སློང་དབང་པོ་མ་བསྡམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཚེ་ཕྱི་མའམ། དེ་འདིའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྒོ་ནས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་རོ། །མི་མཛེ་ནད་ཅན་འདམ་བུའི་སུལ་དུ་ཞུགས་པ་བཞིན་དུ་དབང་པོ་མ་བསྡམས་པ་དེ་འདམ་བུའི་ལོ་ མ་ལྟ་བུ་ཆགས་པར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཆ་ཕྲ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་དེའི་ལུས་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་དེས་ནི་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་དེ་དེ་ལྟར་ན་ཚེ་ཕྱི་མའི་སྡུག་བསྔལ་བས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དེ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་ཏེ། ཉེས་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་ལ་དེའི་རྒྱུས་ན་དེ་དགོན་པ་ན་གནས་ཀྱང་འགྱོད་པ་དང་ཡིད་ལ་གཅགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་བའི་རྟོག་པ་རྩྭ་ཀུ་ཤ་དང་ཚེར་མ་ལྟ་བུ་དག་རྐང་པ་ལ་ཟུག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་དེ་དེས་ན་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་འཇིགས་པ་མེད་པར་འོང་བའམ། འགྲོ་བར་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་འོངས་ན་ཡང་དེ་ལ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞི་དེ་དང༌། ཉེས་པ་དེས་གླེང་བར་བྱེད་ལ་དེ་ལ་ནི་བཅབ་པའི་བསམ་པ་
Chinese
因此，如果能够看到像这样从此以后不再前往的过患，这就是世间的微小戒律。另外，这里有些人只专注于快速，从而舍弃各个地方，如果能够看到从此以后不再前往的过患，这就是世间的中等戒律。如果依靠它，就能获得九种住心的方式，以及四种概括的作意。例如，就像声闻的业产生一样。如果获得它，那么凡夫俗子就能脱离对欲望的贪恋。进入戒律的瑜伽士，以前像农夫一样，现在像主人一样，如同国王。他从入定中获得的第一种粗大感受，认识到那是放逸的基础和巨大的处所，然后凭借听闻圣法，像大臣一样安住在寂止的壳中，生起胜观。因此，他理解到那种感受也是缘起，如果是缘起，那么就是无常。他从那感受中，以具有过患相的作意，使心脱离贪恋。脱离贪恋后，依靠入定的差别，能见到十种不同，依靠时间的差别，能见到八种。其中，依靠入定的差别是这样的：有寻有伺、无寻唯伺、无寻无伺、具有喜、具有乐、具有舍、退转、安住、胜进、与决择分相应。通过这些方式，以感受生起、安住和灭尽的方式，能见到无数种时间变化的差别。他认识到那些感受的无常性和各种进入的差别后，总而言之，能完全断定无常性为三种，即：所依、周遍行和因。其中，四禅以下的色身，是感受的
English
Therefore, if one can see the faults of not going forth from now on, this is the small discipline of the world. Furthermore, some here focus only on speed, thereby abandoning various places. If one can see the faults of not going forth from now on, this is called the intermediate discipline of the world. If one relies on it, one will obtain the nine ways of abiding in the mind, and the four types of attention that summarize them. For example, just as the karma of a Hearer arises. If one obtains it, then ordinary people can be freed from attachment to desire. A yogi who has entered the discipline was formerly like a farmer, but now is like a master, like a king. He obtains the first coarse feeling arising from absorption, recognizes that it is the basis of carelessness and a great place, and then, by the power of hearing the holy Dharma, abides like a minister in the shell of tranquility, arising from higher vision. Therefore, he understands that that feeling is also dependent arising, and if it is dependent arising, then it is impermanent. From that feeling, with attention endowed with the characteristics of faults, he causes the mind to be free from attachment. Having become free from attachment, by relying on the distinctions of absorption, he sees ten different kinds, and by the distinctions of time, he sees eight kinds. Among them, the distinctions based on absorption are as follows: with investigation and analysis, without investigation but only analysis, without investigation and without analysis, possessing joy, possessing happiness, possessing equanimity, declining, abiding, progressing, and being in accordance with the decisive factor. Through these ways, by the manner in which feelings arise, abide, and cease, one sees countless kinds of distinctions that have changed from time. Having realized the impermanence of those feelings and the various distinctions of entering, in short, one can completely determine impermanence as three types: the basis, the pervasive activity, and the cause. Among them, the physical body below the fourth dhyana is the feeling's
Chinese
依靠啊！ 凡是处于灭尽想和感受之间的状态，那就是想和感受的完全止息。从有顶以下的心、欲望和希求，都是来世感受的因，因为这些法都是依缘而生，所以是无常的。因此，他如理地考察了所有远离贪欲的境界。这是世间的大戒律。其中前两种是依靠分别观察的力量而持守的戒律。后者是依靠禅修的力量而持守的。他如此精进，具备智慧的力量，通过证悟真谛，见到我执和我的显现而断除一切应断的烦恼，从而获得有学的戒律。他通过修习有学的戒律，断除以“我”为先导的慢心，以及通过修习所应断除的烦恼，从而获得无学的戒律。在它之上，没有其他更为殊胜、更为卓越、更为美好的戒律了。凡是进入此教法，却不调伏根门的僧人，就像来世必定会遭受痛苦一样。就像麻风病人进入芦苇丛中一样，不调伏根门的人，会被那些像芦苇叶一样形成的对境所束缚，来世也会承受细微的轮回之苦，他的身体会被切割，但他却不明白，因此来世会更加痛苦。他对之贪恋执着，造作恶业，因此即使他住在寺庙里，也会被后悔和忧虑所生的痛苦念头，像草、吉祥草和荆棘一样刺痛双脚，因此他无法无畏地进入僧团，也无法行走。即使他进入僧团，那些行为如梵天般清净的智者，也会议论他的过失和根源，而他则怀有隐藏的心。
English
Reliance! Whatever lies between the cessation of perception and feeling is the complete cessation of perception and feeling. Whatever mind, desire, and aspiration there are from the peak of existence downwards, these are the cause of feeling in the future, because all these dharmas are impermanent as they arise dependently. Thus, he properly examines all the realms free from desire. This is the great worldly discipline. The first two are disciplines gathered by the power of individual examination. The latter is gathered by the power of meditation. He is thus diligent and endowed with the power of knowledge. By realizing the truth, seeing the manifestation of self-grasping and what belongs to self, he abandons all the afflictions to be abandoned and attains the discipline of a learner. By meditating on that discipline of a learner, he abandons the afflictions to be abandoned by meditation, which is preceded by the pride of "I am," and attains the discipline of a non-learner. Above that, there is no other discipline that is more excellent, more superior, and more wonderful. A monk who has entered this doctrine and has not restrained his senses is like this: in the next life, he will surely suffer from this suffering. Just as a leper enters a reed thicket, so too, one who has not restrained his senses is bound by objects that become like reed leaves, and in the next life, he is possessed by subtle suffering of rebirth, and his body is cut apart, but he does not understand, and thus he will suffer more in the next life. He is attached and clings to it, and he commits offenses, and because of this, even if he dwells in a monastery, he is afflicted by painful thoughts arising from regret and remorse, like grass, kusha grass, and thorns piercing his feet, and thus he cannot come or go fearlessly into the sangha. Even if he comes into the sangha, the wise, who practice like Brahma, will discuss his faults and their root, and he will have a hidden mind.