Tibetan
པ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་ན། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་ཅིང་རྣམ་པར་དག་ལ་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་སྟེ་ཁྱད་པར་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ནི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་པས་ ནི་ཆོས་འདི་རྣམས་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་པ་ནི་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་བས་ཆོས་འདི་པ་སེམས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ཡང་ཤེས་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ནས་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་པ་ནི་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ནི་རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་ལྔའི་ཚུལ་གྱིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དང་ཡང་དག་པའི་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའི་སྐལ་བ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མན་ཆད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་ཐོབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལས་ཤིན་ཏུ་རིང་སྟེ། གནམ་དང་ས་བཞིན་ནོ། །བརྟན་ཞིང་དཀའ་བ་ཐམས་ཅད་བཟོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་ཤིང་བལ་གྱི་སྦུར་མ་བཞིན་དུ་མི་བརྟན་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱགས་པ་མི་བཟོད་དོ། །ཆོས་འདི་ལ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་སྟེ། དད་པ་དང་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་བདག་མེད་པ་ལ་མོས་པར་ཟད་དུ་ཟིན་པ་དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཐོབ་པའི་སྐལ་པ་ཅན་ཡིན་ལ་དེ་ནི་རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྤོང་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའི་སྐལ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་མོས་པ་ཙམ་ལ་གནས་པར་ཟད་བཞིན་དུ་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལས་ཆུང་མ་ཟོས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་ཡུལ་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་དབང་པོ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཞི་བར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཉེས་དམིགས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་དུལ་བ་དང༌། གཏང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལ་མི་གཏོད་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་སྤོས་པ་དང༌། གཏད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་རྣམས་སམ་གློ་བུར་དུ་སྣང་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་བསྲུངས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཡང
Chinese
如果以那些方式进入，就会以极其修习而圆满、清净且无过失的方式进入，这就是差别。因此，应当了知无常本身就是一切有为法的共同相。痛苦本身就是一切有漏法的共同相。依靠两种如实知，应当了知这些法会以自性如实显现。外道即使能够使心入于等持，也比不上这些佛法修行者即使没有使心入于等持，因为了知而更为殊胜，更何况是使心入于等持呢？那是什么原因呢？因为外道即使能够使心入于等持，他们也不能以五种转变的方式如实了知诸触处，也没有如实的离贪之心和解脱之分。因此，他们即使能够获得低于无所有处定的境界，也与此佛法戒律相距甚远，犹如天地之别。即使能够忍受一切坚固和艰难，也是完全衰败之法，像木棉的空壳一样不稳固，不能忍受烦恼的侵蚀。对于此佛法，即使没有入于等持，仅仅凭借信心和听闻而信解无我，也能获得心的等持之分，并且能够舍弃和完全了知诸触处，具有离贪之心和解脱之分。因此，即使仅仅安住于如实的信解，也应当了知此佛法比没有吃过小葱更为殊胜。这五种是使六根在六境中寂静的方式：因为见到过患而极其调伏；因为不投入不应投入之境而极其远离；因为对所应投入之境或突然显现之境极其安住忆念而极其守护；因为舍弃一切烦恼而极其轻。
English
If one enters in those ways, one enters in a way that is completely mastered through intense practice, pure, and without fault, and that is the difference. Therefore, one should understand that impermanence itself is the common characteristic of all conditioned phenomena. Suffering itself is the common characteristic of all contaminated phenomena. Relying on two kinds of knowing as they are, one should understand that these phenomena will appear as they are in their own nature. Even if non-Buddhists are able to enter into meditative equipoise, they are still surpassed by these practitioners of the Dharma, even if they have not entered into meditative equipoise, because of their knowledge, let alone those who have entered into meditative equipoise. What is the reason for this? Because even if non-Buddhists are able to enter into meditative equipoise, they are not able to truly know the six sense spheres in the way they are, through the five kinds of transformation, and they do not have the fortune to have a true mind free from attachment and liberation. Therefore, even if they are able to attain a state lower than the sphere of neither perception nor non-perception, they are still very far from this Dharma discipline, like the distance between the sky and the earth. Even if they are able to endure all that is firm and difficult, they are still subject to complete decay, and like a cottonwood husk, they are unstable and cannot withstand the nourishment of afflictions. In this Dharma, even if one has not entered into meditative equipoise, merely having faith and hearing and being devoted to selflessness, one has the fortune to attain mental equipoise, and one is able to abandon and completely know the sense spheres, and has the fortune to have a mind free from attachment and liberation. Therefore, even if one merely abides in true devotion, one should understand that this Dharma is superior to not having eaten small onions. These five are the ways in which the six faculties become pacified in the six objects: because of seeing faults, one is extremely tamed; because of not engaging in objects that should not be engaged in, one is extremely withdrawn; because of extremely maintaining mindfulness towards objects that should be engaged in or those that suddenly appear, one is extremely guarded; because of abandoning all afflictions, one is extremely light.
Tibetan
་དག་པར་བསྡམས་པ་དང༌། ལམ་བསྒོམ་པ་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པའོ། ཁྱད་པར་གདགས་པ་མཁྱེན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་གནས་གཉིས་སུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་བརྗོད་པར་མཛད་དེ། མངོན་པར་མི་མཁྱེན་པས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གང་འདི་སྙམ་དུ་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་བདེ་བའི་འཇིག་རྟེན་མི་ཤེས་ཤིང་མ་རྟོགས་བཞིན་དུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་འདྲེས་སུ་དོགས་པ་དང༌། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་འདྲེས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དབྱི་བས་ལ་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱ་བ་དང༌། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ་སྙམ་དུ་འཛིན་ཏོ། །དེའི་འདུ་ཤེས་དེ་ནི་ལོག་པའི་འདུ་ཤེས་དང་ལོག་པའི་རྟོག་པ་དང་ལོག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་བདེ་བའི་འཇིག་རྟེན་དང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་འདྲེས་པ་དང༌། དེ་དག་གི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་མཁྱེན། དེས་ན་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་འདས་པ་བརྗོད་པར་མཛད་དོ། །ཡིད་དུ་འོང་བའི་དངོས་པོ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བཙལ་བར་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་འདོད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །རྟག་པར་བྱ་བ་ནི་འདས་པའི་འདོད་པ་སྤྱད་ཟིན་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ལྷག་པར་ཆགས་པར་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་འདོད་པ་དང་ནང་གི་འདོད་པའི་ཚོར་བ་འདི་དུས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པ་འདི་དག་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གཅིག་ནི་མ་འོངས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །གཅིག་ནི་འདས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །གཉིས་ནི་ད་ལྟར་གྱི་སྒོ་ནས་སོ། །རྣམ་པ་འདི་རྣམས་ཀྱང་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་སྙིང་དུ་སྡུག་པ་དང་དགའ་བའི་རང་བཞིན་དང་བདེ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་པ་དང་མཛེས་པ་དང༌། དགའ་བ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཅི་རིགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ས་གཉིས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྩོན་པ་ལ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དུས་གཉིས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་གསུམ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་འདོད་པ་རྣམས་པར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་དོ། །བར་དུ་གཅོད་པ་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ནི་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་ལྔ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདས་ པའི་འདོད་པ་སྔོན་སྤྱད་ཟིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་དབེན་པ་ན་གནས་པའི་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་འཕྲོག་པར་བྱེད་དོ། །ཁྱིམ་མེད
Chinese
完全地约束，以及为了道路的修习非常圆满而非常修习。 了知差别的如来，宣说在两种状态中已从安乐和痛苦中完全超脱，不是因为不现见。对此，有人认为沙门乔达摩不了解也不领悟唯一确定的安乐世界，怀疑安乐和痛苦混杂，以及要从安乐和痛苦混杂的世界的边际中完全超脱，并且为了从安乐和痛苦中超脱而为声闻们宣说佛法。他们的这种认识是错误的认识、错误的分别念和错误的见解，而如来了知唯一确定的安乐世界和唯一确定的痛苦，以及安乐和痛苦混杂，并且也了知它们的无常性。因此，为了从一切世界中完全超脱，才宣说从安乐和痛苦中超脱。令人喜悦的事物应从三个方面去认识，即：应寻求的是未来的欲望。应恒常的是已享用的过去的欲望。应特别贪著的是外境的欲望和内在的欲望感受，这些属于三时，应从四个方面去认识，即：一是通过未来的方式。二是通过过去的方式。三是通过现在的方式。这些形态也包括在令人喜悦、可爱、喜乐的自性和安乐的自性的形态中。同样，对于不悦意和美妙，以及喜乐和令人喜悦的形态，也应根据情况如理如实地认识。对于勤奋于二地的等持，通过两种方式，为了现前成办二时的等持三种形态，会断除各种欲望。为了遣除这些障碍，应修习五种对治法。其中，过去的欲望，即先前已享用的那些，也会在安住于寂静处时，通过分别念的方式夺走心。无家者
English
And completely restrained, and practiced very much because the practice of the path is very complete. The Tathagata who knows the distinctions, declares that in two states he has completely transcended happiness and suffering, not because he does not see them directly. Regarding this, some think that the Shramana Gautama does not know or understand the world of exclusively certain happiness, suspects that happiness and suffering are mixed, and that he should completely transcend the edge of the world of mixed happiness and suffering, and that he teaches the Dharma to the Shravakas in order to transcend happiness and suffering. Their perception is a wrong perception, a wrong thought, and a wrong view, while the Tathagata knows the world of exclusively certain happiness and exclusively certain suffering, as well as the mixture of happiness and suffering, and also knows their impermanence. Therefore, in order to completely transcend all worlds, he declares transcendence from happiness and suffering. Pleasant objects should be understood in three ways: what should be sought is future desire. What should be constant is past desire that has already been enjoyed. What should be particularly attached to is the desire for external objects and the feeling of internal desire, which belong to the three times, and these should be understood in four ways: one is through the way of the future. Two is through the way of the past. Three is through the way of the present. These forms also belong to the forms of pleasantness, loveliness, joyfulness, and the nature of happiness. Similarly, unpleasantness and beauty, as well as joyfulness and pleasant forms, should also be understood appropriately. For those who strive for the samadhi of the two grounds, through two ways, in order to accomplish the three forms of the samadhi of the two times, they cut off various desires. In order to eliminate these obstacles, five antidotes should be practiced. Among them, past desires, that is, those that have already been enjoyed, also steal the mind through the way of thoughts when dwelling in solitude. The homeless one
Tibetan
་པའི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་དང་ལྡན་པ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་འཕྲོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་བའི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་འཕྲོག་པར་བྱེད་དེ་དེས་ནི་གནས་པའི་སེམས་ཀྱང་གཡེང་བར་བྱེད་དོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་སྔོན་སྤྱད་ཟིན་པ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་འཕྲོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡང་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་ལ། སློབ་པ་ལ་ཡང་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཚད་མེད་པ་བསྒོམ་པ་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་དོ། །སློབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པས་རྒྱ་ཆེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་དོ། །མི་སློབ་པའི་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། སྐྱེ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགའ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་དགའ་བ་དང་ལྡན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་སློབ་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་མི་སློབ་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་མིག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐའ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བའམ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་ལས་གོང་ན་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་དེ། དེ་བས་ན་དེ་ནི་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །མྱུར་དུ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་འདོད་པའི་ལུས་དང་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བ་དང༌། རྟག་ཏུ་གུས་པར་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་བརྟུལ་པ་དང༌། འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་དང༌། ཉེས་དམིགས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ པས་མངོན་པར་དགའ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཤེས་བཞིན་དང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ལ་བརྟེན་པས་བག་ཡོད་པ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཉིན་པར་འཆག་པ་དང༌། འདུག་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ལས་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱས་པར་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལྟ
Chinese
的利养和恭敬，现在出现的那些，也令人分心。对于那些因游走而获得的利养和恭敬，也令人分心，因为它会扰乱安住的心。住在家里以前用过的东西，也令人分心。因此，它会阻碍凡夫，也会阻碍修行者。对于凡夫修习的无量禅定，它也会造成障碍。对于修行者通过了知一切所知事物而变得广大的禅定，它也会造成障碍。对于无学之人精进修习的禅定，也会造成障碍，例如，它会阻碍生。要知道所有这些禅定都伴随着喜悦。其中，第一种是由于对众生有利益和安乐的想法而伴随着喜悦。第二种是为了体验修行者的解脱之喜。第三种是为了体验无学者的解脱之喜。这些也因眼识所能识别的色等所缘的差别而变为六种。那个禅定因为具备一切相而也是圆满的，禅定的终极是这样，例如，要么是脱离世间的贪欲，要么是脱离出世间的贪欲，除此之外，没有比这更清净的禅定，因此它是圆满的。迅速想要出家修行，不顾及身体和性命，并且恒常恭敬地精进修持，以及通过完全了解欲望的自性而安住于正念，以及完全了解过患