Tibetan
་སྤོང་ངོ༌། །འགོག་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དོ། །ཕྱོགས་གཅིག་མ་སྤངས་པ་དང། མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་པ་དེ་མ་ལུས་པར་སྤང་པ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདག་གིས་ལམ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་དེ་ལྟར་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་ལམ་བསྒོམ་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ལྷག་མ་སྤང་བ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་དེ་ལྟར་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པའི་མཐར་ཐུག་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་མ་ལུས་པར་ཟད་པ་ཐོབ་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དོན་ལ་མཐུ་ཡོད་པ་དང༌། རང་གི་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། གཏན་དུ་སྤངས་པའི་ཤེས་པ་ཐོབ་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། དེར་ཞུགས་ནས་ཀྱང་འཕགས་པའི་གནས་པས་དེ་ལྟར་ལྷག་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་དང་པོ་ལ་ནི་སྲིད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་ཆད་དེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྣམ་གྲངས་བཞིར་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་གཉིས་པ་ལ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཟག་པ་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གྲངས་སུ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་གསུམ་པ་ལ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་གཏན་དུ་མཐར་ཐུག་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་གཏན་སྤངས་པའི་ཕྱིར་གཏན་དུ་དྲི་མ་མེད་པར་འགྱུར་པ་དང༌། དེའི་གཉེན་པོའི་ལམ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །རྣམ་པ་བཞི་པ་ལ་ནི་དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་རྣམ་པ་ལྔས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཡང་རུང་བ་མ་ཚང་བས་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་དང་འདྲ་བར་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔས་འཇུག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་ཡང་ཕྱེ་ལ་འོབས་ཀྱང་བཀང་སྟེ། གཡང་ས་མ་ཡིན་ཞིང་ཟབ་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྒལ་བར་ནུས་པ་དང༌། འོབས་དེ་རྒལ་ནས་ཀྱང་སྒོ་དྲུང་དུ་ཐུག་པར་གྱུར་པ་དང༌། གྲོང་ཁྱེར་དེར་འགྲོ་བར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གསོལ་བ་གདབ་ཀྱང་མི་དགོས་ལ། གཞན་དག་གི་དོན་དུ་རྒྱལ་མཚན་བསྒྲེངས་ནས་འཇུག་པར་ཡང་མི་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཇུག་པ་ལ་བར་དུ་ཆོད་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཇུག་པ་ལ་ཡང་ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལྔ་སྤངས་པས་སྒོ་ཕྱེ་བར་གྱུར་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཡང་སར་འདུ་ཤེས་པས་སྐྲག་པར་བྱེད་པའི་མ་རིག་པ་སྤངས་པས་ནི་འོབས་བཀང་བ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་ཚོགས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་དང༌། ལུས་ཀྱི་ཐ་མ་འཛིན་པས་ནི་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་འཇུག་པ་ལ་སྒོ་དྲུང་དུ་ཐུག་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པའི་སྲེད་པ་སྤངས་པ་དེ་ནི་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཡང་སྲིད་པ་མི་འཇུག་ལ། བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ང་རྒྱལ་མི་འཇུག་སྟེ། དེ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་འདི་དག་གིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཞུགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཕགས་པའི་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འགྲོ་ཞིང་རྒྱུ་བ་དང༌། གནས་པའོ། །དེ་ལ་འགྲོ་ཞིང་རྒྱུ་བ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་གནས་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ལ་ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་སྤངས་པས་ནི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་གཏན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དེ་དག་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པས་ན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །རྟག་ཏུ་གནས་པ་དྲུག་གིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །བརྟགས་ནས་ཆོས་ཁ་ཅིག་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གླང་པོ་ཆེ་དང༌། རྟ་མ་རུངས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བརྟགས་ནས་ཁ་ཅིག་རྟེན་པར་བྱེད་པ་འདི་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གོས་དང་ཟས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་ ཡང་དག་པའི་གནས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དེ་ལྟར་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་བ་དག་པར་གྱུར་པའི་གནས་པ་ནི་རྣམ་པ་ལྔར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གང་གིས་གནས་པ་དང༌། གང་ལ་གནས་པ་དང༌། གང་དང་བྲལ་བ་དང༌། གང་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། གང་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་མི་བསྐྱོད་པའི་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་ནི་གནས་སོ། །བརྟགས་ནས་ཆོས་ཁ་ཅིག་སེལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་བས་གཡེང་བའི་ངལ་བ་ལ་སོགས་པས་ལས་དུབ་པའོ། །བརྟགས་ནས་ཁ་ཅིག་དང་དུ་ལེན་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གྲང་བ་དང༌། ཚ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་དང་ནི་བྲལ་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ལྟ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། སྲིད་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྟོག་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །དེ་ལ་ལྟ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བས་ནི་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བར་སེམས་གཡོ་བ་མེད་དོ། །སྲེད་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བས་ནི་ཡུལ་རྣམས་ལ་འཕྲོགས་པ་མེད་དོ། །རྟོག་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བས་ནི་རྟོག་པ་ན་དགེ་བ་འབའ་ཞིག་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་ཀྱི་མི་དགེ་བ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའི
Chinese
舍弃。断除的方面是现量。一方面没有舍弃，没有现量的那全部舍弃，为了现量我如何获得道而修习，这样在修习道上如此分别观察后，依靠修道而剩余的舍弃和现量将会获得。因此，如是获得究竟的究竟也应了知为五种，哪五种呢？痛苦及其因完全灭尽获得，利益他者有能力，自利一切圆满，获得永久舍弃的智慧和进入涅槃之城，进入那里后也是因为圣者的安住而如此更加安住。其中第一种是，有等相续断绝，如前一样了知为四种。第二种是，阿罗汉漏尽等名称如前一样了知。第三种是，舍弃一切有为事物之故，成为永久的究竟，舍弃一切烦恼之故，成为永久的无垢，获得其对治道之故，成为永久的梵行圆满。第四种是，譬如世间也以五种进入城市，任何一种不圆满则不能进入，同样涅槃之城也应了知以五种进入，即是，城市的门也打开了，壕沟也填满了，不是悬崖也不是深渊，能够跨越，跨越壕沟后也到达门口，去那个城市自己祈求也不需要，为了其他人的利益竖立旗帜进入也不需要，这样他进入城市就没有障碍。同样进入涅槃之城也因为舍弃与最后分相似的五种而门打开，因为舍弃了对涅槃认为是悬崖而害怕的无明，所以是填满了壕沟。蕴聚的
English
Abandon. One aspect of cessation is manifest. One aspect is not abandoned, and that which is not manifest is completely abandoned, and for the sake of manifestation, I should meditate on how to attain the path, thinking thus. By relying on meditating on the path after examining it separately in this way, the remaining abandonment and manifestation will be attained. Therefore, the ultimate attainment of such an ultimate attainment should also be known as fivefold. What are the five? The complete exhaustion of suffering and its causes is attained, having the power to benefit others, one's own benefit is completely perfect in every way, obtaining the wisdom of permanent abandonment and entering the city of Nirvana, and after entering there, it is also because of the abode of the noble ones that one abides even more so. Among these, the first is the cessation of the continuum of existence and so on, and it should be known as fourfold as before. The second is that the names such as Arhat, exhaustion of defilements, etc., should be known as before. The third is that because all conditioned things are abandoned, it becomes the permanent ultimate, because all afflictions are permanently abandoned, it becomes permanently stainless, and because the antidote path is attained, it becomes the permanent completion of pure conduct. The fourth is that, for example, in the world, one enters a city in five ways. If any one of them is not complete, it is not possible. Similarly, the city of Nirvana should also be known to be entered in five ways, that is, the city gate is also opened and the moat is also filled, it is not a cliff nor a deep abyss, it is possible to cross, and after crossing the moat, one also reaches the gate. To go to that city, one does not need to pray oneself, nor does one need to raise a banner and enter for the benefit of others. In this way, there is no obstacle for him to enter the city. Similarly, to enter the city of Nirvana, the door is opened by abandoning the five things that are similar to the final part, and because ignorance, which makes one afraid of Nirvana by thinking of it as a cliff, is abandoned, the moat is filled. The aggregate of
Chinese
到达彼岸，以及执持身体的最后阶段，就成了进入无余涅槃之境的门槛。断除了有之贪欲，就不会再投入到诸境之中，也不会再对诸真理产生我慢。因此，应当明白，就像先前一样，通过这五种因，就能进入涅槃之城。进入涅槃之城，是凭借两种殊胜的住处，即行进和居住。其中，行进又可以分为三种：不共的、非遍染的、安住于正确的处所。断除了与最后部分相应的五种遍行，对于诸欲彻底断除了贪欲，并且就在这些（断除贪欲的）事物上行持，因此是不共的。由于始终被六种住处所圆满摄持，因此是非遍染的。审察之后完全舍弃某些事物，例如大象和未驯服的马等。审察之后依靠某些事物，例如衣服和食物等，这就是安住于正确的处所。因此，像这样行进清净之后的居住，可以分为五种来理解，即以何而住、住在何处、与何分离、依靠何物、与何相应。其中，以不可动摇的解脱之心而住。审察之后遣除某些事物，例如因行进而散乱的疲劳等所导致的劳累。审察之后接受某些事物，例如寒冷和炎热等。与三种遍染分离，即见解的遍染、有的遍染和思虑的遍染。其中，与见解的遍染分离，就不会有心念动摇而再次投生。与贪欲的遍染分离，就不会被诸境所夺。与思虑的遍染分离，在思虑时只会思虑善，而不是不善。这就是第四禅。
English
Reaching the other shore, and holding the last stage of the body, becomes the threshold for entering the realm of nirvana without remainder. Having abandoned the craving for existence, one will no longer be involved in the realms, nor will one have pride in the truths. Therefore, it should be understood that, just as before, through these five causes, one can enter the city of nirvana. Entering the city of nirvana is by means of two kinds of noble dwelling, namely, going and dwelling. Among them, going can also be understood in three ways: the uncommon, the non-afflicted, and dwelling in the correct place. Having abandoned the five pervasive connections that correspond to the final part, and having completely abandoned desire for the desires, and practicing precisely on those (abandoned desires), therefore it is uncommon. Because it is always fully possessed by the six abodes, therefore it is non-afflicted. After examining, completely abandoning certain things, such as elephants and untamed horses, etc. After examining, relying on certain things, such as clothes and food, etc., this is dwelling in the correct place. Therefore, dwelling in this way after going purely can be understood in five ways, namely, by what one dwells, where one dwells, what one is separated from, what one relies on, and what one is associated with. Among them, one dwells with an unshakeable mind of liberation. After examining, eliminating certain things, such as fatigue caused by the weariness of being distracted by going. After examining, accepting certain things, such as cold and heat, etc. Separated from the three afflictions, namely, the affliction of views, the affliction of existence, and the affliction of thoughts. Among them, being separated from the affliction of views, there will be no wavering of mind to be reborn again. Being separated from the affliction of craving, one will not be robbed by the realms. Being separated from the affliction of thoughts, when thinking, one will only think of virtue, and not non-virtue. This is the fourth dhyana.