Tibetan
་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་སྟོབས་དང། བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལུས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་བཞི་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་ན་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཉམས་སུ་ལེན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་རྣམས་ཉམས་སུ་མི་ལེན་ན་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འཕགས་པའི་རིགས་པའི་རྗེས་ལ་འབྱུང་བའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཕགས་པའི་ལམ་སྐྱེ་བ་ཡང་ཉམས་སུ་མི་ལེན་ན། དེ་ཉམས་སུ་མ་བླངས་པས་འཕགས་པའི་ལམ་ཡང་ཉམས་སུ་མ་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉམས་སུ་མ་བླངས་པས་དེའི་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པའི་བདུད་རྩི་ཡང་ཉམས་སུ་མ་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་བ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བྱུང་བར་རིག་ནས་དུས་གསུམ་གྱི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བས་གནས་ཏེ། མི་རྟག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བས་གནས་ན། ཡང་ན་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པས་རྟེན་ཅིང་མི་གནས་ལ་ཚེ་འདི་ལ་ཡང་ཕྱི་ནང་གི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་གམ་བདག་གིར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འཛིན་ཏོ། །དེ་ལ་མ་འོངས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་རྗེས་སུ་མཐོང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །འདས་པ་རྣམས་ལ་ནི་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་རྗེས་སུ་མཐོང་ངོ༌། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་ནི་བྱུང་བ་དང་དེའི་འོག་ཏུ་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་མཐོང་བས་གནས་ཏེ། དེ་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་གོ །མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་ཞུགས་ནས་སྲེད་པ་དང་ལྟ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་སྦྱངས་ཏེ། དེ་ཤས་ཆེར་གནས་པ་འདི་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཟག་པ་ཟད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་རྣམས་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་རྣམས་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ། དེ་དག་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ལ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་པའི་མདོ་དང་རྒྱས་པ་ནི་
Chinese
འགྱུར། 又是，有情众生各自的辨别力和修习力，应当了知一切相完全清净。如果对身体等四种所缘，作不如理作意，那么四念住就不会修习。如果不能修习这些，那么如理作意，随顺圣者理性的，包括正见等圣道生起，也不能修习。因为没有修习它，所以圣道也没有修习。因为没有修习它，所以它的果，涅槃的甘露也没有修习。瑜伽士了知身体等是依赖因产生的，以不恒常随见三时的身体等诸法而安住。以不恒常随见而安住，或者对于生有，也以生有的生有作为所依，不住留，并且对于此生，内外的一切行，也丝毫不住执为我或者我所。对于此，应当了知对于未来者，随见为生起之法。对于过去者，随见为坏灭之法。对于现在生起者，因为是生起和其后坏灭之法，所以随见为生起和坏灭之法而安住。最初仅仅是对于身体等缘起之法，如实随见，而趣入于无常性。进入无常性之后，从贪欲和见解的遍一切烦恼中，心完全清净。多数安住于此，这就是如理作意圆满，依靠它，将会获得有漏尽。诸法简而言之，就是善和不善等，以及随顺遍一切烦恼和清净之品。其中，凡是随顺遍一切烦恼之品，都是从不如理作意中产生。随顺清净之品，是从如理作意中产生，这些总合起来，就叫做从作意中产生。修习念住的经和广说就是
English
It will change. Moreover, sentient beings' individual powers of discernment and the power of cultivation should be understood as completely purifying all aspects. If one does not apply proper attention to the four objects of focus, such as the body, then the four close placements of mindfulness will not be cultivated. If one does not cultivate these, then proper attention, which follows the reasoning of the noble ones, including the arising of the noble path such as right view, will also not be cultivated. Because it is not cultivated, the noble path is also not cultivated. Because it is not cultivated, its result, the nectar of nirvana, is also not cultivated. The yogi, having understood that the body and so forth arise dependent on causes, abides by seeing impermanence in all phenomena such as the body in the three times. By abiding by seeing impermanence, or in the realm of existence, also relying on the existence of existence, not abiding, and even in this life, not grasping even slightly to all internal and external formations as self or belonging to self. Regarding this, it should be understood that for those in the future, one sees them as having the nature of arising. For those in the past, one sees them as having the nature of disintegration. For those arising in the present, because they have the nature of arising and disintegration thereafter, one abides by seeing them as having the nature of arising and disintegration. Initially, only by truly seeing the dependent arising of phenomena such as the body, one enters into impermanence. Having entered into impermanence, the mind is completely purified from all afflictions of craving and views. Abiding mostly in this, this is the perfection of proper attention, and relying on it, the exhaustion of outflows will be attained. In brief, phenomena are good and non-good, and those that are in accordance with the aspects of complete affliction and purification. Among these, whatever is in accordance with the aspect of complete affliction arises from improper attention. Those that are in accordance with the aspect of purification arise from proper attention, and these combined are called arising from attention. The sutra and extensive explanation of cultivating close placement of mindfulness are
Tibetan
འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་པའི་དང་པོ་ནི་ད་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱུང་ནས་བསྟན་ཅིང་དེའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་འདི་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་པ་ནི་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་བྱུང་ལ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ཡང་མཐར་ཐུག་པ་མེད་ པར་རིག་པར་བྱའོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ནི་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་རྣམས་སུ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཚད་མེད་པ་རྣམས་སྐྱེ་བའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་ཚོགས་ཞེས་བྱའོ། །སྒྲིབ་པ་ལྔ་ནི་དགེ་བའི་ཚོགས་དེའི་བར་ཆད་བྱེད་པས་ན་མི་དགེ་བའི་ཚོགས་ཞེས་བྱའོ། །ལུས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་མཐའ་ཡས་པ་དང༌། ཡུལ་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོགས་པ་མེད་པས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པ་ནི་ཚད་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཚིག་དང་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེའོ། །དེ་ལ་དོན་གྱི་བྱེ་བྲག་ནི་དོན་དེ་ཉིད་ཀྱང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ཚད་མེད་པའོ། །ཚིག་དང་ཡི་གེ་དེ་ཡང་ཟློས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤོབས་པ་ཚད་མེད་དེ། དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ནི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་གཅིག་ལ་ཡང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ཟློས་པ་མེད་པ་ཚད་མེད་པ་དག་གིས་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་པའི་བརྡའི་དོན་རྟོགས་པའི་ཤེས་པས་ན་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་དང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་བློ་དང་ལྡན་པའོ། །མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ན་དྲན་པ་དང་ལྡན་པའོ། །བདེན་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ན་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དང་པོས་ནི་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་གྱིས་ནི་བཤད་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དགེ་སློང་སྔོན་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཙམ་དུ་ལྟ་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་ཤེས་ནས་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཆོག་པར་མི་འཛིན་ཏེ། སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དབེན་པར་གནས་ཤིང་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཙམ་དུ་དམིགས་པ་ཁོ་ནས་དེ་སེམས་གནས་པ་རྣམ་པ་དགུས་ནང་རྣམ་པར་ཞི་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ
Chinese
比如，应当像声闻乘由业产生那样去理解。修习四念住的开端，并非仅仅是现在世尊出世并教导，而且他的声闻弟子们也在修习；修习四念住从过去无始时起就已存在，并且在未来也永无止境，应当这样理解。四念住是过去、未来和现在诸时中，产生世间和出世间无量法的处所，因此被称为善法之聚。五盖是遮蔽善法之聚的障碍，因此被称为不善法之聚。由于身体等四法各自的差别是无边无际的，并且如来对这些境的智慧没有阻碍，所以如来所宣说的法是无量的。这又可以通过词和义两种方式来区分。其中，义的差别在于，为了纯净地阐释义本身，法的词句和文字是无量的。这些词句和文字因为没有重复，所以从高到高地增长是无量的。因此，如来所宣说的法具有令人惊叹和奇妙的特质，因为即使对于同一个义，也用无量不重复的词句和文字来正确地阐释。通过领悟教义的含义的智慧，因此具有领悟力。通过自性、听闻和思考的智慧之门，因此具有智慧。因为安住于等持，所以具有正念。因为通达真谛，所以具有智慧。第一个是教导，后三个应当理解为解释。因为比丘先前通过听闻和思考所产生的如理作意，将身体等仅仅视为身体等，这就是念住。认识到一切法都是无我的，因此不满足于仅仅听闻和思考，心安住于等持，心想：通过禅定可以获得解脱，为了进入禅定，住在寂静处，仅仅专注于身体等，这样，心安住的九种方式就会完全转变为内在的寂静。
English
For example, it should be understood that the Hearer Vehicle arises from karma. The beginning of cultivating the four mindfulnesses is not only that the Blessed One has now appeared and teaches, and that his Hearer disciples are also cultivating them; the cultivation of the four mindfulnesses has existed from beginningless time in the past, and will have no end in the future, it should be understood. The four mindfulnesses are called the collections of virtue because they are the place of origin for limitless worldly and transworldly dharmas in the past, future, and present. The five obscurations are called the collections of non-virtue because they obstruct that collection of virtue. Because the distinctions of the four dharmas, such as the body, are limitless, and because the Tathagata's wisdom is unobstructed with respect to those objects, the dharma taught by the Tathagatas is immeasurable. This can also be distinguished by way of two aspects: words and meanings. Among these, the distinction of meaning is that, in order to purely explain the meaning itself, the words and letters of the dharma are immeasurable. Because these words and letters are without repetition, their increase from higher to higher is immeasurable. Therefore, the dharma taught by the Tathagata is endowed with wondrous and amazing qualities, because even for a single meaning, it is correctly explained by immeasurable words and letters without repetition. Through the wisdom that understands the meaning of the teachings, one is therefore endowed with understanding. Through the gate of wisdom of nature, hearing, and thought, one is therefore endowed with intelligence. Because of abiding in equipoise, one is endowed with mindfulness. Because of comprehending the truth, one is endowed with wisdom. The first is the teaching, and the latter three should be understood as explanation. Because a monk previously, through appropriate attention arising from hearing and thought, regards the body, etc., as merely the body, etc., this is mindfulness. Recognizing that all dharmas are selfless, and therefore not being satisfied with merely hearing and thinking, the mind abides in equipoise, thinking, 'Through meditation, liberation can be attained.' In order to enter meditation, dwelling in a solitary place, and focusing solely on the body, etc., in that way, the nine ways of mind-abiding will completely transform into inner peace.