Tibetan
།མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་ས་བོན་དེ་ཡང་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ས་བོན་དང་ལྡན་ནོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ས་བོན་དེ་ཡང་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བའི་རིག་པའི་ས་བོན་དང་ལྡན་ནོ། །རེག་པའི་ས་བོན་དེ་ཡང་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བའི་ཚོར་བའི་ས་བོན་དང་ལྡན་ཏེ། འདི་ཡང་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བའི་དབུས་ཀྱི་མཐར་འཕེན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཚོར་བ་ལ་ཐུག་པའི་ལུས་མཐའ་དག་འཕངས་སོ། །དེ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་སྔ་མ་ཤོས་ཀྱིས་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བར་འཕངས་ནས་ཡུལ་ལས་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་ཚོར་བ་ལ་དམིགས་པའི་སྲེད་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །སྲེད་པ་དེས་ནི་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའམ། སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་དེ་འདོད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའམ། ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་དང༌། བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལེན་པར་བྱེད་དེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་བླངས་ པའི་སྲིད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བཅས་ཤིང་ལྡན་པ། འཕེན་པའི་རྒྱུ་སྔ་མ་ལ་ནི་སྲིད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྐྱེ་བ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུས་བསྡུས་པའི་སྲིད་པའི་འོག་ཏུ་འཆི་བའི་དུས་བྱས་ནས། འཕེན་པའི་རྒྱུས་ཇི་ལྟར་འཕངས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཚོར་བ་ལ་ཐུག་པ་ཡན་ཆད་རིམ་གྱིས་སམ། ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཚེ་འདི་ལ་མ་རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ། སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལེན་པ། ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ། སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བ། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་བ་དང་ན་བ་དང་འཆི་བ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་སྐྱེ་བའི་གནས་ཁ་ཅིག་ཏུ་མངོན་པར་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ས་བོན་དང་འབྲེལ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དབུས་ཀྱི་མཐའི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་དང༌། ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མའི་མཐར་འདུ་བྱེད་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་སྒྲའམ། སྔོན་གྱི་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཚེ་འདི་ལ་འབྲས་བུར་གྱུར་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། དེ་དག་གི་རྒྱུ་དང༌། དེ་དག་འགོག་པ་དང༌། འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་ན་ནི་དེ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྒྱུས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡང་བསྐྱེད་པ་ལ་བདེན་པ་རྣམས་ལ་
Chinese
名和色（nama-rupa）的种子也具有在来世再生的六处（ayatana）的种子。六处的种子也具有在来世再生的识（vijnana）的种子。触（sparsha）的种子也具有在来世再生的受（vedana）的种子，这应被理解为是将众生抛向再生的中阴状态的因。因此，从识开始直到受为止的所有身体都被抛弃了。因此，对如此成熟的果实完全无明的最初的无明，将众生抛向再生，然后另一种对由境所生的果实完全无明的无明，生起以境的受为目标的渴爱（trsna）。那个渴爱会完全寻求欲乐，或者完全寻求有（bhava），即寻求欲的近取（upadana），或者见（drsti）、戒（sila）、禁行（vrata）和自语（atmavada）的近取。已取近取的有，与有的近取相连并具有之，前一个抛弃的因被称为有。在有之下，以生显现成就之因所摄持，死亡之时已到。如抛弃之因所抛弃的识等行，直到受为止，逐渐地或同时地出现。因此，在此生中，由无明聚集而从触所生的受的缘故而有渴爱，渴爱的缘故而有取，取的缘故而有有，有的缘故而有生，生的缘故而有老、病、死等痛苦的差别，在某些生的处所显现。在某些处所，应被理解为与种子相关联。因此，由于中阴状态的无明的缘故而有行，由于受的缘故而依赖渴爱，在来世的尽头，诸行将会生起。如果依赖于他者的声音，或者依赖于先前的集合，如果如理作意（yoniso manasikara）在此生中已成为果的诸行，以及它们的因，以及它们的止息，以及止息之道，那么由于如理作意的缘故，也会生起正确的见解，对于诸谛
English
The seed of name and form (nama-rupa) also possesses the seed of the six sense bases (ayatana) for rebirth in the next life. The seed of the six sense bases also possesses the seed of consciousness (vijnana) for rebirth in the next life. The seed of contact (sparsha) also possesses the seed of feeling (vedana) for rebirth in the next life, and this should be understood as the cause that throws beings into the intermediate state of rebirth. Therefore, all bodies from consciousness onwards up to and including feeling are thrown away. Thus, the very first ignorance, which is completely ignorant of the fruit that has matured in this way, throws beings into rebirth, and then another ignorance, which is completely ignorant of the fruit born from objects, gives rise to craving (trsna) that aims at the feeling of objects. That craving will either completely seek desire, or completely seek existence (bhava), that is, it seeks the appropriation (upadana) of desire, or the appropriation of views (drsti), moral discipline (sila), ascetic practices (vrata), and self-assertion (atmavada). Existence, having taken appropriation, connected with and possessing the appropriation of existence, the previous cause of throwing is called existence. Under existence, held by the cause of the manifestation of birth, the time of death has arrived. The aggregates such as consciousness, which are thrown by the cause of throwing, gradually or simultaneously arise up to and including feeling. Therefore, in this life, due to the accumulation of ignorance and the feeling born from contact, there is craving; due to craving, there is appropriation; due to appropriation, there is existence; due to existence, there is birth; due to birth, differences in suffering such as old age, sickness, and death manifest in some places of birth. In some places, it should be understood as being related to the seed. Therefore, due to the ignorance of the intermediate state, there is action; due to feeling, relying on craving, actions will arise at the end of the next life. If one relies on the voice of another, or relies on the previous collection, if one properly attends (yoniso manasikara) to the actions that have become the fruit in this life, and their causes, and their cessation, and the path to cessation, then due to proper attention, right view will also arise, for the truths.
Tibetan
རིམ་གྱིས་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་དེས་མ་རིག་པ་དེ་དང༌། སྲེད་པ་དེ་ཡང་མ་ལུས་པར་སྤོང་ངོ༌། །དེ་སྤངས་པས་དེའི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཤེས་པས་མ་རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྤངས་པས་མ་རིག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དོ། །མ་རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་ལ་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སྲེད་པ་དང་འདོད་ཆགས་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སེམས་དེ་ལས་བྲལ་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དོ། །དེའི་མ་རིག་པ་འགགས་ པས་མ་རིག་པ་མ་སྤངས་པར་ཡོད་པ་ལ་འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས། ཚོར་བ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལས་བརྩམས་ཏེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་པའི་རིམ་གྱིས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་རེག་པ་འགགས་པས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བའི་བར་དུ་འགག་ཅེས་བྱའོ། །ཚེ་འདི་ལ་མ་རིག་པ་འགགས་པས་མ་རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་འགག །མ་རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་འགགས་པས་མ་རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་འགག །མ་རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་འགགས་པས་སྲེད་པ་འགག །སྲེད་པ་འགགས་པས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱིས་ལེན་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་འཁྲུག་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་འགག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཚེ་འདི་ལ་འདུ་བྱེད་དེ་རྣམས་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མི་འཇུག་ན་ཚེ་འདི་ལ་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཚེ་འདིའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་དང་གཟུགས། མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ལུས་སོ། །ཇི་སྲིད་དུ་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བཅས་པའི་ལུས་གནས་པ་དེ་སྲིད་དུ་མི་ལྡན་པའི་ཚོར་བ་མྱོང་སྟེ་ལྡན་པའི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བཅས་པའི་ལུས་དེ་ཡང་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་ཚེའི་ཚད་ཇི་སྲིད་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་གནས་སོ། །ནམ་དེའི་ཚེ
Chinese
次第获得有学与无学之智慧见清净。彼智慧见能断无明与贪爱无余。断彼故，彼之所缘，如实不如实知，由无明之和合触所生之受亦将断除。断彼故，离无明之故，于此生中现证智慧解脱。与无明之和合触所生之受相应之心，彼相应之贪爱与欲，亦离彼心，离欲故，现证心解脱。彼之无明灭故，于未断无明而有者，从行与识等，乃至受之间，从后际所生者，彼等亦成不生，亦成不生之法性。是故，无明灭故，行灭之次第，由异熟所生之触灭故，异熟所生之受之间灭，是说。于此生中无明灭故，无明之和合触灭。无明之和合触灭故，无明之和合触所生之受灭。无明之和合触所生之受灭故，贪爱灭。贪爱灭故，如前，不生之法性，从取等乃至诤端之行灭，是说。如是，于此生中彼等行不转。不转者，于此生中，于有余依之涅槃界中，获得此生之涅槃。彼时，彼识之缘故名与色。名与色之缘故，识亦完全清净，完全清净之身。如是彼识与身存在期间，唯受不相应之受，非相应者。彼识与身，亦由先前之业所引之寿命量存在期间存在。何时彼时，
English
Gradually, one also attains the pure vision of wisdom, both in learning and non-learning. That vision of wisdom completely abandons ignorance and craving. Because of abandoning that, whatever is the object of that, not knowing it as it truly is, the feeling that arises from the union of ignorance and contact will also be abandoned. Because of abandoning that, because of being separated from ignorance, in this very life, one directly realizes the liberation of wisdom. Whatever mind is associated with the feeling that arises from the union of ignorance and contact, whatever craving and desire are associated with that, one is also separated from that mind, and because of being separated from desire, one directly realizes the liberation of mind. Because of the cessation of that ignorance, for those who have not abandoned ignorance, from actions and consciousness, etc., up to feeling, whatever arises from the later limit, those also become unborn, and also become of the nature of non-arising. Therefore, because of the cessation of ignorance, the cessation of actions in sequence, because of the cessation of contact arising from maturation, up to the feeling arising from maturation, it is said to cease. In this life, because of the cessation of ignorance, the union of ignorance and contact ceases. Because the union of ignorance and contact ceases, the feeling arising from the union of ignorance and contact ceases. Because the feeling arising from the union of ignorance and contact ceases, craving ceases. Because craving ceases, as before, the actions from grasping, etc., up to strife, cease with the nature of non-arising, it is said. Thus, in this life, those actions do not occur. If they do not occur, in this life, in the realm of nirvana with the remainder of aggregates, one will attain the nirvana of this life. At that time, because of the condition of that consciousness, name and form. Because of the condition of name and form, consciousness is also completely pure, a completely purified body. As long as that body with consciousness remains, one only experiences non-associated feelings, not associated ones. That body with consciousness also remains as long as the lifespan propelled by previous actions exists. When at that time,