Tibetan
རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་པའི་ཡུལ་དང་དེ་བཞིན་འོངས་པ་ ཤི་ཕན་ཆད་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱས་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་དང་དོན་དམ་པ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ལ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྒྱུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བསམ་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང༌། གཞི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་གཞི་ལ་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པའམ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་གཞི་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བས་ན་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཀུན་ནས་རྨོངས་པར་འགྱུར་བར་ཟད་དོ། །དེ་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་བསམ་པར་བྱ་བ་སེམས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་བརྒྱ་ལ་འགའ་ཞིག་རྒྱུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་ཏེ། སྐྱོ་བའམ་སྐྱོ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པ་ལ་དམིགས་པ་ནང་དུ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། དེ་ནི་དེ་ལ་ཡང་ཉེས་པར་ལྟ་ཞིང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་འཇིག་རྟེན་ལ་སེམས་པ་ནི་དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལོག་པའི་རྟོག་པ་ནི་འདོད་པའི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ལོག་པའི་གཏམ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་གཏམ་དང༌། དོན་མེད་པའི་གཏམ་དང༌། ཉེས་རྩོམ་གྱིས་གཏམ་དང༌། གཞན་དག་གི་བཟང་ངན་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་གཏམ་དང༌། བཟོས་འཚོལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་གཏམ་དང༌། ཟས་ལ་ཞེན་པའི་གཏམ་སྟེ་འདི་ནི་བག་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བག་མེད་པ་དེ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་གང་ཟག་ཤིན་དུ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བར་མཛད་དེ་བག་མེད་པ་མྱུར་དུ་སྤོང་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ནི་དེ་ལྟར་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་བར་དུ་གཅོད་པ་བཞི་སྤངས་ནས། རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་སོ། །བསམས་པ་ལས་བྱུང་བས་ནི་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་སོ། །བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བས་ནི་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །དེ་ལ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བས་ནི་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་བཞིན་དུ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱས་པར་སྦྱར་ཏེ་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །བསམས་པ་ལས་བྱུང་བས་ནི་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་བདེན་པ་འདི་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ཏེ་དེ་བས་ན་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ན་སྙམ་ནས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི
Chinese
智者们对于禅定的境界以及如来，从死后不再存在等等开始广为阐述。那些人是精通世俗谛和胜义谛的，但他们所有的一切都不应该用两种原因来思考，因为不是思考的对境，而且也没有基础。对于不是思考对境的基础，用心去完全寻求，或者在一切的一切中完全寻求没有基础，因此不会获得，只会让心完全迷惑。对此，如果不如理作意的想法进入心中，那么百中有一具有因的力量，生起厌离或与厌离相应的作意，以及缘于真实，即使内在完全串习，也会认为那也是过患，并且认知为不真实，这样一来，对于世间的思虑就没有意义了。邪分别应当理解为欲的分别等等。对此，邪语应当理解为六种，即颠倒之语，无意义之语，造作罪业之语，分别他人好坏之语，分别谋生手段之语，以及贪执食物之语，这被称为放逸。为了舍弃放逸，如来亲自对那些具有极大福分的人们进行劝勉，为了让他们迅速舍弃放逸。世尊的声闻们，像这样舍弃了阻碍证悟真谛的四种障碍之后，以三种方式宣说圣谛，即以听闻所生之慧，从词句的角度；以思所生之慧，从意义的角度；以修所生之慧，从证悟的角度。其中，以听闻所生之慧，就像听闻的那样，‘这是苦圣谛’等等开始广为阐述。以思所生之慧，从意义的角度，‘这个谛是圣者们的，因此是圣谛’这样思考着进行阐述。对此，法性也同样是真如的
English
The wise extensively explain the realm of meditation and the Tathagata, starting from the idea that there is no existence after death, and so on. Those are skilled in conventional truth and ultimate truth, but all of them should not be contemplated with two causes, because it is not an object of contemplation, and there is no basis either. To seek with the mind a basis that is not an object of contemplation, or to seek without basis in all of everything, one will not attain it, but only cause the mind to be completely confused. In this regard, if an improper thought enters the mind, then one in a hundred will have the power of cause, generating renunciation or a mind that corresponds to renunciation, and focusing on the truth, even if one is completely accustomed to it inwardly, one will still see that as a fault and recognize it as untrue. In that case, thinking about the world is meaningless. Wrong thoughts should be understood as thoughts of desire and so on. In this regard, wrong speech should be understood as six types: inverted speech, meaningless speech, speech that creates sin, speech that distinguishes the good and bad of others, speech that distinguishes means of livelihood, and speech that is attached to food, which is called negligence. In order to abandon negligence, the Tathagata himself earnestly exhorts those who have great merit, in order to make them quickly abandon negligence. The Shravakas of the Blessed One, having thus abandoned the four obstacles that hinder the realization of the truth, explain the noble truths in three ways: with the wisdom arising from hearing, from the perspective of words; with the wisdom arising from thinking, from the perspective of meaning; with the wisdom arising from meditation, from the perspective of realization. Among them, with the wisdom arising from hearing, just as it is heard, 'This is the noble truth of suffering,' and so on, they explain extensively. With the wisdom arising from thinking, from the perspective of meaning, they explain, thinking, 'This truth belongs to the noble ones, therefore it is a noble truth.' In this regard, the nature of reality is also suchness.
Tibetan
་དོན་དུ་བདེན་ལ། མོས་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་བདེན་ཏེ། གང་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་དེ་ལ་བདེན་པར་མོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཁོ་ནའི་སྒོ་ནས་བདེན་པ་ཡིན་གྱི་མོས་པའི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ནི་གཉིས་ཀའི་སྒོ་ནས་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་འདི་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བདེན་པ་རྣམས་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བདེན་པ་ཤེས་པ་ཐོབ་པ་ནས། ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་བདེན་པ་རྣམས་དང༌། དཀོན་མཆོག་རྣམས་ལ་སོམ་ཉི་མེད་དེ། བདེན་པ་ཤེས་པ་དང༌། ཤེས་ནས་དད་པས་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་ཅིང༌། གཅིག་གང་ན་ཡོད་པ་དེ་ན་ཅིག་ཤོས་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པ་ཤེས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ནི་ཉེས་དམིགས་བཞི་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། འོག་མའི་ཆར་འགྲོ་བའི་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བའི་རྩ་བ་ལས་བྱུང་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། དེ་དང་ལྡན་པའི་ལས་ཀྱང་བྱས་ནས་ངན་སོང་དག་ཏུ་སྐྱེ་བའི་གཡང་སར་ལྟུང་བ་དང་གཞན་ཡང་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཉོན་མོངས་པ་མང་པོས་ཡོངས་སུ་གདུངས་པའི་སྐྱེ་བའི་རྩ་བ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་དགའ་ལ་དེ་དང་ལྡན་པའི་ལས་ཀྱིས་ཀྱང་དེར་སྐྱེས་ནས་སྐྱེ་བའི་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་གདུངས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་མ་རིག་པའི་མུན་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་རྣམས་སུ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བའི་རྩ་བ་ལས་བྱུང་བ་ནས་རྒྱས་པར་སྐྱེ་བའི་མུན་པའི་བར་དུ་ཡང་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། གཞན་ཡང་ཡུལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལས་ཀྱང་ཉམས་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལས་ཀྱང་ཉམས་ཏེ། བར་མ་དོར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལམ་གསུམ་དུ་ལྷུང་བ་བཞིན་དུ་ལྟ་ བའི་མུན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། རྟག་པར་ལྟ་བའམ། ཆད་པར་ལྟ་བའམ། ཚེ་འདི་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ལྟ་བར་ལྷུང་ནས་དེའི་རྒྱུ་དེ་དང་དེའི་རྐྱེན་དེས་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྐྱེ་བའི་མུན་པར་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། མ་རིག་པའི་མུན་པས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་བཟུང་བ་ལ་ལོག་པ་ཡིན་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཡན་ལག་ལྔས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་སྤོང་བ་ལ་ནི་བདེན་པ་རྣམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །བདེན་པ་རྣམས
Chinese
实际上是真实的，从信仰的角度也是真实的，因为信仰那个唯一的意义是真实的。对于儿童来说，只是从法性的角度是真实的，而不是从信仰的角度。对于圣者来说，是从两方面都是真实的，因此这被称为圣者的真谛。通过禅修产生的智慧，从获得亲自了知真谛的真实性开始，从了知而获得信仰。因此，对于真谛和三宝没有怀疑，因为了知真谛和从了知而产生的信仰是相互依存的，一个在哪里，另一个也在那里。对于那些不了解真谛，不具备证悟真谛的修行者和婆罗门来说，应该知道有四种过患。哪四种呢？对于堕入下等境地的恶道中出生的根源所产生的行为感到非常高兴，并且做了与之相应的业，从而堕入恶道深渊；此外，在欲界中享受的诸天和人类之中，对于被众多烦恼所折磨的出生根源所产生的行为感到非常高兴，并且做了与之相应的业，在那里出生后，被出生的巨大痛苦所折磨；此外，在与色界和无色界相似的无明黑暗的完全缠绕中，也像之前一样，从出生的根源所产生的行为开始，直到增长的出生的黑暗之间也会堕落；此外，也会从对境的享受中退失，也会从解脱的道路上退失，就像在中阴界堕入世间的三道一样，陷入这样的见解之黑暗中，即陷入常常见、断常见，或者认为今生就能解脱，因为那个原因和那个条件，会堕入三界的出生黑暗中，因为被无明的黑暗所遮蔽，对于执持自我的见解是错误的，不能如实地见到。应该知道，像之前一样，对于完全具备五支的舍弃来说，真谛会如实地显现。
English
It is true in reality, and it is also true from the perspective of faith, because believing in that sole meaning is true. For children, it is only true from the perspective of the nature of phenomena, but not from the perspective of faith. For the noble ones, it is true from both perspectives, therefore this is called the truth of the noble ones. Through the wisdom arising from meditation, from obtaining the knowledge of the truth directly, one gains faith from knowing. Therefore, there is no doubt about the truths and the Three Jewels, because knowing the truth and the faith arising from knowing are interdependent, and where one is, the other is also there. For those ascetics and Brahmins who are separated from knowing the truth and do not possess the realization of the truths, it should be known that there are four faults. What are the four? Being delighted in the actions arising from the root of being born in the lower realms of suffering, and having done the deeds corresponding to it, falling into the abyss of being born in those suffering realms; furthermore, among the gods and humans who enjoy in the desire realm, being delighted in those arising from the root of birth tormented by many afflictions, and having done the deeds corresponding to it, being born there and tormented by great suffering of birth; furthermore, in the complete entanglement of the darkness of ignorance, similar to the form and formless realms, just as before, from the actions arising from the root of birth, one will also fall into the darkness of increasing birth; furthermore, one will also decline from the enjoyment of objects, and also decline from the path of liberation, just like falling into the three paths of the world in the intermediate state, falling into such darkness of views, that is, falling into the view of permanence, the view of annihilation, or thinking that one can be liberated in this life, because of that cause and that condition, one will fall into the darkness of birth in the three realms, because being obscured by the darkness of ignorance, the view of holding onto self is wrong, and one does not see it as it truly is. It should be known that, just as before, for abandonment that is fully possessed of the five branches, the truths will appear as they truly are.