Tibetan
་པར་བྱའོ། །མཁས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཁས་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཐོས་པ་དང༌། བསམས་པ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང༌། རྒོད་བག་མེད་པའི་ཕྱིར་ལེགས་པའི་བསམ་པ་སེམས་པ་དང༌། ལེགས་པར་སྨྲ་བ་བརྗོད་པ་དང༌། ལེགས་པར་བྱ་བའི་ལས་བྱེད་པ་དང༌། བདག་ལ་རང་དབང་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱང་འཚོ་བའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་དུ་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཆོས་དང་མཐུན་པས་བདེ་བ་འདོད་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པས་བདེ་བ་འདོད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཐ་མལ་བའི་ཚེའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ལེགས་པར་སྲུང་བར་བྱེད་དེ་མི་རིགས་པར་ཆུད་གཟོན་པར་མི་བྱེད་ལ། ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་དང༌། ན་བའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ལ་ལྟ་ཞིང་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་སྟེན་པར་བྱེད་པ་དང༌། དུས་མ་ཡིན་པར་འཆི་བའི་རྐྱེན་རྣམས་བསྲུང་བ་སྟེ། རྣམ་པ་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་མཁས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཁས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་བདག་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། སྤངས་པ་གཉིས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཁྱད་ཞུགས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ལ། སྤངས་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤས་ཆེར་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་བརྗེད་ངས་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་དེ། བརྗེད་ངས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཤས་ཆུང་ངོ༌། །དེ་ལས་བཟློག་ པ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སྤངས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་པོའོ། །གཞན་ཡང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་མ་སྤངས་པ་ནི་བག་ཡོད་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཆགས་པར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བའི་གནས་རྒྱ་ཆེན་པོའམ་ཡང་ན་ཤས་ཆེར་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བའི་གནས་ཀྱི་ཡུལ་མངོན་དུ་བྱུང་བ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་མི་ནུས་ན་བག་མེད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ནི་དེའི་ཚེ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བས་སེམས་ཁྱབ་པར་འདུག་སྟེ། དེས་ན་སེམས་ཀྱི་ངོ་ཟིན་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སྤངས་པ་ཡིན་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ཁྱད་པར་གཉིས་པའི། །གཞན་ཡང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་མ་སྤངས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྩྭ་དང༌། ལོ་མ་དང༌། ཡལ་ག་དང༌། འདབ་མ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་སེམས་ཅན་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཉེ་བར་གནས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་དུས་གཉིས
Chinese
应当这样做。在所有方面的智者，应当以十种方式来理解。即：具有与生俱来的智慧，通过努力而获得的听闻，通过思考和禅修而获得的圆满成熟，因为没有散乱和放逸而产生良好的思考，善于言说表达，善于从事应做之事，自己拥有自主权，为了生存而不受他人支配，因为与佛法相符而渴望快乐，而不是因为不符合佛法而渴望快乐，妥善保护日常生活的必需品，不无端浪费，像看待过失一样使用它们，观察生病的用具，分别检查后才使用，防护非时而死的因缘。这十种方式应当理解为在所有方面都是智者。通过无我的方式完全了解诸行，以及断除，应当知道这二者以三种方式区分。即：完全了解诸行中的有身见，而断除则是不存在的情况，通常对诸行运用遗忘，而非遗忘的情况很少。与此相反
English
This should be done. A wise person in all aspects should be understood in ten ways. Namely: possessing innate wisdom, hearing acquired through effort, perfect maturation acquired through thinking and meditation, having good thoughts because of not being scattered and unmindful, being good at speaking and expressing, being good at doing what should be done, having autonomy over oneself, not being controlled by others for the sake of survival, desiring happiness because it is in accordance with the Dharma, and not desiring happiness because it is not in accordance with the Dharma, properly protecting the necessities of daily life, not wasting them unnecessarily, using them as if looking at faults, observing the utensils for illness, examining them separately before using them, and protecting against the causes of untimely death. These ten ways should be understood as being wise in all aspects. Completely understanding phenomena through the gate of selflessness, and abandonment, it should be known that these two are distinguished by three aspects. Namely: completely understanding the view of the aggregates in phenomena, and abandonment is the non-existence of that, usually applying forgetfulness to phenomena, and the non-forgetful is rare. The opposite of this
Tibetan
་ཀྱི་ཁྱད་པར་གསུམ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སྤངས་པ་དེ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་གསུམ་པོ་ལས་མ་གཏོགས་པར་ཕན་ཡོན་གསུམ་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་ལ་བརྟེན་པས་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་སྲིད་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་གཉེན་པོའི་ལམ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པོ། །རང་གི་དོན་བྱས་ནས་ཀྱང་ལམ་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཁོ་ནས་ཚེ་འདི་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པས་བདེ་བར་གནས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་དང༌། རང་བཞིན་དང༌། རྣམ་པ་དང༌། ཐབས་སོ། །དེ་ལ་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་ནི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་འདོད་ཆགས་ཐམས་ཅད་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་རྩ་བ་གསུམ་པོ་སྤོང་བར་བསྟན་ཏོ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ པ་གསུམ་པོ་ལས་རྒོད་པ་ནི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གྲོགས་ཡིན་ནོ། །ང་རྒྱལ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གྲོགས་ཡིན་ནོ། །མ་རིག་པ་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གྲོགས་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཐ་མ་དང་གོང་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པ་བསྟན་ཏེ། འདི་ནི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ནོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་གྱི་སྒོ་ནས་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བས་ནི་ཀུན་དུ་བསྟན་ཏོ། །བསམས་པ་ལས་བྱུང་བས་བསྒོམ་པ་ལས་ཞུགས་པ་ནི་བསྒོམ་པའོ། །བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བས་ནི་མང་དུ་བྱེད་དོ། །མཚན་ཉིད་སོ་སོར་རིག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི་ཀུན་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །སྦྱོར་བའི་མཐར་ཐུག་པ་མ་གཏོགས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བསྒོམ་མོ། །སྦྱོར་བའི་མཐར་ཐུག་པས་ནི་མང་དུ་བྱེད་དེ། འདི་ནི་རྣམ་གྲངས་གཉིས་པའོ། །རྟེན་དང་དམིགས་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ནི་ཐེག་པར་བྱས་པ་དང༌། གཞིར་བྱས་པ་དང་ནན་ཏན་དུ་བསྒྲུབས་ཏེ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཡུན་རིང་པོར་གོམས་པར་བྱས་པས་ནི་བྱང་བར་བྱས་སོ། །རྒྱུན་མ་ཆད་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་ལེགས་པར་བླངས་པ་དང༌། ལེགས་པར་བརྩམས་ཏེ་འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱི་བྱེ་བྲག་གོ །དེ་ལ་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་དེ་དེ་ལྟར་གོམས་པར་བྱེད་པ་ནི་བག་ལ་ཉལ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་འཇོམས་སོ། །ས་འོག་མའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་འདོར་རོ། །ས་གོང་མའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་ཡང་དག་པར་ལེན་ཏོ། །
Chinese
应当认识到这是第三种差别。断除坏聚见，除了这三种差别之外，还有三种利益。依靠它，断除来世能成立存在的烦恼，不会拖延很久。它的对治道也能如实成就。自己成办了利益之后，也仅仅依靠那条道路，勤奋于今生安乐住的瑜伽，就能安乐住。在一切方面，修习无常想的差别，应当认识到有四种，是哪四种呢？果、自性、相、方便。其中从果的方面来说，就是如实断除一切欲贪，以及色贪、一切无色贪、掉举、我慢、无明，显示了断除这三种根本烦恼。在这三种近烦恼中，掉举是欲贪的助手，我慢是色贪的助手，无明是无色贪的助手。或者显示了与下下品和上上品分相应的究竟圆满结合，这是另一种分类。其中从自性的方面来说，从听闻所生而完全显示，从思所生而进入修习就是修，从修习所生而增多。以个别认识自性的作意而完全显示，除了究竟的结合之外，其余的都属于修，以究竟的结合而增多，这是第二种分类。从所依和所缘以及作意的方面来说，就是已经决定、作为基础和精勤修习，应当按照次第来认识。长期串习就能清净，以不间断和不颠倒的方式就是善取和善作，这是自性的差别。其中相的差别是，如此串习无常想，就能如实摧毁一切随眠，舍弃一切下地的善，如实受取一切上地的善。
English
It should be recognized that this is the third distinction. Abandoning the view of the aggregates, besides these three distinctions, there are also three benefits. Relying on it, the afflictions that establish existence in the future are abandoned, and it will not take long. Its antidote path will also be truly accomplished. After accomplishing one's own benefit, relying solely on that path, by diligently engaging in the yoga of dwelling in happiness in this life, one can dwell in happiness. In all aspects, the distinctions of cultivating the perception of impermanence should be recognized as fourfold: What are the four? Result, nature, aspect, and means. Among these, from the aspect of result, it is taught that one completely abandons all desire-attachment, as well as attachment to form, all attachment to the formless, agitation, pride, and ignorance, thus abandoning these three root afflictions. Among these three near afflictions, agitation is the helper of desire-attachment, pride is the helper of attachment to form, and ignorance is the helper of attachment to the formless. Alternatively, it shows the ultimate perfect union corresponding to the lower and higher divisions, this is another classification. Among these, from the aspect of nature, it is completely shown as arising from hearing. Arising from thinking, entering into meditation is meditation. Arising from meditation, it increases. By individually recognizing the characteristics, the attention is completely shown. Except for the ultimate union, the rest belong to meditation, and it increases with the ultimate union, this is the second classification. From the aspect of support, object, and attention, it is determined, based, and diligently cultivated, and should be understood in order. By becoming accustomed for a long time, it is purified. In an uninterrupted and non-inverted manner, it is well-taken and well-made, this is the distinction of nature. Among these, the distinction of aspect is that, by cultivating the perception of impermanence in this way, one completely destroys all latent predispositions, abandons all the virtues of the lower grounds, and truly takes all the virtues of the higher grounds.
Tibetan
དེ་མ་ཡིན་པ་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་གཟུང་བའི་དངོས་པོ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་ལ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གཞོལ་ཞིང་དེར་འབབ་ལ་དེར་བབ་སྟེ། མ་ རིག་པའི་མུན་པ་ཆེན་པོ་གཏན་དུ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་སྤངས་ནས་ཀྱང་མི་སློབ་པ་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་ཡོངས་སུ་བྱང་བར་འགྱུར་ཏེ། སློབ་པ་ཟག་པ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་ཡང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་གཅིག་པུ་ལྐོག་དཔེན་པ་ན་འདུག་ཅིང་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང༌། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མི་རྟག་པར་ཉེ་བར་རྟོག་གོ །མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པས་མི་གནས་ཏེ། བདག་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ལ་གནས་པས་གང་དུ་བསྒོམ་པའི་མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཡང་དག་པར་བཅོམ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་ལ། ཚོགས་མ་བསགས་པ་ལ་ནི་ཚོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་ལྔ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྔོན་བདག་པ་དང༌། རྩེས་པ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་སྨོན་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ལུང་མནོས་པ་དང༌། ཀུན་ཆུབ་པར་བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བརྗེད་ངས་ཤིང་ཆོས་རྣམས་མི་ལྕིགས་པ་དང༌། ཧ་ཅང་མང་དུ་ཟོས་པ་དང༌། ཧ་ཅང་ཉུང་དུ་ཟོས་པའམ། ལུས་ལྕི་བ་དང༌། ལུས་ཉམ་ཆུང་བས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པར་མངོན་པར་མི་དགའ་བ་དང༌། གཉིད་ཆེ་བའམ། དེ་སྤོང་བ་ལ་མ་གོམས་བས་ཤས་ཆེར་གཉིད་ཀྱི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་པ་དང༌། འདུ་འཛིའི་ནང་ན་གནས་ཤིང་ཡང་དག་པར་སྤྱོད་པའི་སྦྱོར་བ་བཏང་བའོ། །ཚོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་ལྔ་པོ་འདི་དག་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་ཀྱང་ལྔ་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་གཉིས་ལས་གང་ཡང་རུང་བས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་མ་གྱུར་པ་སྟེ། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་བརྩོན་པ་
Chinese
不僅如此，在所有如不淨等想之中，它將以卓越和廣大的方式存在。它也將遍及一切，如何遍及一切呢？正如對所取之物的完全思維一樣，對於能取者也是如此，因為它與其特徵不可分離。也將獲得無漏的無常想。無論是有漏還是無漏的想，所有這些都將傾向於涅槃，流入並到達那裡，並且也將成為永遠消除無明大黑暗的對治。在捨棄它之後，無學將完全清淨和完全調伏，並且也將獲得所有無漏學者的主人。對此，從方法的角度來說，獨自一人住在隱蔽的地方，並且對諸行如理作意，持續不斷地作意，從而接近於無常的認識。具有無常想的人，不會因為將見道視為我而安住，而是安住在無我之想中，在所修的無學道中，摧毀認為是我的我慢，也將獲得兩種涅槃。進入涅槃之境，未積累資糧者有五種與資糧不相應之法，即：過去的擁有，嬉戲，歡樂，以及依賴於享受快樂而產生渴望的作意，從而導致悲傷和哭泣等，並且依賴於這些而接受教導，對於已經完全理解的法產生健忘，並且對法不尊重，過度飲食或過少飲食，身體沉重或身體虛弱，因此不喜歡安住於梵行，以及過度睡眠，或者因為不習慣捨棄睡眠而經常依賴於睡眠的覆蓋，以及安住在喧囂之中，並且放棄了正確的修行。應當知道，與這五種與資糧不相應之法相應的也有五種法，即：無論是貪欲還是無貪欲，都尚未從貪欲中解脫，並且精進於善法。
English
Not only that, but among all perceptions such as impurity, it will exist in a supreme and vast manner. It will also pervade everything. How does it pervade everything? Just as the complete thought of the object to be grasped, so too is it with the grasper, because it is inseparable from its characteristics. One will also obtain the perception of impermanence without outflows. Whatever perceptions there are, whether with or without outflows, all of these will incline towards nirvana, flow into and arrive there, and will also become the antidote for permanently eliminating the great darkness of ignorance. Having abandoned that, the non-learner will become completely purified and completely tamed, and will also obtain the master of all learners without outflows. For this, from the perspective of method, one dwells alone in a secluded place, and by attending to conditioned phenomena in a non-perverted manner and continuously, one closely contemplates impermanence. One who possesses the perception of impermanence does not abide by perceiving the path of seeing as self, but abides in the perception of selflessness, and in the path of non-learning that is cultivated, having completely destroyed the pride of thinking "I am," one will also obtain both kinds of nirvana. Entering into the state of nirvana, one who has not accumulated merit has five dharmas that are not in accordance with merit, namely: past possessions, playfulness, joy, and relying on the enjoyment of pleasure, leading to sorrow and lamentation, and relying on these, receiving teachings, forgetting the dharmas that have been completely understood, and not respecting the dharmas, eating too much or too little, being heavy in body or weak in body, therefore not delighting in abiding in celibacy, and excessive sleep, or because of not being accustomed to abandoning sleep, constantly relying on the covering of sleep, and abiding in busyness, and abandoning the practice of correct conduct. It should be known that there are also five dharmas that correspond to these five dharmas that are not in accordance with merit, namely: whether it is desire or non-desire, one has not yet been liberated from desire, and one strives in virtuous dharmas.