Tibetan
།དེ་ཡང་ལས་ཟད་པ་དང་ཟད་པར་འགྱུར་བ་དེ་གཉི་ག་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་ལས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕྱི་མ་ལ་མི་སྐྱེ་བར་བྱ་བ་དང༌། སྐྱེས་ཟིན་པ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལ་དཀར་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ནི་དེ་དག་གི་ནང་ན་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་དཀར་བ་ཡིན་ནོ། །གནས་ཐ་དད་པའི་མཐོ་རིས་ནི་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷ་ལས་འདས་པ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་བདུད་ཀྱི་གནས་ཀྱི་བདུད་ཀྱི་ཕོ་བྲང་དང༌། ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཡན་ཆད་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་མན་ཆད་ཀྱི་བར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། མིག་གིས་གཟུགས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་སྡུག་པ་རྣམས་མཐོང་བ་ནས་ཡིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བརྗོད་དེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བདག་པོའི་དོན་གྱིས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་ནི་ཡིད་ལས་སྐྱེས་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་གནས་ཐ་དད་པ་ནི་བཞི་སྟེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང༌། ཉི་ཚེ་བའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་དང༌། གྲང་བའི་སེམས་ ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་དང༌། སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་འཁོར་རྣམས་སོ། །གནས་དེར་སོ་སོའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའི་ལས་དང༌། སོ་སོའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བས་ན་དེའི་ཕྱིར་གནས་ཐ་དད་པ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་བདུད་ཀྱི་ཕོ་བྲང་དང༌། བསམ་གཏན་དང་པོ་དང༌། གཉིས་པ་རྣམས་ན་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡོད་དོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ཡན་ཆད་ན་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་བདེ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡོད་དེ། དེ་ནི་ཡིད་བདེ་བ་དེ་དང་འདྲ་བའི་ལས་སུ་རུང་ཞིང་ཉམས་བདེ་བའི་སེམས་བདེ་བ་ཡོད་ཀྱི་དགའ་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་དང་འདྲ་བའི་བདེ་བ་ཡོད་ཀྱི་ཚོར་བའི་བདེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ན་རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཅན་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་གནས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །སྡོམ་ནི། མི་ཤེས་ཤེས་པ་མཉམ་པར་གཞག །ཁྱད་པར་བར་དུ་གཅོད་པ་དང༌། །སློབ་པ་དང་ནི་ཆགས་པ་དང༌། །བདག་མེད་པ་དང་ལམ་དང་རྒལ། །ལོག་པར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དང་མ་རིག་པ་དེ་ཉིད་ནི་སྔར་བཤད་པའི་སེམས་ཅ
Chinese
而且，业尽和将要尽这二者合在一起称为业将尽，是为了以后不再生，以及为了与已生者分离。因为痛苦的因和果不会成熟，所以那不是白色。那本身是它们之中唯一确定的白色。处所不同的天界是指，除了他化自在天的天神之外，欲界的魔之处所的魔之宫殿，以及上至色界的梵天世界，下至无所有处之间的所有这些合在一起，从眼睛看到唯一确定的丑陋之物，到意识完全了解诸法之间进行叙述，这是以特别超胜的主宰之义。从意识之门显现成就，是以意识所生的意义。众生地狱的处所不同有四种：大有情地狱，近边有情地狱，寒冷有情地狱，有情地狱的眷属。在那里，各自体验安乐的业，以及各自体验痛苦的业的果报成熟将被体验，因此称为处所不同。其中，魔之宫殿，以及初禅和二禅中，唯一确定地体验喜和乐。三禅以上，唯一确定地体验乐和意乐，那是与意乐相似的堪能且体验安乐的心乐，但不是喜，以及有与那相似的乐，但不是感受的乐。由于通过六种触的生处来体验，所以也称为有触的生处，那是处所不同，是以因和果相关联的方式。总结：不知、知、平等住，区分间隔，学习和贪执，无我、道和超越，邪见是什么，我见是什么，以及无明，就是之前所说的有情。
English
Moreover, the exhaustion of karma and the future exhaustion of karma are combined and called the future exhaustion of karma, in order to prevent future rebirths and to separate from those already born. Because the causes and results of suffering will not mature, it is not called white. That itself is the only certain white among them. The different abodes of the heavens refer to the palace of the demons in the realm of desire, the abode of the demons, beyond the gods of Paranirmitavasavartin, and all those between the world of Brahma in the realm of form and the realm of neither perception nor non-perception, from seeing the uniquely determined ugliness with the eye to the complete understanding of phenomena by the mind, which is described in terms of the particularly transcendent lord. Manifest accomplishment through the gate of the mind is in the sense of being born from the mind. The different abodes of sentient beings in hell are four: the great hells of sentient beings, the neighboring hells of sentient beings, the cold hells of sentient beings, and the retinues of the hells of sentient beings. There, the maturation of the fruits of karma, which only experience their respective happiness, and the karma that only experiences their respective suffering, will be experienced, and therefore it is called different abodes. Among them, in the palace of demons, and in the first and second dhyanas, there is only the certain experience of joy and happiness. Above the third dhyana, there is only the certain experience of happiness and mental pleasure, which is a workable and experientially pleasant mental happiness similar to that mental pleasure, but not joy, and there is a happiness similar to that, but not the happiness of feeling. Because it is experienced through the six sources of contact, it is also called having the sources of contact, which is a different place, in the manner of cause and effect being related. Summary: Not knowing, knowing, dwelling in equanimity, distinguishing intervals, learning and attachment, selflessness, path and transcendence, what is wrong view, what is self-view, and ignorance, are the sentient beings mentioned earlier.
Tibetan
ན་གྱི་རིས་གསུམ་པོ་དག་ཏུ་མི་ཤེས་པའི་རྩ་བ་ལས་འབྱུང་སྟེ། རིས་ཐམས་ཅད་དུ་གནོད་པའི་རྩ་བ་ཅན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཆོས་གཅིག་པོ་དེ་སྤངས་ན་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནར་ཤེས་པ་བརྡ་སྤྲད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གཅིག་ནི་བདེན་པའི་དངོས་པོ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་སྣང་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་རྨོངས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་གཉི་གའི་རྒྱུའོ། །རྣམ་པར་རྨོངས་ན་སྒྲོ་འདོགས་པའམ། སྐུར་བ་འདེབས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་གཉིས་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པ་སྟེ། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །དེ་ལ་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དམ་པའི་ཆོས་ཐོས་པའི་ དབང་ལས་བྱུང་བས་ཚོར་བ་རྣམ་པ་ལྔ་ལས་གནས་སྐབས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ལས་གྱུར་པའི་ཉེས་དམིགས་དང༌། གནས་སྐབས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གནས་སྐབས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ལས་གྱུར་པའི་ཉེས་དམིགས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དང༌། བདེ་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་གནས་སྐབས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། བདེ་བའི་གནས་སྐབས་ལས་སྡུག་བསྔལ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བའི་གནས་སྐབས་ལས་ཀྱང་བདེ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་ལས་གཉི་གའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ལས་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཕན་ཚུན་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གནས་སྐབས་འདི་རྣམས་ལ་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་མཐོང་ན་ནི་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་དུ་འགྱུར་པའི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་ན་ནི་ཚོར་བའོ། །ཆོ་ག་ནི་སྡུག་བསྔལ་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་སྡུག་བསྔལ་བའི་འདུ་ཤེས་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་ཤིང་དེ་ལྟར་མཐོང་ན་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་འདི་ལ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་
Chinese
在那三种类别中，从不了解的根源产生。具有损害一切类别的根源，一切烦恼都生起的唯一法，如果舍弃它，就应传达唯有如实了知的表示。其中，这里一种遍一切烦恼是诽谤真实的实有。第二是增益。第三是以不如实显现的方式使之迷惑，那是前两者的因。如果迷惑，就会增益或诽谤。这二者是如实了知，以如理作意善加辨别，以及以等持善加辨别。其中，从听闻和思惟产生的作意，是听闻殊胜法所生的，从五种感受的阶段转变所生的过患，以及阶段转变，如理作意，等持的处所，是如实之识，依靠它将进入修习。其中，阶段转变所生的过患是什么呢？例如，不是痛苦也不是快乐的阶段的无常性，以及痛苦阶段的自性是痛苦，以及快乐阶段的转变之法性。其中，什么是阶段转变呢？从快乐的阶段转变为痛苦的阶段，以及从痛苦的阶段也转变为快乐的阶段，以及从非痛苦也非快乐的阶段转变为二者的阶段，同样，应知从一切阶段到一切阶段互相转变。如果见到这些阶段转变，就会安住于无常的想。如果见到转变的过患，那就是感受。仪轨是认识到这是痛苦，心想这是痛苦，就会安住于痛苦的想。如是作意，如是见到，就会清净，因此称此为如实之识。等持的如实之识是
English
In those three categories, it arises from the root of not understanding. Possessing the root of harming all categories, the one dharma that gives rise to all afflictions, if it is abandoned, then the indication of knowing only what is truly real should be conveyed. Among them, here, one all-pervasive affliction is to slander the true entity of reality. The second is to superimpose. The third is to delude in a way that does not appear as it truly is, which is the cause of the previous two. If deluded, one will either superimpose or slander. These two are to know as it truly is, to distinguish well through proper attention, and to distinguish well through samadhi. Among them, the attention arising from hearing and thinking, which arises from hearing the excellent Dharma, the fault arising from the transformation of the state from the five feelings, and the transformation of the state, proper attention, the place of samadhi, is the knowledge of reality, relying on which one will enter into practice. Among them, what is the fault arising from the transformation of the state? For example, the impermanence of the state that is neither suffering nor happiness, and the nature of the suffering state is suffering itself, and the dharma nature of the transformation of the happiness state. Among them, what is the transformation of the state? From the happiness state transforming into the suffering state, and also from the suffering state transforming into the happiness state, and from the state that is neither suffering nor happiness transforming into the state of both, likewise, it should be known that from all states to all states they transform mutually. If one sees these states transforming, one will abide in the perception of impermanence. If one sees the fault of transformation, that is feeling. The ritual is to recognize that this is suffering, thinking that this is suffering, one will abide in the perception of suffering. Thus attending and thus seeing, one will become purified, therefore this is called the knowledge of reality. The knowledge of reality of samadhi is