Tibetan
ཏུ་སྨྲ་བ་སུན་འབྱིན་པ་དང་བདག་མེད་པར་སྨྲ་བ་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ལ་སུན་འབྱིན་པ་ནི་གལ་ཏེ་བདག་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་ལས་ལ་རང་དབང་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་བདག་ནི་རྟག་ཏུ་བདེ་བ་འདོད་ལ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་མི་མཐུན་པས་དེའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་འབའ་ཞིག་སྐྱེ་བའི་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་རིགས་སོ། །སྡུག་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་འདུ་བྱེད་རྣམ་པར་འགྱུར་ཞིང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ལས་དེའི་མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འབྱུང་བའི་མི་རིགས་ཏེ། བདག་བརྟགས་པས་ཆེད་དུ་ བསྒྲུབས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་རྟག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་རིགས་ན་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡང་མི་འདུག་པ་འདི་ནི་སུན་འབྱིན་པའོ། །བསྒྲུབ་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་རྣམས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྐྱེན་རྣམས་ཡོད་པ་ལས་བསོད་ནམས་སྐྱེ་བ་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པ་ལས་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བ་ཡོད་ལ་རྐྱེན་དེ་ལས་སྡུག་པ་དང༌། མི་སྡུག་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཙམ་དུ་གཏོགས་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུན་ཡོད་པ་ལ་བདག་ལ་སོགས་པ་གདགས་སུ་རུང་ངོ༌། །དོན་དམ་པར་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་བས་ན་འདི་ནི་བསྒྲུབ་པའོ། །སློབ་པ་ལས་ནི་རྣམ་པ་ལྔས་མི་སློབ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ་མི་སློབ་པ་ནི་ཤེས་པ་བླ་ན་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ་སློབ་པའི་ཤེས་པ་ནི་བླ་ན་ཡོད་པའོ། །ཤེས་པ་བླ་ན་ཡོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ལམ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡང་བླ་ན་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་མཐོང་ལ། སློབ་པས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ནན་ཏན་དུ་སྒྲུབ་པ་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ལ་སློབ་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་འདི་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་པའོ། །གཞི་བསྡུ་བ་ལས་འདུ་བྱེད་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བསྡུ་བ་དང་པོ་རྫོགས་སོ།། །།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་གཞི་བསྡུ་བ། བམ་པོ་བདུན་པ། སྤྱི་སྡོམ་ནི། རྣམ་གཞག་ཤེས་པ་མཚུངས་པ་དང༌། །འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ཐ་མ་ཡིན། །སྡོམ་ནི། རྣམ་པར་གཞག་དང་རྣམ་དབྱེ་དང༌། །རྨོངས་པ་དང་ནི་རྨོངས་པ་མེད། །གདམས་ངག་དང་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཉོན་མོངས་ལས་རྣམས་རྒྱས་པ་ཡིན། །ཚོར་བ་ནི་རྣམ་པ་ལྔར་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་དང༌། རྟེན་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། གྲོགས་དང༌། རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །དེའི་རྟེན་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། མིག་དང༌། རྣ་བ་ དང། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་དོ། །དམིགས་པ་ནི་དྲུག་གོ །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་སོ། །གྲོགས་ནི་འདུ་ཤེས་དང༌། སེམས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་གང་དག་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་རྣམས་སོ། །རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་གང་ལ་ཚོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཆར་དང་ཡང་མགོ་མཉམ་དུ་སྐྱེ་ཞིང་འགག་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། །ཚོར་བ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་གི་བྱེ་བྲག་དང༌། རེག་པའི་ཚོགས་དྲུག་གི་བྱེ་བྲག་དང༌། ཚོར་བའི་ཚོགས་དྲུག་གི་བྱེ་བྲག་དང༌། འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དྲུག་གི་བྱེ་བྲག་དང༌། སེམས་པའི་ཚོགས་དྲུག་གི་བྱེ་བྲག་དང༌། སྲེད་པའི་ཚོགས་དྲུག་གི་བྱེ་བྲག་གོ །གསུམ་འདུས་པའི་དོན་གྱིས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཚོར་བའི་རྒྱུའི་དོན་གྱིས་ནི་བཞི་པའོ། །གསུམ་འདུས་ནས་རེག་པའི་འབྲས་བུའི་དོན་གྱིས་ནི་ལྔ་པའོ། །ཚོར་བ་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་རྗེས་ལ་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་དོན་གྱིས་ནི་དྲུག་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཚོར་བ་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བདག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། གཞན་དག་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དོན་གྱིས་ནི་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཚོར་བ་དང་ཕྲད་པ་དང་འབྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་སེམས་པས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ། །ཇི་ཙམ་དུ་སེམས་པས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་ཙམ་དུ་སྲེད་པས་འདོད་ཅིང་སྨོན་པར་བྱེད་དོ། །ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་གི་ཐམས་ཅད་དང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་གི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཡིན་
Chinese
驳斥有我论和成立无我论。其中驳斥有我论是：如果我对于苦和不苦的业有自主权，那么我应恒常欲乐，且与痛苦相违，因此唯应生起福德，不应生起非福德。由于苦的逼近，内外诸行变异和转变，由此也生起忧愁和哀号等，这是不合理的。如果我经过观察而特意成办，那么它应恒常存在，且不应如是变异，但它却不如是存在，这是驳斥。成立无我论是：由于诸行是缘起，因此有福德之因，从而生起福德；与此相反，则生起非福德；由此因产生苦和不苦的果，这也依赖于因，所以是无常的。在唯是因和果的相续存在的诸行上，可以假立我等。但胜义中，一切法是无我的，因此这是成立无我论。从有学来说，以五种方式，无学更为殊胜。无学是具有无上智慧，而有学的智慧是有上的。如智慧有上一样，道和解脱也应知是无上的。由于圣者的智慧之眼极为清净，因此能见如来为法身，而有学者则不然。由于精勤修习极为圆满，因此能承侍供养如来，而有学者则不然。因此这是第五种差别。名为《从地摄集分别诸行》，第一摄集完毕。瑜伽行地之从地摄集，第七卷。总义是：安立、知识、相似，离贪不是最后的。归纳是：安立和分别，愚昧和无愚昧，教诫和解脱，烦恼和业是广大的。感受是五种。
English
Refuting the theory of self and establishing the theory of no-self. Among them, refuting the theory of self is: If the self has autonomy over actions that are painful and not painful, then the self should always desire happiness and be contrary to suffering. Therefore, only merit should arise, and non-merit should not arise. Because of the approach of suffering, the internal and external activities change and transform, and from this, sorrow and lamentation arise. This is unreasonable. If the self is deliberately accomplished after observation, then it should always exist and should not change in this way, but it does not exist in this way. This is the refutation. Establishing the theory of no-self is: Because activities are dependently originated, there are causes of merit, and thus merit arises; conversely, non-merit arises; from this cause, the results of suffering and non-suffering arise, which also depend on causes, so they are impermanent. On the activities that exist only as a continuum of cause and effect, self and so on can be nominally established. But in the ultimate sense, all dharmas are without self, so this is the establishment of the theory of no-self. From the perspective of a learner, the non-learner is more superior in five ways. The non-learner possesses unsurpassed wisdom, while the learner's wisdom is surpassable. Just as wisdom is surpassable, the path and liberation should also be known as unsurpassed. Because the eye of wisdom of the noble ones is extremely pure, they can see the Tathagata as the Dharmakaya, but the learner cannot. Because diligent practice is extremely complete, they can serve and honor the Tathagata, but the learner cannot. Therefore, this is the fifth difference. Called "Collecting and Distinguishing Activities from the Ground," the first collection is completed. From the Ground Collection of the Yogacarabhumi, Volume Seven. The general meaning is: establishment, knowledge, similarity, and detachment from desire are not the last. The summary is: establishment and distinction, ignorance and non-ignorance, instruction and liberation, afflictions and actions are vast. Feeling is of five kinds.
Chinese
应当了知其分类，即自性、所依、对境、助伴、随行。其中，自性应当了知为三种，即乐受、苦受、非苦非乐受。其所依是六种，即眼、耳、鼻、舌、身、意。对境是六种，即色等境。助伴是作意、思惟，以及其他与彼等相应的心所法，无论是善、不善、无记。随行是与彼等相应的心，对于任何心，三种受都同时生起和灭去，以作为所依的方式随行。这五种受的分类，应当了知为八种差别，即内在处之差别、外在处之差别、六识聚之差别、六触聚之差别、六受聚之差别、六想聚之差别、六思聚之差别、六爱聚之差别。以三和合之义，应当了知为三种分类。以受之因的意义来说，是第四种。以三和合产生触之果的意义来说，是第五种。在完全断除受之后，以施设名言的意义来说，是第六种，例如，像这样，我体验到这样的乐受或苦受，并且也对其他人施设名言。以业和烦恼的遍一切烦恼之义来说，应当了知为第七种和第八种差别。为了与受相遇和分离，思惟会显现出来。思惟显现多少，贪爱就希求和渴望多少。一切分为两种，即一部分的一切和一切的一切。其中，说一切皆无常，这是就一部分的一切而言说的，例如，一切行
English
Its classification should be understood as: nature, basis, object, companion, and attendant. Among these, nature should be understood in three ways: pleasant feeling, painful feeling, and neither painful nor pleasant feeling. Its basis is sixfold: eye, ear, nose, tongue, body, and mind. The object is sixfold: forms and other objects. The companion is attention, thought, and other mental factors that are associated with them, whether they are virtuous, non-virtuous, or neutral. The attendant is the mind that is associated with them, in which all three feelings arise and cease simultaneously, attending in the manner of a basis. This classification of the five feelings should be understood in eight distinctions: distinctions of internal sources, distinctions of external sources, distinctions of the six aggregates of consciousness, distinctions of the six aggregates of contact, distinctions of the six aggregates of feeling, distinctions of the six aggregates of perception, distinctions of the six aggregates of thought, and distinctions of the six aggregates of craving. In terms of the meaning of the combination of three, it should be understood as a threefold classification. In terms of the meaning of the cause of feeling, it is the fourth. In terms of the meaning of the fruit of contact arising from the combination of three, it is the fifth. In terms of the meaning of applying names after completely cutting off feeling, it is the sixth, such as, "I have experienced such pleasant or painful feeling," and also applying names to others. In terms of the meaning of afflictions and all-afflicting afflictions, the seventh and eighth distinctions should be understood. In order to encounter and separate from feeling, thought manifests. As much as thought manifests, that much craving desires and longs for. All are twofold: a part of all and all of all. Among these, saying that all is impermanent is said in terms of a part of all, for example, all conditioned things.