Tibetan
མ་དང་ལྡན་པ་སུན་དབྱུང་མི་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་རང་ གི་གཞུང་ཡང་མི་ཚུགས་ལ་གཞན་གྱི་གཟུང་ཡང་སུན་མི་ཕྱིན་པས་ན་ཚར་གཅོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དེ་སྐད་དུ་དྲིས་ན་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་རང་གིས་བྱས་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་བྱས་པ་དང༌། གཉི་གས་བྱས་པ་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ནི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕྲད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་སྒོ་ནས་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་དེར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཁྱེད་ལོག་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། འདྲད་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་གྱུར་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལས་གྱུར་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ལན་འདེབས་སོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་གྱུར་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཞེ་ན། གང་དག་གི་སྔོན་གྱི་མཐར་དེ་ནི་ང་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བདག་གི་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་གྱུར་པ་མི་མཁས་པ་དེ་དག་གི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། དབུས་ཀྱི་མཐར་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་དག་དབུས་ཀྱི་མཐའ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ནི་ང་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བདག་གི་ཡིན་ནོ་དུ་ཕྱི་མའི་མཐར་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་གང་ཞེ་ན། གང་དག་གི་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང༌། དབུས་ཀྱི་མཐའ་རྣམས་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི་སྔོན་གྱི་མཐར་ཚོར་བའི་རྒྱུ་འགགས་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ལ་ཕྱི་མའི་མཐར་ཡང་ཚོར་བའི་རྒྱུ་འགགས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལས་གྱུར་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བས་ལན་གདབ་པ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།རྒྱུ་མེད་པ་དང་རྒྱུ་མི་མཐུན་པ་སྤངས་ནས་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡང་དག་པར་མཐོང་ནས། ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལས་མི་འཕྲོགས་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བསམ་པ་ དག་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་དྲང་པོ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། རྒྱུ་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། ཉེ་བར་ཞུགས་པ་དང། ཁོང་དུ་ཆུད་པ
Chinese
凡是不能驳倒具有“母”者，那些（观点）既不能成立自己的宗义，也不能驳倒他人的主张，因此会被折伏。如果有人这样提问：快乐和痛苦是自己造成的，还是他人造成的，还是两者共同造成的？我们只是通过根、境和识的相遇来安立，这是因为没有对“我”的执着。对于此，执着于“我”是你们的邪见，不应争辩。为什么呢？因为由执着产生的即是烦恼，而由不执着产生的即是清净。如此回答。什么是从执着产生的烦恼呢？那些在过去世的边际执着于“这是我，这是我的”的愚笨之人，由于无明的缘故，从“行”开始，如前所述，直至在中间的边际，会变成快乐和痛苦的烦恼。那些在中间的边际执着于“这是我，这是我的”，直至未来世的边际，会变成快乐和痛苦的烦恼。什么是清净呢？那些在过去世的边际和中间的边际，对于行等没有执着于“我”和“我的”之人，在过去世的边际，由于感受的因已灭尽而完全从痛苦中解脱，在未来世的边际，也由于感受的因已灭尽而完全从痛苦中解脱。这就是以执着和不执着所产生的烦恼和清净来回答，这是第三种回答。舍弃无因和不相符之因后，如实见到从因产生的诸法之五种因，为了不被从这法和律中夺走，因此会具有圆满的见解，为了对从痛苦中解脱生起清净的意念，因此会具有正直的见解，为了对所知具有清净的了知，因此对佛具有了知后的信心。这三种因按照顺序，是进入正法，接近进入，和领悟。
English
Whatever cannot refute that which possesses the "mother," those (views) neither establish their own tenets nor refute the assertions of others, therefore they will be subdued. If someone asks in this way: Is happiness and suffering caused by oneself, or caused by others, or caused by both? We merely posit it through the meeting of the root, object, and consciousness, because there is no clinging to "I." Regarding this, clinging to "I" is your wrong view, and should not be debated. Why? Because that which arises from clinging is affliction, and that which arises from non-clinging is purification. Thus, the answer is given. What is the affliction that arises from clinging? Those foolish people who cling to "This is me, this is mine" at the edge of the past, due to ignorance, from "actions" onwards, as mentioned before, until at the middle edge, they will become the affliction of happiness and suffering. Those who cling to "This is me, this is mine" at the middle edge, until the edge of the future, will become the affliction of happiness and suffering. What is purification? Those who do not cling to "I" and "mine" regarding actions etc. at the edge of the past and the middle edge, at the edge of the past, due to the cessation of the cause of feeling, are completely liberated from suffering, and at the edge of the future, also due to the cessation of the cause of feeling, are completely liberated from suffering. This is the third answer, answering with affliction and purification arising from clinging and non-clinging. Having abandoned causelessness and incompatible causes, and having truly seen the five causes of phenomena arising from causes, in order not to be stolen from this Dharma and Vinaya, one will have perfect view, and in order to generate pure intention towards liberation from suffering, one will have upright view, and in order to have pure knowledge of the knowable, one will have faith after knowing the Buddha. These three causes, in order, are entering the true Dharma, closely entering, and comprehending.
Tibetan
ར་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །རྒྱུ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམ་པ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་རྩ་བའོ། །བདེ་འགྲོའི་རྒྱུ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་བ་དང་དགེ་བའི་རྩ་བའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་རྣམས་ཀྱི་གནས་པའི་རྒྱུ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཟས་བཞིའོ། །ཚེ་འདི་དང་ཚེ་ཕྱི་མའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཟག་པ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བདེན་པ་རྣམས་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། གང་རྒྱུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཡང་རང་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ལ་ཡང་རྒྱུར། རྒྱུ་འགགས་པ་ལ་ཡང་འགག་པར། དེ་འགག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་ལ་ཡང་ལམ་དུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ན་ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་གཞི་བརྟག་པའི་མཐའ་ནི་མ་རིག་པ་ལ་ཐུག་པས་ན་དེའི་གོང་དུ་རྒྱུ་བརྟག་པ་མེད་དེ། དེ་བརྟག་པ་ཉིད་ནི་རང་གིས་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཁོ་ནའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་གཞི་བསྡུ་བ། བམ་པོ་བཅུ་བཞི་པ། གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་ཚེ་འདི་ལ་ཤེས་བྱའི་གཞི་ཡིན་ཏེ། འབྱུང་བ་དང། གྲུབ་པ་དང༌། ཚེའི་ཚད་ཇི་ཙམ་པ་དང༌། མ་ཤིའི་བར་དུ་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་སློབ་པ་ཡང་དག་པར་ནན་ཏན་དུ་སྒྲུབ་པ་ན། སློབ་པར་འདོགས་པ་དང༌། མི་སློབ་པ་ནི་བདག་གི་ཐམས་ཅད་ཟད་དེ་ཡང་ཟད་པར་བྱ་བ་མེད་དོ་ཞེས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་ནས་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རྐྱེན་གྱིས་རེག་པ་དང༌། རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བའོ། །དེ་ལ་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ནི་ཚོར་བ་གང་ཅི་མྱོང་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་ཡོངས་སུ་ ཤེས་ནས་དེ་དག་ལས་སྐྱོ་བར་བྱ་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བ་དང༌། འགོག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནན་ཏན་དུ་སྒྲུབ་པ་ན་ཚོར་བ་དེ་དག་རེག་པའི་ཟས་ལས་བྱུང་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །རེག་པའི་ཟས་དེ་ཡང་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རེག་པའི་ཟས་ཀྱི་རྒྱུ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལས་སྐྱོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རེག་པའི་ཟས་དེ་འགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཚོར་བ་དང༌། རེག་པ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགགས་པས་འགག་པའི་ཆོས་
Chinese
应加上“啰”字。具有因的诸法，其五种因是什么呢？恶趣之因是这样，即不善和不善之根。善趣之因是这样，即善和善之根。识和识之所依的安住之因是这样，即四食。此生和后世的一切烦恼之因是这样，即诸漏。清净之因是这样，即诸谛和缘起。如果对于那些因的自性，也认为是自性，对于因也认为是因，对于因的止息也认为是止息，对于能使之止息的道也认为是道，如实了知，则称为圆满的见。探究缘起的根本，最终归于无明，因此在无明之前没有可探究的因，探究无明本身就是自己圆满意义的唯一途径。《瑜伽师地论》的摄事品，第十四卷。这三者是此生所应知的根本：即生起、成就、寿命的长短，以及未死之前存在于相续之中。如果精勤地修学这些，则称为学者，不学者则称为我的一切都已穷尽，而且是不可穷尽的，以穷尽和不生的智慧来证悟，称为具有证悟之法者。三种是什么呢？即六处和六处的因缘所生的触，以及触的因缘所生的受。对于此，具有听闻的圣声闻，无论感受什么，都完全了知，并且为了厌离、离欲和止息它们而精勤修学，如实了知那些受是从触食所生。那个触食也是从六处所生。因此，为了厌离触食之因的六处，以及为了止息那个触食而进入。由此将受、触和六处全部归纳在一起，这些都是因为无常而止息的，是止息之法。
English
It should be added with the syllable "ra." What are the five causes of all phenomena that have causes? The cause of bad destinies is like this: non-virtue and the root of non-virtue. The cause of good destinies is like this: virtue and the root of virtue. The cause of the abiding of consciousness and the abodes of consciousness is like this: the four foods. The cause of all afflictions in this life and future lives is like this: the outflows. The cause of purification is like this: the truths and dependent origination. If one knows well, just as it is, that the nature of those causes is also nature, that the cause is also cause, that the cessation of the cause is also cessation, and that the path that makes it cease is also the path, then it is called perfect view. The end of investigating the basis of dependent origination reaches ignorance, so there is no cause to investigate before that. Investigating that itself is the only way to completely fulfill one's own meaning. From the Compendium of Matters in the Yogācārabhūmi, fourteenth fascicle. These three are the basis of what should be known in this life: arising, accomplishment, the length of life, and abiding in the continuum until death. If one diligently practices studying these, then one is called a student, and one who does not study is called one whose everything is exhausted, and there is nothing to be exhausted, having realized with the wisdom of exhaustion and non-arising, one is called a possessor of the Dharma of realization. What are the three? The six sense bases and the contact arising from the six sense bases, and the feeling arising from the contact. For this, a noble disciple who has heard, whatever feeling he experiences, knows it completely, and diligently practices in order to be weary of them, to be free from desire, and to stop them, he knows well, just as it is, that those feelings arise from the food of contact. That food of contact also arises from the six sense bases. Therefore, in order to be weary of the six sense bases, which are the cause of the food of contact, and in order to stop that food of contact, he enters. Thus, having gathered together all the arising of feeling, contact, and the six sense bases, all of these are stopped by impermanence, they are the Dharma of cessation.