Tibetan
་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ནན་ཏན་དུ་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཚེ་འདི་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ནི་བདག་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྔོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསྒྲུབས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་ཉན་ཐོས་ནི་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལུང་དང་ལྡན་པ་ནི་གསལ་བའོ། །རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་དུལ་བའོ། །ཆོས་རྣམས་ལ་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པས་ན་ཆོས་རྣམས་ལ་འཇིགས་པ་མེད་པའོ། །དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པས་ན་བདུད་རྩི་མཐོང་བའོ། །ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་པས་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཐོབ་པས་ན་བདུད་རྩིའི་དབྱིངས་ལུས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ།། །།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་གཞི་བསྡུ་བ། བམ་པོ་བཅུ་གསུམ་པ་བྱེས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་མུ་སྟེགས་ཅན་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་ཀྱི་མི་རྟག་པ་རགས་པ་མཐོང་ནས་ལུས་འདུག་ཅིང་འཚོ་བ་དེའི་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་དང༌། འཆི་བའི་ཚེ་དང་སྐྱེ་བའི་ཚེའི་འདོར་བ་དང་ལེན་པ་ལ་བལྟས་ནས་ལུས་འདི་ལས་སྐྱོ་ཞིང་མ་ཆགས་ལ་རྣམ་པར་གྲོལ་ བར་འགྱུར་ཏེ། འདོད་པའི་ཁམས་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ལས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དེ་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་མན་ཆད་དུ་སོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་ལུས་དེ་ལས་ཡོངས་སུ་མ་གྲོལ་བ་ཁོ་ནར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེས་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་དང་དེར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་སྦྱང་བ་བྱས་ཀྱང་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་ཅིང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པས་གནས་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མི་མཁས་པས་ཚེ་ཟད་ཅིང་ལས་ཟད་ནས་ཡང་ཕྱིར་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་ཀྱི་མི་རྟག་པ་ཆེས་ཕྲ་བ་ཡང་དག་པར་མཐོང་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མི་རྟག་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་ཀྱི་ནི་དུས་གཞན་དུ་མི་རྟག་པར་སྣང་ལ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ནི་འདྲ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་མི་མངོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མི་རྟག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེའི་དམིགས་པ་ལས་དམིགས་པ་འཕོ་ཞིང་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པ་དུ་སར་སྣང་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་རྣམ་
Chinese
应当了知，努力修习随顺之法，于此生获得涅槃，即是为自己成办利益。其中，通过修习往昔的智慧之聚，具有与生俱来的智慧的声闻，称为智者。具有教证，即是明晰。具有寻思，即是调柔。对于诸法不依赖于他者，因此对于诸法没有怖畏。通过所缘之门，如实通达真实的涅槃，因此是见甘露。安住于灭尽和不生之智慧，获得有余依涅槃之界，因此以身体现证甘露之界而修习安住。 《瑜伽师地论》之摄事品，第十三卷，讲述外道：外道见到四大所生之身体的粗大无常，观察身体的住留和存活，以及其增长和衰减，死亡时和出生时的舍弃和受取，从而厌离此身，不执著而获得解脱。 即使通过世间道从欲界和色界中脱离贪欲，然而应当了知，即使已经到达有顶以下，也仍然没有从此身中完全解脱。这是为什么呢？因为，如此一来，他虽然修习了那个又那个的等持，但仍然执著于我与我所，并且与一切烦恼共住。由于不善巧于缘起，寿命耗尽，业力耗尽，又将退转。善巧于缘起的圣者声闻，则能如实见到四大所生之身体的最细微的无常，而识的无常则并非如此。这是为什么呢？因为，四大所生之身体，在其他时间显现为无常，但在每一个刹那，由于相似相续的随行，所以并不明显。而识的无常，则在每一个刹那，从一个所缘境向另一个所缘境转移和变化的方式，显现出多种形态，然而
English
It should be known that diligently practicing the Dharma in accordance with it, and attaining Nirvana in this life, is to accomplish benefit for oneself. Among them, a Hearer who possesses innate wisdom through the accumulation of past wisdom is called a wise person. Having scripture is clarity. Having contemplation is gentleness. Because one does not rely on others for all dharmas, therefore one has no fear of dharmas. Through the door of the object of focus, one realizes true Nirvana as it is, therefore one sees the nectar. Abiding in the wisdom of cessation and non-arising, one attains the realm of Nirvana with remainder, therefore one cultivates and abides by realizing the realm of nectar with the body. The thirteenth fascicle of the Compendium of Matters from the Yogācārabhūmi-śāstra speaks of external heretics: External heretics, seeing the gross impermanence of the body arising from the four great elements, observe the dwelling and living of the body, as well as its increase and decrease, the abandonment and acceptance at the time of death and birth, thereby becoming weary of this body, and becoming detached and liberated. Even if one is separated from desire from the desire realm and the form realm through the worldly path, it should be known that even if one has reached below the peak of existence, one is still not completely liberated from this body. Why is that? Because, in this way, although he has practiced that and that samadhi, he still clings to self and what belongs to self, and dwells with all defilements. Because he is not skilled in dependent origination, his life is exhausted, his karma is exhausted, and he will regress again. The noble Hearer who is skilled in dependent origination truly sees the most subtle impermanence of the body arising from the four great elements, but the impermanence of consciousness is not like that. Why is that? Because, the body arising from the four great elements appears impermanent at other times, but in each moment, because of the following of the similar continuum, it is not obvious. The impermanence of consciousness, however, appears in many forms in the way that it shifts and changes from one object of focus to another in each moment, but