Tibetan
ས་སུ་བདག་འདུ་བྱེད་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་སྟེ། དེས་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡང་ཕངས་པར་འགྱུར་ལ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་མ་སྤངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ནི་འདུ་བྱེད་དུ་གཏོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་པོ་རྣམས་ཡིན་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་གཟུགས་ཡིན་ཏེ། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་འབྱུང་བ་དང་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། རོ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། བདག་གང་བདག་གིར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ལྡོག་པའི་ཐབས་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་དང༌། ཉེས་དམིགས་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། བདག་དང་བདག་གིར་མི་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་ནི་མཐུན་མཐུན་དུ་མ་རིག་པ་དང་སྲེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་གཉེན་ པོ་ལས་ནི་ལྡོག་པའི་ཐབས་སོ། །ཉན་ཐོས་མི་མཁས་པ་ནི་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལས་འདས་ནས་སྡིག་པའི་ལྟ་བར་ལྟུང་བའམ། ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་རྣམ་པར་རྨོངས་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་རྣམ་པར་རྨོངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྨོངས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ཚུལ་ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་འདས་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་ཚུལ་ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་འདས་ནས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །འཕགས་པ་འབའ་ཞིག་བཞེད་ན་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་གནས་གསུམ་ཡོད་དོ། །བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་གཞན་ལས་ཐོས་པ་ཉི་ཚེའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་མེད་པར་མཐོང་བར་བདག་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོན་པ་དང༌། གང་ལ་བརྟེན་པས་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་འཇུག་པ་དེ་སྤངས་ན་ཡང་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མ་སྤངས་པ་ཡང་སྟོན་པ་དང༌། འཇུག་པའི་རྟེན་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་མ་སྤངས་པས་ཇི་ལྟར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ
Chinese
心想如果我能拥有这样的造作就好了。这样，对于导致再次投生的造作之因也会感到惋惜，而对于现在已经产生的（造作）也不会舍弃。这样，造作就有了差别。其中的相是属于造作的十一种相，应当像前面一样理解。现在产生的因是这样的：是从产生的因中产生的色，依赖于四大，由于触的缘故，感受等心所产生的，由于产生、名和色的缘故，产生了识。其中的进入之方法是依赖于坏聚见，对于造作产生“我”的傲慢，以及体验滋味的是什么，以及所执为我和我所的是什么。其中的遣除之方法是对造作不产生“我”的傲慢，以及过患，以及出离，以及不执著为我和我所的是什么。其中的进入之方法是应当理解为与无明和贪爱的方面相一致。其对治就是遣除之方法。不善巧的声闻者会超越以二因进行教导的教法，从而堕入罪恶的见解，或者说出（错误的）言辞，并且对世俗谛感到迷惑，以及对胜义谛感到迷惑。由于如此迷惑，他们会完全超越世俗谛的规律，并且完全超越胜义谛的规律，从而对造作的进入进行不如理的思考。如果仅仅是圣者所认可的，那么所教导的就有三个方面。凡夫俗子则不是这样，他们只是从他人那里听闻一些片面的知识。例如，对于造作，见到无我和我所，从而如实地教导自性；以及教导依赖于什么而产生“我”的傲慢，即使舍弃了它，也没有完全舍弃一切；以及教导即使进入的所依已经不存在，但由于没有舍弃“我”的傲慢，是如何行持的。其中，对于造作产生“我”的傲慢
English
One thinks, "May I have such a formation." In this way, one would also regret the causes of formations that lead to rebirth, and would not abandon those that have already arisen. Thus, there is a distinction among formations. The aspects of these are the eleven aspects that belong to formations, and should be understood as before. The cause of what arises now is as follows: it is form that arises from the cause of arising, relying on the four great elements, and due to the condition of contact, feelings and other mental events arise, and due to the cause of arising, name, and form, consciousness arises. The way to enter into this is to rely on the view of the perishable aggregate, and to have the pride of "I" towards formations, and whatever experiences the taste, and whatever is seen as self and belonging to self. The way to turn away from this is to not have the pride of "I" towards formations, and to see the faults, and to have renunciation, and whatever does not see self and belonging to self. The way to enter into this is to recognize that it belongs to the side of ignorance and craving. The antidote to this is the way to turn away. An unskilled Shravaka will transgress the teachings that are taught with two causes, and will fall into sinful views, or speak words, and will be confused about conventional truth, and will be confused about ultimate truth. Because of being so confused, they will completely transgress the way of conventional truth, and will completely transgress the way of ultimate truth, and will therefore think improperly about the entry of formations. If only the noble ones approve, then there are three aspects to what is taught. Ordinary people are not like that, they only hear some partial knowledge from others. For example, seeing that there is no self or belonging to self in formations, one teaches the nature as it is; and one teaches that even if one abandons what one relies on to generate the pride of "I", one has not completely abandoned everything; and one teaches how one acts even when the basis for entry no longer exists, but one has not abandoned the pride of "I". Among these, the pride of "I" arises towards formations.
Tibetan
་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མངོན་པར་ཞེན་པས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། བརྗེད་ངས་པས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་འཕགས་པས་སྤངས་ཏེ་ཀུན་དུ་མི་སྤྱོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་བག་ལ་ཉལ་གྱི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་དེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སྤངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་འཕགས་པའི་ལམ་ལེགས་པར་མ་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་བག་ཆགས་ཙམ་དང་འབྲེལ་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྗེད་ངས་པས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་སྤངས་ཀྱང་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་འཕགས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་ཡང་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་མི་འགྱུར་ན་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལྟ་ཅི་སྨོས། གདགས་པའི་སྒོ་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་ཡང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་ན་ནི་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཀུན་དུ་མི་སྤྱོད་དོ། །གདགས་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ ན་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་མེད་ན་ནི་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་ཡང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་རྣམ་པར་འདྲེས་ན་གནས་སྐབས་གཞན་དག་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ལ་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ལ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་བག་ལ་ཉལ་དང་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་སྒོ་ནས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །བག་ཆགས་དང་འབྲེལ་པའི་སྒོ་ནས་ནི་སློབ་པས་མ་སྤངས་སོ། །ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ནི་བག་ལ་ཉལ་དང་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མ་སྤངས་སོ། །དེ་ལ་ངའོ་སྙམ་དུ་འདུན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་རྗེད་ངས་ཤིང་འདོད་པ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རོ་མྱང་བས་འཕྲོག་པ་དེ་ནི་འདུན་པའི་སྒོ་ནས་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཡང་དེས་བག་ལ་ཉལ་གྱི་སྒོ་ནས་མ་སྤངས་ལ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་སྒོ་ནས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་ཏེ་འདི་ལྟར་དེ་དེའི་ཚེ་བརྗེད་ངས་པར་འགྱུར་རོ། །འགོག་པར་མ་གྱུར་པ་ནི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དང་བྲལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡང་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟད་པར་མ་བྱས་པ་ནི་དེའི་བག་ལ་ཉལ་ཡང་དག་པར་མ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་ཏུ་དགའ་བར་བྱ་བའི་དྲི་བ་ནི་རྣམ
Chinese
有两种情况：以显现执着而行，以及以遗忘而行。其中，以显现执着而行，是圣者所断除，因此不行。第二种是以习气的方式而行，即使断除了坏聚见，但由于没有好好修习圣道，所以仍然行。那是与坏聚见的习气稍微相关的状态，以遗忘而行，生起“我是”的慢心，作为所依之作用。因此，即使断除了，仍然有行的情况。对于圣者来说，以自相的方式作意诸行时，也不会生起“我是”的慢心而行，更何况是以共相的方式呢？即使以假立的方式作意，如果忆念现前，也不会生起“我是”的慢心而行。如果作意假立本身， 如果没有忆念现前，就会生起“我是”的慢心而行。对于凡夫来说，即使以共相的方式作意诸行，如果心续与“我是”的慢心相混合，更何况是其他时候呢？对于圣者的心续来说，坏聚见是以习气和遍计的方式断除的。以习气相关的角度来说，有学者没有断除。“我是”的慢心，无论是习气还是遍计的方式都没有断除。其中，凡是想要“我是”的念头，都应该知道那是慢心所遍计的。为什么呢？因为，如果被遗忘并且被欲望和入定的滋味所夺走，那就是以念头的方式，“我是”的慢心所遍计而行。那也是因为他没有以习气的方式断除，也没有以遍计的方式完全了解，因此他在那个时候会变得遗忘。没有被遮止，是因为即使已经脱离了遍计，仍然会行。没有被穷尽，是因为没有彻底摧毁它的习气。对于行梵行者们，对于行梵行者们应该普遍欢喜的提问是...
English
There are two kinds: acting with manifest attachment, and acting with forgetfulness. Among them, acting with manifest attachment is abandoned by the noble ones, so they do not act. The second is acting through the door of latent tendencies. Even though the view of the aggregates of destruction has been abandoned, it is still practiced because the noble path has not been well cultivated. That is, in a state slightly related to the latent tendencies of the view of the aggregates of destruction, acting with forgetfulness, the pride of thinking "I am" performs the function of a basis. Therefore, even though it is abandoned, there is still acting. For the noble ones, even when attending to phenomena in terms of their own characteristics, the pride of thinking "I am" will not arise and be practiced, let alone in terms of general characteristics. Even when attending to phenomena in terms of imputation, if mindfulness is present, the pride of thinking "I am" will not arise and be practiced. If attending to imputation itself, if mindfulness is not present, the pride of thinking "I am" will arise and be practiced. For ordinary beings, even when attending to phenomena in terms of general characteristics, if the mind-stream is mixed with the pride of thinking "I am," what need is there to mention other times? For the mind-stream of the noble ones, the view of the aggregates of destruction is abandoned in terms of latent tendencies and pervasive calculation. In terms of being related to latent tendencies, it is not abandoned by the learners. The pride of thinking "I am" is not abandoned in terms of either latent tendencies or pervasive calculation. Among them, whatever thought of wanting "I am" arises, it should be known that it is pervasively calculated by pride. Why is that? Because, if one is forgotten and carried away by desire and the taste of meditative absorption, then in terms of thought, the pride of thinking "I am" is pervasively calculated and practiced. That is also because he has not abandoned it in terms of latent tendencies, nor has he fully understood it in terms of pervasive calculation, so he will become forgetful at that time. It is not prevented because even though it has been separated from pervasive calculation, it will still be practiced. It is not exhausted because its latent tendencies have not been completely destroyed. For those who practice pure conduct, the question of whether those who practice pure conduct should be universally delighted is...