English
Moreover, those learners who see the truth are also rare. The wisdom arising from hearing, thinking, and meditating is also rare. Therefore, one should fully understand this Vinaya in order, completely understand and thoroughly understand it. By fully understanding, one will have faith. By completely understanding, one will have liking. By thoroughly understanding, one will realize the dharmas. Like this, the virtue that becomes a gathering of those who realize the truth, and the defiled dharmas, such as clinging to what is mine, and the ten paths of virtuous actions, these are also rare. Obtaining leisure and endowments is also rare. Worldly correct views, etc., and the ten dharmas up to and including the wisdom of liberation are also rare. Those learners themselves and those non-learners themselves are also the same as this. Therefore, the person who repays kindness, having thoroughly understood how to serve parents, serves them accordingly. Thus, it is clinging to the father and what is mine. The person who wishes to benefit himself, having thoroughly understood that other virtuous renunciates and brahmins are worthy of offerings, makes offerings to them as appropriate. This is clinging to renunciates and brahmins. The person without greed and without laziness, knowing that sons, wives, servants, and maids, etc., who are dependent on him, are reliant on him, and that he is their support, therefore their happiness is his happiness, and their suffering is his suffering, gives them food and clothing from time to time, and treats their illnesses with medicine. For their sake, he also strives and practices, and does not seek everything from others. He is also one who has the habit of sharing. He also does not waste wealth meaninglessly. He also does not accumulate in inappropriate places. He also does not accumulate in inappropriate places. He also complies with those who are old and like a teacher. This is serving the elders of the family. He also does things for himself and others, that is, dharma.
Tibetan
ཞིན་དུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དོན་བྱེད་པ་དང༌། བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཚེ་འདི་ལ་སྡིག་པའི་ལས་བྱས་ན་གཞན་གྱི་ཉེས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། གསོད་པའམ་འཆིང་བའམ་ཆད་པས་གཅོད་པའམ། དམས་པའམ། སྨད་པ་ཡང་དག་པར་མཐོང་ན་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་མི་བྱེད་པ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིའི་ཁ་ན་མ་ཐོབ་ལ་འཇིགས་པར་ལྟའོ། །སྡིག་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་བྱས་ན་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་ལ་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། གཞན་ཡང་ཕོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཡང་དག་པར་མཐོང་ནས་སོ་ སོར་བརྟགས་ཏེ་མི་བྱེད་པ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ལ་འཇིགས་པར་ལྟ་བའོ། །དུས་དུས་སུ་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་འདུག་གོ །བསོད་ནམས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་བྱེད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ནད་གཡོག་བྱ་བ་དང༌། དུས་ལ་བབ་ན་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པའི་བསོད་ནམས་བྱེད་དོ། །ཉིན་ཞག་གཅིག་དང་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་ལེན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་ལ་བསྙེན་གནས་ལ་གནས་ཤིང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་འདུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་ལས་ཟུང་དང་སུམ་ཕྲུགས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྤེལ་མར་སྟོན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའམ་མང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་ངན་སོང་དུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་དེ་ནས་ཐར་པར་དཀའ་བ་དང༌། བདེ་འགྲོར་སྐྱེས་པ་རྣམས་མྱུར་བ་མྱུར་བར་དེ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ནི་དལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དཀོན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བདེན་པ་མཐོང་བས་ནི་སྤྱིར་ན་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ནི་སྐྱེས་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ལ་བབ་པ་ན་ནི་སྐྱེས་སོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ནི་ཕྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དུ་བསྟེན་ཅིང་བསྒོམས་ལ་མང་དུ་བྱས་པའི་དོན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་བསྲུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སློབ་པའི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་ཏེ་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མི་སློབ་པའི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་དེ
Chinese
因為不是真實的法，所以不是，這樣就是有作用和能做事。如果今生做了罪惡的行為，其他人的過失是這樣，殺害或者捆綁或者用刑罰懲罰，或者貶低，或者辱罵，如果正確地看到，經過各自觀察而不做，這就是害怕今世的過失。如果做了罪惡的普遍行為，來世就會有惡道的痛苦，而且還會經歷貧困的痛苦，如果正確地看到，經過各自觀察而不做，這就是害怕來世的過失。時時從布施產生的福德作為應做的對象，正確地領受而安住。也做各種各樣的福德，例如，做看護病人等事，時機成熟時做勸告等事，做與此相似的福德。一天一夜乃至盡其一生，正確地受持戒律。因此，布施，做福德，安住近住，正確地受持戒律而安住，這叫做（修行）。從十種業道中，以雙數和三數等差別交替地顯示，例如，以聽聞和思維二者，為了與之相應的作意或者增多。要知道，轉生惡趣的眾生很難從那裡解脫，轉生善趣的眾生迅速迅速地會與之分離，所以暇滿人身是很難得的。對此，以見到真諦，總的來說會產生正確的見解，過去的時候已經產生了。像這樣，在發生的時候，就產生了。在未來的時候，以後會產生。普遍地修習和禪修並增多的意義，應當像前面一樣理解。屬於世間的，應當隨順守護。屬於有學的，應當知道是具有斷除煩惱的果實。屬於無學的，應當親自實現與自己的煩惱分離的果實。正確的見解，如實地直到解脫的智慧之間也是這樣。
English
Because it is not a true dharma, it is not, thus it is functional and able to act. If one commits sinful actions in this life, the faults of others are like this: killing, binding, punishing with penalties, degrading, or insulting. If one sees these correctly and does not act after examining each one, this is fearing the faults of this world. If one engages in sinful general conduct, in the next life there will be the suffering of the lower realms, and also the suffering of poverty will be experienced. If one sees this correctly and does not act after examining each one, this is fearing the faults of the next world. At all times, taking the merit arising from generosity as the object to be done, one dwells correctly. One also performs various kinds of merit, such as nursing the sick, giving advice when the time is right, and performing similar merits. One undertakes to observe the precepts correctly for one day and night, or for as long as one lives. Therefore, giving alms, doing meritorious deeds, abiding in retreat, and dwelling while correctly upholding the precepts is called (practice). From the ten paths of action, showing alternately with distinctions such as pairs and triplets, for example, through hearing and thinking, for the sake of engaging the mind or increasing it. One should realize that it is difficult for sentient beings born in the lower realms to be liberated from there, and those born in the happy realms will quickly be separated from them, so a leisure and endowment is rare. Regarding this, by seeing the truth, a correct view will generally arise; in the past, it has already arisen. Like this, when the time comes for it to occur, it arises. In the future, it will be generated later. The meaning of universally cultivating, meditating, and increasing should be understood as before. What belongs to the mundane should be followed and protected. What belongs to the learner should be known as having the fruit of abandoning afflictions. What belongs to the non-learner should be personally realized with the fruit of being separated from one's own afflictions. The correct view, just as it is, is also like that up to the wisdom of liberation.
Tibetan
་དང་འདྲ་བར་རིག་པར་བྱའོ།། །།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་གཞི་བསྡུ་བ། བམ་པོ་བཅུ་བདུན་པ། སྤྱི་སྡོམ་ནི། བསྡུས་པའི་དོན་དང་གསུམ་བདུན་བསྡུས། །རང་བཞིན་ཚོར་བ་ཐ་མ་ཡིན། །སྡོམ་ནི། བསྡུས་པ་ཡི་ནི་ དོན་རྣམས་དང༌། །རང་གི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང༌། །འདྲ་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང༌། །ཆོལ་བ་གསུམ་ནི་ཐ་མ་ཡིན། །མདོར་བསྡུ་ན་ཁམས་ནི་གཉིས་ཡོད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་དང༌། གོམས་པས་ཡོངས་སུ་བརྟས་པའོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་སོ་སོར་ངེས་པར་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ས་བོན་ནོ། །དེ་ལ་གོམས་པས་ཡོངས་སུ་བརྟས་པའི་ཁམས་ནི་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྔོན་གྱི་སྐྱེ་བ་གཞན་དག་ཏུ་ཀུན་ཏུ་བརྟེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ད་ལྟ་ས་བོན་ཡོངས་སུ་བརྟས་པ་རྟེན་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་རྐྱེན་ཆུང་ངུ་ཙམ་ལ་ཡང་དམིགས་ནས་དེས་བཀྲི་ཞིང་དེས་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །མདོར་བསྡུ་ན་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་པོ་དམིགས་པ་འདི་དག་ནི་འདིར་ཁམས་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་ལས་ངང་འགྲོ་བ་དང་སེམས་ཅན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གུས་ཚད་མེད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆོ་ལོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོ་ལོའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ནི་རིགས་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོར་གཏོགས་པའི་ཆོ་ལོ་རྣམས་ལ་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་མོད་ཀྱི། ཆོ་ལོ་དེ་དག་ནི་ཚད་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཁམས་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་ཚད་མེད་མོད་ཀྱི་རིགས་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རེ་རེར་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །ཁམས་དེ་ཡང་མོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔོན་སྡིག་པ་ལ་མོས་པ་ནི་སྡིག་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དགེ་བ་ལ་མོས་པ་ནི་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅི་འདྲ་བར་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི། དེ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་འབའ་ཞིག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྤྱོད་ཅིང་དགའ་ལ་གནས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ལྟ་བ་མཐུན་པར་འཛིན་པ་དང༌། དེ་ལ་མོས་པར་བྱེད་དེ། དེ་བས་ན་ཁམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་འདུ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཚོལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དད་པ་ནི་དང་པོར་བརྗོད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་ལེན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བདག་དང་གཞན་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་ངོ་ཚ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །བྱས་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ལོན་པ་དང་སྨྲས་ནས་ཡུན་ རིང་དུ་ལོན་པ་ཡང་མི་བརྗོད་དོ།
Chinese
应当像……一样去理解。瑜伽行地的基础汇集，第十七卷。总概括是：汇集的意义和三七汇集，自性感受是最后。偈颂是：汇集的意义，以及自己的种姓的差别，和相似的随行，三种差别是最后。简而言之，界有两种，即自性安住和串习圆满。其中，自性安住是指十八界如何各自确定地存在于相续中的种子。而串习圆满的界，是为了使善或不善的法在先前的其他生世中恒常依赖的那些，能够真实成就。现在，种子圆满串习，安住于所依，因此，即使是微小的因缘，也会以此为目标，被它牵引，随它而行。简而言之，这十八界所缘，在此，每一个界，以及业的自然运行和各种有情形态的差别，都应以无限的恭敬去理解。例如，众多草叶的巨大集合，因为种类相同，所以对属于集合的草叶们可以统一称呼，但草叶本身是无限的。同样，每一个界虽然也是无限的，但因为种类相同，所以被分别指示。那个界也依靠意乐的力量而真实成就，先前意乐于罪恶的就是罪恶者，意乐于善的就是善良者。它是如何真实成就的呢？就是与那些和自己有相同法则的有情们一起行事，安住于喜悦，持有相同的见解，并对此意乐。因此，通过界，有情们将会聚集。其中，就寻求梵行而言，首先说的是信心，之后是如理持戒，然后依赖自己和他人，因为普遍行持罪过而感到羞耻，然后为了恒常修习善法而发起精进。做了很久和说了很久也不说。
English
It should be understood as being similar to... The compilation of the basis from the Yogacarabhumi, Volume Seventeen. The general summary is: the meaning of compilation and three sevens compiled, self-nature feeling is the last. The verse is: the meanings of compilation, and the distinctions of one's own lineage, and following what is similar, the three differences are the last. In short, there are two realms: naturally abiding and completely habituated. Among them, naturally abiding refers to how the eighteen realms are each definitely the seeds that exist in the continuum. The realm that is completely habituated is for the sake of truly accomplishing those good or non-virtuous dharmas that are constantly relied upon in previous other lives. Now, the seed is completely habituated, abiding in the support, therefore, even a small condition will be aimed at, drawn by it, and go along with it. In short, these eighteen realms of objects, here, each realm, as well as the natural course of karma and the differences in the forms of various sentient beings, should be understood with limitless reverence. For example, the great collection of many blades of grass, because they are of the same kind, can be referred to as one for the blades of grass belonging to the collection, but the blades of grass themselves are limitless. Similarly, each realm is also limitless, but because they are of the same kind, they are shown individually. That realm will also be truly accomplished by the power of aspiration, previously aspiring to evil is evil, aspiring to good is good. How is it truly accomplished? It is by acting together with those sentient beings who have the same dharma as oneself, abiding in joy, holding the same view, and aspiring to it. Therefore, through the realm, sentient beings will gather. Among them, in terms of seeking pure conduct, faith is mentioned first, then taking the precepts correctly, then relying on oneself and others, feeling ashamed for universally practicing transgressions, then initiating diligence in order to constantly cultivate virtuous dharmas. Doing for a long time and saying for a long time are not mentioned either.