Tibetan
ལ་དེ་འཇིག་ཚོགས་ཀུན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། འཇིག་ཚོགས་འགོག་པར་འགྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་ན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པའོ། །དེ་ཡང་ཡོད་པས་ན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རབ་ཏུ་ཤེས་པས་ན་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་འཇུག་པའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཆགས་པའི་གནས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་གང་ལ་ཆགས་པ་དེ་འཇིག་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་པ་ནི་ཞིག་པ་དེ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དོན་གྱིས་སོ། །བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་ཡིན་ཏེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་སྡུག་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ལྷའི་སྐྱེ་གནས་དག་ན་བག་མེད་པར་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་དང༌། གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་རྒྱུ་ལ་གནས་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་འདོད་པའི་དགེ་སྦྱོང་དང༌། བྲམ་ཟེ་རྣམས་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་གསུམ་པ་སྟེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང༌། འདྲེན་མ་སྟེ་འདི་ན་གནས་པ་རྣམས་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་གནས་ཤིང་སྤྱོད་ལ་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་སྡུག་པའི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚོགས་ལ་ཡང་དུས་དུས་སུ་བག་ཡོད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་གསུམ་པོ་དག་ལས་ཅི་རིགས་པར་འཇིག་རྟེན་དང༌། དེའི་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པའི་མཐའ་རྣམས་དང༌། འཇིག་ཚོགས་དང༌། དེའི་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པའི་མཐའ་རྣམས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །རིས་ཐ་མ་བཞི་པ་ལས་ནི་འཇིག་ཚོགས་དང༌། དེའི་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། དེའི་འགོག་པ་དང༌། དེའི་འགྲོ་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །ལམ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་བཞི་གདགས་ པ་ཡང་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མཐོང་བའི་ལམ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིའོ། །དེ་དག་གི་རྣམ་པ་བཞི་གང་ཞེ་ན། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་གསུམ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིའོ། །གཅིག་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཞུགས་ཏེ་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མོད་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི
Chinese
而且，哪是世间集合生起之因，那就是痛苦生起之因；哪是世间集合止息之因，那就是痛苦止息之因，因此是不共的教导。又因为它存在，所以是不颠倒的教导。又因为它彻底了解，所以是自身现证圆满成佛的教导。这三者是行蕴进入的种类。例如，世间集合是众生贪著之处的意义。世间是贪著之处坏灭的意义。有是坏灭之后又会产生的意义。这四者是众生的类别，哪四种呢？例如，一类是必定处于痛苦之业的果报中，这是享用果报；例如，在天界等处放逸享乐的那些。一类是必定处于因中；例如，那些希求的沙门和婆罗门。第三类众生是完全从痛苦中解脱者，以及引导者，即那些住于此地者，他们也安住于果报之中，享用，并且在来世也完全接受痛苦的果报，并且也时时谨慎地对待解脱的群体。因此，从这三类众生中，应根据情况了解世间及其生起、止灭的边际，以及世间集合及其生起、止灭的边际。从最后一类众生中，应了解世间集合及其生起、止灭，以及其行道的种类。还应了解以两种道来安立四种相，即见道和修道。那四种相是什么呢？是应遍知的、应断除的、应现证的、应修习的相。其中，三种属于见道，一种属于修道。进入见道，在证悟真谛的瞬间，就遍知了痛苦。一种生起之方是
English
Moreover, whatever is the path that causes the arising of the world's aggregates is the cause of the arising of suffering; whatever is the cessation of the world's aggregates is the cessation of suffering, therefore it is a unique teaching. Also, because it exists, it is a non-inverted teaching. Also, because it is thoroughly understood, it is a teaching of self-realization of complete enlightenment. These three are the categories of entering into the aggregates. For example, the world's aggregates are for the sake of the place of attachment of sentient beings. The world is for the sake of the destruction of what is attached to. Existence is for the sake of what is destroyed and will arise again. These four are the classes of sentient beings. What are the four? For example, one is definitely abiding in the fruit of painful actions, which is enjoying the fruit; for example, those who indulge in carelessness in the abodes of gods, etc. One is definitely abiding in the cause; for example, those mendicants and Brahmins who desire it. The third class of sentient beings are those who are completely liberated from suffering, and the guides, that is, those who abide here, they also abide in the fruit and enjoy it, and in the future they also fully accept the fruit of suffering, and they also act carefully from time to time towards the assembly of liberation. Therefore, from these three classes of sentient beings, one should understand as appropriate the world and its arising, the limits of cessation, and the world's aggregates and their arising, the limits of cessation. From the last class of sentient beings, one should understand the world's aggregates and their arising, their cessation, and the categories of their path. One should also understand that the four aspects are established by two paths, namely the path of seeing and the path of meditation. What are those four aspects? They are the aspects to be fully known, to be abandoned, to be realized, and to be cultivated. Among them, three belong to the path of seeing, and one belongs to the path of meditation. Having entered the path of seeing, at the moment of realizing the truth, suffering is fully known. One aspect of arising is