Tibetan
་སྡུག་བསྔལ་བའོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ལས་འདས་ཏེ། ཚེ་འདི་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་འབའ་ཞིག་གི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་འཕགས་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ན་གནས་ལྔར་འགྱུར་ཏེ། མི་གཡོ་བར་འགྲོ་བའི་ལམ་དང། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། ཚེ་འདི་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང༌། འཕགས་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉེས་དམིགས་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་རྣམས་ནི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་རྣམས་ལ་བརྣབ་སེམས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཚོར་བའི་གནས་རྣམས་ལ་གནོད་སེམས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཚོར་བའི་གནས་རྣམས་ལ་མ་རིག་པའི་ཉེས་རྩོམ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུའོ། །འདོད་པ་དེ་དག་ཀྱང་གནས་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཉེས་དམིགས་སུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། གྲོགས་སོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ནི་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་འདོད་ཆགས་སོ། །དམིགས་པ་ནི་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་གཟུགས་ཅན་རྣམ་པ་ལྔའོ། །གྲོགས་ནི་ཚུལ་བཞིན་པ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་འདུ་ཤེས་སོ། །གོང་མའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ནི་ཆེན་པོར་གྱུར་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ས་གོང་མ་ནི་ཆེས་ཆེ་བ་དང༌། ཆེས་གཙོ་བོར་གྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེར་འགྲོ་བའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆེན་པོར་གྱུར་བ་ཞེས་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་འོག་མ་གང་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་དེའི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འཐོབ་པར་བྱ་བའི་ས་གོང་མ་ལ་རེ་ཞིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞི་བར་འདུ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་ ནི་ཡིད་ཀྱི་གནས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །བདག་གིས་གནས་དེ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་ནས་གནས་པ་འཐོབ་པར་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ཆེས་པ་སྐྱེས་ནས་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་དད་པ་སྒོམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སེམས་ཡང་དག་པར་དད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དད་པ་དེའི་སྒོ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་དང། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་བསྒོམས་པས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ། མཐར་གྱིས་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མི་གཡོ་བའི་བར་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །བད
Chinese
认识到那是痛苦，从而超越了有顶。此生舍弃一切烦恼，这是唯有圣者们的解脱，因此称为圣者的解脱。如果将它们全部归纳起来，可以归为五处：趋入无动之路，趋入无所有生处，趋入非想非非想生处，此生入灭，以及圣者的解脱。这三者是欲望的过患，欲望是对于将要感受快乐的境产生贪心的原因，对于感受痛苦的境产生害心的原因，对于非苦非乐的境产生无明之恶行的原因。也应从三个方面观察这些欲望的过患：自性、对境和友伴。其中，自性是普遍分别的贪欲。对境是内外五种有色境。友伴是与如理作意相应，具有颠倒的认识。从对上界的离欲之行中产生的心，称为伟大的心。为什么呢？因为上界是最伟大、最主要的，因此趋入那里的心被称为伟大的心。从哪个下界离欲，就用无常等方式去驳斥它，要知道这就是胜伏。对于将要获得的更高境界，以期望的方式，通过认识寂止，要知道这就是心的住所。生起我已圆满证得那个住所，能够获得安住的信心，从而修持对修行道的信心，这被称为对生处的心完全信服。通过那样的信心，修持精进、正念、禅定和智慧，从初禅开始，逐渐进入到无色界，直至识无边处的不动。
English
Recognizing that it is suffering, one transcends the peak of existence. Abandoning all afflictions in this life is the liberation of the noble ones alone, therefore it is called the liberation of the noble ones. If all of these are gathered together, they become five places: the path to the immovable, going to the sphere of nothingness, going to the sphere of neither perception nor non-perception, passing into nirvana in this life, and the liberation of the noble ones. These three are the faults of desires, for desires are the cause of generating craving for objects that will be experienced as pleasure, the cause of generating malice towards places where suffering is felt, and the cause of generating the misdeeds of ignorance towards places where neither suffering nor pleasure is felt. These desires should also be viewed as faults from the perspective of three aspects: nature, object, and friend. Among these, nature is the attachment of pervasive thought. The object is the five types of internal and external form realms. The friend is the inverted perception that corresponds to proper attention. The mind that arises from the practice of detachment from desire for the higher realms is called the great mind. Why is that? Because the higher realm is the greatest and most important, therefore the mind that goes there is called the great mind. From whichever lower realm one becomes detached from desire, one should refute it with aspects such as impermanence; this should be understood as subjugation. Regarding the higher realm to be attained, through the understanding of peace in a hopeful manner, this should be understood as the abode of the mind. Generating the conviction that 'I have perfectly accomplished that abode and am able to attain dwelling,' and thereby cultivating faith in the path of practice, this is called complete faith in the mind towards the sphere. Through that faith, cultivating diligence, mindfulness, samadhi, and wisdom, from the first dhyana onwards, one gradually enters into the formless realms, up to the immovable state of the sphere of infinite consciousness.
Tibetan
ག་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ་སྙམ་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མོས་སོ། །དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་མི་གཡོ་བའི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་ཚེ་འདི་ལ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མི་འགྱུར་རམ། གོང་དུ་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་ན་ནི་དེ་ལྟར་ན་དེ་ཕྱི་མ་ལ་མི་གཡོ་བར་ཉེ་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །ས་འདི་རྣམས་ལས་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་མི་གཡོ་བར་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་འདོད་པའི་གཡེང་བ་ན་གཡོ་བར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་མི་གཡོ་བའོ། །རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང༌། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་གཡོ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་བ་མི་གཡོ་བའོ། །གཟུགས་དང་ཐོགས་པ་དང། སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་གཡོ་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ནི་ནམ་མཁའ་དང་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་མི་གཡོ་བའོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་རྣམས་ལ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་གཡོ་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་མི་གཡོ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་བལྟས་པའི་དམིགས་པའི་གཡོ་བ་ཙམ་ལས་དབེན་པའི་ཕྱིར་མི་གཡོ་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། མདོར་བསྡུ་ན་ཅུང་ཟད་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར་ན་མི་གཡོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དུ་མཐར་ཐུག་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་དེ་མན་ཆད་མི་གཡོ་བར་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཅུང་ཟད་ལ་དམིགས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གོང་ནས་ཡོད་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡན་ཆད་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ ཡིན་ཏེ། གོང་ན་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡན་ཆད་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་སྒོ་གསུམ་ལས་ལམ་གསུམ་དུ་བསྟན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྒོ་གསུམ་ནས་འདོད་པ་རྣམས་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་དེ་སུན་ཕྱུང་ནས་ཀྱང་མཐར་གྱིས་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡང་མི་གཡོ་བའི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་མི་གཡོ་བའི་འདུ་ཤེས་ནི་ས་འོག་མ་ཐམས་ཅད་ལ་སུན་ཕུང་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། འདི་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་དང་པོའོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་བ
Chinese
何谓入定？以智慧信解。其识将生于无动生处，若此生不能完全寂灭，或不能更向上升，则彼于来世将趋近于无动。当知于此诸地，以三因安立无动。以外境欲乐之散乱，舍弃动摇，故初禅是无动。舍弃寻伺、喜乐及于色中行之诸动摇，故四禅是无动。舍弃色、有对及种种想之动摇，故虚空与识无边处是无动。第二禅与第三禅，当知以从上而上舍弃动摇之故，是无动。于识无边处，当知以仅离于外观虚空无边处之所缘之动摇之故，是无动。总而言之，以缘少分之等持是无动之故，称为无动。又以识无边处为究竟，故当知自此以下安立为无动。所有缘少分之等至，皆是从上而有之想之等至。其上乃缘无所有之等至，当知是无有之上之想之等至。其上乃非想非非想处之等至。故由三门示以三道。以何之故，圣声闻由三门破斥诸欲，破斥之后，亦渐次入定至识无边处，是故亦安立趣入无动生处之三道。色想与无动想，于一切下地破斥之后，入于无所有生处，此是趣入无所有生处之第一道。无漏道。
English
What is entering into concentration? It is understood with wisdom and faith. That consciousness will be born in the immovable realm. If one cannot completely pass into nirvana in this life, or cannot ascend further, then in the next life, one will approach immovability. It should be understood that in these realms, immovability is established by three causes. Because the distraction of external desires is abandoned, the first dhyana is immovable. Because all the movements of investigation, analysis, joy, bliss, and activity in form are abandoned, the fourth dhyana is immovable. Because the movements of form, resistance, and various perceptions are abandoned, the realms of infinite space and infinite consciousness are immovable. The second and third dhyanas should be understood as immovable because they abandon movement from higher to higher states. In the realm of infinite consciousness, it should be understood as immovable because it is separated only from the movement of the object of observation that looks outward to the realm of infinite space. In short, because the samadhi that focuses on a small part is immovable, it is called immovable. Moreover, because the realm of infinite consciousness is the ultimate, it should be understood that from this point onwards, it is established as immovable. All the samapattis that focus on a small part are the samapattis of perception that exist from above. Beyond that is the samapatti that focuses on nothingness, and it should be understood as the samapatti of perception that is above nothingness. Beyond that is the samapatti of the realm of neither perception nor non-perception. Therefore, the three paths are shown from the three doors. For what reason do noble Shravakas refute desires from the three doors, and after refuting them, gradually enter into concentration up to the realm of infinite consciousness? Therefore, the three paths to enter the immovable realm are also established. After refuting form perception and immovable perception in all the lower realms, one enters into the realm of nothingness. This is the first path to enter the realm of nothingness. The undefiled path.