English
I will not change like that, I will not become like that, thinking thus. That will be completely liberated from the suffering upon suffering, and will also completely transcend the universal union that is in accordance with the final part. By meditating on that very path, one will even attain the state of an Arhat. Children, because of relying on the view of the perishable aggregates, will be afraid of completely passing beyond the suffering of formations and change, and of completely passing beyond the higher universal union, thinking that they will become without self, they will be afraid of what should not be feared. If even desire is not generated, how can one think of abandoning? That is also because of two reasons why one should not be afraid, namely, that mere mind will become completely afflicted by entering into the four abodes of consciousness, and that mere mind will not become completely unafflicted by not entering in order to abandon the four abodes of consciousness. The bases are four: form, feeling, perception, and formations. The objects of grasping are four: desire for sensual pleasures, vows, asceticism, and the desire and attachment to the assertion of self. The objects are two: what is aimed at and by what it is aimed at. Consciousnesses are six: eye consciousness and so on. The abodes of consciousness are two: the abode of affliction
Tibetan
ན་པའི་གནས་སྐབས་ལ་གནས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །གཞན་ཡང་གསུམ་སྟེ། མ་འོངས་པའི་དུས་འཛིན་པ་དང༌། འདས་པའི་དུས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ད་ལྟར་གྱི་དུས་ལ་གནས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །གཞན་ཡང་གསུམ་སྟེ། ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་སྲིད་པའི་སྒོ་ནས་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་འཛིན་པ་དང༌། དེ་དང་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་སྒོ་ནས་མ་འོངས་པའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། དགའ་བ་དང་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཡུལ་ཐོབ་པ་ལ་གནས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །གཞན་ཡང་གསུམ་སྟེ། བརྣབ་སེམས་ལུས་ཀྱི་མདུད་པའི་སྒོ་ནས་བརྣབ་སེམས་དང་མཐུན་པའི་དངོས་པོ་འཛིན་པ་དང༌། གནོད་སེམས་ལུས་ཀྱི་མདུད་པའི་སྒོ་ནས་དེའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་དང༌། འདི་ནི་བདེན་ནོ་སྙམ་དུ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ལུས་ཀྱི་མདུད་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དེའི་དངོས་པོ་ལ་གནས་པའོ། །བར་སྡོམ་ནི། འབྲས་བུ་རྒྱུ་དང་ཚོར་བ་དང༌། །དུས་དང་སྲེད་དང་མདུད་པའོ། །དགའ་བས་ཉེ་བར་བརླན་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་བསྟན་པ་དང་འདྲ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཞུགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བའི་གནས་ གཉིས་སུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་དང་འབྲེལ་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ཅན་དང༌། །གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་བར་རོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ཅན་ནི་བར་མ་དོའི་སྲིད་པ་ལ་བརྟེན་པའི་སྒོ་ནས་འོང་བ་དང་འགྲོ་བའོ། །གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ནི་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་ཉི་ཚེའོ། །གནས་པ་ནི་གཉི་གའི་ཚེའི་ཚད་ཇི་སྲིད་དུ་གནས་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །གནས་པ་དེ་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་ན་མི་རྣམས་ཀྱི་ནི་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཐོག་མར་མངལ་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརླན་པ་དང་མངལ་ན་གནས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་མངལ་ནས་བྱུང་བའོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་སུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཇིག་པའི་ལམ་བོར་ནས་འདི་སྐད་དུ་བདག་གིས་ཐ་དད་པར་གདགས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་དེས་བཏགས་པ་དེ་ཡང་ཚིག་ཐ་དད་པར་ཟད་པ་དང༌། དོན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པས་ན། ཚིག་གི་གཞི་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཡང་ན་ཤེས་པ་གཞན་དག་གིས་རིགས་པས་བསྟན་པའི་ཚིག་ཐ་དད་པ་དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐ་དད་པར་བཏགས་པ་དེ་གང་ཡིན་ཞེས་ཕྱིས་དྲིས་ན་ཡང་མི་ཤེས་པའམ་ཡང་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིས་ཤེས་པར་གྱུར་ཏེ། ཚུལ་བཞིན་དུ་བརྟགས་པ་ན། སྔར་རྨོངས་པ་དེ་ལ་རྨོངས་པ་ཡིན་
Chinese
是从安住的状态方面来说的。另外还有三种：执着于未来时，缘于过去时，以及安住于现在时。另外还有三种：从作为产生再生的有的方面，执着于再生；从对彼和彼显现欢喜的方面，缘于未来的境；以及从具有欢喜和贪欲，安住于获得现在产生的境的方面来说的。另外还有三种：从贪心身体的结的方面，执着于与贪心相应的物体；从害心身体的结的方面，缘于它的物体；以及从持戒、苦行、认为“这是真实的”而执为最胜和身体的结这二者的方面，安住于它的物体。中间总结是：果、因和感受，时、欲和结。以欢喜而亲近润泽，应当知道如同先前一样显示诸行之因。像这样进入的识，应当知道与在二种生处连接相联，即有色和无色之间。其中有色是从依赖中阴有的方面而来和去的。无色是死亡和转生短暂的。安住是二者的寿命量存在多久的状态。安住也应当知道在欲界中人们的状态有三种，即最初在胎中识润泽，以及在胎中安住圆满和从胎中产生。另外的类别也应当在欲界、色界和无色界中按照顺序知道。其中，世尊所说的舍弃识的坏灭之路，说“我要假立为各异”的，他所假立的也只是词语各异而已，意义并非各异，因此只是词语的基础而已。或者其他智者以理说明的词语各异，后来问你假立的各异是什么，也不知道，或者自己后来知道了，如理观察时，先前愚昧还是愚昧。
English
It is from the aspect of abiding in the state of abiding. Furthermore, there are three: clinging to the future time, focusing on the past time, and abiding in the present time. Furthermore, there are three: from the aspect of existence that causes rebirth, clinging to rebirth; from the aspect of manifestly delighting in this and that, focusing on the future object; and from the aspect of possessing joy and desire, abiding in obtaining the object that has arisen in the present. Furthermore, there are three: from the aspect of the knot of the body of covetousness, clinging to objects that are in accordance with covetousness; from the aspect of the knot of the body of harmful intent, focusing on its object; and from the aspect of the two, namely, moral discipline, asceticism, holding "this is true" as supreme, and the knot of the body, abiding in its object. The intermediate summary is: fruit, cause, and feeling, time, desire, and knot. Being moistened closely by joy, it should be understood as similar to showing the cause of formations as before. The consciousness that has entered in this way should be understood as being connected and related to the two places of birth, that is, between the form and the formless. Among them, the form is the coming and going from the aspect of relying on the intermediate state of existence. The formless is the short period of death and rebirth. Abiding is the state of how long the lifespan of both exists. Abiding should also be known to have three states for people in the desire realm, namely, initially, consciousness being moistened in the womb, and abiding completely in the womb, and arising from the womb. Other categories should also be known in order in the desire realm, form realm, and formless realm. Among them, what the Thus-gone One said, abandoning the path of destruction of consciousness, saying, "I shall posit it as different," what he posits is only different in words, but the meaning is not different, therefore it is only the basis of words. Or, if other wise people explain with reason that the words are different, and later ask what is the difference that you posit, they do not know, or they themselves later know, and when examined properly, the previous ignorance is still ignorance.
Tibetan
པར་ཤེས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་བདག་གིས་ནི་སྔར་ལོག་པར་ཟིན་པར་འགྱུར་གྱི་ལེགས་པར་ཟིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ནི་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཁམས་བཅུའོ། །ཚོར་བའི་ཁམས་དང༌། འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དང་ཐག་རིང་ཞིང་འབྲལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། མཐོང་བའི་ས་ལ་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་པའི་མདུད་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པས་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེ་བའི་གནས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་དང༌། སྲེད་མེད་ཀྱི་བུར་འགྱུར་བ་དང༌། ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་དག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འདོད་པས་ན་བརྣབ་སེམས་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་མདུད་པ་དང༌། གཞན་ལྟ་བ་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་སྡང་བས་གནོད་སེམས་ལུས་ཀྱི་མདུད་པ་སྟེ། ལོག་པར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་མི་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དེ་དག་གི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལུས་ཀྱི་མདུད་པས་ནི་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་བདེན་ནོ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལུས་ཀྱི་མདུད་པས་ནི་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་བཞི་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་དང་མིང་གི་ལུས་སུ་གཏོགས་པ་རྣམས་ལ་འཛིན་པ་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། གནས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དེའི་སེམས་མདུད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་ལུས་ཀྱི་མདུད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཡིད་ཀྱི་ས་པ་ཡིན་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་དང༌། ཡིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བག་ལ་ཉལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ཡིད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཡིད་དང་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་རྣམས་སྤངས་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་གང་གིས་དམིགས་པའི་དམིགས་པར་བྱེད་པ་དེ་ཆད་པར་འགྱུར་གྱི་གང་ལ་དམིགས་པ་དེ་ནི་མ
Chinese
因為理解了文字，我認為自己以前是錯誤地理解了，而不是正確地理解了。色界是指有色之界十種。受界、想界、行界，應知為六種。其中，識應知在三種情況下會從煩惱中解脫。即，由於視行為過患，而遠離並斷絕一切造作；在見道位上，捨棄一切外道的結縛習氣；依賴修道，而獲得究竟。其中，外道們對轉生之處進行種種臆測，如轉生為大自在天、無欲之子、象頭神等，由於貪求這些，故為貪心的身結；由於憎恨與自己觀點不合的法，故為害心的身結。他們錯誤地發願，安住於梵行，不傾向於與梵天同行的喜樂之法。因此，應知這些會使他們的增上戒學受到染污。以持戒和苦行為最勝的身結，會使增上心學受到染污。以認為「這是真實的」而執著為最勝的身結，會使增上慧學受到染污。這四種法會使心執著於屬於色身和名身的事物，以及所緣和安住的對象，因此稱為身結。這些也是心的所緣，由心來分別，與心相應，成為心的習氣，並使心受到染污，因此稱為與心相關。斷除這些，就會斷除煩惱所緣的對象，而不是斷除所緣的對象。
English
Because I understood the words, I thought to myself, "I had previously misunderstood, not understood correctly." The realm of form is the ten realms of form. The realms of feeling, perception, and volition should be understood as six types. Among these, consciousness should be understood as being liberated from afflictions in three situations. That is, because seeing actions as faults leads to being distant and separated from all entanglements; on the ground of seeing, abandoning all latent tendencies of the bonds of externalists; and by relying on the path of cultivation, attaining the ultimate. Among these, externalists speculate about the place of rebirth in various ways, such as being reborn as the Great Lord, the son of the desireless, the Lord of Hosts, and so on. Because they desire these, it is the bodily bond of covetousness; because they hate doctrines that disagree with their own views, it is the bodily bond of malice. They make wrong aspirations, abide in pure conduct, and do not incline towards the Dharma that is pleasing to those who practice like Brahma. Therefore, it should be known that these cause their higher training in morality to be defiled. The bodily bond of holding morality and asceticism as supreme causes the higher training in mind to be defiled. The bodily bond of holding onto the belief that "this is true" as supreme causes the higher training in wisdom to be defiled. These four dharmas cause the mind to be bound to things belonging to the body of form and the body of name, as well as the objects of focus and abiding. Therefore, it is called the bodily bond. These are also the objects of the mind, discriminated by the mind, corresponding to the mind, becoming latent tendencies in the mind, and defiling the mind. Therefore, they are called related to the mind. By abandoning these, the object that the afflictions focus on is cut off, but not the object that is focused upon.