Tibetan
ར་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ལུས་ནི་གནས་པ་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་མེད་དེ་དེ་བས་ན་འདི་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་འདོགས་སོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ལས་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚོགས་བསགས་པའི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ལས་ཀྱི་མཐའ་རྒྱ་ཆེན་པོས་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་བག་མེད་པར་གྱུར་བ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་སྐུལ་བ་མེད་པ་དང༌། ཆོས་མ་ཐོས་ཤིང་ཆོས་མ་ཐོབ་པར་དུས་མ་ཡིན་པར་འཆི་བའི་རྐྱེན་གང་ཡང་རུང་བ་དང་ཕྲད་ནས་འཆི་བའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་བར་དུ་གཅོད་པ་མེད་པ་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །འདི་གཉིས་ནི་འཕགས་པ་ཤི་བ་དང་དུས་ལས་ འདས་པའི་འཕགས་པའི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འཆི་བའི་ཚེ་དབང་པོ་དང་བ་དང༌། སྟོན་པས་ལུང་བསྟན་པའོ། །སྟོན་པ་ནི་འཕགས་པ་འདས་པ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་འཕགས་པ་ཡིན་པར་ལུང་སྟོན་པར་མཛད་དེ། རིགས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ནོར་དུ་གྱུར་པར་ལུང་སྟོན་པ་དང༌། ངའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་མོ། །དེའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ནི་ཆོས་དེ་ལས་བརྩམས་པའི་ཕ་རོལ་གྱི་སྒྲ་སྟེ། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྟེན་ཏོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐབས་ནས་ང་ལ་འཚེ་བར་མི་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་དོན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བའི་དོན་དང༌། གསུངས་པའི་དོན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཟག་པ་རྣམས་ཟད་པར་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར་ཟག་པ་ཟད་པ་དེ་ཡང་དེས་ཐོབ་བོ། །འདི་གཉིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མ་དད་པ་རྣམས་དད་པར་བྱ་བ་དང༌། དད་པ་རྣམས་ཕྱིར་ཞིང་འཕེལ་བར་བྱ་བ་དང༌། བསྟན་པ་འདི་ལ་མྱུར་དུ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདི་ལྟ་སྟེ། སྟོན་པ་ཡིན་པའི་རྣམ་པའམ། ཆོས་བསྟན་པའི་རྣམ་པའམ། མཆོག་གི་ཐོབ་པ་བརྙེས་པའི་རྣམ་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་མཚམས་རྣམས་སུ་དགེ་བ་དང་རྒྱ་ཆེ་བར་གྲགས་པ་དང་སྒྲ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་ལྡན་པ་དང་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དང་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་སྤངས་ནས་ཡང་དག་པའི་རྒྱུ་གསུངས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་རྒྱུ་མེད་པ་དང༌། རྒྱུ་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང༌། ཐར་པར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་
Chinese
何为进入（此）处？ 变异之身并非存在之外的另一处，因此将二者合一，施设一个体性。 与此相反，则应了知无为法的三个体性和常恒性。 应当了知，这三者是断绝积聚涅槃之资粮的障碍，即因业力深重，以圆满受用之门而放逸，以及没有善知识的劝勉，未闻法、未得法，遭遇任何非时而死的因缘而死。 与此相反，则应了知无有断绝的三者。 这二者是圣者死亡和超越时节的圣者的征相，即如，临死时诸根调顺，以及导师的授记。 导师在圣者逝世时，以三种方式授记其为圣者，即因具足种姓而授记其转为财富，以及“通达随顺我的法者”，其中“法”是指以正见为先导的道。 随顺此法的法，是指从此法出发的彼岸之声，即如理作意的所依。 例如，从法的角度来说，“不会对我造成损害”。 其含义是，如来所宣说的意义，以及所说之义，例如，为了灭尽诸漏，因此灭尽诸漏也是由此而获得。 这二者是如来稀有奇妙之法，即如，使不信者生信，使已信者增长，以及为了迅速进入此教法。 例如，从是导师之相，或是宣说正法之相，或是获得殊胜成就之相出发，在各方各处广为流传善名，并具备言辞和偈颂，舍弃无因论和异因论，宣说真实之因，即如无因，以及宣说异因，即如智者们为了趣向善趣和解脱
English
What is entering (this) place? The body of change is not in a place separate from existence, therefore, the two are combined into one, and a single nature is attributed to them. Conversely, one should understand the three characteristics of the unconditioned and its permanence. It should be understood that these three are obstacles to accumulating the provisions for Nirvana, namely, being reckless due to the great extent of karma and the abundance of enjoyment, and without the encouragement of a virtuous friend, dying without having heard or attained the Dharma, encountering any untimely cause of death. Conversely, one should understand the three that are without interruption. These two are signs of the death of a noble one and the noble one who has transcended time, such as, at the time of death, the faculties are subdued, and the prophecy of the Teacher. The Teacher, when a noble one passes away, prophesies in three ways that he is a noble one, namely, because he possesses lineage, he prophesies that he has become wealth, and "he understands what is in accordance with my Dharma," where "Dharma" refers to the path that is preceded by right view. The Dharma that is in accordance with it is the sound of the other shore that originates from that Dharma, which is the basis for proper attention. For example, from the perspective of the Dharma, "it will not harm me." Its meaning is the meaning spoken by the Tathagatas, and the meaning of what is said, for example, in order to exhaust the outflows, therefore the exhaustion of the outflows is also obtained by this. These two are the wondrous and marvelous Dharmas of the Tathagata, such as, causing the non-believers to believe, causing the believers to increase, and in order to quickly enter this doctrine. For example, starting from the aspect of being a teacher, or the aspect of teaching the Dharma, or the aspect of attaining supreme accomplishment, spreading widely in all directions and regions, possessing good reputation, and possessing words and verses, abandoning causelessness and heterodoxy, and teaching the true cause, such as causelessness, and teaching heterodoxy, such as the wise ones in order to go to happy realms and liberation.
Tibetan
མོས་པའི་གནས་ཀྱང་མ་ཡིན་ན་འཇུག་པར་འགྱུར་པ་དང་ནན་ཏན་དུ་སྒྲུབ་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། །ཡང་དག་པའི་རྒྱུ་སྨྲ་བ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ལས་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྟོན་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དག་ཡིན་ཏེ། རྒྱས་པར་རྣམ་གྲངས་བསྡུ་བ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །བསྟན་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་སྟེ། ཐོག་མར་ཡང་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྦྱར་ཏེ་དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་གྲངས་བསྡུ་བ་ཉིད་ལས་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མཆོག་གི་ཐོབ་པ་བརྙེས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དེས་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི་དང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡང་ཉིད་ཀྱི་མངོན་པར་ཤེས་པས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱས་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིའོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལོ། །རྣམ་གྲངས་གཉིས་པ་ནི་ད་ལྟར་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། འདས་པའི་འདུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་རིག་པར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་མེད་པས་ན་ཉིད་དོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་པས་སོ། །མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒྲུབས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་མཁྱེན་ལ་གཞན་དག་ལ་ཡང་སྟོན་པས་ན་བརྡ་སྤྲོད་པའོ། །རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་རྒྱུ་མེད་པར་འཛིན་པ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང༌། འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཡང་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་ཏེ། གང་སྐྱེས་པས་འདུ་བྱེད་གང་དག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། གང་འགགས་པས་གང་དག་འགག་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་དག་གིས་དེ་གཉིས་ནི་མི་དམིགས་ལ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་དམིགས་པས་འདི་ལྟར་ལྟ་ཞིང་འདི་སྐད་དུ་སྨྲ་སྟེ། ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །མེད་པ་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །ཡོད་པ་ལ་ནི་འཇིག་པ་མེད་དོ་སྙམ་མོ། །དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་དེ་དག་ནི་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་དམིགས་པ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤེས་པ་རགས་པ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མར་གྱུར་བ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱལ་རིགས་དང༌། བྲམ་ཟེ་དང༌། རྗེའི་རིགས་དང༌། དམ
Chinese
如果不是信仰之处，怎么会进入，又怎么会认真地修习呢？ 宣说真实因由，应当从与此相反之处理解。 其中的导师之相是这样的： 比如，世尊就是如来、阿罗汉，乃至世尊之间，就像从详细的名称集合中出现的那样。 教法的相是这样的： 宣说圣法， 首先详细地加上“善”这个词，这些也应当从名称集合中理解。 其中的获得殊胜成就之相是这样的： 他以自己的神通，现证了此世和来世，从“圆满成佛”开始，详细地加以阐述。 其中的欲界就是此世。 色界和无色界就是来世。 第二种名称是从现在、未来和过去的集合的差别中理解的。 因为没有老师，所以是自己。 所谓神通，是指六种神通。 所谓现前，是指现前所缘的缘故。 所谓成办，是指成为一切有情中最殊胜的缘故。 仅仅是殊胜者自己知道，而且也向其他人宣说，所以是能诠说者。 宣说无因者，以两种方式执着诸行无因而进入，这些人不了解诸行生起之因和坏灭之因，即什么产生导致哪些行产生，什么灭亡导致哪些行灭亡。 他们不观察这二者，却观察诸行，因此这样观察并这样说： 凡是存在的，就是存在的。 凡是不存在的，就是不存在的。 不存在的没有生起。 存在的没有坏灭。 他们这样说，就是在三种情况下，对世间一切众生都知道的粗大的、现量所见的诸行生灭之相进行诽谤，比如：国王种姓、婆罗门、吠舍、
English
If it is not a place of faith, how can one enter, and how can one seriously practice? To speak of the true cause, one should understand it from the opposite of this. The aspects of the teacher are like this: For example, the Blessed One is the Thus-Gone One, the Arhat, up to the Blessed One, just as it appears from the collection of detailed names. The aspects of the teaching are like this: Teaching the sacred Dharma, First, add the word "virtue" in detail, and these should also be understood from the collection of names. The aspects of attaining the supreme attainment are like this: He, with his own supernormal knowledge, fully awakened to this world and the world beyond, starting from "fully enlightened," elaborately explained. The desire realm is this world. The form and formless realms are the world beyond. The second type of name is understood from the distinction of the collection of present, future, and past. Because there is no teacher, it is self. What is called supernormal knowledge refers to the six types of supernormal knowledge. What is called manifest is because of the manifest object of focus. What is called accomplished is because it has become the most excellent of all sentient beings. Because the excellent one himself knows and also teaches others, he is an explainer. Those who speak of causelessness enter into the belief that phenomena are causeless in two ways, because they do not understand the cause of the arising of phenomena and the cause of their destruction, that is, what arises that causes which phenomena to arise, and what ceases that causes which to cease. They do not perceive these two, but they do perceive phenomena, so they observe in this way and say: Whatever exists, that is only what exists. Whatever does not exist, that is only what does not exist. For what does not exist, there is no arising. For what exists, there is no destruction. Those who speak in this way are, in three situations, slandering the obvious, gross, and directly perceived aspects of the arising and ceasing of phenomena, which are known by all beings in the world, such as: the royal caste, the Brahmins, the Vaishyas,