Tibetan
་ལས་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་རྣམས་དང༌། འདོད་པ་རྣམས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་དང༌། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་རྣམས་དང༌། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་དང༌། དེ་ཡན་ཆད་ནས་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་དང༌། འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་བ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལོག་པར་ལྟ་བ་ནས། ལོག་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཤེས་པ་ཅན་གྱི་བར་རྣམས་དང༌། ཆོས་འདི་བའི་འཇིག་རྟེན་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནས་ཡང་དག་པའི་རྣམ་ པར་གྲོལ་བ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་བར་རྣམས་དང༌། ཆོས་འདི་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་ཏེ། རིས་བརྒྱད་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཚོར་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདོད་པ་རྣམས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཚོར་བ་ནི་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ལྷག་པར་ཞེན་པའི་སྟོབས་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྟོབས་དང༌། ཡུལ་གྱི་སྟོབས་སོ། །དེ་ལ་ཁྱིམ་པ་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་སྐྱེས་པ་ནི་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་སྟོབས་དང༌། དེ་ཉིད་སྔོན་མྱོང་བའི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྟོབས་དང༌། ཡུལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་བ་ན་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གང་ཟག་དེའི་འདུན་པ་དང་རྟོག་པ་དང་རེག་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་མ་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཀྱང་དེའི་ཚོར་བ་རྣམས་པ་གསུམ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཐོག་མར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བདུན་པ་དང་རྟོག་པ་དང་རེག་པ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་ཟིན་པར་དང་དུ་ལེན་ཏེ་སྤོང་བར་མི་བྱེད་ཅིང༌། སེལ་བར་མི་བྱེད་ན་ནི་དེ་ལྟར་དེའི་ཚོར་བ་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་རྒྱུད་དང་འབྲེལ་བས་རྣམ་པར་ཞི་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་རྣམ་པར་མ་ཞི་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་ཚོར་བ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཐོག་མར་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་རྣམས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། དེའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་རྣམས་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམ་པར་མ་ཞི་བའི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བ་འདི་ནི་རྣམ་གྲངས་གཉིས་པའོ། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ནི་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་བརྟན་བའི་ཕྱིར་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་འདུན་པ་ནི་རྣམ་པར་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ཡུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྟོག་པ་རྣམས་དང༌། རེག་པ་ནི་རྣམ་པར་མ་ཞི་བ་ ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་གཅིག་པུར་འདུག་ཅིང་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མ་བསྒོམས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱོ་བར་ཡང་མ་བྱས་པས་སྔོན་མྱོང་བའི་ཡུལ་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་རྣམས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་དོ། །ཡུལ་ལ་རགས་བ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་བ་ལ་ཡང་རེག་པ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །རྟོག་པ་ཉེས་པར་ལྟ་བའི་ནི་དེའི་གཉེན་པོ་བསྒོམས་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་རྣམས་རྣམ་པར་ཞི་བར་གྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འདུན་པ་ནི་སྔ་ནས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཞི་བའོ། །རེག་པ་གཅིག་པུ་ནི་ཡུལ་རགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་བ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་རེག་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཞི་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པའི་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པར་ཞི་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་རྣམ་གྲངས་གཅིག་གོ །གཞན་ཡང་འདོད་པ་རྣམས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ཁ་ཅིག་ནི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་འདོད་པའི་འདུན་པ་མ་སྤངས་པ་དང༌། རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་རེག་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་མ་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པ་རྣམས་ལ་འདོད་པའི་འདུན་པ་སྤངས་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་འདུན་པ་ནི་རྣམ་པར་ཞི་ལ་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་མ་ཞི་བའོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་ནི་བྲལ་བ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་ནི་མ་བྲལ་བ་ནི་གཉིས་ནི་རྣམ་པར་ཞི་ལ། རེག་པ་ནི་རྣམ་པར་མ་ཞི་བའོ། །སྲིད་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པས་ནི་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ཞི་བར་འགྱུར་ཏེ་འདི་ནི་རྣམ་གྲངས་གཉིས་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལོག་པར་ལྟ་བ་ནས། ལོག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཤེས་པ་ཅན་གྱི་བར་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་ནི་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ལེན་པ་དེའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཡང་འབྲེལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་དེ་རྣམ་པར་མ་ཞི་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་འདི་པ
Chinese
那些未与欲界贪欲分离者，以及那些已与诸欲分离者，以及那些未与初禅贪欲分离者，以及那些已与初禅贪欲分离者，以及从其以上直至无所有处之间的已离贪欲者，以及那些此外道世间的入定邪见者，直至邪解脱识者，以及此法世间的入定正见者，直至正解脱具识者，以及此法出世间的入定者。应知以这八类，通过体验遍知感受的方式，可以涵盖一切有情众生。其中，在家者和出家者，对于未离诸欲贪欲的烦恼感受，由三种因缘而生：即强烈的贪执力、作意力以及对境力。其中，在家者为了完全寻求和享受诸欲而生起欲求，这是强烈的贪执力；对先前体验不如理作意，这是作意力；以及对现前之境进行享受，这是对境力。因此，此人的欲求、分别和触等，通过不断地享用而无法平息。以此因缘，他的三种感受也会生起。最初，为了不断地享用烦恼的第七识、分别和触，因此会体验到由其因缘所生的感受。如果已经生起，就接受而不舍弃，也不消除，那么他的感受就会持续存在，与相续相连而无法平息。由于无法平息的缘故，也会体验到持续存在的感受。最初，由于不断地享用欲求等持续存在之物，因此会体验到由其因缘所生的感受，并且由于没有舍弃与此相关的存在于相续中的一切烦恼。
English
Those who have not separated from desire and attachment, and those who have separated from desires, and those who have not separated from the desire and attachment of the first dhyana, and those who have separated from the desire and attachment of the first dhyana, and those who have separated from desire from there up to the realm of neither perception nor non-perception, and those who are outside of this, the worldly samadhi with wrong views, up to those with the knowledge of wrong liberation, and those of this Dharma, the worldly samadhi with right views, up to those with the knowledge of right liberation, and those of this Dharma, the supramundane samadhi. It should be understood that all sentient beings are included through the experience of fully knowing feelings by these eight categories. Among them, for householders and renunciates, the afflicted feelings that have not separated from desire and attachment arise from three causes: the power of intense attachment, the power of attention, and the power of the object. Among them, the desire that arises for householders who fully seek and enjoy desires is the power of intense attachment; the power of improper attention to previous experiences; and the power of the object to fully enjoy when the object becomes manifest. Therefore, that person's desire, conception, and touch are not pacified through the constant use of enjoyment. Due to this cause, his three kinds of feelings will also arise. Initially, in order to constantly use the afflicted seventh consciousness, conception, and touch, one will experience the feelings that arise from that cause. If it has already arisen, if one accepts it and does not abandon it, and does not eliminate it, then that person's feelings will remain continuous, connected to the continuum, and will not be pacified. Due to the cause of not being pacified, one will also experience the continuous feelings. Initially, because of constantly using things that remain continuous, such as desire, one will experience the feelings that arise from that cause, and because one has not abandoned all the afflictions that are related to this and exist in the continuum.
Chinese
此外，这成为未寂灭之因是第二种情况。其中，出家者未离贪欲，因欲求完全稳固，由极度执着的势力所摄持的意乐是寂灭的。由作意和境的势力所摄持的分别念等，以及触是未寂灭的。因此，他独自居住，未修习分别念的对治，也未在一切的一切中感到厌离，故对先前经历的境，以不如理作意的分别念而行。对粗显现的境，也行于触。若观见分别念的过患，修习其对治，并在一切的一切中不离贪欲，则分别念成为寂灭。意乐先前也是寂灭的。唯独触，因对粗显现的境生起烦恼之触，故非寂灭。若离贪欲，则应知一切皆为寂灭，这是第一种情况。此外，对诸欲未离贪欲者，其中一些人因未舍弃对诸欲的欲求，以及未舍弃分别念的烦恼之触，故一切皆为未寂灭。舍弃对诸欲的欲求后，入于初禅的等持的意乐是寂灭的，而分别念是未寂灭的。乃至初禅以上的贪欲已离，无想无非想处天的贪欲未离的这二者是寂灭的，而触是未寂灭的。从有解脱者，则一切皆成为寂灭，这是第二种情况。其中，外道世间的等持从邪见开始，到具有邪解脱识者之间，凡是这些，都因其成为感受生起之因。又再三取受，与彼方一致的烦恼相联者，则因其成为未寂灭之因，感受生起。此法
English
Furthermore, this becoming a cause of non-pacification is the second case. Among them, a renunciate who has not abandoned desire, because the desire is completely stable, the intention held by the power of extreme attachment is pacified. The conceptualizations, etc., held by the power of attention and the object, and contact are not pacified. Therefore, he dwells alone, not cultivating the antidote to conceptualizations, and also not feeling disgusted in all of everything, so he engages in conceptualizations of inappropriate attention to previously experienced objects. He also engages in contact with objects that are manifestly coarse. If one sees the faults of conceptualizations, cultivates their antidote, and does not abandon desire in all of everything, then conceptualizations become pacified. Intention was also pacified before. Only contact is not pacified because afflicted contact arises with manifestly coarse objects. If one is free from desire, then one should know that everything is pacified, this is the first case. Furthermore, for those who have not abandoned desire for desires, some of them, because they have not abandoned the desire for desires for desires, and have not abandoned the afflicted contact of conceptualizations, therefore everything is not pacified. Having abandoned the desire for desires for desires, the intention of entering into the samadhi of the first dhyana is pacified, but conceptualizations are not pacified. The two who have abandoned desire up to the first dhyana and have not abandoned the desire of the realm of neither perception nor non-perception are pacified, but contact is not pacified. For those who have completely passed beyond existence, everything becomes pacified, this is the second case. Among them, the samadhi of the worldly non-Buddhists, starting from wrong view, up to those with knowledge of wrong liberation, all of these, because of that, become the cause of the arising of feeling. And those who repeatedly take and are connected with afflictions that are in accordance with that side, because that becomes the cause of non-pacification, feeling arises. This Dharma
Tibetan
་འཇིག་རྟེན་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམ་པར་འགྲོལ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྣམ་ བར་གྲོལ་བའི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་དེའི་རྐྱེན་དང་དུ་ལེན་ཅིང༌། དེའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་འབྲེལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་དེ་རྣམ་པར་མ་ཞི་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་འདི་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་ཞུགས་པའི་ལམ་ལ་གནས་ལ་དོན་མ་རྫོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཐོབ་པ་དང༌། མ་རྟོགས་པ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་པ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནམ་ཞིག་བདག་གིས་གནས་དེ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཞིང་གུ་སྙམ་པའི་འདུན་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྒྱས་པར་སྦྱར་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་མ་ཞི་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་དེའི་ཚེ་ཚོར་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་འདུན་པ་ནི་རྣམ་པར་ཞི་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྣམ་པར་ཞི་བའི་རྐྱེན་དེས་ན་མཆོག་ཏུ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་བླ་ན་མེད་པའི་ཚོར་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ཚོར་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་བཅས་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཐབས་དང་བཅས་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། དེ་བས་ན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་དགེ་སྦྱོང་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་དགེ་སྦྱོང་དུ་འཛིན་པ་དང༌། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་བྲམ་ཟེར་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །རབ་ཏུ་མི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་ནི་སྤྱིར་ན་རེག་པའི་རྐྱེན་ཅན་ཡིན་ནོ། །རྐྱེན་དེའི་རྐྱེན་ནི་འདུན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །རྟོག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ལ་རྨོངས་པས་བསྡུས་པའི་མ་རིག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་བའི་གནས་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དེའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་འགགས་ན་ཡང་དེ་རྣམས་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ནི་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རབ་ཏུ་དབེན་པའི་དགའ་བ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། གནས་པ་ནི་ཆོས་ལྔ་ནི་སྤོང་ལ། ཆོས་ལྔ་བསྒོམ་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མཉམ་པར་གཞག་པའི་ས་ལས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མ་དང༌། འབྲིང་དང་མཆོག་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་དང་བསམ་གཏན་ བཞི་པོ་རྣམས་ལ་ཅི་རིགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ས་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་
Chinese
世间的等持解脱，以及具有真实解脱之识者，领受其因，与其相关的烦恼，以其未寂灭之因，将生起感受。此法，安住于已入于出世间等持之道，然意义未圆满者，为了现前未获得、未证悟、未现证者，心想何时我能获得此地，如是等等，如前一般广说。此乃未寂灭，以其因，于彼时将生起感受。意义圆满之欲乃寂灭，以其寂灭之因，将生起极寂灭无上之感受。彼以决定生起及具足决定生起之方便，如实了知彼等一切感受，因此如前一般，于真实之沙门中执持为沙门，于婆罗门中执持为婆罗门。不甚了解者则不执持。于此，一切感受总的来说是触之因。彼因之因亦是欲，亦是分别念，亦是为于境愚昧所摄之无明。彼等一切之生起处，乃不如理作意，及其顺应于彼之相续中具有之烦恼。彼灭，则彼等亦灭。应知真实之见等道乃灭之道。圣者声闻以身体现证极寂静之喜而安住，乃舍弃五法，修习五法乃得圆满，此如从等持之地增长一般应知。喜乐与舍之低、中、高，应于欲界与四禅中随其所应了知。四禅地之舍，乃远离一切过患。
English
The liberation of worldly samadhi, and the one who possesses the knowledge of true liberation, accepts its cause, and the afflictions related to it, due to the cause of its non-pacification, feelings will arise. This Dharma, abiding on the path of entering into supramundane samadhi, but whose meaning is not complete, in order to manifest what has not been attained, not realized, and not directly experienced, thinking, 'When will I attain this state?' and so on, as before, expand upon it. This is non-pacification, and due to its cause, feelings will arise at that time. The desire for complete meaning is pacification, and due to its cause of pacification, the supremely pacified, unsurpassed feeling will arise. He fully understands all those feelings, along with the certainty of arising and the means of possessing the certainty of arising, as they truly are. Therefore, as before, among the true renunciates, he holds to being a renunciate, and among the Brahmins, he holds to being a Brahmin. Those who do not understand well will not hold to it. Here, all feelings in general are caused by contact. The cause of that cause is also desire, also conceptualization, and also ignorance, which is encompassed by delusion about objects. The source of arising of all of these is inappropriate attention, and the afflictions that are in accordance with it in the continuum. When that ceases, those also cease. It should be known that the path of true view, etc., is the path of cessation. The noble Hearer abides having directly experienced the joy of extreme solitude with his body, which is abandoning five dharmas, and cultivating five dharmas, which becomes complete, this should be understood as growing from the ground of samadhi. The low, medium, and high of joy, happiness, and equanimity should be understood as appropriate in the desire realm and the four dhyanas. The equanimity of the ground of the four dhyanas is free from all faults.