Tibetan
འཇུག་པས་རྣམ་པར་ཞི་བའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཀུན་དུ་མི་སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པར་ཞི་བའོ། །གཏན་དུ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཞི་བ་ནི་མེད་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྨྲ་བ་ལ་དགའ་ཞིང་སྨྲ་བ་ལ་ཞུགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་འདོད་ཅིང་གཅིག་ལ་གཅིག་ཀུན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ནི་ངག་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ན་རྣམ་པར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་རགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ངག་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་དེ། དེ་དག་གིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་ཐོབ་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ལས་ལངས་པའི་ངག་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་དོ། །སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ནི་མི་བྱེད་དེ། སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་རྣམས་ནི་ཆ་ཕྲ་བར་འཇུག་པ་ཡིན་པས་ངག་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལ་གནས་པའི་ངག་ནི་རྣམ་པར་ཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་རྣམ་གྲངས་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ རྣམས་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་ཞིང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་ན་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་བྲལ་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཤིང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། སྤངས་ཤིང་སྤངས་ནས་དེའི་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དེ་ལས་ཆགས་པར་གྱུར་བ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཚོར་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་ཚོར་བ་བརྟགས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་དང༌། ད་ལྟར་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་དང༌། ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་དང༌། ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་མི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་སྒོ་ནས་ནི་བརྟག་པའོ། །སྡོམ་ནི། ཚོར་བ་སྐྱེ་དང་འགག་པ་དང༌། །ཆུང་སོགས་བྱེ་བྲག་ལྟ་བའི་མཆོག །ཚོར་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ལན་གདབ་པ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚོར་བ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྐྱེན་གསུམ་གྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདུན་པའི་རྐྱེན་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་ལ་བརྟེན་ཏོ། །རྟོག་པའི་རྐྱེན་ནི་འདས་པའི་དུས་ལ་བརྟེན་ཏོ། །རེག་པའི་རྐྱེན་ནི་ཡུལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་བའི་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ལ་བརྟེན་ཏོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གང་ཞེ་ན། མདོར་བསྡུ་ན་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་བརྒྱད་དེ། ཁྱིམ་པ་རྣམས་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་དང༌། འདོད་པ་རྣམས
Chinese
以进入而寂静。其中暂时不普遍行持是寂静。应当了知，恒常普遍行持的法性的寂静是不存在的。喜爱说话且进入说话的烦恼者，贪求且互相普遍说话，这称为语。如果等同进入初禅，则会寂静。此外，粗大的寻和伺会引发语。它们会引发未获得禅定以及从获得的禅定中起身时的语。不会等同进入，因为等同进入的寻和伺是以微细的方式进入，所以不会引发语。因此，安住于此的语称为寂静。这是第二种名称。对于贪欲、嗔恚和愚痴，视其为过患，安住于瑜伽行中时，会体验到远离贪欲、嗔恚和愚痴的感受。完全了知且完全了知贪欲、嗔恚和愚痴，断除且断除后，其心不再执着于贪欲、嗔恚和愚痴，称为解脱。对于所有感受的形态，应当了知以七种方式来观察感受：自性，现在进入和退出的原因，来世进入的原因，来世不进入的原因，引发一切烦恼的原因，清净的原因，以及通过清净的方式来观察。总结是：感受的生起和灭亡，小等差别是观察的殊胜。感受的详细分类，以及以详细分类来回答。简而言之，所有众生应当断除的感受，以三种缘起而生起：欲的缘起依赖于未来的时间。寻的缘起依赖于过去的时间。触的缘起依赖于显现的现在的境。所有众生是什么呢？简而言之，有八种众生的类别：在家众，出家众，以及欲望。
English
It is pacified by entering. Among them, temporarily not engaging in all activities is pacification. It should be understood that the pacification of the nature of constantly engaging in all activities does not exist. Those who delight in speaking and engage in speaking, who are afflicted and desire to speak to each other, this is called speech. If one enters the first dhyana, it will become pacified. Furthermore, coarse conceptualization and analysis cause speech to arise. They cause speech to arise when one has not attained samadhi and when one arises from having attained samadhi. One does not enter into equanimity, because the conceptualization and analysis of one who has entered into equanimity enter in a subtle way, so they do not cause speech to arise. Therefore, speech that abides in that is called pacified. This is the second term. When one sees faults in attachment, anger, and delusion and abides in the practice of yoga, one will experience feelings free from attachment, anger, and delusion. Having fully known and fully known attachment, anger, and delusion, and having abandoned and abandoned them, that mind is no longer attached to attachment, anger, and delusion, and is called liberated. For all aspects of feeling, it should be understood that feeling is examined in seven ways: nature, the cause of present entering and reversing, the cause of entering the next life, the cause of not entering the next life, the cause of entering all afflictions, the cause of purification, and examining through the means of purification. The summary is: the arising and cessation of feeling, and the distinctions of smallness, etc., are the best of views. The detailed classification of feeling, and answering with detailed classification. In short, all feelings that should be abandoned by all sentient beings arise from three conditions: the condition of desire depends on the future time. The condition of thought depends on the past time. The condition of contact depends on the present time when the object has become manifest. What are all sentient beings? In short, there are eight classes of sentient beings: householders, renunciates, and desires.