Tibetan
ནི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །བསླབ་བ་གསུམ་པོ་རྣམས་གང་ཞེ་ན། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང༌། ལྷག་པའི་སེམས་དང༌། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །དེ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་གང་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་འདི་ན་ཁ་ཅིག་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་བདག་ཉིད་དམ་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་བསླབ་པའི་འཁྲུལ་པ་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་ངོ་ཚ་བ་མེད་དེ། ངོ་ཚ་བོར་བ་ལ་བདག་ཉིད་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དེ་ལྟར་གྱུར་པས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་བདག་ཉིད་མི་སྲུང་ངོ༌། །བདག་ཉིད་མི་སྲུང་བས་སངས་རྒྱས་དང༌། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དང༌། བསླབ་པ་དང༌། གདམས་ངག་དང༌། རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ལ་མ་གུས་ཤིང་ཞེས་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གཞན་དག་གིས་བཞི་དེས་གླེངས་ན་དེས་དེ་དག་གི་ཚིག་མི་བཟོད་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་ཉིད་ཚིག་ཏུ་གླེང་བར་མི་བྱེད་དོ། །གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པར་གླེང་བར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་དེ་དག་ཀྱང་སྤངས་ནས་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ བདག་དང་ཆོས་མཐུན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་འབའ་ཞིག་དང༌། རྟེན་ཅིང་འགྲོགས་ལ་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་སོ། །དེ་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པས་འཕགས་པ་ལ་སྡང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་དང་ཕྲད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐད་དུ་འགྲོ་བར་ལྟ་ག་ལ་བྱེད། གལ་ཏེ་ཐད་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་དེ་ཆོས་དེ་བརྗོད་ན་ཡང་དེ་འཕགས་པ་ལ་སྡང་བས་ཉན་པར་མི་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་རྣ་བླགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་སེམས་ཆེད་དུ་གཏོད་པར་མི་བྱེད་ཅིང་ཞེ་འགྲས་ལ་ཤེས་པར་འདོད་པའི་བསམ་པས་ཉན་པར་མི་བྱེད་དོ། །གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་དང༌། ལམ་དང༌། ཤེས་པས་སྨྲ་བ་ལ་ཡང་དག་པར་མི་གནས་སོ། །དེས་ཐོས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཞེ་འགྲས་པའི་སེམས་དེས་མངོན་པར་དད་བར་མི་བྱེད་ཅིང་ནན་ཏན་དུ་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་དོ། །བསྟན་པར་བྱ་བའི་འོས་མ་ཡིན་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་གསུང་བ་དང༌། གདམས་ངག་བསྟན་པ་དང༌། རྗེས་སུ་བསྟན་པར་མི་དགོངས་སོ། །དེ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱང་རང་མཉམ་དུ་འདུག་ལ། དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ལྷག་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་བོར་བས་ནང་གི་སེམས་ཀྱང་མ་ཞི་ལ་ལུས་དང་ངང་དང་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གནས་ཏེ། གཅམ་བུ་མུ་ཅོར་སྨྲ་བ་ལ་སྤྱི་བརྟོལ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོབ་པ་ཡིན་པར་ཡང་མི་ལྟའོ། །དེ་དེ་ལྟར་གྱུར་པས་ཉེས་པ་བྱུང་ན་ཡང་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་འཆོས་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་གོམས་ནས་ཀྱང་རིམ་གྱིས་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྒྲོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི
Chinese
就成了有福之人。那三个学处是什么呢？就是增上戒学、增上心学和增上慧学。对这些的邪行是什么呢？譬如此处有些人最初仅仅依靠自己或他人，对于所发生的学处上的错误，没有羞耻之心，反而以舍弃羞耻为荣。这样一来，他们就不会保护自己免受罪恶和不善之法的侵害。由于不保护自己，他们对佛、法、僧、学处、教诫和随教都不恭敬，变得毫无惭愧。如果其他人用四种方式指责他们，他们会无法忍受那些话语，不让自己被指责。他们舍弃了谈论处与非处的人，而仅仅与那些与自己志同道合的人交往，与他们亲近并一同生活。由于与这些人一同生活，他们会憎恨圣者，为了与那些人相遇，他们怎么会直接前往呢？即使他们直接前往并谈论佛法，由于他们憎恨圣者，也不会愿意听闻。即使他们偶然听到，也不会专心致志，不会以渴望了解的心态去听闻。他们对于谈论处与非处、完全证悟、道路和智慧的人，也不会正确对待。即使他们听到了，也不会以憎恨之心去信服，也不会努力修行。他们也会变得不适合被教导，圣者们也不会考虑对他们说法、教诫和随教。他们自己也安于现状，圣者们也更加放任他们，因此内心的烦恼无法平息，身、语、意三门也一直处于烦恼之中，他们非常擅长虚伪和欺骗。他们也不认为自己有任何过错。这样一来，即使发生了错误，他们也不会如法地进行改正。习惯了这样之后，他们会逐渐宣扬放荡的戒律，这就是
English
becomes fortunate. What are the three trainings? They are the training in higher morality, the training in higher mind, and the training in higher wisdom. What is the wrong practice in these? For example, some people here, initially relying only on themselves or others, have no shame for the mistakes that occur in the trainings. Instead, they take pride in abandoning shame. As a result, they do not protect themselves from sinful and unwholesome dharmas. Because they do not protect themselves, they become disrespectful to the Buddha, Dharma, Sangha, the trainings, the instructions, and the subsequent teachings, becoming shameless. If others criticize them in four ways, they become unable to bear those words and do not allow themselves to be criticized. They abandon those who speak of what is and is not, and only associate with those who share their views, becoming close to them and living together. Because they live with these people, they hate the noble ones. How would they directly go to meet those people? Even if they go directly and speak of the Dharma, because they hate the noble ones, they will not want to listen. Even if they happen to hear, they will not pay attention and will not listen with a desire to understand. They do not properly treat those who speak of what is and is not, complete enlightenment, the path, and wisdom. Even if they hear, they do not believe with a hateful mind and do not diligently practice. They also become unsuitable to be taught, and the noble ones do not consider speaking to them, instructing them, and giving them subsequent teachings. They are content with their own situation, and the noble ones abandon them even more. Therefore, the inner afflictions cannot be pacified, and the body, speech, and mind are always in a state of affliction. They are very skilled at hypocrisy and deception. They also do not think that they have any faults. As a result, even if mistakes occur, they do not correct them according to the Dharma. After getting used to this, they gradually proclaim licentious precepts, and this is
Tibetan
་ཡང་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཁོ་ནའི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་གང་ཞེ་ན། རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་བ་ན་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་གྱི་མཚན་མ་དང་རྟགས་བཟུང་བའི་ཕྱིར། བརྗེད་ངས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཉེས་དམིགས་པ་ཡིན་པར་མི་ཤེས་པས་ཉོན་མོངས་པ་བྱུང་བ་དང་དུ་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་བཞིན་དུ་མི་གནས་པ་དང༌། གནས་ཤིང་འདུག་པ་ན་ཟླ་མེད་པར་རབ་ཏུ་དབེན་པའི་ གནས་ན་འདུག་པས་བརྗེད་ངས་པ་དང་ཤེས་བཞིན་མེད་པར་གནས་པ་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་སེམས་གཡེངས་པ་འདི་ནི་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་གང་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་འདི་ན་ཁ་ཅིག་འཕགས་པ་དང༌། བསྟེན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་ཏེ། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་བསྟེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དམ་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཉན་པ་ལ་མོས་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་ལ། སྡིག་ཅན་གྱི་འདོད་པ་དང༌། སྡིག་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་དགའ་བར་བྱེད་ཅིང་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ། འདུག་ལ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་དག་ལ་ནི་བདག་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ནི་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་སྒོ་ནས་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ།། དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོར་གྱུར་པའི་གང་ཟག་ནི་དེ་ལྟར་བསླབ་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྟེན་པས། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ལས་འདས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་སྤངས་པའི་སྐལ་བ་མེད་དོ། །ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་གོང་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་དང༌། ཚེ་འདི་ལ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་དང༌། ཕྱི་མ་ལ་ཡང་ན་བ་དང༌། རྒ་བ་དང། འཆི་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་འགྱུར་བའི་སྐལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ལ་ནི་ཕྱི་མ་ལན་བ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། འཆི་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་འགྱུར་བའི་བར་དུ་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་རིག
Chinese
又，应当了知，以增上戒学之门邪执。与此相反，应当了知，唯以增上戒学之门如实修证。何为于增上心学邪执？行路之时，以不如理作意，取境之相与特征之故，变得散乱，不知那是过患，故而领受生起之烦恼，不住于正知。安住而坐时，因于无比寂静之处安住，故而住于散乱与无正知，依彼之故，心向外散乱，此乃于增上心学邪执。与此相反，应当了知，是如实修证。何为于增上慧学邪执？譬如此处某些人，舍弃圣者与依止，依靠依止恶友，因乐于听闻非正法，故而如理不如理作意，分别诸法，欢喜且如实受持罪恶之欲与罪恶之见，对于安住而欲证悟与欲获得之广大之法，则视我为可轻蔑者一般，此乃以增上慧学之门邪执。与此相反，应当了知，是如实修证。如是，凡夫之人，以依赖于如是三学之邪执，则无有超越凡夫地，进入真实无过患，以及断除三种结缚之分。因未断除三种结缚之故，以依赖于更进一步之修道，则无有获得阿罗汉，以及此生断除贪嗔痴与一切烦恼无余，来世亦能从病、老、死中如实解脱之分。与此相反，如是真实趣入三学者，直至来世从病、老、死中如实解脱之间，一切白法皆能通达。
English
Furthermore, it should be understood that one is wrongly practicing through the gateway of higher discipline. Conversely, it should be understood that one is correctly practicing solely through the gateway of higher discipline. What is the wrong practice in higher mind training? When walking, due to taking the characteristics and signs of objects that are not in accordance with the proper way, one becomes forgetful. Not knowing that this is a fault, one embraces the arising afflictions and does not abide in mindfulness. When dwelling and sitting, one dwells in a place that is extremely solitary and without companionship, and because of dwelling in forgetfulness and without mindfulness, the mind is distracted outwardly. This is the wrong practice in higher mind training. Conversely, it should be understood that it is correct practice. What is the wrong practice in higher wisdom training? For example, here some people abandon the noble ones and reliance, and rely on relying on evil friends. Because they are fond of listening to what is not the true Dharma, they discriminate the Dharma in ways that are not in accordance with the proper way. They delight in and truly embrace sinful desires and sinful views. They regard themselves as superior to the vast Dharma that is to be realized and attained by dwelling. This is the wrong practice through the gateway of higher wisdom training. Conversely, it should be understood that it is correct practice. Therefore, an ordinary person, by relying on the wrong practice of these three trainings, does not have the opportunity to transcend the state of an ordinary person, enter into true faultlessness, and abandon the three bonds. Because the three bonds have not been abandoned, by relying on the path of further meditation, there is no opportunity to attain Arhatship, to abandon completely and without remainder attachment, hatred, delusion, and all afflictions in this life, and to truly pass beyond sickness, old age, and death in the next life. Conversely, for those who have truly entered the three trainings in this way, all aspects of virtue will be understood until the next life, when they will truly pass beyond sickness, old age, and death.