Tibetan
་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྟེན་དང་དམིགས་པ་དང་རང་གི་རིགས་ཀྱི་འཇུག་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཟུགས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལྔའི་གནས་དང༌། བྱེད་པ་དང༌། བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་རྟེན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ནི་ཁམས་དྲུག་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གནས་ཀྱི་རྟེན་གྱི་ཚུལ་ གྱིས་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་བཞིའོ། །བྱེད་པའི་རྟེན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་སོ། །བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་རྟེན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་སོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་འདུ་ཤེས་དང་རྟོག་པའི་རྟེན་གྱི་དོན་གྱིས་ནི་འདོད་པ་དང༌། གནོད་སེམས་དང༌། རྣམ་པར་འཚེ་བའི་ཁམས་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པ་དྲུག་རྣམ་པར་གཞག་གོ །འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་གི་འཆིང་བའི་རྟེན་གྱི་དོན་གྱིས་ནི་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་དང༌། མ་རིག་པའི་ཁམས་གཞན་དྲུག་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་དག་ཀྱང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་ནི་ལོག་པའི་འདུ་ཤེས་དང་རྟོག་པ་འབྱུང་ལ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་ནི་ཡང་དག་པའི་འདུ་ཤེས་དང་རྟོག་པ་འབྱུང་ངོ༌། །ཁམས་གསུམ་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་གྱིས་ནི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་མིང་དུ་གཏོགས་པའི་ཁམས་བཞི་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་ལ་རྣམ་པར་དག་ན་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་མ་དག་པ་དང༌། རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་དོན་གྱིས་ནི་འདོད་པ་དང༌། གཟུགས་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ནང་གི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་དོན་གྱིས་ཀྱང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་དང༌། འགོག་པའི་ཁམས་གཞན་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ཕྱི་རོལ་དང་ནང་གི་གཞིའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དམ་པའི་ཆོས་དང་དམ་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཐོས་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་དང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གནས་ཀྱི་གཏམ་གྱི་གཞི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་དོན་གྱིས་ནི་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཁམས་གསུམ་
Chinese
应当如是理解。其中，以非色法的意之生处（意根）的所依、所缘以及自类之行境的差别，来了知十八界的安立。以五色法生处的处所、作用、使作用的所依之方式，来了知六界的安立，即：以处所的所依之方式，是地等四者；以作用的所依之方式，是虚空界；以使作用的所依之方式，是识界。以与遍染污和遍清净之品类相符的作意和分别的所依之义，来安立具有对治的欲、嗔恚、损害之六界。以贪欲、嗔恚、愚痴的系缚的所依之义，来安立乐受、苦受、悦受、忧受、舍受、无明之另外六界。这些也是从不如理作意产生颠倒的作意和分别，从如理作意产生正确的作意和分别。以三界之遍染污和遍清净之品类普遍随行之义，来安立受等属于名之四界，即：遍染污时则转为遍染污，遍清净时则转为遍清净，这是就彼等之不净和清净的自在而说的缘故。如前一样，以外在的出离非出离之义，来安立欲界、色界、无色界之三界。以内在的出离非出离之义，也安立色、无色、灭界之另外三界。就外内之基的出离和非出离本身自在而说，以听闻正法和非正法，如理和不如理作意之处的言说之基三种相状之义，来安立过去、未来、现在之三界。
English
It should be understood in this way. Among them, the eighteen elements are to be understood as being established by the distinctions of the support, object, and own-class activity of the non-form mind-element (mind-root). The six elements are to be understood as being established by the manner of the support of the place, function, and causing to function of the five form elements, namely: the four, earth, etc., are in the manner of the support of the place; the space element is in the manner of the support of the function; and the consciousness element is in the manner of the support of causing to function. The six elements of desire, malice, and harm, together with their antidotes, are established by the meaning of the support of conception and thought that are in accordance with the aspects of universal defilement and universal purification. The other six elements of pleasure, pain, joy, displeasure, equanimity, and ignorance are established by the meaning of the support of the bonds of desire, hatred, and delusion. These also arise from distorted conceptions and thoughts from improper attention, and correct conceptions and thoughts arise from proper attention. The four elements belonging to name, such as feeling, are established by the meaning of universally going to the aspects of universal defilement and universal purification of the three realms, namely: when universally defiled, they become universally defiled, and when universally purified, they become universally purified, because this is said in terms of the freedom of their impurity and purity. As before, the three realms of the desire realm, form realm, and formless realm are established by the meaning of external non-departure and departure. The other three elements of form, formless, and cessation are also established by the meaning of internal non-departure and departure. Having made the basis of external and internal departure and non-departure itself independent, the three realms of the past, future, and present are established by the meaning of the three aspects of the basis of speech of the place of hearing the sacred Dharma and non-Dharma, and proper and improper attention.
Tibetan
རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་ པར་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཉོན་མོངས་པ་མང་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཉུང་ངུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དོན་གྱིས་ནི་ངན་པ་དང་འབྲིང་དང་གྱ་ནོམ་པའི་ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོའི་ཁམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངན་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་འབྲིང་དང་ཉོན་མོངས་པ་འབྲིང་ནི་འབྲིང་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུ་ནི་གྱ་ནོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ངན་པ་དང་འབྲིང་དང་གྱ་ནོམ་པའི་ཁམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས། དེའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་དོན་དང༌། དེའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའི་དོན་གྱིས་ནི་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དགེ་བ་བསྒོམ་པ་དེས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས་ནི་སློབ་པ་དང༌། མི་སློབ་པ་དང༌། སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རིལ་གྱིས་མ་བཅིངས་པའི་དོན་དང་འཆིང་བ་མེད་པའི་དོན་དང༌། རིལ་གྱིས་བཅིངས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་བྱིས་པ་དང༌། ཐུན་མོང་བ་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་དོན་གྱིས་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང། ཟག་པ་མེད་པའི་ཁམས་གཉིས་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། བླ་ན་ཡོད་པ་དང༌། བླ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ནི་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་པའི་ཁམས་གཉིས་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བསྟེན་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་ཐུག་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡན་ཆད་དུ་ན་ཁམས་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་དོ། །སྐྱེ་མཆེད་དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་འགྲོ་བ་ལྔར་འགྲོ་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་ལས་བརྩམས་ཏེ། ལམ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ན་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། ངན་པ་ནི་ངན་འགྲོར་ འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །འབྲིང་ནི་བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །མཆོག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བའི་ལམ་གྱི་མཆོག་ལ་ཞུགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཆོག་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་འགྱུར་བའམ། བརྒྱ་བྱིན་དུ་འགྱུར་བའམ། བདུད་དུ་འགྱུར་བའམ། ཚངས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་དག་དེ་ལས་གཞན་པའི་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་གམ་བུད་མེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཟླ་མེད་པ་དེ་ནི་གནས་ཡིན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྲོ་བའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་པོ། །དེ་རྣམས་ལས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་གི་བྱང་ཆུབ་དེ་ནི། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ན། གང་ཟག་བླ་ན་མེད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་ཡིན་པ་དམའ་བའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམ་པ་དག་གི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པའི་བདག་པོ་ཐོབ་པ་དེ་དག་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གང་ཟག་གིས་སྤྱད་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་སྤྱད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་གནས་གང་ཡིན་པ་དག་སྟེ། མདོ་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ།། །། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་གཞི་བསྡུ་བ། བམ་པོ་བཅོ་བརྒྱད་པ། སྡོམ་ནི། རང་བཞིན་རྒྱུ་དང་ལྟ་བ་དང༌། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་གང་ཟག་གྲོལ། །འཇུག་པའི་བྱེ་བྲག་རིགས་པ་དང༌། །ཞི་དང་རྟག་པ་ཐ་མ་ཡིན། །ཚོར་བ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་རིག་པར་བྱ། །རྒྱུ་ཡང་རིག་པར་བྱ། ཚོར་བ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་ཡང་རིག་པར་བྱ། ཚོར་བ་རྣམས་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །ཚོར་བ་མྱོང་བའི་གང་ཟག་སོ་སོར་བརྟགས་པ་དང༌། སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་རིག་པར་བྱ། དེ་བཞིན་ དུ་རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཁྱད་པར་ཡང་རིག་པར་བྱ། ཚོར་བ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པའི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་རིག་པར་བྱ། ཚོར་བ་གང་ཅི་ཚོར་ཡང་རུང་བ་འདི་ནི་འདིར་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པ་ཡང་རིག་པར་བྱ། ཚོར་བ་རྣམས་རྣམ་པར་ཞི་བ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་ཡང་རིག་པར་བྱ། ཚོར་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚོར་བ་བརྟག་པར་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མདོར་བསྡུ་ན་ཚོར་བ་གསུམ་ནི་ཚོར་བ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །རིག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་རྒྱུའོ། །བདེ་བའི་ཚོར་བ་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པ་དང། འདོད་ཆགས་ཀྱི་གནས་ཡིན་པ་ད
Chinese
应知如是分别。以遍知众多、中等、少量之痛苦及烦恼之义，分别恶、中、妙三界。何为大苦及大烦恼之界，即为恶。中等之苦及中等之烦恼，即为中等。微小之苦及微小之烦恼，即为妙。遍知恶、中、妙三界后，以断除其因之义，及修习其对治之义，应知如是分别善、不善、无记三界。以修习善，由种种清净之门，应知如是分别有学、无学、非有学非无学三界，为未缚之义，为无缚之义，为已缚之义故。以有学及无学之果，为凡夫、共、不共，具足世间及出世间法之义，应知如是分别有漏及无漏二界。以世间及出世间二者之常、无常、有上、无上之故，应知如是分别有为及无为二界。以修习梵行，为趋近涅槃及究竟涅槃之故，是故于此以上则无界之分别。通达处与缘起及是处非处者，如声闻地所出者。其中，通达是处非处者，略而言之，从趣入五趣及趣入涅槃之道而起，若总摄彼等诸道，则变为三种，恶者，即是趣入恶趣者。中等者，即是趣入善趣者。殊胜者，即是趣入涅槃者。何以故？凡已趣入善趣道之殊胜者，彼等即是世间人。
English
It should be known to distinguish in this way. By the meaning of fully knowing the many, medium, and few sufferings and afflictions, the three realms of evil, medium, and excellent are distinguished. What is the realm of great suffering and great affliction is evil. Medium suffering and medium affliction are medium. Small suffering and small affliction are excellent. After fully knowing the three realms of evil, medium, and excellent, by the meaning of abandoning their cause and the meaning of cultivating their antidote, it should be known to distinguish the three realms of good, non-good, and neutral in this way. By cultivating good, through various doors of purification, it should be known to distinguish the three realms of learners, non-learners, and neither learners nor non-learners, for the meaning of unbound, for the meaning of unbinding, and for the meaning of being bound. By the fruit of learners and non-learners, being commoners, common, and uncommon, possessing worldly and transworldly dharmas, it should be known to distinguish the two realms of defiled and undefiled in this way. Because of the permanence, impermanence, superior, and unsurpassed of the worldly and transworldly, it should be known to distinguish the two realms of conditioned and unconditioned in this way. By cultivating pure conduct, for approaching nirvana and ultimately attaining nirvana, therefore, there is no distinction of realms beyond this. Being skilled in places and dependent origination and what is and is not a place is like what arises from the Hearer's Ground. Among them, being skilled in what is and is not a place, briefly speaking, starting from the path of going to the five destinies and going to nirvana, if all those paths are summarized, they become three types: the evil is the one who goes to the evil destinies. The medium is the one who goes to the good destinies. The excellent is the one who goes to nirvana. Why? Those who have entered the excellence of the path to the good destinies are worldly people.
Chinese
是故，获得圆满殊胜之果。譬如，转轮王，或帝释天，或魔，或梵天。彼等之外，无论男女，无与伦比者，此乃其果位。凡是进入趋向涅槃之道者，皆能获得一切有情众生之殊胜果位。譬如，声闻、独觉佛与无上菩提。于彼等之中，最为殊胜之如来之菩提，遍布三千大千世界，乃无上之人，尤为殊胜。若不如是，则趋入下劣菩提者之功德，亦胜过获得世间主宰者，何况如来？彼等为何？乃是见地圆满之人所行之因，而非异生凡夫所行之因之果位。如经中所说，应如是了知。 《瑜伽师地论》之〈事品〉，第十八卷。总摄：自性、因与见，烦恼、有情、解脱。趣入之差别、理与寂，以及恒常非为异。亦应了知诸受之自性，亦应了知其因，亦应如实了知诸受之见地，亦应了知诸受之烦恼。亦应了知感受诸受之有情，能作分别与不能作分别之二者之力之差别。如是，亦应了知未解脱与解脱之差别。亦应了知诸受趣入之行相差别。无论感受何种感受，皆应了知此乃此处之痛苦之理。亦应了知诸受之寂静与极度调伏。亦应了知于一切受之行相中，观察诸受。总而言之，三种感受乃诸受之自性。三种智慧乃其因。乐受乃变易之法，且为贪欲之所依。
English
Therefore, one will attain the supreme perfection. For example, a wheel-turning king, or Indra, or a Mara, or Brahma. Other than these, whether male or female, the incomparable one, that is the state. Those who have entered the path to Nirvana will attain the supreme state of all sentient beings. For example, Shravakas, Pratyekabuddhas, and unsurpassed Bodhi. Among them, the Bodhi of the most supreme Tathagatas, throughout the entire three thousand great thousand worlds, is the unsurpassed person, especially excellent. If not so, then the merits of those who enter the inferior Bodhi are also superior to those who have attained the lordship of the world, what to say of the Tathagatas? What are those? They are the states that are the cause practiced by those with perfect views, and not the cause practiced by ordinary beings. As it is said in the sutras, it should be understood accordingly. The "Collection of Grounds" from the Yogacarabhumi, eighteenth fascicle. Summary: Nature, cause, and view, afflictions, sentient beings, liberation. Differences in entry, reason and peace, and permanence are not different. One should also understand the nature of feelings. One should also understand the cause. One should also understand the correct view of feelings. One should also understand the afflictions of feelings. One should also understand the difference between the power of the two, the sentient being who experiences feelings, who can discriminate and who cannot discriminate. Likewise, one should also understand the difference between the undelivered and the delivered. One should also understand the differences in the aspects of the entry of feelings. Whatever feeling is felt, one should also understand the reason why this is suffering here. One should also understand the complete pacification and extreme taming of feelings. One should also understand the examination of feelings in all aspects of feelings. In short, the three feelings are the nature of feelings. The three kinds of knowledge are the cause. Pleasant feeling is of the nature of change and is the basis of desire.