English
This is done. If the cause exists, the result exists; if the cause does not exist, the result does not exist. Like this, the latter is examined in two ways, and it is completely examined. After completely examining, one understands what the path is that leads to the cause not existing. After understanding, entering correctly in that way is the Dharma-vicaya that accords with it. That is, because of the cause of merit and non-merit arising from ignorance, and the new karma of unwavering action, there is merit and non-merit, and the result of going to the unwavering is the existence of consciousness, which is also examined in this very life. If that does not exist, then that also does not exist, and after examining, like before, one understands and practices, and by practicing correctly, one does not create new karma arising from ignorance, and the old karma is also experienced and exhausted. Like before, the path of this life and the result of the path, Nirvana, will also be attained in this very life. Therefore, at that time, the body with consciousness, which is related to the heat of the latent tendencies of the fire of afflictions, is placed in the supremely cool Nirvana, just as a pot is destroyed by the heat abandoned by a potter. That heat of afflictions is also completely separated from all of everything. The body like a potsherd, the aggregates gathered by consciousness, also become cool. Like before, from "when experiencing the last feeling of the body," it should be known extensively. It will remain constantly until the end of life, falling away from the fruit of the Arhat, and because of ignorance as a condition, the formations will not become the cause of manifest formation. What is it like to not have pride in realization? That is, at that time, there is a vision of wisdom that focuses on dependent arising, which is extremely pure. He thinks like this: Truly, there is neither a samsaric being nor a complete nirvanic being here. Because this and this dharma arise, this and this dharma will arise; because this and this dharma cease, this and this dharma will cease, he thinks. There are two kinds of pride: the pride of the learner
Tibetan
པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དང༌། མི་སློབ་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་སློབ་པའི་མངོན་པའི་ ང་རྒྱལ་ཅན་ནི་གང་གཞན་དག་ལ་ཡང་འདི་སྐད་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་སྤངས་པས་ན་བདག་ནི་སོམ་ཉི་ལས་བརྒལ་ཏོ། །རང་གི་རྟོགས་པ་སློབ་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་བདག་གིས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རྩ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་ན། ལྟ་བའི་ཟུག་རྔུ་ཕྱུང་པོ་ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་པའོ། །མི་སློབ་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ནི་འདི་སྐད་དུ་བདག་གིས་ནི་འདི་ལས་གོང་དུ་བྱ་བའམ། བྱས་པ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་དེ་དེ་གཉི་ག་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་བརྩམས་ནས། འཕགས་པའི་གཏམ་ཟབ་མོ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ། རྐྱེན་འདི་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལུགས་སུ་འབྱུང་བ་བརྗོད་པ་ན་གཏམ་དེ་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་ཅིང་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་སྟེ། དེ་གཉིས་དེའི་རྒྱུས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ལ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སོམ་ཉི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ལ་ཡང་ཡིད་གཉིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་སློབ་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་གྱིས་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། བདག་གིར་འཛིན་པ་དང་འབྲེལ་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་དང༌། སྤེལ་མར་འགྱུར་བའི་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཆ་ཕྲ་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་ལ་ཞི་གནས་ཀྱིས་ཀྱང་དེའི་རྒྱུད་ཉེ་བར་བརྟན་པར་གྱུར་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་རགས་པས་ཀྱང་མ་འདྲེས་ཏེ། དེས་ན་དེ་མ་ཐོབ་པ་ལ་ཐོབ་པོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་པར་གྱུར་ལ་གཞན་དག་ལ་ཡང་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སློབ་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ནི་བདག་ནི་ཞི་བའོ། །བདག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །བདག་ནི་སྲེད་པ་མེད་པའོ། །བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པའོ་སྙམ་སྟེ། ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཆ་ཕྲ་མོ་མ་སྤངས་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དེ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་ནས་མ་ཐོས་པ་ལ་ཐོབ་པོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ལ་གཞན་དག་ལ་ཡང་བརྗོད་དོ། །མི་སློབ་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དེ་ཡང་སྔར་སློབ་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དུ་ གྱུར་པ་ཁོ་ནར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དོན་དུ་བདེན་པའི་སློབ་པར་གྱུར་པ་ལས་ཕྱིས་མི་སློབ་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གིས་དེ་མ་ཐོབ་པ་ལ་ཐོབ་པོ་སྙམ་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་དུས་གཞན་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང་གཞན་དག་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་དེའི་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དེ་འདྲ་བར་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ་གནས་པར་མི་འགྱུར་གྱི་བརྗེད་ངས་པས་དེའི་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཆུང་ངུ་ཡུན་རིང་པོ་མི་གནས་པ་དང་ལྡན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་ཕྱིར་མིད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་དེ་ལྟར་སྔར་ནི་མ་ཐོབ་པ་ལ་ཐོབ་པོ་སྙམ་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དུ་གྱུར་ལ། ད་ལྟར་གྱི་ནི་སོམ་ཉི་དང་ཡིད་གཉིས་སུ་གྱུར་ནས་ཡི་ཆད་པའི་ཕྱིར་ཉམས་པར་འགྱུར་བའམ། གལ་ཏེ་བདག་གི་ཐོབ་པ་མེད་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་གཞན་དག་གི་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་འཕགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཡང་དག་པར་བླངས་པས་ན་ཕོངས་པར་འགྱུར་རོ། །འཕགས་པའི་གཏམ་ཟབ་མོ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མོས་པ་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པས་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་སུ་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་འདུས་བྱས་ནི་མི་རྟག་པའོ། །འདུས་མ་བྱས་ནི་རྟག་པའོ། །འདུས་བྱས་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བའོ། །འདུས་བྱས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བསྡུས་ན། སྡུག་བསྔལ་ཙམ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །འདུས་མ་བྱས་དེ་ཡང་བསྡུས་ན་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་འགོག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི། །ཚེ་འདི་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་ཆད་པར་གྱུར་བའི་དགེ་སློང་གི་ནི་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུའི་ལམ་དང་ཕྱི་མ་ལ་དེའི་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ལ་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚེ་ཡང་དེའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྔོན་གྱི་རྒྱུས་དྲངས་ པའི་ཕུང་པོ་ཡང་རང་གི་ངང་གིས་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་ནི་དེ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནས་སུ་ཡང་སྔོན་འཁོར་བར་འགྱུར་བ་ཡང་མེད་ལ། ད་ལྟར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་དོན་འདི་སྟོན་པའི་གཏམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཕགས་པའི་གཏམ་ཟབ་མོ་ནས་སྔར་སྨོས་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རང་བཞིན་གྱིས་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་ཡང་ཁ་ཅིག་ལ་གསལ་བ་ཁོ་ནར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་འགྱུ
Chinese
具有增上慢者，以及不学者的增上慢。其中，学者的增上慢是，对于其他任何人都这样说：因为舍弃了三种遍行，所以我超越了怀疑。对于自己所证悟的学习解脱，我已不再有疑惑。因为舍弃了从坏聚见之根所生的所有见解，所以被称为拔除了见之毒箭。不学者的增上慢是这样说：我已没有什么需要再向上追求的，也没有什么需要再进一步区分的。这二者都是从缘起或涅槃出发，当讲述甚深的超世间空性圣语，以及此缘起之理的顺应世俗之言时，他们无法理解和接受。这二者因此会对如实理解缘起产生怀疑，对现证断除烦恼的涅槃也会产生犹豫。为什么呢？因为学者的增上慢者，对于我执、我所执以及与之相关的作意和增益的微细我慢，未能完全理解，只是通过奢摩他使其相续暂时稳定，并且没有被粗大的烦恼所染杂。因此，他们会认为自己获得了实际上未获得的成就，并向他人宣说。不学者的增上慢者则认为：我是寂静的，我是涅槃的，我是无欲的，我是无取的。他们没有舍弃微细的遍行，也没有理解我慢，因此会认为自己获得了实际上未获得的成就，并向他人宣说。这种不学者的增上慢，应当理解为仅仅是从之前的学者的增上慢转变而来。实际上，从真实的学者转变为后来的不学者的增上慢者是不存在的。为什么呢？
English
Those with superior arrogance, and the superior arrogance of the non-learner. Among them, the superior arrogance of the learner is that they say to others, "Because I have abandoned the three pervasive practices, I have transcended doubt. I have no doubt about my own realization of the learning liberation. Because I have abandoned all views arising from the root of the view of the aggregates, it is said that I have pulled out the poisoned arrow of views." The superior arrogance of the non-learner is that they say, "I have nothing further to do above this, nor is there any further distinction to be made." Both of these, starting from dependent arising or nirvana, when speaking of the profound transcendent emptiness of the noble words, and the conventional expression of the dependent arising of this condition, they do not understand or follow. Because of this, they will have doubts about understanding dependent arising as it is, and will also have hesitation about realizing the nirvana of abandoning afflictions. Why is that? Because the superior arrogance of the learner has not fully understood the subtle ego-clinging, the clinging to what is mine, and the related attention and proliferation of the "I" thought, but only through shamatha has made their continuum temporarily stable, and has not been mixed with coarse afflictions. Therefore, they will think they have attained what they have not actually attained, and will proclaim it to others. The superior arrogance of the non-learner thinks, "I am peaceful, I am nirvana, I am without desire, I am without grasping." They have not abandoned the subtle pervasive practices, nor have they understood the ego-clinging, so they will think they have attained what they have not actually attained, and will proclaim it to others. This superior arrogance of the non-learner should be understood as only transforming from the previous superior arrogance of the learner. In reality, there is no transformation from a true learner to a later superior arrogance of the non-learner. Why is that?
Chinese
又，对于没有获得却认为已经获得的人，如果执着于增上慢，持续处于其他状态，并且也对其他人说，像这样，他的烦恼持续不断地生起，内心被这种烦恼所占据，那么他就不会安住于此。由于健忘，他的烦恼生起微小，不能持久，只是短暂地体验，并且迅速地理解和消化。这两种情况是，前者是对于没有获得却认为已经获得的增上慢者，后者是现在变得犹豫和怀疑，因为灰心而退失，或者如果我没有获得，那么其他人也不会获得，像这样诽谤圣者，采取了堕入恶道的邪见，因此会衰败。从圣者的甚深之语中，像之前一样，什么是信解呢？就是通过缘起和涅槃具有三种特征来显示有为法和无为法。例如，有为法是无常的，无为法是常的，有为法是痛苦的，涅槃是寂静的。如果将所有这些有为法归纳起来，就只是痛苦和痛苦之因。如果将无为法归纳起来，就只是止息痛苦及其因。对于在此生中获得涅槃并断除痛苦的比丘来说，不会有再次投生的因的道路，未来也不会有痛苦的果报产生。当没有留下蕴的残余而入涅槃时，也不会有痛苦的相续。先前由业力所牵引的蕴也会自然而然地止息。痛苦的终结就是这样，从这里开始，既没有谁先前轮回，也没有谁现在完全入涅槃。这段话所表达的意义，应当像之前所说的那样，从圣者的甚深之语中去理解。缘起自性极其深奥，但对某些人来说却显得非常清晰，这可以分为两种情况。
English
Furthermore, for those who have not attained but think they have, if they cling to the arrogance of superiority, remain in other states continuously, and also tell others, in this way, their afflictions arise continuously, and their minds are occupied by these afflictions, then they will not abide in this state. Due to forgetfulness, their afflictions arise slightly, do not last long, are only briefly experienced, and are quickly understood and digested. These two situations are: the former is for those with the arrogance of superiority who think they have attained what they have not, and the latter is for those who now become hesitant and doubtful, and decline due to discouragement, or if I have not attained, then others will not attain either, like this, they slander the noble ones, and take up the wrong view that leads to the lower realms, therefore they will decline. From the profound words of the noble ones, like before, what is faith? It is the explanation of conditioned and unconditioned phenomena through dependent origination and nirvana having three characteristics. For example, conditioned phenomena are impermanent, unconditioned phenomena are permanent, conditioned phenomena are suffering, and nirvana is peace. If all these conditioned phenomena are summarized, they are only suffering and the cause of suffering. If unconditioned phenomena are summarized, they are only the cessation of suffering and its cause. For a monk who attains nirvana in this life and cuts off suffering, there will be no path of causes for rebirth, and in the future, there will be no suffering as a result. When one enters nirvana without the residue of aggregates, there will be no continuity of suffering. The aggregates drawn by previous karma will also cease naturally. The end of suffering is like this, from here, there is neither anyone who previously transmigrated, nor anyone who now completely enters nirvana. The meaning expressed in this passage should be understood from the profound words of the noble ones, as mentioned before. Dependent origination is extremely profound in nature, but for some it appears very clear, which can be divided into two situations.