Chinese
已完结。此处的“具修行者”是指什么修行者呢？有四种修行者：以道战胜者，道之导师，为道而活者，以及破斥道者。经中广说如下：如声闻之业所生。此处的“道”是指什么道呢？是八正道。何者具有八正道，则具有破斥道者等四种修行者。由于具有道，且自己作了邪行，因此可以有从中产生的非器之破斥道者。因此，外道连破斥道者都没有，又怎么会有其他的呢？此处的“究竟”是指什么究竟呢？是舍弃一切近取，舍弃之后也永不结合的状态。那么，所依的四处是什么呢？觉悟后所知的四种相是什么呢？断除三种结缚的出息之住处，不堕恶趣之法性力之住处，决定趋向圆满菩提之因之住处，以及即便如此仍将经历七次有之随行之住处。依靠这四处，对佛、法、僧、戒律等进行觉悟和了解。从外道的四种近烦恼中解脱是什么呢？从今生的近烦恼，来世的近烦恼，由相互不和与不顺而产生的烦恼，以及由于没有阐述真谛而无法理解所产生的烦恼中解脱。由于外道没有正念，因此处于遗忘和无知状态。当他们体验到快乐、痛苦或非苦非乐的感受时，他们会贪恋快乐，憎恨痛苦，对非苦非乐感到迷惑。这是今生的第一个近烦恼。如此，由于贪恋、舍弃和迷惑，由感受的缘故，产生再次于有中出生的渴爱，渴爱的...
English
It is finished. What kind of practitioner is meant by "one with practice" here? There are four kinds of practitioners: one who conquers by the path, a guide of the path, one who lives for the path, and one who refutes the path. It is explained extensively in the sutras as follows: as arising from the actions of a Hearer. What path is meant by "path" here? It is the Noble Eightfold Path. Whoever possesses the Noble Eightfold Path possesses these four practitioners, including the one who refutes the path. Because one possesses the path and has committed wrong actions, it is possible to have a refuter of the path who is not a vessel arising from that. Therefore, externalists do not even have a refuter of the path, so how could they have anything else? What ultimate state is meant by "ultimate" here? It is the state of abandoning all clinging and never uniting again after abandoning. What are the four abodes to rely on? What are the four aspects of knowledge after realization? The abode of the outgoing breath, having abandoned the three bonds; the abode of power, the nature of not falling into evil destinies; the abode of cause, which definitely goes to perfect enlightenment; and the abode of following, even if it is like that, still experiencing seven existences. Relying on these four abodes, one awakens and understands the Buddha, Dharma, Sangha, and discipline. What is liberation from the four kinds of near afflictions of externalists? It is liberation from the near afflictions of this life, the near afflictions of the next life, the afflictions arising from mutual discord and disharmony, and the afflictions arising from not understanding because the truths are not explained. Because externalists do not have mindfulness, they remain in a state of forgetfulness and ignorance. When they experience feelings of pleasure, pain, or neither pleasure nor pain, they become attached to pleasure, hate pain, and are confused about neither pleasure nor pain. This is the first near affliction of this life. Thus, due to attachment, rejection, and confusion, craving arises from the condition of feeling, which causes rebirth in existence, and the craving of...
Chinese
缘故而取生起，与贪爱相随的取与相随的那些，以取为缘故生起贪爱，乃至广大的苦蕴完全生起，这是后世的近边烦恼，即第二。从这之外道那些，由于从坏聚见之根源所生的见解成为种种，心识各异的缘故，其他与其他的互不相符，那些也与那些互不相符，这是近边烦恼第三。对于那些，即使圣谛的教示完全不存在，思择又怎么会有呢？因此，那些即使获得了自己上师的殊胜智慧，也不是智者，而是成为无明，这是近边烦恼第四，由此此法者解脱。从这之外道之弟子们与此法之声闻们有什么不同呢？从这之外道之弟子们，对于视生为常边，或视无为断边，长久串习，因此成为执着，以及从听闻所生而承认，以及从思惟所生而更加执着，以及从修习所生而更加执着。此法者们是进入了舍弃二边的中道。从这之外道之导师们与此法之导师有什么不同呢？从这之外道之导师们，仅仅是说完全了知舍弃一切近取，因此并不是如实宣说完全了知舍弃一切近取。那些是舍弃了仅仅是最初的欲求者而出家，因此即使宣说了完全了知舍弃欲求的近取，也不是宣说完全了知舍弃自己的见解，自己的戒律，苦行，以及我语。对于那些沙门和婆罗门，凡是与见解不相符的，戒律和苦行不相符的，在那里，即使宣说了舍弃见解的近取完全了知，戒律和苦行以及我语近
English
Due to conditions, grasping arises. Those grasping accompanied by craving, due to grasping, craving arises, and so on, until a vast mass of suffering fully arises. This is the proximate affliction of the next life, the second. From this, those non-Buddhists, because their views arise from the root of the view of the aggregates, and their minds are different in various ways, others disagree with others, and those also disagree with those. This is the third proximate affliction. For those, even if the teaching of the noble truths is completely absent, how could there be contemplation? Therefore, even if they have obtained the distinguished knowledge of their own teacher, they are not wise but become ignorant. This is the fourth proximate affliction, from which those of this Dharma are liberated. What is the difference between the disciples of non-Buddhists and the hearers of this Dharma? The disciples of non-Buddhists, having long been familiar with viewing existence as permanent or viewing non-existence as annihilation, become attached, and they accept what arises from hearing, and they are more attached to what arises from thinking, and they are more attached to what arises from meditation. Those of this Dharma have entered the Middle Way, abandoning the two extremes. What is the difference between the teachers of non-Buddhists and the teachers of this Dharma? The teachers of non-Buddhists merely say that they completely know how to abandon all grasping, so they do not truly teach how to completely know how to abandon all grasping. Those who have renounced only the initial desires have become renunciates, so even if they teach how to completely know how to abandon the grasping of desires, they do not teach how to completely know how to abandon their own views, their own discipline, asceticism, and the assertion of self. For those ascetics and Brahmins, whatever is dissimilar in view, dissimilar in discipline and asceticism, there, even if they teach the complete knowledge of abandoning the grasping of views, discipline, asceticism, and the assertion of self are close.
Tibetan
བར་ལེན་པ་གཉིས་སྤོང་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མི་མཚུངས་པ་གང་ཡིན་པ་ད་ནི་དེར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་ཉེ་བར་ལེན་པ་སྤོང་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟོན་དུ་ཟིན་ཀྱང་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱི་རོལ་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་དག་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་སྤོང་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དེ་རྣམས་སྤངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཟད་པར་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་མ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པར་འགྱུར་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་གིས་ཉེ་བར་ལེན་པར་ཟད་པར་མ་སྤངས་པ་དང་གཏན་དུ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་འདི་པའི་སྟོན་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་པའི་སྟོན་པ་རྣམས་དང༌། ཆོས་འདི་པའི་སྟོན་པ་མི་མཚུངས་པ་ནི་དེ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ།། །།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་གཞི་བསྡུ་བ། བམ་པོ་བཅུ་དགུ་པ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་མདོར་བསྡུ་ན་གནས་གསུམ་དང༌། ས་གསུམ་དང༌། གང་ཟག་གསུམ་གྱིས་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་དོན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གནས་གསུམ་གང་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་དང༌། ཤེས་པ་དང༌། རྟོགས་པའོ། །ས་གསུམ་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་སྦྱོར་བས་བསྡུས་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་དང༌། སློབ་པའི་ས་དང༌། མི་སློབ་པའི་སའོ། །གང་ཟག་གསུམ་གང་ཞེ་ན། ཡང་དག་པར་བརྩོན་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། སློབ་པ་དང༌། མི་སློབ་པའོ། །དེ་ལ་ཤེས་བྱ་གང་ཞེ་ན། རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་དྲུག་དང༌། ཡིད་འཇུག་པའི་བྱེད་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་རྟེན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང༌། སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་འཇུག་པར་བྱེད་པ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལ་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། སེམས་རྣམས་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་སོ། །རྟོགས་པ་གང་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེན་པའི་གནས་ དང། གཏོང་བའི་གནས་དང༌། ཉེ་བར་ཞི་བའི་གནས་སོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ཤེས་རབ་གང་ལ་གནས་ནས་ཡང་དག་པར་བརྩོན་པ་བྱས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ལ་དགེ་བའི་ཆོས་ལེགས་པར་བསྒོམས་པའི་རྒྱུས་བག་ཡོད་པར་བྱས་ན། སློབ་པའི་ས་ལ་འཇུག་པའམ། ཡང་ན་ཤེས་རབ་གང་ལ་གནས་ནས་ད
Chinese
并非是显示完全知晓断除二取。什么是戒律和苦行不同之处呢？现在，在那里，戒律和苦行，显示已经完全知晓断除近取，但说我近取，则是任何时候都与所有外道和共同者相同。因此，他们并非是显示完全知晓断除我和他者的我说我近取。他们即使已经断除了那些近取，但因为没有断尽，所以会成为将来近取的因。这样，他们因为没有断尽近取和没有彻底断除，所以没有获得最终的果位。应当了知，此教派的导师与此相反。应当了知，外道导师们与此教派的导师不同之处就在于此。瑜伽行地论之摄事品第十九卷。通过修习四念住来简略归纳，应当了知，以三种处所、三种地、三种补特伽罗，可以归纳所有沙门之理的意义。三种处所是什么呢？所知、能知、证得。三种地是什么呢？由正确的加行所摄的异生之地、学地、无学地。三种补特伽罗是什么呢？正确精进的异生、有学、无学。其中，什么是所知呢？以六触处为所依之理的地等六界，以及以十八意行之所依之理的六触处，以及为了心完全烦恼的十八意行。其中，什么是能知呢？为了心完全清净的慧之处所。什么是证得呢？因为是慧之处所的缘故，是谛实之处、舍弃之处、寂灭之处。其中，什么是慧之处所呢？异生住在何种慧上，做了正确精进，异生之地，因为善妙修习善法的缘故，以不放逸而行，进入学地，或者住在何种慧上，
English
It is not showing complete knowledge of abandoning the two acquisitions. What is the difference between discipline and asceticism? Now, there, discipline and asceticism, it is shown that one has completely known the abandonment of close acquisition, but claiming self as a close acquisition is the same as all outsiders and commoners at all times. Therefore, they are not showing complete knowledge of abandoning the close acquisition of claiming self and others. Even if they have abandoned those close acquisitions, they will become the cause of future close acquisitions because they have not completely abandoned them. Thus, because they have not completely abandoned close acquisition and have not completely abandoned it, they have not attained the ultimate fruit. It should be understood that the teacher of this school is the opposite of this. It should be understood that the difference between the teachers of other schools and the teachers of this school lies in this. Chapter Nineteen of the Compendium of Matters from the Yogacarabhumi-sastra. To summarize briefly through the practice of the four mindfulnesses, it should be understood that all the meanings of the principle of the Sramana are summarized by three places, three grounds, and three individuals. What are the three places? The knowable, the knowing, and the realized. What are the three grounds? The ground of the ordinary being gathered by correct application, the ground of the learner, and the ground of the non-learner. What are the three individuals? The ordinary being who strives correctly, the learner, and the non-learner. Among them, what is the knowable? The six realms of earth and so on, with the six sense bases of contact as the basis, and the six sense bases of contact with the eighteen mental activities as the basis, and the eighteen mental activities for the sake of complete affliction of the mind. Among them, what is the knowing? The place of wisdom for the sake of complete purification of the mind. What is the realization? Because it is the place of wisdom, it is the place of truth, the place of abandonment, and the place of peace. Among them, what is the place of wisdom? An ordinary being dwells on what kind of wisdom, and having made correct effort, the ground of the ordinary being, because of the cause of excellent cultivation of virtuous Dharma, acting with non-negligence, enters the ground of the learner, or dwells on what kind of wisdom,