Tibetan
ན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ལྷའི་མིག་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པའི་རྟག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལས་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། མཐའ་དང་མཐའ་མེད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལས་གང་གིས་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འཇིག་པ་དང་འཆགས་པའི་བསྐལ་བ་ཚར་ཕྱིན་པའི་ཡུལ་གྱི་དྲན་པ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་ཆགས་པའི་གནས་སྐབས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་སྟེང་དང་འོག་དྲན་ཏེ་ཐུར་དུ་མནར་མེད་པ་ལ་ཐུག་པ་དང༌། གྱེན་དུ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་ཐུག་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚད་ངེས་ཤིང་མུ་ཐུག་ངེས་པར་དྲན་ཏེ་དེའི་འདུ་ཤེས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཐང་ཀར་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་ཚད་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ་མཐའ་ཡས་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་གཉིས་ཀ་དང་ལྡན་པའི་དྲན་པས་ནི་འཇིག་རྟེན་གཉི་གའི་འདུ་ཤེས་དང་ལྡན་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་གནས་སྐབས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་མཐའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ཡང་མ་ ཡིན་མཐའ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་པར་གནས་ཏེ་སྣོད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་པ་ཉི་ཚེའི་སྒོ་ནས་ཁ་ཅིག་རྟག་པ་རྣམས་དང༌། རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་མི་གཡེང་བའི་ལྷ་རྣམས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདི་གཉིས་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཡིན་པ་དང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ལྷ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་དང༌། སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་འདི་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་མི་གཡེང་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། རྟོག་པ་དང་བཅས་མཚན་མ་དང་བཅས་པ་དང་མཚན་མ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་གཅིག་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཅིག་ཤོས་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་ལ་སྔ་མ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ལྷ་རྣམས་ནི་བདག་ཉིད་ལྷ་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་གཡེང་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བའི་ལྷ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ
Chinese
具有忆念过去住处的能力，并且具有天眼。其中，具有忆念过去住处的能力，是指对于执着于过去边际的常见外道，能够完全清净地忆念起小、中、大三种，以及有边和无边四种情况下的器世间坏灭和形成的劫数终结之处。当正确忆念起形成时期时，凭借三种识，必定能够忆念起上方和下方，向下到达无间地狱，向上到达第四禅的世间界限，确定其界限和尽头，并成为具有这种意识的人。此外，有些人则能够正确地忆念起无量之相，成为具有无边意识的人。具备这两种忆念的人，将安住于具有两种世间意识的状态。忆念世间状态时，既不是具有有边意识，也不是具有无边意识，而是安住于不观察一切器物之相的状态。有些人通过依赖禅定，以片面的方式，有些人则认为是常法，有些人则说是无因，应当了知这些都是不散乱的天神。这两种是清净的天神，即非极清净和极清净。其中，凡是世间的等持，都是非极清净的天神，因为他们不能现见真谛，并且心没有得到极度的解脱。凡是佛法的等持，都是极清净的天神，因为他们能够现见真谛，并且心得到了极度的解脱。不散乱有两种：有寻有伺、有相和无相。其中一种是非极清净天神的，另一种是极清净天神的。其中，前者非极清净的天神，因为他们自身就是天神，并且安住于不散乱的状态，所以被称为不散乱的天神，因为他们
English
Possessing the ability to remember past abodes and possessing the divine eye. Among these, possessing the ability to remember past abodes refers to the ability to completely and purely recall the small, medium, and large extents, as well as the four conditions of having boundaries and being without boundaries, regarding the end of the eons of destruction and formation of the vessel world, in relation to those who adhere to permanence and contemplate the limits of the past. When correctly remembering the time of formation, one will surely remember the upper and lower realms through three kinds of consciousness, reaching down to the Avici Hell and up to the Fourth Dhyana, determining the limits of the world and its end, and becoming one with such awareness. Furthermore, some can correctly remember the aspect of limitlessness, becoming beings with boundless awareness. Those who possess both of these memories will abide in a state of having awareness of both worlds. Remembering the state of the world, one abides neither with the awareness of having boundaries nor with the awareness of being without boundaries, because one does not perceive any aspect of any vessel. Some, relying on meditation in a partial way, some considering it permanent, and some saying it is without cause, should be understood as non-distracted gods. These two are pure gods: those who are not extremely pure and those who are extremely pure. Among these, whatever worldly samadhi there is, those are gods who are not extremely pure, because they do not directly realize the truths and because their minds are not extremely liberated. Whatever samadhi there is in this Dharma, those are gods who are extremely pure, because they directly realize the truths and because their minds are extremely liberated. Non-distraction is of two kinds: with conceptualization and analysis, with signs, and without signs. One of these belongs to the gods who are not extremely pure, and the other belongs to the gods who are extremely pure. Among these, the former, the gods who are not extremely pure, are called non-distracted gods because they themselves are gods and abide in a state of non-distraction, because they
Tibetan
་དག་ནི་ཕྱི་མ་ཤོས་དག་གིས་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བ་ལས་དྲི་བ་དྲིས་ན་བདེན་པ་རྣམས་དང༌། མཚན་མ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མི་མཁས་པའི་ཕྱིར་གཞན་ནས་གཞན་དུ་གཏམ་རླུང་སྐུར་བར་བྱེད་དེ། དེ་དག་ནི་སྔ་ནས་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ཅིང་བདག་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བའི་ལྷ་ཡིན་མོད་ཀྱི་བདག་ཅག་མ་ཡིན་པ་གང་གཞན་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བའི་ལྷ་བདེན་པ་རྣམས་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་ལ་ལྷག་པར་ཆེས་མཁས་པར་གྱུར་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ། དེ་དག་གིས་བདག་ཅག་ལ་དེའི་སྐབས་ནས་དྲི་བ་དྲིས་ན་ནི་དེ་ལ་བདག་ཅག་གིས་ལན་གདབ་པ། ལན་ལོག་པར་འདེབས་པར་འོང་སྟེ། ཡང་ན་ནི་ཡོད་པ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་ པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ནི་མེད་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། དེ་དག་ལན་གདབ་པ་ལ་ཉེས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དག་མཐོང་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ལན་མི་གདབ་པོ་སྙམ་དུ་རྟོག་ན་དེ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་ཡོད་པར་མཐོང་སྟེ། གཞན་དག་གིས་མི་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་ཅིང་དེས་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བའི་ལྷ་ལས་དམས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་དག་གཡོ་སྤྱོད་ཅིང་འདི་སྙམ་དུ་རྟོག་སྟེ། བདག་ཅག་གི་ལན་ནི་འདི་སྐད་དུ་ཁོ་བོ་ཅག་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གསང་ཆེན་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ། རང་གིས་རྟོགས་པའམ། རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་རླུང་སྤྲུགས་ཏེ་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་བཏབ་ན་ལེགས་སོ་སྙམ་སྟེ། དེ་དག་གིས་དེ་ལྟར་བརྟགས་ནས་སོ་སོར་བརྟགས་ཤིང་ཚིག་གིས་གཏམ་རླུང་སྐུར་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ལོག་པར་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ལ་གནས་པ་དེ་དག་གི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱ་སྟེ། རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་དག་ནི་བདག་ཅག་དམའ་བར་འཛིན་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་སྙམ་པས་ཕལ་ཆེར་ལན་གློན་པར་མི་བྱེད་དེ་དེ་ཁོ་ནས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ལ། གནས་དེ་ལ་ཡང་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བླུན་ཏེ། ཞི་གནས་ཉི་ཚེ་ལ་སྤྱོད་པས་གཡོ་ཐབས་ཀྱིས་གཏམ་རླུང་སྐུར་བ་སྦྱོར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ཇི་སྐད་སྟོན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཚང་པར་ཁས་བླངས་ལ་དེ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་རྟོག་སྟེ། དེ་དག་ནི་རྟོག་པའི་ཁྱད་པར་ལས་རྣམ་པ་བཞིར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ལ་བརྟེན་ཏེ་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་ལ་བརྟེན་ཏེ་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་
Chinese
那些最后的人，因为不散乱，如果提问，都是真实的，并且不擅长于无相之心的禅定，所以从一处到另一处散布流言蜚语。那些人早就用心来显现心，并且我虽然是不散乱的天神，但我们之外的哪些其他不散乱的天神是真实的呢？并且也有对无相特别精通的人。如果那些人从那时起就向我们提问，那么我们就会回答，或者给出错误的回答，或者诽谤存在的事物，或者明明没有却承认。想到这些，看到回答中的那些过失，就想在一切时处都不回答，但又看到那样也有过失。其他人会认为我们只是无知，并且因此会变得比不散乱的天神更低下，而那些人会欺骗，并且这样想：我们的回答应该是这样，我们这些清净的天神们的伟大秘密是，不能通过自己领悟或者通过清净的道路来散布风声而展示，这样回答就好了。那些人那样思考后，分别考察，并且用言辞散布流言蜚语。像那样安住于错误遍计的人们的心，应该被清净的至上天神们的心所遍及，要完全了解。那些人想到如果我们被认为低下就不好了，所以大多数时候不反驳，但那并不能完全解脱，并且也安住于那个状态。有些人很愚蠢，因为只是短暂地修习止观，所以不能用欺骗的手段来散布流言蜚语，他们这样想：应该完整地承认他所说的那样，并且说出同样的话。那些是根据思考的差别而安立为四种不同的情况。其中，从时间的角度来说，依赖于过去和现在的时间而产生的思考，那些是对前际的思考。依赖于未来的时间而产生的思考，那些是对后际的思考。其中，
English
Those last ones, because they are not distracted, if asked questions, are all true, and because they are not skilled in the samadhi of the mind without characteristics, they spread rumors from one place to another. Those people have long manifested mind with mind, and although I am an undistracted god, what other undistracted gods besides us are true? And there are also those who are particularly skilled in the formless. If those people ask us questions from that time on, then we will answer, or give wrong answers, or slander existing things, or admit to something that does not exist. Thinking of these things, seeing those faults in answering, they think that they will not answer at all times and places, but they also see that there is fault in that. Others will think that we are just ignorant, and therefore will become lower than the undistracted gods, and those people will deceive, and think like this: Our answer should be like this, the great secret of us pure gods is that it cannot be shown by spreading rumors through one's own realization or through the pure path, it would be good to answer like that. After those people think like that, they examine separately, and spread rumors with words. The minds of those who abide in wrong pervasive thoughts like that should be pervaded by the minds of the pure supreme gods, to be fully understood. Those people think that it would be bad if we were considered low, so most of the time they do not refute, but that does not completely liberate, and they also abide in that state. Some people are foolish, because they only practice calm abiding briefly, so they cannot use deceptive means to spread rumors, they think like this: they should fully admit what he said like that, and say the same thing. Those are established as four different situations according to the difference of thinking. Among them, from the point of view of time, the thoughts that arise depending on the past and present time, those are the thoughts on the former limit. The thoughts that arise depending on the future time, those are the thoughts on the latter limit. Among them,