Tibetan
ས་སུ་ཡི་འཆད་པ་མེད་པས་མཚན་མ་མེད་པའི་བདེ་བར་གནས་པས་གནས་ཤིང་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲངས་སུ་འགྲོའོ། །ཆོས་གསུམ་ལ་རང་གི་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་གནས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་དེ་ལ་གླིང་དུ་གནས་ཏེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། ནང་གི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་ནན་ཏན་དུ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང༌། ཆོས་མཐུན་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་དག་ལ་ནི་བརྟེན་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མ་ཡིན་པའམ། འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་བསྟེན་པར་མི་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་གསུམ་པོ་འདི་དག་གིས་ནི་མིར་གུར་པ་ལ་དབེན་པའི་ཆོས་བཞི་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་པ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ནན་ཏན་དུ་བསྒྲུབ་པའོ། །ཡན་ལག་དེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་རྒྱུ་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་ལྔས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེས་ དམིགས་མཐོང་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་པའི་རིགས་ལ་བརྟེན་པས་མྱ་ངན་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །རང་གི་ས་བོན་ཡོད་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་པ་འདི་ནི་རྐྱེན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་འདུ་བྱེད་དེ་དག་ལ་བདག་གིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་འདི་ནི་གྲོགས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །དུས་གསུམ་དུ་འདོད་པ་དང་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་ཡང་དག་པར་མཐོང་ན་མྱ་ངན་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ནི་ཡན་ལག་དེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྡུག་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ལ་མྱ་ངན་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་གཟིར་བ་ནི་མྱ་ངན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཚིག་བརྗོད་པ་ནི་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པའོ། །བྲང་བརྡུང་བའི་ཕྱིར་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །ནང་གི་ཡིད་གདུང་བའི་ཕྱིར་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའོ། །ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པར་འགྱུར་བ་ནི
Chinese
因为没有处所的阐述，安住于无相的安乐中，因此安住并且在此生中完全达到寂灭，所以进入寂灭的行列。对于三种法，从自己的意义方面来说，是依其为救护，从其他的意义方面来说，是依其为洲渚。哪三种呢？内部的作意先行的，对于随顺于法的法精勤修习，以及听闻如来所说的圣法，并且对于与法相应的圣者如实地依止，而不应依止其他的，例如，不依止非圣者，或者从此以外的外道，无论任何情况都不要依止。这三种法显示了米尔古尔巴的四种寂静之法，即如实地依止圣者，听闻圣法，如理作意，以及精勤修习随顺于法的法。因此，应当了知以这些支分而寂灭是三种因。以五种方式完全了知痛苦，见到痛苦之所——一切行之过患，以及超越一切忧伤等痛苦。其中，依赖于痛苦的种类，忧伤等生起，这是完全了知它们的自性。如果存在自己的种子就会生起，这是完全了知因。依赖于自己的行境之境，这是完全了知缘。对于痛苦之所的那些行，显现执着为我所，并且如实地见为我，这是完全了知友伴。如果在三时中如实地见到具有贪欲之行的过患，那么舍弃一切忧伤等痛苦，应当了知这就是以支分而寂灭。其中，对于可爱的对境变异而以忧伤的方式折磨心，这称为忧伤。从那之中产生的语言表达就是发出哀号。因为捶胸就是痛苦。因为内心的悲痛就是不适。完全变得愚痴就是
English
Because there is no explanation of place, abiding in the bliss of signlessness, therefore abiding and attaining complete nirvana in this very life, thus entering the ranks of the extinguished. Regarding the three dharmas, from the perspective of one's own benefit, one relies on them for protection, and from the perspective of others' benefit, one relies on them as an island. What are the three? Diligently cultivating the dharma that accords with the Dharma, preceded by internal attention; listening to the holy Dharma spoken by the Tathagata; and properly relying on holy individuals who are in accordance with the Dharma. One should not rely on others, such as non-holy individuals, or those external to this, from outside traditions. In no way should one rely on them. These three dharmas show the four secluded dharmas of Mir Gurupa, namely, properly relying on holy individuals, listening to the holy Dharma, proper attention, and diligently cultivating the dharma that accords with the Dharma. Therefore, it should be understood that nirvana through these limbs is of three causes. Through five aspects, completely knowing suffering, seeing the faults of all conditioned things, the source of suffering, and transcending all suffering such as sorrow. Among these, relying on the category of suffering, sorrow and the like arise; this is completely knowing their nature. If one's own seed exists, it will arise; this is completely knowing the cause. Relying on the object of one's own field of activity; this is completely knowing the condition. Manifestly clinging to those conditioned things that are the source of suffering as 'mine,' and truly seeing them as 'self'; this is completely knowing the companion. If one truly sees the faults of conditioned things that are associated with desire in the three times, then abandoning all suffering such as sorrow, it should be understood that this is called nirvana through the limbs. Among these, afflicting the mind through sorrow due to the change of pleasant objects is called sorrow. The verbal expression arising from that is uttering lamentations. Because of beating the chest, it is suffering. Because of inner grief, it is discomfort. Becoming completely deluded is
Tibetan
་འཁྲུག་པའོ། །གཞན་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་དང་ནད་མེད་པ་དང༌། གཉེན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གང་ཡང་རུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་གསར་དུ་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཡིད་མི་བདེ་བར་གྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་དང་ལུས་ཡོངས་སུ་གདུངས་པ་ནི་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ནོ། །སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང༌། ལུས་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་བྱེད་པའི་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལས་འདས་པ་དེའི་ཉིན་པར་ཅུང་ཟད་ཞི་བར་གྱུར་ཏེ། སེམས་མི་དགའ་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའི་གནས་སྐབས་སོ། །དང་པོའི་ཉིན་མོ་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཡང་དེའི་རྒྱུས་ཉིན་ཞག་གཉིས་སམ་གསུམ་མམ། ལྔའམ་བཅུའམ། ཟླ་བ་ཕྱེད་དམ། ཟླ་བ་གཅིག་གམ། དེ་ལས་ལྷག་པའི་བར་དུ་སེམས་མི་དགའ་བ་ནི་འཁྲུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྡོམ་ནི། དགྲ་དང་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་ཡི། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྒྱ་ཆེ་བ། ། བགྲོད་པ་གཅིག་དང་དེ་བཞིན་སློབ། །ཡོངས་སུ་ཡི་ཆད་རྣམ་པ་བཞི། །ལེགས་པར་གསུངས་དང་ཉེས་བཤད་ལ། །དྲན་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཡིན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞིས་འཇིག་རྟེན་སྡང་བའི་དགྲ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ནི་དགྲ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་འཛིན་ཏེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། རིགས་པའི་དོན་སྟོན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་དོན་སྟོན་པ་དང༌། ཕན་པའི་དོན་སྟོན་པ་དང༌། ལ་ལར་ཡིད་དང་སྦྱོར་བར་མཛད་པའོ། །འདི་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རིགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་དེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལྟོས་པའི་རིགས་པ་དང༌། བྱ་བ་བྱེད་པའི་རིགས་པ་དང༌། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་སྟེ། དེས་ན་ཆོས་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བརྩད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཀླན་ཀ་བཙལ་བའི་གཞི་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པ་མི་མཛད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ལས་བདག་གི་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། མི་མཐུན་པ་ཡིན་པར་འཛིན་པས་རྩོད་པར་བྱེད་ཀྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཉིད་རང་གི་དོན་ཡིན་པས་དེ་རྩོད་པར་ག་ལ་མཛད་དེ། ཐུགས་བརྩེ་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཐོབ་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པ་འབའ་ཞིག་མཛད་དོ། །སྡང་བའི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ནི་འདིའི་དོན་ནི་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་བདག་ཅག་གི་དོན་ཡང་གཞན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པས་ན་རྩོད་པར་བྱེད་དེ། འདི་ནི་དེ་བ
Chinese
འཁྲུག་པའོ། །另外，依靠享用和无病，以及亲友的痛苦等任何新产生的痛苦，而变得不快乐，这被称为忧愁。依靠它，随之而来的言语表达和全身的痛苦，是哀号和痛苦的境地。哀号，以及使全身痛苦的不快乐过去之后，白天稍微平静下来，变得不高兴，这是不快乐的境地。从第一天过去之后，又因此经过两三天，或者五天或十天，或者半个月，或者一个月，或者更长的时间里不高兴，这被称为འཁྲུག་པའོ། 总结：如敌人和幼苗般，一切烦恼广大的，行进一个和同样学习的，完全灰心四种。善说和恶说，有记忆的差别。如来虽然不是以四种方式憎恨世间的敌人，然而世间却认为他是敌人。四种是什么呢？显示理性的意义，显示正确的意义，显示利益的意义，以及有时与心意相合。对此，如来依靠四种理性来宣说佛法，如前一样，依靠相对的理性，行为的理性，以理由成立的理性，以及法性的理性，因此被称为说法者。如来是这样的，为了争论的缘故，不会因为寻找争端的 সামান্য основания 而说法。为什么呢？因为世间的人们认为他人的利益与自己的利益颠倒和不一致，所以争论，而如来认为他人的利益就是自己的利益，怎么会争论呢？因为慈悲，为了获得那样的利益，仅仅说法。憎恨的世间人们颠倒地认为，这个意义只是他人的，我们的意义也是他人的，所以争论，这个是那个
English
is disturbance. Furthermore, depending on newly arising suffering from enjoyment, being without illness, and the suffering of relatives, or any suffering whatsoever, whatever becomes unpleasant is called sorrow. Based on that, the subsequent verbal expression and suffering throughout the body are the state of lamentation and suffering. The unpleasantness of lamentation and suffering, having passed, subsides slightly during the day, and whatever becomes displeased is the state of unpleasantness. After the first day has passed, again, due to that, for two or three days, or five or ten days, or half a month, or a month, or even longer, being displeased is called disturbance. Summary: Like enemies and sprouts, all extensive afflictions, proceeding one and likewise learning, completely despondent in four ways. In well-spoken and ill-spoken words, there is a difference in mindfulness. The Thus-Gone One, although not an enemy who hates the world in four ways, nevertheless the world considers him an enemy. What are the four? Showing the meaning of reason, showing the meaning of correctness, showing the meaning of benefit, and sometimes harmonizing with the mind. In this regard, the Thus-Gone One teaches the Dharma based on four kinds of reasoning, as before, based on relative reasoning, the reasoning of action, the reasoning of proof by logic, and the reasoning of the nature of Dharma, therefore he is called a Dharma speaker. The Thus-Gone One is like this: he does not teach the Dharma for the sake of a slight basis for seeking fault for the sake of arguing. Why is that? Because worldly people consider the benefit of others to be the opposite and inconsistent with their own benefit, so they argue, but the Thus-Gone One considers the benefit of others to be his own benefit, so how would he argue? Because of compassion, he only teaches the Dharma in order to obtain that benefit. Hateful worldly people perversely think that this meaning is only for others, and our meaning is also for others, so they argue, this is that