Tibetan
ས་པ་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལས་བདག་དང་བདག་གིར་ཁས་ལེན་པའི་རྣམ་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལས་ནི་བརྟེན་ཏེ་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ལ་འདུ་བྱེད་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྐྱེན་གཞན་ལ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་དང༌། རང་གི་སེམས་ཀྱི་ལོག་པར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མ་འོངས་པའི་དོགས་པས་སྐྲག་པའི་རྣམ་པ་དང༌། གྱུར་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་ཕོངས་པའི་རྣམ་པ་དང༌། གྱུར་ཟིན་ནས་ཀྱང་སྡུག་པ་དེ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལ་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་ན་ལུས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ལ་རྟོག་པས་ཡོངས་སུ་ཡི་འཆད་པའི་རྣམ་པ་སྟེ་དེ་དེ་ལྟར་ཞུགས་པས་བསྟན་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ལ་ཡང་སྒྲིབ་པར་བྱེད་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ལ་ཡང་སྒྲིབ་པར་བྱེད་དོ། །དམིགས་པ་དང་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ནི་སྒོ་གཉིས་ནས་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་འཇུག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་ཚོར་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ལེགས་པར་གསུངས་པ་དང་ཉེས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་ཅན་གཉིས་ནི་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་གཞི་མཚུངས་མོད་ཀྱི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། འདི་ན་ཉེས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་ཅན་ནི་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ན། འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་ཏེ། འདུ་བྱེད་དེ་དག་ལ་རྟག་པའམ། ཁ་ཅིག་རྟག་པའམ། མི་རྟག་པའམ། རྒྱུ་མེད་པར་རྟོག་གོ ། ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱིས་ནི་ཤེས་པས་ན་རྟོག་པར་མི་བྱེད་དེ། །འདི་ནི་ཁྱད་པར་དང་པོའོ། །གཞན་ཡང་ཉེས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་ཅན་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་དྲན་པ་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་པས་རོ་མྱོང་བར་བྱེད་དེ་རོ་ མྱང་བས་འདས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ནི་ལྟའོ། །མ་འོངས་པ་རྣམས་ལ་ནི་མངོན་པར་དགའོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་ནི་སྐྱོ་བར་བྱ་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བ་དང༌། འགོག་པའི་ཕྱིར་མི་འཇུག་གོ །ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལས་བཟློག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ཁྱད་པར་གཉིས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཉེས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་ཅན་ནི་དེ་ལྟར་ལོག་པར་ཞུགས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བཞིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཤིང
Chinese
將會投生於地上。在那裡，從諸行中以我與我所的形態執著於壞聚見，是依賴於此而生起的。在那裡，諸行的完全轉變會以兩種方式生起：因其他因緣而完全轉變，以及自心的顛倒分別完全轉變。在那裡，從痛苦而來的完全轉變，是對於未來恐懼的形態，以及對於已經發生的不幸的形態，以及對於已經發生之後痛苦還會產生的形態的觀察，以及對於涅槃後身體完全轉變的思維而完全厭惡的形態，因此像那樣進入後，對於顯現於教法的歡喜也會障礙，對於顯現於涅槃的歡喜也會障礙。對於所緣和自己的行境，從兩個門戶進入我與我所的執著，即是說，從分別和感受的門戶將壞聚見與感受結合。善說與惡說的法，兩者雖然憶念前世的基礎相同，但在使之成為染污和清淨方面，應當了知有三種差別。三種是什麼呢？在此，惡說的法在憶念前世時，對於諸行的自相和共相不能如實知曉，而是將諸行視為常、或某些是常、或無常、或無因而生。善說的法因為知曉，所以不會那樣分別。這是第一種差別。另外，惡說的法對於依賴於何種等持而憶念，不能如實知曉那是痛苦，因此會品嚐滋味，品嚐滋味後，對於過去的諸行會貪戀，對於未來的會歡喜，對於現在發生的則會感到厭惡，不願與貪慾分離，也不會為了止息而進入。應當了知善說的法與此相反。這是第二種差別。另外，惡說的法因為那樣顛倒進入，會被四種染污所染污，
English
One will be born on earth. There, from the aggregates, the view of the perishable aggregate in the form of accepting self and what belongs to self arises in dependence on that. There, the complete transformation of the aggregates will arise in two ways: complete transformation due to other causes, and complete transformation due to the mind's own wrong conception. There, the complete transformation from suffering is the form of being frightened by the fear of the future, and the form of being impoverished after what has already happened, and the form of looking at the fact that even after it has happened, that suffering will still arise, and the form of completely disliking the thought that the body will be completely transformed after nirvana, so that by entering in that way, it also obscures the joy that appears in the teachings, and it also obscures the joy that appears in nirvana. Regarding the object of focus and one's own field of activity, the grasping of self and what belongs to self enters through two doors, that is to say, the view of the perishable aggregate is combined with feeling through the doors of conception and experience. The two types of teachings, well-spoken and poorly-spoken, although the basis for remembering past lives is the same, it should be understood that there are three differences in making them defiled and purified. What are the three? Here, when the poorly-spoken teachings remember past lives, they do not know the self-characteristics and general characteristics of the aggregates as they really are, but regard the aggregates as permanent, or some as permanent, or impermanent, or arising without cause. The well-spoken teachings do not conceive in that way because they know. This is the first difference. Furthermore, the poorly-spoken teachings do not know that the samadhi on which they rely for remembrance is suffering as it really is, so they will taste the flavor, and after tasting the flavor, they will be attached to the past aggregates, and they will rejoice in the future, and they will be disgusted with what is happening now, and they will not enter for the sake of separation from desire or for the sake of cessation. It should be understood that the well-spoken teachings are the opposite of this. This is the second difference. Furthermore, the poorly-spoken teachings, because they enter in that inverted way, are defiled by the four types of defilements,
Tibetan
་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། སྲེད་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །དེ་ནི་ལས་གསང་ཡང་བྱེད་ཅིང་སོགས་ལ་ལས་རྙིང་རྣམས་ལ་ཡང་རེག་ཅིང་འདོར་བར་མི་བྱེད་དེ། འདི་ནི་ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་ཞིང་སེམས་ཅན་གཞན་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་འཇལ་བར་བྱེད་ཅིང་བརྟགས་ནས་བདག་ནི་ཆེའོ་སྙམ་པའམ། བདག་ནི་མཉམ་མོ་སྙམ་པའམ་བདག་ནི་ཆུང་ངོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་འདི་ནི་ལྟ་བ་དང་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །སྲེད་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་ནང་ངམ་ཕྱི་རོལ་ལ་བརྟེན་ནས་སྲེད་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལས་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་བའི་ལྟ་བ་དང་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང་སྲེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་རྣམས་ནི་བསྡུས་ན་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དང༌། བག་ལ་ཉལ་ལོ། །དེ་མ་ཡིན་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ལོག་པར་འཛིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མངོན་པར་ཆགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འདི་དག་ཉི་ཚེ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་གཞན་ལ་མི་རྟོག་པར་རང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ལྟ་བས་ལོག་ པར་འཛིན་པ་དང༌། གཞན་ལ་བརྟགས་ནས་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ལོག་པར་འཛིན་པའོ། །ལོག་པར་འཛིན་པ་དེ་ཡང་མ་རིག་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མངོན་པར་ཆགས་པ་ནི་སྲེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའོ། །འདི་གཉིས་ནི་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་གཉིས་ཀྱིས་འཁོར་བའི་རྒྱུན་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ཅན་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྤངས་ནས་ཚེ་འདི་ལ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཤིང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ལ་ཡང་གཏན་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིག་ཤོས་ནི་ཡན་ལག་དེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་གཏན་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ནི་ཁྱད་པར་གསུམ་པའོ།
Chinese
又使后有之生显现成办，此如：业之遍恼，见与我慢之遍缠遍恼，贪之遍缠遍恼，以及彼等之随眠遍恼。彼亦作隐秘之业等，又触及旧业，且不舍弃，此乃业之遍恼。于诸行蕴观视坏聚见，并于其他沙门与婆罗门等，完全衡量观察后，执持我乃大，或我乃等同，或我乃小，此乃见与我慢之遍缠遍恼。贪之遍缠遍恼，当从依于内或外而行贪者处了知。彼等之随眠遍恼，乃彼等之因及相关之见与我慢，以及贪之方的恶趣。彼等四种，若总摄则成二，即业与烦恼。遍恼亦即遍缠与随眠。虽亦有非彼之烦恼遍恼，然以于诸行蕴邪执为先导之现前耽著之角度而言，仅略述此等烦恼。其中，不观察其他，而以观视自己之诸行蕴而邪执，以及观察其他后，以我慢而邪执。彼邪执亦属于无明之方。彼为先导之现前耽著，则属于贪之方。此二者乃根本烦恼，以此二者，轮回之流得以持续。善说之法调伏者，如是如实趣入，而舍弃四种遍恼后，于此生中完全寂灭，且于完全圆满之寂灭中亦将恒常安住。另一者，非以彼支分而于寂灭中恒常安住，此乃第三种差别。
English
It also makes the birth of future existence manifest and accomplished. This is like: the all-pervasive affliction of karma, the all-pervasive affliction of clinging to views and the pride of "I am," the all-pervasive affliction of clinging to craving, and the all-pervasive affliction of their latent tendencies. That also does secret deeds, and also touches old deeds, and does not abandon them. This is the all-pervasive affliction of karma. Regarding conditioned phenomena, one views the aggregates as destructible, and after fully measuring and examining other sentient beings, ascetics, and Brahmins, one holds the thought, "I am great," or "I am equal," or "I am small." This is the all-pervasive affliction of clinging to views and the pride of "I am." The all-pervasive affliction of clinging to craving should be understood from those who practice craving based on internal or external factors. The all-pervasive affliction of their latent tendencies is the bad destination of views and the pride of "I am," which are related to their causes, and the side of craving. Those four aspects, when condensed, become two: karma and afflictions. All-pervasive afflictions are also clinging and latent tendencies. Although there are also all-pervasive afflictions that are not those, these afflictions are mentioned only briefly, considering the attachment that precedes wrong views about conditioned phenomena. Among these, without examining others, one wrongly grasps by looking at one's own conditioned phenomena, and after examining others, one wrongly grasps with the pride of "I am." That wrong grasp also belongs to the side of ignorance. The attachment that precedes it belongs to the side of craving. These two are the root afflictions, and through these two, the stream of samsara continues. The well-spoken Dharma, the Vinaya, is such that by entering into it correctly, abandoning the four kinds of all-pervasive afflictions, one attains complete nirvana in this life, and will also abide permanently in that completely perfect nirvana. The other one does not abide permanently in nirvana with that limb; this is the third distinction.