Tibetan
ས་ཕྱེ་བའོ། །ཅིག་ ཤོས་ནི་དམིགས་པའི་གནས་དང༌། སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་མན་ངག་གིས་ཕྱེ་བ་སྟེ། དེའི་དོན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འབྱུང་བ་དང༌། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་ཅིང་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་གིས་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །ཆོས་འདུལ་བ་གང་ལ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་གཏན་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡང་མེད་དེ་དེ་ལ་ནི་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་དང༌། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡང་མེད་པ་ལ་ནི་ཕན་ཚུན་སློབ་དཔོན་དང༌། སློབ་མའི་ཚུལ་དུ་ཁས་བླངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སློབ་དཔོན་ལ་གནོད་པའམ། ཉེ་གནས་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་ནི་གཉི་ག་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་དང༌། ཕན་ཡོན་ཆེན་པོའི་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་བཏང་སྟེ། དམའ་ཞིང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པའི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་རོ་མྱང་བས་འཕྲོག་ཅིང་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་གནོད་པ་ཆེན་པོས་གནོད་པར་བྱས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་ཞེན་པ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་གནོད་པ་བྱེད་དོ། །རྣམ་པར་ཐར་བ་དང་མཐུན་པའི་གཏམ་དེ་ཡང་ཉན་པར་མི་འདོད་ལ་སྟོན་པ་ན་ཡང་རྣ་བླགས་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཉན་པར་བྱེད་ན་ཡང་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་ཆེད་དུ་ཉན་པར་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ནན་ཏན་དུ་སྒྲུབ་པར་ཡང་མི་བྱེད་ལ་མ་དུལ་བའི་ཕྱིར་གཞན་དུལ་བར་ཡང་མི་བྱེད་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བའི་བར་དུ་ཡང་མི་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་དེས་ནི་སྟོན་པའི་དགྲ་བཞིན་དུ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོས་ཉེ་བར་གནས་པ་ལ་ལན་དུ་གནོད་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དོན་གྱི་མདོ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ནས་དེས་ཅི་ནས་བདག་གིས་ནན་ཏན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་རྣམ་པ་བཞིས་མ་ཞུགས་པ་དང༌། ཅི་ནས་སྟོན་པ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། གང་གིས་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་ལྟ་བུར་མ་ཞུགས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདྲེ་བར་གནས་པ་དང༌། སྒྲ་ཙམ་ལ་མོས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གཏམ་གྱིས་ རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང༌། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་ཞེན་པ་དང༌། དེ་ལ་ཞེན་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བས་དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པར་བྱེད་ཀྱི་བདག་ལ་ཕན་པ་དང༌། གཞན་ལ་ཕན་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་སྡུད་པར་བཞེད་པ
Chinese
区分开来。另一种是依靠所缘境和心解脱的诀窍来区分。为了这个目的，如来出现，声闻也随教奉行，并以这些善法如实地结合。对于任何没有安住于梵行的律藏，就没有梵行，因为在那里没有梵行。对于没有梵行的人来说，那些以师徒关系相互承诺的人所作的邪行，会对老师或侍者造成伤害。这里两者都有。因此，对于获得巨大果报和利益的空性，不去现证和修习，而是被低劣且有罪的利养和恭敬的滋味所夺走，所作的邪行，要知道是被梵行的大害所损害。因此，执着于利养和恭敬也会损害自己。与解脱相应的言谈也不想听闻，即使宣说也不倾听。即使听闻，也是为了利养和恭敬而听闻，而不是以求知的意乐。也不精勤修习，因为没有调伏，也不调伏他人，甚至不遮止忧恼。这样，他就如同世尊的敌人一样行事，因为对于以广大利益亲近的人，反而加以损害。因此，要义的经是这样的：在善说的律藏中出家后，他没有以四种方式进入到我应当精勤修习的状态，也没有进入到应当精勤于世尊的状态，也没有进入到为了什么而于教法中出家的状态。即是说，安住于魔境，随逐于仅是声音的信奉的言谈，执着于利养和恭敬，以及由于执着于此而生起，听闻正法却不是为了利益自己和利益他人。如来希望完全摄集僧众。
English
It is distinguished. Another is distinguished by the key instructions of the object of focus and the liberation of the mind. For this purpose, the Tathagatas arise, and the Shravakas also follow the teachings, and they truly unite with these virtuous dharmas. For any Vinaya in which there is no abiding in pure conduct, there is no pure conduct, because there is no practice of pure conduct there. For those who have no pure conduct, the wrongdoings committed by those who have mutually pledged as teacher and disciple will harm the teacher or the attendant. Here, both exist. Therefore, the emptiness of attaining great fruits and great benefits is not directly realized and cultivated. Instead, one is robbed by the taste of inferior and sinful gains and honors, and the wrongdoings committed are to be known as being harmed by the great harm of pure conduct. Therefore, attachment to gains and honors also harms oneself. One does not want to hear the talks that are in accordance with liberation, and one does not listen even when they are preached. Even if one listens, one listens for the sake of gains and honors, but not with the intention of knowing. One does not diligently practice, and because one is not tamed, one does not tame others, and one does not even prevent sorrow. In this way, one acts like an enemy of the Teacher, because one harms those who are close with great benefits in return. Therefore, the essence of the sutra is this: Having renounced in the well-spoken Vinaya, one has not entered into the state of what I should diligently practice in four ways, nor has one entered into the state of diligently practicing for the Teacher, nor has one entered into the state of what one has renounced for in the teachings. That is to say, abiding in the realm of demons, following the talks of those who only believe in sounds, being attached to gains and honors, and arising from attachment to them, listening to the sacred Dharma but not for the benefit of oneself and the benefit of others. The Tathagata wishes to completely gather the Sangha.
Tibetan
འི་ཕྱིར་ཚོགས་ཉེ་བར་འཛིན་པར་མི་མཛད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བ་འབའ་ཞིག་གི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཡིད་བསྲུང་བ་མེད་པར་ངོ་བཟློག་ཕོད་པར་མཛད་དེ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ངོ་བཟློག་ཕོད་པ་དེ་དང༌། རྩུབ་ལ་ཕན་པར་གསུངས་པ་དེས་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པར་གྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ནི་དེ་དག་ལ་ཆེས་ཕན་པར་འགྱུར་གྱི་འདི་ལ་གནས་པ་རྣམ་པ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །སྡོམ་ནི། འདོད་ཆགས་བྲལ་དང་མ་བྲལ་དང༌། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དང་ལམ་དང་ནི། །སྲོག་ལ་ཡིད་ནི་མི་བརྟན་དང༌། །ཀུན་ཏུ་ཆགས་པའི་གནས་རྒྱས་པ། །དགེ་སློང་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་རུང༌། འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ཡང་རུང་སྟེ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང༌། ཡིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དུས་གསུམ་དུ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་དང༌། དེའི་རྩ་བ་བག་ལ་ཉལ་གྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་ན་ཚེ་འདི་ལ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བའི་སྐལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལ་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྟེན་ཏོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་དེ་ལ་རག་ལས་སོ། །ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ཏོ། །དེའི་རྩ་བ་བག་ལ་ཉལ་དེའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉེ་བར་ལེན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མ་གྱུར་ན་ཚེ་འདི་ལ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་པའི་སྐལ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚུལ་བཞིན་དུ་འདྲི་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་གམ། ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དད་པ་ཅན་དང༌། དགེ་སློང་ཐོས་པས་ བྱང་བ་དང༌། སྟོན་པའི་དྲུང་ན་འདུག་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་དང༌། སྟོན་པ་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཞུ་བར་ནི་འདོད་ལ་བག་ཚ་བ་དང༌། མི་ཤེས་པའི་དོན་མངོན་པར་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གནས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ཉེས་པ་བསལ་བ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་མཁྱེན་བཞིན་དུ་རྒྱུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ལ་འདྲི་བར་མཛད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྒྱུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི་དེ་དག་
Chinese
因为不愿聚集，仅仅是为了对众生的慈爱。因为对于颠倒修行的声闻，能够毫不留情地进行驳斥。能够驳斥声闻，以及说粗语但有益处，即使因此而背离此法与律，那对他们来说也是非常有益的，而住在此处颠倒修行则不然。总而言之：离欲与未离欲，因和缘与道，对生命心不稳固，处处贪著的处所广大。比丘无论是离欲还是未离欲，对于五种欲妙以及意识所知的对境，在三时中完全缠缚三种，以及其根本随眠烦恼，如果被完全染污，就没有今生完全从痛苦中解脱的可能。对此，从过去时的角度来说，是心识所依赖的；从未来时的角度来说，是心识所依赖的；从现在时的角度来说，是心识所执著的。由于其根本随眠存在于相续中并与之相关联，因此心识会执取它。与此相反，如果没有被完全染污，就有今生完全从痛苦中解脱的可能性。应当了知，这四者是进入此法与律的人们如理如实询问的。例如，居士或居士之子具有信心，比丘通过听闻而精通，坐在导师面前并进行侍奉，以及导师本身。如来对于声闻的请求感到羞涩，为了明见未知之事，为了消除未来的过患，为了使正法长久住世，明明知道却以两种原因询问声闻。六种识蕴的原因是两种，内六处是原因，外六处是缘。例如，六处是它们
English
Because they do not wish to gather, but only out of love for sentient beings. Because they are able to refute the Shravakas who practice perversely without any reservation. Being able to refute the Shravakas, and speaking harshly but beneficially, even if it leads to turning away from this Dharma and Vinaya, it will be very beneficial to them, but it is not so for those who stay here and practice perversely. In summary: detachment from desire and non-detachment from desire, cause and condition and path, the mind is not stable towards life, and the place of attachment is vast everywhere. A Bhikshu, whether detached from desire or not, is completely entangled in the five objects of desire and the objects known by consciousness in the three times, and the three aspects of the root of their sleep-like afflictions. If they are completely defiled, there is no possibility of completely liberating from suffering in this life. In this regard, from the perspective of the past, consciousness relies on it; from the perspective of the future, it depends on it; from the perspective of the present, consciousness clings to it. Because its root of sleep-like afflictions exists in the continuum and is related to it, consciousness will grasp it. Conversely, if it is not completely defiled, there is a possibility of completely liberating from suffering in this life. It should be understood that these four are what those who enter this Dharma and Vinaya inquire about truthfully and correctly. For example, a householder or the son of a householder has faith, a Bhikshu is proficient through hearing, sits in front of the teacher and serves, and the teacher himself. The Tathagata is shy about the request of the Shravakas, and in order to see the unknown, to eliminate future faults, and to make the true Dharma abide for a long time, knowing full well, he asks the Shravakas for two reasons. The cause of the six aggregates of consciousness is two, the six internal sources are the cause, and the six external sources are the condition. For example, the six sources are them
Tibetan
གི་ས་བོན་གྱི་གནས་ཡིན་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་ཐོབ་པའི་སྐྱེ་མཆེད་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ནི་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པ་དུ་མར་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྤྱིར་ན་རྒྱུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དང༌། དེའི་ལམ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ནི་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་ཏེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ལམ་ནི་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་བའམ་གནས་པས་གནས་གཉིས་ཡང་དག་པར་མཐོང་བས་ནི་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱའོ། །གནས་གཉིས་པོ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སྲོག་ལ་ཡིད་མི་རྟོན་པ་དང༌། མི་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཤི་ན་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བའོ། །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་གང་ལ་བརྟེན། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་གང་ལས་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱ་ཞེ་ན། བདག་རང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་མཚོན་ཆ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཏབ་ཅིང་མ་རུང་བར་བྱས་ཀྱང་སླའི། བདག་མི་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཤི་ནས་ངན་སོང་དག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་ན་བདག་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་དང་ལྡན་པས་མི་དགེ་བ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་གཉེན་པོར་ཡང་དག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ སོ་སོར་རྟོག་པར་འགྱུར་ཞིག་གུ་སྙམ་དུ་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་འདུ་བྱེད་རྣམས་མི་རྟག་པ་འབའ་ཞིག་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་བ་ན་ནི་ཡུལ་གྱི་མཚན་མ་འཛིན་པ་དང༌། རྟགས་འཛིན་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྣམ་པར་འབྱེད་དོ། །ཡང་ན་རབ་ཏུ་དབེན་པ་ན་གནས་པ་ན་མི་དགེ་བའི་རྟོག་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྣམ་པར་འབྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་པོ་ནི་རྒྱུ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ་གཉིས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ལ་གནས་པ་ལ་ནི་གནས་གཉིས་འབྱུང་བ་ཡོད་དེ། སྲོག་ལ་ཡིད་མི་རྟོན་པ་དང༌། འཆི་བའི་ཚེ་ཁོ་ན་ནི་མི་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཤི་ན་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བའོ། །དེ་བས་ན་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་ཡང་ཉེས་པར་ལྟ་བ་དང༌། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་དྲག་པོ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ན། རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། འདི་དག་ནི
Chinese
是种子的处所，因为如何获得的生处必定会变成一种形态。处所是一体而存在多种形态的缘故。总的来说，一切烦恼都应通过两种原因来认识：即遍一切烦恼的自性是什么，以及它的途径是什么。其中，自性是欲望的贪欲，因为它是遍一切烦恼的根本。它的途径是内外生处，是所取和能取的差别。比丘，通过行走或安住，如实地见到两种处所，依赖如理作意，就能从两种遍一切烦恼中解脱心。两种处所是什么呢？即不信任生命，以及以不善心死去会堕入恶趣。如理作意依赖于什么？从哪两种遍一切烦恼中解脱心呢？即使我自己的生处被各种武器击打而变得不适，那也容易。但我以不善心死去而生于恶道，那是不行的。怎样做才能使我拥有快乐，拥有内心的快乐，从而正确地辨别出对治一切不善行为的方法呢？像这样分别观察后，就应修习诸行无常。因此，行走时，就能从执取境相和执取特征的遍一切烦恼中解脱。或者，在极度寂静处安住时，就能从不善思惟的遍一切烦恼中解脱。其中，第一个遍一切烦恼如同原因，第二个则应被理解为如同结果。因此，安住于两种遍一切烦恼时，会出现两种处所：即不信任生命，以及只有在死亡时才以不善心死去会堕入恶趣。因此，即使只是一瞬间，也应强烈地生起对两种遍一切烦恼的过患的观察，以及羞耻和惭愧，更何况是经常发生呢？这些是
English
It is the place of seeds, because the acquired birth will surely transform into one form. The place is one but exists in many forms. In general, all afflictions should be understood through two causes: what is the nature of all-pervasive afflictions, and what is its path. Among them, the nature is the desire of craving, because it is the root of all all-pervasive afflictions. Its path is the internal and external birthplaces, which are the distinctions of what is grasped and what grasps. Bhikshus, by walking or abiding, truly seeing the two places, relying on proper attention, one can liberate the mind from the two all-pervasive afflictions. What are the two places? They are not trusting life, and dying with an unwholesome mind leads to bad destinies. What does proper attention rely on? From which two all-pervasive afflictions should the mind be liberated? Even if my own birthplaces are struck by various weapons and become unsuitable, that is easy. But it is not acceptable that I die with an unwholesome mind and be born in evil realms. How can I be happy and have inner happiness, so that I can correctly discern the methods to counteract all unwholesome actions? After examining in this way, one should meditate on the impermanence of all phenomena. Therefore, when walking, one can be liberated from the all-pervasive afflictions of grasping at characteristics of objects and grasping at signs. Or, when abiding in an extremely secluded place, one can be liberated from the all-pervasive afflictions of unwholesome thoughts. Among them, the first all-pervasive affliction is like a cause, and the second should be understood as like a result. Therefore, when abiding in the two all-pervasive afflictions, two places will arise: not trusting life, and only at the time of death, dying with an unwholesome mind leads to bad destinies. Therefore, even for a moment, one should strongly generate the observation of the faults of the two all-pervasive afflictions, as well as shame and embarrassment, let alone what happens frequently? These are