Tibetan
ར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་དང་བཅས་པར་འདིར་འགགས་པས་ཕྱི་མ་ལ་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚོར་བ་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཤིང་ལ་བརྟེན་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཤིང་འགགས་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་སྔོན་གྱི་ལས་དེ་ལས་དེ་ནི་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱི་མ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གྲོགས་ཉོན་མོངས་པ་གང་གིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་དེ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གང་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུད་དེ་ཡང་མ་ལུས་པར་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མཛའ་བའི་བསམ་པས་ཁོ་ན་མེད་པའི་སེམས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་དམིགས་པའི་གནོད་སེམས་སྤངས་པས་གནོད་སེམས་སུ་གྱུར་པའི་སེམས་མེད་དོ། །སྡིག་པའི་ལས་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་དེ་སྤངས་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་སུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ལམ་ཐོབ་པས་ཡང་དག་པར་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དེས་ནི་རྟག་ཏུ་གནས་པར་བྱ་བ་དྲུག་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ལ་ཤས་ཆེར་གནས་པ་དེའི་སྤོང་པ་དེ་དགེ་བར་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། ཚེ་འདི་ལ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྐྱེན་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྣམ་པར་འདྲེ་བར་མི་འགྱུར་བ་འདི་ནི་དེའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ལ་སྔ་མ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བྱའོ། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མྱོང་བར་འདོགས་ཤིང་སྨྲ་བ་ནི་རྣམ་པ་ལྔས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་ལྔས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་ལྔ་པོ་གང་དག་གིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱུ་མི་མཐུན་པར་འདོགས་པ་དང༌། རྒྱུ་མེད་པར་འདོགས་པ་དང༌། རྒྱུ་མི་མཐུན་པ་དང་རྒྱུ་མེད་པར་འདོགས་པའི་ཉེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་མི་མཐུན་པར་འདོགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་འདི་ན་ཁ་ཅིག་འདི་ལྟར་ལྟ་ཞིང་འདི་སྐད་དུ་སྨྲ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་འདིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སྔོན་བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །དབང་ཕྱུག་གིས་སྤྲུལ་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་མེད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མེད་པར་འདོགས་པའོ། །དེར་འདོགས་པའི་ཉེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གང་ཞེ་ན། ཚེ་འདི་ལ་མི་དགེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཚོར་བ་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ན་ཡང་ཉེས་པ་ཡོད་ལ་ཚེ་འདིའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ན་ཡང་ཉེས་པ་ཡོད་དེ། །གལ་ཏེ་སྔོན་གྱི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཆོས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ཁ་ཅིག་བདེ་བ་ཡིན་ལ་མི་དགེ་བ་ཡང་ཡོད་ན་དེ་ལ་མི་དགེ་བའི་ཚོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྔོན་གྱི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔོན་གྱི་མི་དགེ་བའི་ཚེ་འདི་ལ་བདེ་བར་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚེ་འདིའི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་ནི། །དེ་ལྟ་ན་དེའི་རྒྱུ་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་དང༌། རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དེ་དམ་བཅས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཐམས་ཅད་སྔོན་བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའོ་ཞེས་རྒྱས་པར་སྦྱར་བ་འདི་ནི་ཉེས་པ་དང་པོའོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་མི་དགེ་བ་ཡང་སྔོན་གྱི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་ངེས་ལ། དགེ་བ་ཡང་དགེ་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་དེ་དག་གིས་མི་དགེ་བའི་གཉེན་པོར་དགེ་བ་ཡང་དག་པར་བརྩམས་པ་དང་ལྡན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཀྱང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་ཉེས་པ་གཉིས་པའོ། །གཞན་ཡང་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་མེད་པ་ན་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལས་བརྩམས་ཏེ་བྱ་བ་དང་མི་བྱ་བ་བརྟགས་པའི་ཡང་དག་པ་པ་ཇི་ལྟ་བའི་ཤེས་པ་ཡང་མི་དགོས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པའི་འོག་ཏུ་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་སྤང་ བར་བྱའོ། །འདི་ནི་ནན་ཏན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་དེ་མེད་ན་དེ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །ཤེས་པ་དང་མི་ལྡན་ན་ནི་དྲན་པ་གནས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དྲན་པ་གནས་པར་མ་གྱུར་ན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་མེད་དོ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ནི་རྟོག་པ་ངན་པ་དག་གིས་མགོ་རྨོངས་པར་བྱེད་དོ། །མགོ་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམས་ནི་བྱིས་པ་དང་མཚུངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བྱིས་པ་དང་མཚུངས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སྦྱོང་དུ་སྨྲ་བ་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་ཉེས་པ་གསུམ་པའོ། །འདི་དག་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་ཉེས་པ་གསུམ་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་མི་དགེ་བའི་ཚོར་བ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་པ་དང༌། བརྩོན་
Chinese
不会改变，因此，他的所有识蕴和感觉都将在此止息，不会在来世连接。他的感觉如同影子般依赖于识蕴之树，当识蕴之树止息时，也将完全消失。那时，由于他已完全舍弃了所有能使他从先前的业力中产生烦恼的助伴，因此他不会在来世因二因（指因和俱有因）而产生烦恼。当他成熟时，他会感到烦恼，例如，行为的相续也完全止息了。那时，他对众生的心将变成一种没有敌意的慈爱之心，因为他已舍弃了以众生为目标的害心，所以不会有变成害心的心。由于他视罪恶的行为为过患，并通过正确地接受而舍弃了它，所以他的心也会变得无欲。通过获得对治道，他的心也会变得非常解脱。这样转变的人会获得六种恒常存在的事物，通过这些事物，他更多地安住于此，他的舍弃将完全确定为善。即使今生有罪恶和不善业的因缘，也不会被污染，这比他安住于戒律之前更为殊胜。认为和说业的果报是受用的，应当知道这是五种遍计所执。应当知道有五种不是遍计所执。如果有人问，哪五种是遍计所执？回答是：例如，执著于不相应的因，执著于无因，以及执著于不相应的因和无因这三种过失。其中，执著于不相应的因是怎样的呢？例如，有些人这样认为和说：这个人所经历的任何事物，都源于先前所造的因。由自在天所化的因所产生的事物也是如此。认为没有原因和条件而经历事物，就是衰
English
It will not change, therefore, all his consciousness aggregates and feelings will cease here, and will not connect to the next life. His feelings, like a shadow, depend on the tree of consciousness; when the tree of consciousness ceases, they will also completely disappear. At that time, because he has completely abandoned all the companions that could cause him to be afflicted from previous karma, he will not be afflicted in the next life by two causes (referring to the cause and the co-existent cause). When he ripens, he will feel afflicted, for example, the continuum of actions also completely ceases. At that time, his mind towards sentient beings will become a loving-kindness without hostility, because he has abandoned the intention to harm that targets sentient beings, so there will be no mind that turns into harm. Because he sees sinful actions as faults, and abandons them by correctly accepting them, his mind will also become free from desire. By obtaining the antidote path, his mind will also become very liberated. A person who has transformed in this way will obtain six constantly abiding things, and through these things, he will abide more in this, and his abandonment will be completely determined as virtuous. Even if there are causes and conditions for sinful and unwholesome actions in this life, he will not be defiled, which is more excellent than before he abided in the precepts. To think and say that the result of karma is experienced, one should know that this is the five kinds of pervasive imputation. One should know that there are five kinds that are not pervasive imputation. If someone asks, which five are pervasive imputation? The answer is: for example, clinging to a non-corresponding cause, clinging to no cause, and the three faults of clinging to a non-corresponding cause and no cause. Among them, what is clinging to a non-corresponding cause? For example, some people think and say like this: whatever this person experiences comes from the cause previously created. Things produced by the cause transformed by Ishvara are also the same. To think that one experiences things without cause or condition is decay.
Chinese
是安立为无因。于彼安立之过失有三种，何者为三？即此生中具有非善之感受，若是从前世之业因所生，亦有过失；若是从今生之业因所生，亦有过失。若谓是从前世之非善业因所生者，若是如是，则有些如理受持正法者是安乐的，也有非善的，如是，彼非善之感受，不应是从前世之非善业因所生。何以故？谓前世之非善，不容于此生中成熟为安乐故。若谓是从今生之非善业因所生者，若是如是，则说彼因不和合，及说无因者，彼等之誓言则会毁坏，谓一切皆是从先前所作之因所生故，此为第一过失。又，若谓非善亦决定是从前世之非善业因所生，善亦是从善因所生者，若是如是，则彼等为对治非善而精勤修持善法，及任何与之相应的精进，彼等亦皆会变成无意义，此为第二过失。又，若无士夫之作用，则从善与非善所生，对于应作及不应作之取舍，如实之智慧亦不需有，谓于智慧之下，此是应永断者，此是应殷重成办者，若无此念，则彼亦会消失之故，如实之智慧亦不容有。若不具智慧，则忆念亦不住留。若忆念不住留，则亦无等持。未入定者之心，则会被恶劣之分别念所迷惑。心被迷惑者之诸根，应知犹如孩童。已如孩童者，则彼等说为具有沙门之法之沙门，彼亦会退失，此为第三过失。此等总摄而言有三种过失，即此，现在所生之非善感受是从无因而生之过失，及精
English
is to posit it as without a cause. What are the three faults of positing it as such? That is, having non-virtuous feelings in this life, if it arises from the cause of past actions, there is also a fault; if it arises from the cause of actions in this life, there is also a fault. If it is said that it arises from the cause of past non-virtuous actions, if that is the case, then some who properly uphold the Dharma are happy, and there are also non-virtuous ones, so the non-virtuous feeling should not arise from the cause of past non-virtuous actions. Why? Because past non-virtue cannot ripen into happiness in this life. If it is said that it arises from the cause of non-virtuous actions in this life, if that is the case, then those who say that the cause is not in harmony and those who say that there is no cause, their vows will be broken, because everything arises from the cause of previous actions, this is the first fault. Furthermore, if it is certain that non-virtue also arises from the cause of past non-virtuous actions, and virtue also arises from the cause of virtue, if that is the case, then those who diligently practice virtue as an antidote to non-virtue, and any corresponding diligence, will also become meaningless, this is the second fault. Furthermore, if there is no action of a person, then from the arising of virtue and non-virtue, the wisdom of how to properly discern what should be done and what should not be done is also unnecessary, because under wisdom, this is what should be completely abandoned, this is what should be diligently accomplished, if there is no such thought, then it will also disappear, so proper wisdom is also not allowed. If one does not have wisdom, then memory will not remain. If memory does not remain, then there will be no samadhi. The minds of those who are not in equipoise are confused by evil thoughts. The senses of those who are confused should be known to be like children. Those who have become like children, then those who are said to be monks with the Dharma of monks, they will also decline, this is the third fault. These are the three faults in summary, that is, the fault that the non-virtuous feeling that arises now arises from no cause, and the dili-