English
Such statements are not accepted, nor are they clung to. Only the cause and effect of the Middle Way are answered. All selflessness, whether it is the selflessness of persons or the selflessness of phenomena, is generally called emptiness. The selflessness of persons is because the conditioned phenomena that arise in dependence are selfless in a different sense. The selflessness of phenomena is because the conditioned phenomena that arise in dependence are themselves selfless, because they are impermanent. When these two are shown together, it is called great emptiness. Whoever, not from the perspective of convention, but relying on a view, observes in this way and says, "These phenomena that arise in dependence are other," or "The phenomena that arise in dependence from something other than these," if one answers in this way, know that this is their view. If one relies on a view, one will not abide in pure conduct.
Tibetan
ར་བྱེད་ཀྱི། གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་ཡོད་དུ་ཟིན་ན་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་འགགས་ཤིང་སྤངས་པར་གྱུར་བ་ན་གང་ལ་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཞེས་བྱ། གང་གིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེའི་ཚེ་གཉི་ག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བསྟན་པ་དང༌། རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་གདགས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གཉིས་གང་ཞེ་ན། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་དང༌། ཇི་སྙེད་ཡོད་པའོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ནི་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་གང་དག་གི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འཚམ་པར་འབྱུང་བ་དང༌། རྒྱུ་མ་སྤངས་ན་འབྲས་བུ་མ་སྤངས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། རྒྱུ་མ་སྤངས་པར་སྐྱེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་མ་སྤངས་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་ འདི་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པའོ། །ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་གང་ཞེ་ན། མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་གང་ཡིན་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མ་རིག་པའི་སྔོན་གྱི་མཐའི་མི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱས་པར་སྦྱར་ཏེ། རྣམ་གྲངས་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་གྲངས་བསྡུ་བ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་སྣག་མ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་དང༌། ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་འདི་ལས་བརྩམས་ཏེ། བསྟན་ཅིང་རྣམ་པར་དབྱེའོ། །དེ་ལ་བསྟན་པ་ནི་དང་པོའོ། །དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་རང་གིས་བྱས་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་བྱས་པ་དང༌། གཉིས་ཀས་བྱས་པ་དང༌། གཉི་གས་མ་བྱས་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་འདོགས་པར་མི་བྱེད་ཅིང་ལན་འདེབས་པར་མི་བྱེད་དེ། གཉིས་གང་ཞེ་ན། སྔ་མ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་མ་ཡིན་པའི་བྱེད་པ་པོའི་སེམས་ཅན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདུ་བྱེད་རྣམས་བྱེད་པ་མེད་པས་ན་ཚོར་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། མྱོང་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་པ་ལྟ་བུར་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་རང་གིས་བྱས་པར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་མ་ཡིན་པའི་བྱེད་པ་པོའི་སེམས་ཅན་མི་དམིགས་པས་ན་ཚོར་བ་ཡང་གཞན་ལ་མྱོང་བ་ཡང་གཞན་པར་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །ཚོར་བ་ལ་སྲེད་པ་དང་གཞན་དག་གིས་ཚོར་བ་བསྒྲུབས་ཞེས་བྱར་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །རྐྱེན་རྣམས་ཡོད་པ་ལས་ཚོར་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་ན་དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེས་ཞེས་བྱར་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་རྒྱུ་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་མཐའ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དང༌། ཕྱི་མ་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་མཐའ་སྤངས་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དབུ་མའི་ལམ་བསྟན་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང༌། ནན་ཏན་དུ་བསྒྲུབས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་འགྱུར་རོ།། །།སྡོམ་ནི། རེག་རྐྱེན་ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །འབྱུང་དང་ཀུན་ཤེས་མི་སྡུག་དང༌། །ཆོས་གནས་ཤེས་དང་ བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས། །སྐྱེ་བ་ཡང་ནི་ཐ་མ་ཡིན། །རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ལ་རྒྱུ་མེད་པ་དང༌། རྒྱུ་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་དགེ་སྦྱོང་བ་དང༌། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་འདི་བའི་ཉན་ཐོས་དམའ་བ་དང༌། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའམ་སྟོན་པ་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྔ་མ་བཞིན་དུ་དྲི་བ་དྲིས་ན་ལེགས་པར་ལེན་གདབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ་འདི་ལྟ་སྟེ། རང་གི་གཞུང་གིས་ལན་གདབ་པ་དང༌། གཞན་ཚར་གཅད་པས་ལན་གདབ་པ་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་ལས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་བས་ལན་གདབ་པའོ། །དེ་ལ་གང་དེ་སྐད་དུ་འདྲི་བ་ལ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གི་གཞུང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་འདེབས་པ་འདི་ནི་རང་གི་གཞུང་གིས་ལན་གདབ་པའོ། །དེ་ལ་གང་འདི་སྐད་དུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་རང་གིས་བྱས་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་བྱས་པ་དང༌། གཉི་གས་བྱས་པ་དང༌། གཉི་གས་མ་བྱས་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བར་རྟོག་པ་ཡང་རུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཚོར་བ་ནི་རེག་པ་ལས་འབྱུང་བར་སྣང་ན་དེ་དག་གིས་རང་གིས་བྱས་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པ་དོན་མེད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། གལ་ཏེ་ཚོར་བའི་རྒྱུ་རེག་པ་ཡིན་པར་མངོན་སུམ་དུ་མི་སྣང་ན་ནི། དེ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་ཡང་ལེགས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། རེག་པ་ཡང་སྣང་བས་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་ན་གང་དེ་ལྟར་ལན་འདེབས་པ་འདི་ནི་གཞན་ཚར་བཅད་པས་ལན་གདབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་དག་ནི་རྒྱུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཚར་གཅོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕྲད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་མ་གཏོགས་པར་དེ་མ་ཡིན་པའི་བྱེད་པ་པོ་བསྟན་པར་མི་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། རེག་པ་རྒྱུ་ཡིན་པར་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་
Chinese
如果确实是那样真实存在的话，那么当一切行都止息并被舍弃时，哪里还会有“行”这个名称呢？谁会称之为“行”呢？就像那样，因为那时两者都不可得的缘故。缘起是这样的：为了教示和分别，应当了知以两种方式来施设一切法，两种是什么呢？如实有和所有。其中，如实有是指无明等缘起之法，它们的因和果依次相符地产生，以及不舍弃因则不舍弃果，不舍弃因的生则不舍弃果的生，这即是如实有。所有是什么呢？是指无明等诸行的所有相，例如，从“不知无明之始”开始，广为引申，那些名目的分别，应当了知如同从名目的集合中产生一样。那些分别的施设，也应当了知如同墨水一样，这就是所有。因此，从如实有和所有出发，进行教示和分别。其中，教示是最初的，对它进行广大的分别就是分别。对于快乐和痛苦，不由自己所作，不由他人所作，不由二者所作，不由二者皆不作的无因生，不以两种方式来安立和回答，两种是什么呢？如前一样，因为一切行都无作者的缘故，以及不可得那不是作者的有情之故。因此，因为诸行无作者，所以感受也是如此，体验也是如此，快乐和痛苦不可能是自己所作。因为不可得那不是作者的有情，所以感受也不可能是他人所体验，也不可能是其他的。对于感受，也不应该说贪爱和其他的感受被成办。
English
If it were indeed truly existent in that way, then when all formations have ceased and been abandoned, where would the name 'formations' exist? Who would call them 'formations'? It is like that because at that time both are not found. Dependent arising is like this: for the sake of teaching and differentiation, one should understand that all phenomena are designated in two ways. What are the two? As it is and as many as there are. Among them, as it is refers to the phenomena of dependent arising such as ignorance, where their causes and effects arise in accordance with the order, and if the cause is not abandoned, the effect will not be abandoned, and if the cause is not abandoned, the birth of the effect will not be abandoned, this is as it is. What is as many as there are? It refers to all the aspects of the formations such as ignorance, for example, starting from 'not knowing the beginning of ignorance' and extending it widely. The differentiation of those terms should be understood as arising from the collection of terms. The establishment of those differentiations should also be understood as like ink, this is as many as there are. Therefore, starting from as it is and as many as there are, teaching and differentiation are carried out. Among them, teaching is the first, and the extensive differentiation of it is differentiation. For happiness and suffering, not done by oneself, not done by others, not done by both, not done by neither, arising without a cause, one does not establish or answer in two ways. What are the two? As before, because all formations have no maker, and because the sentient being who is not the maker is not found. Therefore, because the formations have no maker, feeling is also the same, experience is also the same, happiness and suffering cannot be done by oneself. Because the sentient being who is not the maker is not found, feeling cannot be experienced by others, nor can it be other. For feeling, one should not say that craving and other feelings are accomplished.
Chinese
因为诸缘存在就会产生感受，所以也不能说是无因而生。因此，舍弃了主张因不相同的这三种边见，以及后来主张无因的边见，像以前一样通达了所开示的中道，并且努力修持，就能使痛苦止息。总而言之：触缘观具足，生与尽知不悦意，法处知与勤精进，生亦是为最后有。因为有由触缘所生的所有感受，所以（他们认为）无因，以及主张因不相同的沙门和婆罗门，认为此法的声闻低下，或者认为最殊胜的导师是自己所作自己所受。像以前一样，如果提出问题，就会有三种善妙的回答方式，即：以自己的宗义回答，以驳倒他人来回答，以及以存在和不存在的现观执着，从一切烦恼和清净来回答。其中，如果有人这样问，快乐和痛苦是缘起法，这是我们的宗义，这样回答就是以自己的宗义回答。其中，如果有人这样说，快乐和痛苦是自己所作、他人所作、二者所作、二者皆非所作，或者认为是无因而生都可以，因为无论如何，感受都显现为从触所生，那么他们认为自己所作、他人所作等等就没有意义，那又有什么用呢？如果感受的因是触没有明显地显现，那么寻找不是触的因或许会变得更好，但因为触也显现，所以不好。如果这样回答，那么这样回答就是以驳倒他人来回答。为什么呢？因为这样，他们会被两种因所驳倒：除了根、境和识相遇之外，不能指出不是这些的作者，以及触是因是所有世间的现量。
English
Because feelings arise from the existence of conditions, it is not right to say that they arise without a cause. Therefore, having abandoned the three extremes of asserting dissimilar causes, and the later extreme of asserting no cause, like before, having understood the middle way that was taught, and having diligently practiced, suffering will cease. In summary: The condition of contact is complete with views, arising and knowing all, unpleasantness, the dharma realm, knowledge and diligence are undertaken, and birth is also the last. Because all feelings that arise from the condition of contact exist, therefore (they think) there is no cause, and the shramanas and brahmins who assert dissimilar causes, consider the shravakas of this dharma to be inferior, or consider the most excellent teacher to be the one who does and experiences themselves. Like before, if a question is asked, there will be three excellent ways of answering, namely: answering with one's own tenets, answering by refuting others, and answering with the manifest attachment of existence and non-existence, from all afflictions and purification. Among them, if someone asks in this way, happiness and suffering are dependent arising, this is our tenet, answering in this way is answering with one's own tenets. Among them, if someone says in this way, happiness and suffering are self-made, other-made, both-made, neither-made, or it is acceptable to think that they arise without a cause, because in any case, feelings appear to arise from contact, then their thinking that they are self-made, other-made, etc. is meaningless, so what is the use? If the cause of feeling, contact, does not appear clearly, then perhaps it would be better to search for a cause that is not contact, but because contact also appears, it is not good. If one answers in this way, then answering in this way is answering by refuting others. Why? Because in this way, they will be refuted by two causes: apart from the meeting of the sense faculty, object, and consciousness, one cannot point out an agent that is not these, and contact being the cause is the direct perception of all the world.