Tibetan
་ཡོད་པ་དེ་ལ་ནི་རིགས་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་ཐ་དད་པ་དམིགས་ལ་རང་གི་རིགས་ཀྱི་སྔ་ཕྱི་ལ་ལྟོས་ནས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་དམིགས་སོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འགག་པ་ནི་རྟག་པ་དང་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེ་བས་ན་སྤྲོས་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་གིས་དཔྱད་ཅིང་བརྟག་ཏུ་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལ་དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་སེམས་ཤིང་རྟོག་ལ་སྨྲ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤྲོས་པ་ཞེས་ བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ལ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཅི་ཡང་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་མེད་ལ་མི་དགེ་བ་འགྲིབ་པ་ཡང་མེད་དེ། དེ་བས་ན་སྤྲོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་ཡོད་ན་ནི་ཡུལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་བ་ལས་དབང་པོ་ལྷག་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་བས་ན་བཅིངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་མེད་ན་ནི་ཡུལ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་བ་ལས་ཀྱང་དབང་པོ་ལྷག་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་ནུས་ན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་བ་ལྟ་ལ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེ་བས་ན་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཚངས་པར་སྦྱང་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ལོན་པ། ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། བདག་གིར་འཛིན་པ་སྤངས་པ་ལ་ནི་ལུས་ཀྱི་ཚོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་སྲོག་འཆད་པར་བྱེད་པའི་བར་དག་གིས་ཐེབས་སུ་ཟིན་ཀྱང་གཟུགས་འགྱུར་བ་ཡང་མེད་ལ་སེམས་འགྱུར་བ་ཡང་མེད་པ་འདི་ལ་ནི་དེའི་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་པའི་རྟག་རགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་བཞི་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དགའ་བ་རྣམ་པ་བཞི་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཕྱི་མ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། ཕྱི་མ་ལ་ནང་གི་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། ཚེ་འདི་ལ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དུས་ན་ཕུང་པོ་ལས་གྱུར་བ་དེ་གཉི་ག་དང༌། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་རྩྭ་དང་ཤིང་དང་འདྲ་བར་མཐོང་བར་གྱུར་བའོ། །དེ་ལ་དེས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་འཇིག་རྟེན་རྩྭ་དང་ཤིང་དང་འདྲ་བར་མཐོང་སྟེ། རྩྭ་དང་ཤིང་དང་འདྲ་བའི་སེམས་ཅན་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏུ་མུག་གི་མེས་བསྲེག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ་རྩྭ་དང་ཤིང་དང་འདྲ་བ་འདི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །ཉན་ཐོས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ནི་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མི
Chinese
存在的那种，是观察到相对于其他种类是不同的，而相对于自己种类的前后则观察到不是不同的。六处灭尽是常和寂静的特征，因此不能用这四种戏论来分析和考察。其中，凡是思考、分别和说与意义不相符的，就叫做戏论。为什么呢？因为那样行持，任何善法都不会增长，不善法也不会减少，因此叫做戏论。如果对内外诸处有贪欲，那么无论境显现还是隐藏，都不能使根更加平静，因此叫做束缚。如果没有贪欲，那么即使境显现，也能使根更加平静，更何况是隐藏呢？因此叫做解脱。已经清净梵行很久，对于蕴和处执著为我和我所，断除了我执和我所执的人，即使身体的感受的痛苦被逼迫到夺取性命的程度，身体也不会改变，心也不会改变，这叫做他的根非常调伏的常坚固。这样根非常调伏，是为了从四种痛苦中解脱而获得四种喜悦，即：来世从外在的因缘产生，来世从内在的因缘产生，今生在完全寂灭的时候从蕴产生的那两个，以及死后一切痛苦自身没有连接，因此将世界看成与草和树木一样。其中，他以两种方式将六处的世间看成与草和树木一样：与草和树木一样的没有有情之想，例如：为了被贪欲、嗔恨和愚痴的火焚烧而取六处与草和树木一样。声闻清净梵行善于行持，来世也不会有转生存在的痛苦。
English
That which exists is observed as different in relation to other kinds, but not different in relation to the past and future of its own kind. The cessation of the six sense sources is the characteristic of permanence and peace, therefore these four elaborations cannot be analyzed and examined. Among them, whatever thinks, distinguishes, and speaks in a way that does not correspond to meaning is called elaboration. Why? Because by acting in that way, no virtuous dharma will increase, and no non-virtuous dharma will decrease, therefore it is called elaboration. If there is desire and attachment to the internal and external sense sources, then whether the object appears or is hidden, the senses cannot be made more calm, therefore it is called bondage. If there is no desire and attachment, then even if the object appears, the senses can be made more calm, let alone when it is hidden? Therefore it is called liberation. Having purified the Brahma conduct for a long time, for those who have abandoned the grasping of aggregates and sense sources as self and what belongs to self, even if the suffering of bodily feelings is forced to the point of taking life, the body will not change, and the mind will not change, this is called his roots being very subdued and constantly firm. Thus, the very subdued roots are to obtain four kinds of joy because of being liberated from the four kinds of suffering, namely: arising from external causes in the next life, arising from internal causes in the next life, the two that arise from the aggregates at the time of complete nirvana in this life, and after death, all suffering itself has no connection, therefore the world is seen as being like grass and trees. Among them, he sees the world of the six sense sources as being like grass and trees in two ways: the perception of no sentient beings like grass and trees, such as: taking the six sense sources like grass and trees in order to be burned by the fire of desire, hatred, and ignorance. The Shravaka's pure Brahma conduct is well practiced, and there will be no suffering of rebirth in the next life either.
Tibetan
་སྐྱེ་བར་བྱ་བ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་འདྲ་བར་རིག་པའི་སྟོབས་དང་ལྡན་མོད་ཀྱི་ཚེ་འདིའི་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བའི་སྡུག་ བསྔལ་མི་སྐྱེ་བར་བྱ་བ་དང༌། སྐྱེས་ཟིན་པ་མྱུར་བ་མྱུར་བར་སྤང་བ་ལ་མི་འདྲ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རིག་པའི་སྟོབས་རྣམ་པ་གཉི་ག་དང་ཡང་ལྡན་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་རིག་པ་མངའ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་ཚད་མའི་གཙོ་བོ་མངོན་སུམ་དུ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྨོངས་པར་མི་བྱེད་ན་མཁས་པ་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ་ལས་ཐལ་ཏེ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་གཞི་དང༌། གནས་སུ་གྱུར་པའི་རྟོག་གེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྩམས་པའམ། ཡང་ན་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་བཞིས་ནན་གྱིས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་ཅིང་མངོན་པར་ཞེན་ནས། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལོག་པར་འདོགས་སོ། །དེ་ལ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལས་བརྩམས་ཏེ་སྔོན་བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་རང་གིས་བྱ་བ་དང༌། དབང་ཕྱུག་གིས་སྤྲུལ་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་དང༌། ཐོག་མ་ནི་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་ལ་ཕྱིས་ནི་སྔོན་བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རང་གིས་ཀྱང་བྱས་ལ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་བྱས་པ་དང༌། ཡང་ན་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བར་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། རང་གིས་ཀྱང་མ་བྱས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མ་བྱས་པར་རྒྱུ་མེད་པར་བྱུང་བ་ལས་འདོགས་སོ། །ཡང་ན་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་རང་དགའ་ནས་རང་གིས་བརྩལ་བས་བསྐྱེད་པའི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གིས་བྱས་པ་ཁོ་ནར་འདོགས་སོ། །མི་འདོགས་བཞིན་དུ་མ་ཚོར་བར་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཀྱང་འདོད་དེ་ཚོར་བ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གིས་ཀྱང་བྱས་ལ། གཞན་གྱིས་ཀྱང་བྱས་སོ། །བདག་དང་གཞན་གྱིས་འབད་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་ཡུལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་བ་ཙམ་ལས་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་དེའི་རྒྱུ་རེག་པ་ཆ་ཕྲ་བ་མ་རྟོགས་ནས་རང་གིས་ཀྱང་མ་བྱས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མ་བྱས་པར་རྒྱུ་མེད་པར་བྱུང་བར་འདོགས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕྲད་པ་ཙམ་ལས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་ཙམ་ནི་ཡོད་ཀྱི་སྔོན་གྱི་མཐའམ། ཚེ་འདི་ ལ་བདག་གམ་གཞན་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་ལ་བདག་དང་གཞན་དུ་འདོགས་པ་ལས་གྱུར་བར་ཟད་དོ། །དེ་བས་ན་འདིར་རེག་པ་འབའ་ཞིག་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་ཀུན་དུ་འགྲོ་བར་རི
Chinese
对于产生（苦）这件事，虽然如来和（其他）具有智慧力量的人一样，但对于不产生由今生因缘所生的痛苦，以及对于迅速断除已经产生的（痛苦）这件事上，（如来和他们）是不一样的。如来是具有两种智慧力量的，因此应当了知如来是具有无上智慧的。有些沙门和婆罗门，即使对于以现量为首要的孩童们，也不会让他们完全愚昧，更何况是智者呢？（对智者）来说，这太过分了，因为他们依赖于成为普遍愚昧之基础和处所的分别念，要么从前际入手，要么以四种方式执着和耽著于今生，从而错误地安立快乐和痛苦。其中，从前际入手，由于是从先前所作之因产生的缘故，必定是自己所作；由于是从自在天所化现之因产生的缘故，必定是他人所作；最初是自在天所作，后来是从先前所作之因产生的缘故，既是自己所作，也是他人所作；或者认为是从无因产生的，既不是自己所作，也不是他人所作，而是从无因而产生的。或者，对于今生，由于自我满足，凡是自己努力产生的，就安立为仅仅是自己所作。在没有安立的情况下，没有觉察到，凡是他人所作的，就是他人所作的。他们也认可，就像觉察到一样，凡是他人所作的，既是自己所作，也是他人所作。对于不是从自己和他人的努力产生的，而是仅仅从显现的对境产生的，由于没有认识到其细微的因——触，因此就安立为既不是自己所作，也不是他人所作，而是从无因而产生的。其中，仅仅是根、境和识相遇，就会产生快乐和痛苦，但并非存在前际或今生的我和他，仅仅是对这三者安立为我和他而已。因此，在这里，应当了知，只有触才是普遍产生快乐和痛苦的因。
English
Regarding the matter of arising (suffering), although the Tathagata is like (others) who possess the power of wisdom, they are different in terms of preventing the arising of suffering caused by the conditions of this life, and in terms of quickly abandoning what has already arisen. The Tathagata possesses both kinds of wisdom power, therefore it should be understood that the Tathagata possesses unsurpassed wisdom. Some shramanas and brahmins, even for children who prioritize direct perception, do not make them completely ignorant, let alone the wise? It is too much for (the wise), because they rely on conceptual thoughts that become the basis and place of universal ignorance, either starting from the past extreme, or clinging to and being attached to this life in four ways, thereby wrongly establishing happiness and suffering. Among them, starting from the past extreme, because it arises from the cause of previous actions, it is definitely self-made; because it arises from the cause manifested by Ishvara, it is definitely made by others; initially it was made by Ishvara, and later it arose from the cause of previous actions, so it is both self-made and made by others; or they think it arises from no cause, neither self-made nor made by others, but arises from no cause. Or, for this life, due to self-satisfaction, whatever is produced by one's own efforts is established as only self-made. Without establishing it, without realizing it, whatever is done by others is done by others. They also acknowledge that, just as they perceive it, whatever is done by others is both self-made and made by others. For what does not arise from the efforts of oneself and others, but only from the manifested object, because they do not recognize its subtle cause—contact, it is established as neither self-made nor made by others, but arises from no cause. Among them, merely the meeting of the sense faculty, object, and consciousness produces happiness and suffering, but there is no past extreme or the self or other in this life, it is only the establishment of these three as self and other. Therefore, here, it should be understood that only contact is the cause that universally produces happiness and suffering.