Tibetan
རིག་པར་བྱ་བའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པ་ལ་ནི་རིམ་པ་ལྔ་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དད་པའི་སྒོ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྡམས་པ་དང༌། དབང་པོ་བསྡམས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དབེན་པར་གནས་པ་དང༌། སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཁྱིམ་པ་རྣམས་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་པ་ལ་དད་པ་ཡང་ཡོད་སྒྲིབ་པ་ཡང་རྣམ་པར་དག་མོད་ཀྱི་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་མཚང་ཞིང་ ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ནི་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཚུལ་བཞིན་དུ་འཚོ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། ལེན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཉོ་ཚོང་ནས་བཟུང་སྟེ། གསོད་པ་དང༌། འཆི་བ་དང༌། གཅོད་པ་དང༌། རྡེག་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་བར་དུ་སྤོང་བའོ། །ལེན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་དང༌། རྟ་ལ་སོགས་པ་ལེན་པ་ནས་འབྲས་རྗེན་པ་ལེན་པའི་བར་དུ་སྤོང་བའོ། །ལོངས་སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ལུས་གང་གི་གོས་ཙམ་དང༌། ལྟོ་གང་གི་ཟས་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་དང༌། དུས་མ་ཡིན་པའི་ཟས་སྤོང་བའོ། །ལུས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བཞི་ནི་ལམ་གྱི་ལམ་གྱི་བཞི་མདོ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང༌། ནས་ཀྱི་གྲ་མ་བསྙལ་ཏེ་བཞག་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་ལ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་འབྲས་དང་ནས་ཀྱི་གྲ་མ་ལེགས་པར་བཞག་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདོད་པའི་ཁམས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ས་ནི་པགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ས་ནི་ཤ་ལྟ་བུའོ། །མ་རིག་པའི་ཁམས་གསུམ་དུ་ཟག་པ་གསུམ་གྱི་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་དོན་གྱི་ཁྲག་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྔར་བསྟན་པའི་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་དུ་མ་དང་ལྡན་པ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པའི་སྐལ་བ་མེད་དེ། ལྡན་པ་གང་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སྐལ་བ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་གང་ཞེ་ན། ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཡང་ཡོད་པ་དང༌། ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དེ་ལ་ཡང་ཉེས་དམིགས་སུ་མི་ལྟ་བ་སྟེ། མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་བ་ན་ནི་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པས་བསྒོམ་པའི་སྐལ་བ་མེད་པ་བྲལ་བར་གྱུར་བ་ན་ཡང་དང་དུ་ལེན་པའི་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པ་དང༌། མི་ལྟ་བར་མི་བྱེད་པའི་
Chinese
应当了知。其余如前。修习四念住有五种次第应当了知，即：由信生起出离，守护戒律，守护根门，安住于寂静处，以及清净障碍。在家众修习四念住，虽有信心且清净障碍，然应知其学处有缺且不圆满。具戒比丘以三种因如法生活，是为圆满，应知。何为三？即：行圆满，受用圆满，以及受用物圆满。其中，行圆满即从买卖开始，直至舍弃杀生、死亡、断除、殴打等事。受用圆满即从受用象、马等物开始，直至舍弃受用生米。受用物圆满即满足于遮身之衣、果腹之食，并舍弃非时之食。身等四法如同道路的十字路口。对这些不如理作意，犹如将稻谷和青稞的麦芽未经浸泡而放置。对这些如理作意，应知犹如将稻谷和青稞的麦芽良好放置。未平等安住欲界的处所，犹如皮肤。平等安住色界和无色界的处所，犹如肌肉。在无明的三个界中，转变为三漏灭尽之义的，犹如血液。以两种方式，对于先前所说的贪著等罪恶不善之法，虽与多种相连，然非无修习四念住之分，任何相连者皆非完全没有机会。何为二？即：既有贪著等烦恼缠缚，又不将这些缠缚视为过患。当（烦恼）显现时，心完全被烦恼染污，因此没有修习的机会；当（烦恼）脱离时，又以欣然接受的态度对待，并且不视为过患。
English
It should be known. The rest is as before. There are five stages in cultivating the four mindfulnesses, which should be understood as: arising from faith, guarding the precepts, guarding the sense faculties, dwelling in solitude, and purifying obscurations. Laypeople who cultivate the four mindfulnesses, although they have faith and purify obscurations, should know that their grounds for training are deficient and incomplete. A monk who possesses precepts and lives righteously with three causes is perfect, it should be known. What are the three? They are: perfect conduct, perfect acceptance, and perfect enjoyment. Among these, perfect conduct is from starting with trade, up to abandoning killing, dying, cutting, and engaging in beating. Perfect acceptance is from accepting elephants, horses, and so on, up to abandoning accepting raw rice. Perfect enjoyment is being content with just enough clothes to cover the body and just enough food to fill the stomach, and abandoning untimely food. The four dharmas, such as the body, are like a crossroads on the path. Improperly attending to these is like leaving the sprouts of rice and barley unsoaked. Properly attending to these should be known as like properly placing the sprouts of rice and barley. The place where the desire realm is not equally established is like the skin. The place where the form and formless realms are equally established is like the flesh. In the three realms of ignorance, that which transforms into the exhaustion of the three outflows is like blood. In two ways, those who are connected with various kinds of sinful and unwholesome dharmas, such as attachment, which were previously taught, do not have the opportunity to cultivate the four mindfulnesses; however, it is not the case that anyone who is connected does not have the opportunity at all. What are the two? They are: both having the entanglements of attachment and so on, and not regarding those entanglements as faults. When (afflictions) manifest, the mind is completely defiled by afflictions, so there is no opportunity to cultivate; when (afflictions) are separated, they are treated with a welcoming attitude, and they are not regarded as faults.
Tibetan
ཕྱིར་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་པར་འགྱུར་ཞིང་འཕྲོག་པར་འགྱུར་ལ་རྟོག་ པས་རྣམ་པར་དཀྲུགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་བསྒོམ་པའི་སྐལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་གང་ལ་ལ་དང་དུ་མི་ལེན་པའི་ཚུལ་ཅན་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྐལ་བ་མེད་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་སུ་ལ་ཡང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པའི་སྐབས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྡོམ་ནི། སྤྲོ་དང་སྟོབས་བསྒོམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། །རྣམ་གྲངས་རྫུ་འཕྲུལ་ཐ་མ་ཡིན། །ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །སྤྲོ་བ་ནི་ཚིག་ལྔ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྤྲོ་བ་གང་ཞེ་ན། སྔ་མ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། འཛག་སྣོད་བྱེད་དང༌། ཁམས་མ་སྙོམས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་ཚིག་རྩུབ་པོ་དང༌། གནོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པར་བྱེད་ཀྱི། དེའི་རྒྱུས་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་ལ་སྦྱོར་བ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་སྤྲོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་རྒྱས་པར་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །མདོར་བསྡུ་ན་ནི་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་སྟོབས་བཞིས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་རྣམ་པར་གཞག་གོ །བཞི་གང་ཞེ་ན། བསམ་པ་དག་པའི་སྟོབས་དང་འབད་པའི་སྟོབས་དང༌། སེམས་མངོན་པར་དགའ་བའི་སྟོབས་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་སོ། །དེ་ལ་སྟོབས་དང་པོས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འདུན་པ་སྐྱེས་ནས་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་ཞིང་འབད་པར་བྱེད་དོ། །སྟོབས་གཉིས་པས་ནི་སེམས་དེ་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་གནས་པར་བྱེད་ཅིང་མཉམ་པར་གཞོག་པར་བྱེད་དོ། །སྟོབས་གསུམ་པས་ནི་གནས་ཤིང་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་འཕྲོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཡེང་བར་མི་བྱེད་དོ། །སྟོབས་བཞི་པས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་པ་དང་མ་སྤངས་པར་སྤྱོད་ཅིང་རབ་ཏུ་ཤེས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་དང་ལྡན་པའི་མཚན་མ་རྣམས་རབ་ཏུ་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞི་གནས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རྣམས་དང༌། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་འདོད་ པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ནར་ཟད་དེ་འདི་ལས་གོང་ན་ཡང་མེད་དོ། །འདི་ལས་ལྷག་པ་ཡང་མེད
Chinese
對於退墮等處的法，心會散亂、被奪，並被分別念擾亂，因此也沒有修習的機會。不是這樣的，如果無論如何都不接受，就沒有機會，那麼無論是誰，都沒有修習四念住的機會了。總而言之，喜樂和力量修習禪定，種類是神通，並非最後。四正斷的安立是這樣的，就像聲聞地中所說的那樣。喜樂是指五種語句，那麼什麼是喜樂呢？就像之前一樣，從發起精進而生起，以及作爲漏器，以及界不調和，以及他人的粗語，以及領受從損害中產生的痛苦，由於這些原因，從修習正斷中不退轉，這就叫做喜樂。四神足的安立廣說如下，應當像聲聞地中所說的那樣理解。簡而言之，爲了心平等安住，以四力安立四神足。四種是什麼呢？即希求清淨的力量、精進的力量、心歡喜的力量和智慧的力量。其中，以第一種力量，生起對禪定的希求，爲了獲得它而精進努力。以第二種力量，使心僅僅安住在最初，並使之平等安住。以第三種力量，不讓心從安住和平等安住中以外散的方式散亂。以第四種力量，對於與禪定不相順的煩惱，無論斷除與否都如實了知，並且如實了知和證悟安住於禪定並與之相應的相。同樣，對於止觀等的相，以及止觀的近分煩惱，以及近分煩惱的對治，也如實了知，想要禪定，在禪定中作禪定，僅僅如此而已，沒有比這更高的了。沒有比這更殊勝的了。
English
The mind will be distracted and robbed by the dharmas of places such as falling back, and will be disturbed by thoughts. Therefore, there is no opportunity for cultivation. It is not like that. If one does not accept it in any way, there is no opportunity. Then, no matter who it is, there will be no opportunity to cultivate the four mindfulnesses. In short, joy and strength cultivate samadhi, the types are supernatural powers, not the last. The establishment of the four right abandonments is like this, just as it is said in the Hearer's Ground. Joy refers to the five sentences. So what is joy? Just like before, it arises from initiating diligence, and as a leaky vessel, and the imbalance of elements, and the harsh words of others, and accepting the suffering arising from harm, because of these reasons, not retreating from cultivating the right abandonment is called joy. The establishment of the four supernatural feet is explained in detail as follows, and should be understood as it is said in the Hearer's Ground. In short, in order to keep the mind in equilibrium, the four supernatural feet are established with four powers. What are the four? That is, the power of pure aspiration, the power of diligence, the power of mental joy, and the power of wisdom. Among them, with the first power, the desire for samadhi arises, and one strives and works hard to obtain it. With the second power, the mind is made to dwell only in the beginning, and it is made to dwell equally. With the third power, the mind is not allowed to be distracted from dwelling and dwelling equally in an outward manner. With the fourth power, one knows and understands the afflictions that are not in harmony with samadhi, whether they are abandoned or not, and one knows and realizes the signs of dwelling in samadhi and being in accordance with it. Similarly, one also knows the signs of calm abiding and so on, as well as the near afflictions of calm abiding and insight, and the antidotes to the near afflictions, as they really are. Wanting samadhi, doing samadhi in samadhi, is only that, and there is nothing higher than this. There is nothing more excellent than this.