Tibetan
་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི། རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ་སྔར་ནི་བདག་མེད་པར་རྟོག་ལ་ཕྱིས་ནི་ཡོད་པར་རྟོག་སྟེ། གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་མི་རྟག་པར་སྨྲ་བ་ལ་དམིགས་སོ། །དེ་ལ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་ཉིད་ལས་ཁ་ཅིག་ནི་རྟག་པར་ལྟ་སྟེ། དེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ལས་ཁ་ཅིག་ནི་རྟག་པ་དང་རྟག་པ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་ལ་དམིགས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་ལ་དམིགས་སོ། །མཐའ་དང་ལྡན་པ་དང་མཐའ་དང་མི་ལྡན་པ་བསྒྱུར་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མཐའ་དང་ལྡན་པ་དང་མཐའ་དང་མི་ལྡན་པའི་སྐབས་སུ་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་སྔོན་བྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རང་གིས་བྱས་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དབང་ཕྱུག་གིས་སྤྲུལ་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་གཞན་གྱིས་བྱས་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །ཤས་ཀྱིས་ནི་དབང་ཕྱུག་གིས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པར་འདོད་ལ་ཤས་ཀྱིས་ནི་མི་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་གཉི་གར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་གཉི་གར་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་དག་གི་བདག་ཤེས་པར་སྨྲ་བའི་སྒོ་ནས་རྒུད་པ་གཉིས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདི་དག་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ་འདས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་གང་གླགས་ཚོལ་བ་དང༌། ཕན་ཡོན་ལ་ལྟ་བ་དང༌། གལ་འཛིན་པ་ལས་རྒྱལ་བའི་ཕན་ཡོན་ལ་ལྟ་བ་དང༌། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་ཕྱིར་བདག་ཤེས་པར་བརྗོད་པ་བསྒྲགས་པར་འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཉེས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་དག་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འདོད་པ་དང༌། ཐར་པ་འབའ་ཞིག་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཤས་ཆུང་བའི་རང་བཞིན་ཅན་བླུན་ཞིང་ཞི་བར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་མན་ངག་སྟོན་པ་དང༌། རྗེས་སུ་སྟོན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ལྡན་པའི་ལྟ་བར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཁས་མི་ལེན་ཞིང་ཡང་དག་པར་འདས་ནས་ཚེ་འདི་ལ་ཡང་འདོད་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ་རབ་ཏུ་དབེན་པའི་དགའ་བ་ལ་རེག་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་གང་མའི་ནི་མ་ཐོས་ཤིང་མི་ཤེས་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འཛིན་ཏོ། །རབ་ཏུ་དབེན་པའི་དགའ་བ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན
Chinese
凡是属于那种情况，就是通过两种无因论的方式来宣说无因论，先前认为无我，后来则认为有我，专注于唯一确定为无常的说法。这四种情况是对前际进行推测，其中一些人认为常恒，在他们的差别中，有些人专注于宣说常恒与非常恒。有些人专注于宣说既非恒常也非无常。关于有边和无边的转换是这样的：关于有边和无边的情况，如前所述。凡是认为一切都从先前所作之因产生，那些人就是宣说自己所作。凡是认为一切都从自在天所化之因产生，那些人就是宣说由他所作。有些人认为是由自在天所化，有些人则不这样认为，那些人就是宣说二者。凡是宣说无因论的，那些人就不是宣说二者，要知道那是通过宣说他们自己的觉识而导致的第二种衰损。这些是对前际的推测，因为是对过去和现在所发生的时间进行推测。其中，那些寻求机会、关注利益、关注超越执着的利益、为了获得和尊敬而只想宣扬自己觉识的沙门和婆罗门，那些在错误宣说的律法中出家的人，一定是渴望解脱和仅仅渴望解脱的。 那些人是烦恼较少的自性，愚笨且行为寂静。那些人通过展示和追随进入初禅的诀窍，不承认那些转变为后际和前际观点的，而是完全超越，并且在此生中也完全超越对欲望的束缚，从而触及到极度寂静的喜乐。他们没有听到和了解到那样的圆满，因此认为那就是涅槃。对于极度寂静的喜乐，就像它本来的样子。
English
Whatever belongs to that situation, it is through two ways of causelessness that causelessness is proclaimed, previously considering no-self, and later considering self, focusing on the saying that is solely determined as impermanent. These four situations are speculations on the prior extreme, some of whom consider permanence, and in their differences, some focus on proclaiming permanence and non-permanence. Some focus on proclaiming neither permanence nor impermanence. The transformation of having an end and not having an end is like this: regarding the situation of having an end and not having an end, it is as previously stated. Those who believe that everything arises from previously done causes, those people are proclaiming self-made. Those who believe that everything arises from the cause of being emanated by Ishvara, those people are proclaiming other-made. Some believe that it is emanated by Ishvara, and some do not believe so, those people are proclaiming both. Those who proclaim causelessness, those people are not proclaiming both, it should be known that it is the second decline caused by proclaiming their own awareness. These are speculations on the prior extreme, because they are speculations on the past and the time that is happening in the present. Among them, those Shramanas and Brahmins who seek opportunities, pay attention to benefits, pay attention to the benefits of overcoming attachments, and only want to proclaim their own awareness for the sake of gain and respect, those who have renounced in the wrongly preached Dharma-Vinaya, they must be desiring liberation and only desiring liberation. Those people are of a nature with fewer afflictions, foolish and behaving peacefully. Those people, by showing and following the key to entering the first Dhyana, do not acknowledge those who have transformed into views of the future extreme and the past extreme, but completely transcend, and in this life also completely transcend the bonds of desire, thereby touching the joy of extreme solitude. They have not heard and understood such completeness, therefore they consider that to be Nirvana. Regarding the joy of extreme solitude, just as it is.
Tibetan
་དུ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པའི་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་དགའ་བ་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་དང༌། དེ་ཡན་ཆད་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཐུག་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། འདུ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་ལས་མ་ལོག་པ་ཕྱིར་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དེ་དག་གི་རྒུད་པ་གསུམ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་ཞི་བའི་གོ་འཕང་མཆོག་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྒུད་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་རྣམ་པ་ལྔས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དང༌། ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དང༌། མི་ཤེས་པ་གང་གིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། གང་ལ་དམིགས་ཏེ་འཇུག་པ་དང༌། དམིགས་པ་དེའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རགས་པ་དང་གང་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡང་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེར་ཡང་བདག་ཉིད་གཏན་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་པ་གཉིས་ནི་མཐོང་བ་དག་པ་དང༌། མཐོང་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ལུགས་ཤེས་པ་དང༌། དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་ལུགས་ཤེས་པ་ནི་གང་གིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་ཤེས་ལ། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་པོའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པ་ནི་དེ་དེ་ལྟར་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་བར་འདུ་ཤེས་པ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བའི་འདུ་བྱེད་འདི་དག་མ་ལུས་པར་སྤོང་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱས་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་སྦྱར་ཏེ། འདི་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པའོ། །མཐོང་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་གཉིས་ཀྱང་སྒོ་གཉིས་ནས་སྦྱོར་བས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཟག
Chinese
复次，二禅、三禅离欲之喜，四禅非苦非乐之受，乃至无所有处亦复如是，以其远离具足种种觉受之苦乐俱非之受故。此乃于一切近取行道未退还者，彼等退还之法，未般涅槃，起般涅槃慢者之第三种衰损，应如是知。如来以寂静之最胜位，如实圆满证悟成佛，以五种行相如实了知一切三种衰损。何等为五？谓自性为何，见为何，由何无知而生，以何为所缘而趣入，及缘彼所缘之过患门，粗重与决定出离之处。如是如实了知，并于决定出离之处，亦能恒常决定出离。二种智为清净见，及极清净见。即法之理智，及彼先导之涅槃智。彼中，法之理智者，谓由分别诸行自相之门而知，亦由过患之门而知共相。即与三有系属之诸行，随顺乐、苦、非苦非乐者，以三种苦之理而知。涅槃智者，谓如是于诸行中觉知为苦，如是思惟：如是舍弃一切苦性之诸行，乃至广说至涅槃之间。此乃涅槃智。彼二清净见及极清净见，亦由二门修习而得清净，谓补特伽罗。
English
Furthermore, the joy free from desire in the second and third dhyanas, the feeling of neither suffering nor pleasure in the fourth dhyana, and even up to the realm of no-thingness, are similar, because they are far from the feeling of neither suffering nor pleasure that is complete with various perceptions. This is the third kind of decline for those who have not retreated from the path of taking up all things, those who are subject to returning, who have not attained nirvana, and who are arrogant in thinking they have attained nirvana. It should be known as such. The Tathagata, having perfectly and completely awakened to Buddhahood with the supreme state of tranquility, truly knows all three kinds of declines in five aspects. What are the five? Namely, what is the nature, what is the view, by what ignorance does it arise, with what object does it proceed, and through the fault of that object, the coarseness and where it is certain to arise. Thus, truly knowing as it is, and in the place of certain arising, one will also certainly and constantly arise. The two kinds of knowledge are pure seeing and extremely pure seeing. That is, the knowledge of the law and the knowledge of nirvana that precedes it. Among them, the knowledge of the law is that which knows through the gate of distinguishing the self-characteristics of all actions, and also knows the common characteristics through the gate of faults. That is, all actions belonging to the three realms, those that are in accordance with pleasure, suffering, and neither suffering nor pleasure, are known by the principle of the three kinds of suffering. The knowledge of nirvana is that which, in such a way, perceives suffering in all actions, thinking thus: Thus, abandoning all actions of suffering, and so on, extensively connecting to nirvana. This is the knowledge of nirvana. Those two, pure seeing and extremely pure seeing, also become pure by practicing through two gates, namely, the individual.