Tibetan
ཡོད་དེ། ལྟ་བ་དང་འདོད་པ་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ལྟ་བ་དང་འདོད་པ་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་ལྟ་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །འཇིག་རྟེན་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ཕྱོགས་དེ་གཉི་ག་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ནི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་སྟེ་དེ་བས་ན་ཕྱོགས་དེ་གཉི་གའི་ཕྱིར་ནི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་ལ་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང༌། ངག་གི་སྡོམ་པ་ལོག་པའི་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལྟ་བས་གནོད་པར་བྱས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་དང་འཚམ་པའི་རྟགས་དང་ཆ་ལུགས་དང་ཟས་དང་སྐོམ་དང་སྤྱོད་ལམ་དང་སྤྱོད་པ་དང་ཡི་དམ་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་སོ། །བདག་ནི་བདེན་པ་དང་གནས་པའི་སྒོ་ནས་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བདེན་པ་ནི་རྫས་ སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་པ་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །དེ་ལ་འདོད་པའི་སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བྱུང་བ་ནི་འདོད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །ཤེས་སོ་བར་སྨྲ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བྱུང་བ་ནི་ལྟ་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བྱུང་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བྱུང་བ་ནི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །མདུད་པ་ནི་བཞི་སྟེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཉི་ཚེའི་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྒྲིབ་པ་ལྔ་ནི་གནས་སྐབས་ལྔ་མི་མཐུན་པ་རྣམས་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ཡུལ་གྱིས་འཕྲོག་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་ནི་འདོད་པའི་འདུན་པའོ། །ཆོས་མཐུན་པ་པ་རྣམས་ཡིས་གླེང་བ་དང༌། སྨྲ་དབབ་པ་དང༌། རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པས་འདུལ་བ་མི་བཟོད་པས་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཆོས་དང་མི་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་ནི་གནོད་སེམས་དང༌། །ཞི་གནས་དང་མི་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་ནི་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་དོ། །ལྷག་མཐོང་དང་མི་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་ནི་རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་འཕེལ་བའི་གཏམ་ངེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། །ཆོས་སྤྱོད་པ་དང༌། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མོས་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་སྒོ་
Chinese
有，即是说见和欲相互不一致的人们，以及世间的等至。对于见和欲相互不一致的人们，是为了安立见取。对于世间的等至，是为了安立戒禁取。依赖于这两个方面的人们属于说我的范畴，因此为了这两个方面，安立我语取。其中的六十二见与之前一样。以身体的律仪和语言的律仪，由颠倒分别所产生的见解所损害的，是戒律。与其相符的标志、装束、饮食、行为、举止和本尊是苦行。凡是说我以真实和常住的方式存在，那被称为说我。其中真实是因为作为实有存在。常住是从安立的角度来说的。其中由欲界的生存的因缘所产生的，是欲取。依赖于说知，由贪求利养和恭敬的因缘所产生的，是见取。由贪求等至的因缘所产生的，是戒禁取。由贪求有和无的因缘所产生的，是我语取。结是四种，与之前一样，应当了知外道们是短暂的。五盖应当了知是安立五种不一致的境况。在家居住被外境所夺，因此是教法，从不一致的角度来说是贪欲。与正法一致的人们谈论、辩论、随顺教导等，由于不能忍受调伏，从与应当真正欢喜的正法不一致的角度来说是嗔恚。从与止观不一致的角度来说是掉举和后悔。从与法的增长之谈决定，行法，对导师的教法和涅槃生起信心的不一致的角度
English
There are, namely, those who speak of conflicting views and desires, and worldly absorptions. For those with conflicting views and desires, it is to establish view-attachment. For worldly absorptions, it is to establish moral discipline and asceticism attachment. Those who rely on both of these aspects belong to the category of self-assertion, therefore, for both of these aspects, self-assertion attachment is established. The sixty-two views among them are the same as before. Moral discipline is what is harmed by views arising from the reversed conceptions of bodily discipline and verbal discipline. Signs, attire, food, drink, conduct, behavior, and tutelary deities that are in accordance with it are asceticism. Whoever says that the self exists in terms of truth and permanence is called self-assertion. Among them, truth is because it exists as a substance. Permanence is from the perspective of establishment. Among them, what arises from the cause of desire's existence is desire-attachment. What arises from the cause of craving for gain and respect based on saying that one knows, is view-attachment. What arises from the cause of craving for absorption is moral discipline and asceticism attachment. What arises from the cause of craving for existence and non-existence is self-assertion attachment. The knots are four, and as before, one should know that the outsiders are temporary. The five obscurations should be known as establishing five inconsistent situations. Because dwelling in a house is robbed by external objects, it is the teaching, and from the perspective of inconsistency, it is desire. Those who are in accordance with the Dharma speak, debate, and follow teachings, etc., and because they cannot tolerate taming, from the perspective of inconsistency with the Dharma that should be truly rejoiced in, it is hatred. From the perspective of inconsistency with tranquility, it is drowsiness and sleep. From the perspective of inconsistency with insight, it is excitement and regret. From the perspective of inconsistency with determining the talk of the increase of Dharma, practicing Dharma, and generating faith in the teachings of the teacher and Nirvana
Tibetan
ནས་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྒྲིབ་པའོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་གང་གིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའམ་བག་ལ་ཉལ་དུ་གྱུར་བས་རང་གི་དོན་འཐོབ་པ་ལ་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་ཞིང་སེམས་འཇོམ་པོ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཐ་བ་རྣམས་སོ། །ཡུལ་ངན་པ་ལ་འདོད་ཆགས་པ་ནི་དྲི་མ་ཞེས་བྱའོ། །འཁྲུལ་པའི་འོས་མ་ཡིན་པའི་གཞི་ལ་ཞེ་སྡང་བ་ནི་དྲི་མ་ཞེས་བྱའོ། །གསལ་ཞིང་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོས་ཀྱང་བརྡ་ཕྲད་པའི་གཞི་ལ་གཏི་མུག་པ་ནི་དྲི་མ་ཞེས་བྱའོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་རྒྱུན་དུ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་རྟག་ཏུ་འཇོམས་པས་ན། རྟགས་འཇོམས་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །ངོ་ཚོ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང་བྲལ་ཏེ་ངོ་ཚ་མི་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་མེད་པས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་རྒྱུན་དུ་འདོད་ ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་རྣམས་མ་བསྡམས་པ་ནི་ཟུག་རྔུ་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་འདྲེས་ཏེ། རྒྱུད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་ཡོད་ལ་སྐད་ཅིག་པའི་སྒོ་ནས་ནི་མེད་དེ་བསམ་པ་ཡོད་པ་ནི་མདུད་པར་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པའི་ངན་པའི་དོན་གྱིས་ཐ་ཆད་ཅེས་བྱའོ། །ལུས་ཀྱི་ལས་མི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའོ། ལུས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངག་གི་ལས་དང་ཡིད་ཀྱིས་ལས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། ངན་འགྲོར་འགྲོ་བའི་ལས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིང་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ་རྗེས་སུ་འཐོབ་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བསྟན་ཏོ། །སྔ་མས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བསྟན་ཏོ། །འདི་གཉིས་ནི་ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྨྲ་བ་སྟེ། ལོག་པར་སྨྲ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྨྲ་བའོ། །དེ་ལ་གང་འདི་སྐད་དུ་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ་ལས་མི་དགེ་བ་ཅི་བྱས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ངེས་པར་ཡང་ཡིན་ལ་ངན་སོང་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཡང་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ། མི་དགེ་བའི་ལས་མ་བྱས་པས་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་ཡང་རྙེད་པར་སླ་བ་མ་ཡིན་ན་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་ལྟ་ཅི་མོས་ཏེ། དེས་ན་དེ་དག་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་ངེས་པས་ན་སུ་ལ་ཡང་ཐར་པར་འགྱུར་བའི་སྐབས་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་དེ་ནི་ལོག་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གང་འདི་སྐད་དུ་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ། མི་དགེ་བའི་ལས་བྱ
Chinese
乃是怀疑的障碍。贪欲、嗔恨和愚痴的缠缚，以何种缠缚或潜伏而使心无法胜任获得自身利益，且心不柔顺，那些是下劣者。对恶劣境产生贪欲称为垢染。对不应错乱的境产生嗔恨称为垢染。对清晰且连孩童也能理解的境产生愚痴称为垢染。贪欲、嗔恨和愚痴经常被普遍运用，因此总是摧毁，所以称为摧毁相。远离知惭和有愧，即不知惭和无愧，必定经常不抑制贪欲、嗔恨和愚痴，称为芒刺。知惭和有愧混合，从相续的角度来说是存在，但从刹那的角度来说是不存在，具有这种想法，即被归纳为结缚，被恶劣之义所舍弃，称为下劣。所有身的不善业都是恶行。如同身体一样，语和意的业也是如此，因为普遍运用前往恶趣之业，所以已经获得、将要获得和正在获得，因此称为近行。这显示了业的遍行烦恼。前者显示了烦恼的遍行烦恼。这二者是关于业的遍行烦恼的安立之说，即邪说和正说。其中，如果有人这样说：所有故意造作的不善业，必定会堕入恶趣承受痛苦，那么他就是在诋毁为了从痛苦中解脱而安住于梵行的人。为什么呢？因为如果即使在当下，不故意造作不善业，这样的众生也不容易找到，更何况是其他世呢？因此，他们必定会堕入恶趣，这样一来，任何人都没有获得解脱的机会，所以应该知道这是邪说。如果有人这样说：故意造作不善业
English
It is the obscuration of doubt. Those who are completely bound by desire, hatred, and ignorance, by whatever binding or latent state, make the mind unable to accomplish its own benefit and the mind is not pliable, those are the inferior ones. Attachment to a bad object is called defilement. Hatred towards a basis that should not be confused is called defilement. Ignorance towards a basis that is clear and even a child can understand is called defilement. Because desire, hatred, and ignorance are constantly and universally practiced, they are always destructive, hence they are called destructive signs. Being separated from knowing shame and having embarrassment, that is, not knowing shame and being shameless, certainly constantly not restraining desire, hatred, and ignorance, are called thorns. Knowing shame and having embarrassment are mixed; from the perspective of the continuum, they exist, but from the perspective of a moment, they do not exist; having such a thought, that is, being summarized as a knot, being abandoned by the meaning of evil, is called inferior. All non-virtuous actions of the body are misconduct. Just as with the body, the actions of speech and mind are also the same; because of universally practicing actions that lead to bad migrations, they have been obtained, will be obtained, and are being obtained, therefore they are called near conduct. This shows the pervasive afflictions of karma. The former shows the pervasive afflictions of afflictions. These two are the statement of the establishment of the pervasive afflictions of karma, namely, wrong speech and right speech. Among them, if someone says this: all non-virtuous actions intentionally committed, certainly will fall into bad realms and experience suffering, then he is slandering those who abide in pure conduct for the sake of liberation from suffering. Why is that? Because if even in this very life, not intentionally committing non-virtuous actions, such beings are not easy to find, what need is there to mention other lives? Therefore, they will certainly fall into bad realms, and in this way, no one will have the opportunity to attain liberation, so it should be known that this is wrong speech. If someone says this: intentionally committing non-virtuous actions