English
theirs. Suffering and unpleasantness are associated with sentient beings in hell. What does not transcend suffering belongs to the upper realms of gods, because they are related to suffering in the afterlife. Therefore, the formations of happiness are when the feeling that is neither suffering nor happiness manifests. What is related to happiness is the time of suffering. Happiness and pleasantness are related to the time when the feeling of happiness manifests. What does not transcend happiness is because everything is related to the cause and effect of happiness. The opposite of that should be understood as a category of suffering. Therefore, the formations of happiness are those cessations of the place of happiness that are associated with happiness. What is related to happiness is what will arise in the future because there is a cause of happiness. Those that are in accordance with happiness from the perspective of the present moment are those that are endowed with happiness and pleasantness. The other three times are those that do not transcend happiness. The opposite of that is the four categories of suffering, which should be understood appropriately. Summary: The two kinds of knowledge are related to the basis. Happiness is completely transformed, the sutras specifically spoken, and nirvana is transformed into two. There are two kinds of knowledge: correct knowledge and incorrect knowledge. Therefore, correct knowledge also arises in connection with a basis, and incorrect knowledge also arises in connection with a basis. Although both are related to a basis, correct knowledge is that which grasps the basis that is as it is, while incorrect knowledge is that which, through conceptualization, grasps the basis that is not as it is. If there is an object of knowledge that precedes it, correct knowledge arises through the cause of attending to what is taught correctly; if there is an object of knowledge, incorrect knowledge arises through the cause of attending to what is taught incorrectly. However, even after correct knowledge has arisen, it does not destroy the object of knowledge, but abandons attachment to the incorrect appearance of the object of knowledge, and only abides in the manifestation of the mere truth. For example, if a lamp appears to objects that are in the dark, the objects are not destroyed, but exist as they are.
Tibetan
གསལ་བར་བྱེད་པར་ཟད་དེ་དེ་དང་འདྲ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །བདེ་བར་ཚོར་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་གང་གི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་གནོད་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བརྟེན་ནས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བདེ་བའི་ཚོར་བ་འབའ་ཞིག་གཏན་དུ་ཡོད་པར་གྱུར་ཅིང༌། །གཞན་དག་གི་གནས་སྐབས་ནི་ཡེ་འབྱུང་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་གནས་འདི་ནི་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་འབྲེལ་པའི་འདུ་བྱེད་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །དེ་དག་ལས་ཀྱང་ནད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་བ་ནི་གནོད་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱའོ། །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་པ་ན་ནི་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་འདུ་བྱེད་དེ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡེ་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་གནས་འདི་ནི་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་ན་རང་དབང་མེད་པ་དང་བདག་པོ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་བདག་པོར་གྱུར་པ་དེ་ནི་འདུ་བྱེད་འདི་དག་མི་རྟག་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་དུ་འཇོག་པར་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་ནམ་མ་ཤིའི་བར་དུ་གཞན་རྣམས་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པའི་རིགས་སོ། །མདོ་སྡེ་འདི་གཉིས་ཡོད་དེ། ཆེད་དུ་བསྟན་པ་དང༌། ཆེད་དུ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པའི་མདོ་སྡེའོ། །དེ་ལ་ཆེད་དུ་བསྟན་པ་ནི་གང་ཟག་གང་འདུ་བྱེད་བསྟན་པའི་རྣམ་པ་གང་གིས་གདུལ་བར་བྱ་བ་དེའི་ཆེད་དུ་དེའི་རྣམ་པའི་འདུ་བྱེད་བསྟན་པ་འཇུག་པར་མཛད་པའོ། །ཆེད་དུ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གང་དུ་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་ནང་དུ་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་དགའ་བར་འགྱུར་བའི་གཏམ་མཛད་པའམ་ཡང་ན་སྟོན་པའི་དྲུང་དུ་གནས་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་མདུན་དུ་གཏམ་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དམ་ པའི་ཆོས་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་གསུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མཐུན་པའི་གདམས་ངག་དང་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བརྟགས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའོ། །དེ་ལ་མཐུན་པའི་གདམས་ངག་ནི་
Chinese
应当像这样完全明白地理解。感受快乐的行蕴，以无常的体性，在何时转变为痛苦的状态，那时就称为损害。在何时转变为非痛苦也非快乐的状态时，那时就说，依靠行蕴的痛苦而转变为痛苦。如果只有快乐的感受永远存在，其他状态则永远不会出现，这种情况是无法获得的。凡是与生老等法性相关的行蕴，都是痛苦的。其中，转变为疾病状态的，就称为损害。转变为生老等痛苦状态时，就称为痛苦。对于这些行蕴，像生老等与痛苦之因相关联一样，永远不要转变为果的状态，这种情况是无法获得的。一切行蕴，自性上是依缘而生，因此是无自主和无主宰的。如果成为主宰，那么这些行蕴即使是无常的，也会如所愿地恒常存在，或者直到未死之前，也不会产生其他的种类。有这两种经部：特意宣说的和非特意宣说的经部。其中，特意宣说的是，为了调伏某个人，以何种行蕴宣说的形式来调伏，就为了那个人而宣说那种形式的行蕴。非特意宣说的是，在无数百千劫中，以多种方式令人欢喜的言谈，或者是在导师面前的阿难尊者面前所作的言谈，就像这样，是为了使正法长久住世。如果完全具备三个支分，就应当了知涅槃是圆满的，就像这样：相应的教诲、对一切行蕴的正确观察和断除一切烦恼。其中，相应的教诲是
English
It should be understood clearly and completely in this way. The formations of feeling pleasure, with the characteristic of impermanence, when they turn into a state of suffering, then it is called harm. When it turns into a state that is neither suffering nor pleasure, then it is said that it turns into suffering depending on the suffering of formations. If only the feeling of pleasure were to exist forever, and other states would never arise, this situation cannot be obtained. Whatever formations are related to the nature of birth, aging, etc., are suffering. Among them, those that turn into a state of illness are called harm. When it turns into a state of suffering such as birth and aging, it is called suffering. For these formations, just as birth and aging are related to the cause of suffering, may they never turn into the state of result, this situation cannot be obtained. All formations are dependently originated by nature, therefore they are without autonomy and without a master. If it becomes the master, then even though these formations are impermanent, they will constantly exist as desired, or they will not produce other kinds until before death. There are these two types of scriptures: those specifically taught and those not specifically taught. Among them, the specifically taught is that for the sake of taming a certain person, with whatever form of formations taught to tame, the formations of that form are taught for that person. The non-specifically taught is the talk that pleases in various ways in countless hundreds of thousands of kalpas, or the talk made in front of the Venerable Ananda who is in front of the teacher, just like this, it is for the sake of the long duration of the holy Dharma. If it is fully possessed of three branches, it should be known that Nirvana is complete, just like this: corresponding advice, correct examination of all formations, and abandonment of all afflictions. Among them, the corresponding advice is
Tibetan
ཀུན་བརྗོད་པའི་རྗེས་སུ་སྟོན་པ། ཀུན་བརྗོད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་བསྡུས་པའི་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་གི་སེམས་ཀུན་བརྗོད་པར་བཞེད་པ་ན་ཉིད་ཐུགས་མཉམ་པར་བཞག་པས་གཞན་གྱི་སེམས་མ་ལུས་པར་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་མཛད་དེ། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་འགགས་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ལོན་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། འགགས་མ་ཐག་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ད་ལྟར་གྱི་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་བཞེངས་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཐུགས་ལ་དགོངས་ནས་ཇི་ལྟར་མྱོང་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་ལུང་སྟོན་པར་མཛད་དེ་སེམས་འདི་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགགས་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ལོན་པའོ། །ཡིད་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགགས་མ་ཐག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རིགས་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་ཡིན་གྱི། སྐད་ཅིག་པ་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་དུ་བརྗོད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་གསུམ་དུ་གདམས་ངག་སྟོན་པར་མཛད་དེ། འགྲོ་ཞིང་རྒྱུ་བར་གཏོགས་པ་ལ་ནི་ཡུལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ནི་གནང་བར་མཛད་དོ། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་འགོག་པར་མཛད་དོ། །གནས་པར་གཏོགས་པ་ལ་ནི་རྟོག་པ་ངན་པ་ནི་འགོག་པར་མཛད་དོ། །རྟོག་པ་བཟང་པོ་ནི་གནང་བར་མཛད་དོ། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པ་ལ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བའི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་གནང་བར་མཛད་དོ། །གནས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེ་ནི་གདམས་ངག་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་བར་གཏོགས་པ་དང༌། གནས་པར་གཏོགས་པ་དང༌། རྟེན་དུ་གཏོགས་པ་དང༌། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་རྟག་པ་ན་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་རྟག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཟག་པ་གསུམ་དང༌། ཟག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་འདུན་པའི་ཕོངས་པ་དང༌། འདུན་པའི་ཕོངས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རྟོག་པས་གདུངས་པ་དང་རྟོག་པས་གདུངས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་དུ་ཚོལ་བས་འཁྲུགས་པ་ཡང་དག་པར་སྤངས་པས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཏེ་ཡོང
Chinese
宣说一切言说之后。以一切言说的神变所摄持的教法是：其中，如来认为什么心是一切言说，那么自己入于等持，以三种方式区分其他所有心，即从一个到另一个的传递中断而经历很长时间的，以及刚中断的，以及现在进入对境的。从那个等持中出定后，心中想到以等持所体验的对方的心，就像体验的那样，没有遗漏地进行授记，说这个心是这样的，这是指中断很久的。意是这样的，这是指刚中断的。识是这样的，这是指现在的。而且，这是从确定种姓的角度来说的，不是从确定刹那的角度来说的。同样，依靠一切言说的神变，在三个处所宣说教诫。对于属于行走和游走的，允许显现对境和如理作意。禁止不如理作意。对于属于安住的，禁止恶分别。允许善分别。对于勤奋修习止观的，允许舍弃一切应舍弃的行，以及舍弃一切烦恼而现证涅槃。从属于三个处所的近烦恼中，心完全清净，这就是教诫的宣说。例如，属于行走和游走的，属于安住的，属于所依的，以及过去、未来和现在发生的行，如果是常，就说一切行是常。舍弃三种漏，以及漏先行的欲望的贫乏，以及欲望的贫乏先行的分别所困扰，以及分别所困扰先行的在对境中寻求而扰乱，因此称为舍弃一切烦恼。舍弃一切烦恼，心就完全解脱。
English
Explaining after all expressions. The teachings gathered by the magical power of all expressions are: Among them, when the Tathagata considers what mind is all expressions, then he himself enters into samadhi, and distinguishes all other minds in three ways, namely, those that have been interrupted from one to another for a long time, those that have just been interrupted, and those that are now entering the object. After emerging from that samadhi, thinking in his mind about the mind of the other person experienced by samadhi, he prophesies without omission just as he experienced it, saying that this mind is like this, which refers to those that have been interrupted for a long time. The mind is like this, which refers to those that have just been interrupted. Consciousness is like this, which refers to the present. Moreover, this is from the perspective of determining the lineage, not from the perspective of determining the moment. Similarly, relying on the magical power of all expressions, he teaches instructions in three places. For those belonging to walking and wandering, he allows the manifestation of objects and proper attention. He prohibits improper attention. For those belonging to dwelling, he prohibits evil thoughts. He allows good thoughts. For those who diligently practice shamatha and vipassana, he allows abandoning all actions to be abandoned, and realizing nirvana by abandoning all afflictions. From the near afflictions belonging to the three places, the mind is completely purified, and this is the explanation of the instructions. For example, those belonging to walking and wandering, those belonging to dwelling, those belonging to the object of support, and the past, future, and present actions, if they are permanent, it is said that all actions are permanent. Abandoning the three leaks, and the poverty of desire that precedes the leaks, and the disturbance caused by seeking in the object that precedes the disturbance of the desire, and the disturbance caused by the disturbance of the desire, therefore it is called abandoning all afflictions. By abandoning all afflictions, the mind is completely liberated.