Tibetan
ག་སྤངས་པས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སྐྱོན་རྣམ་པ་དྲུག་གང་ཞེ་ན། མྱ་ངན་གྱི་རྒྱུའི་སྐྱོན་དང༌། འདྲིས་པ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་སྐྱོན་དང༌། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྤྱོད་ལམ་གྱི་སྐྱོན་དང༌། རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་འཇིག་པའི་རྒྱུའི་སྐྱོན་དང༌། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཆི་ལྟས་ཀྱི་སྐྱོན་དང༌། ལུས་ལས་སུ་མི་རུང་བའི་སྐྱོན་ནོ། །དེ་ལ་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ནི་སོ་སོར་ཀུན་དགའ་བར་བྱེད་པའི་དུས་ན་སྐྱོན་རྣམ་པ་ལྔ་སྤངས་པས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སྐྱོན་རྣམ་པ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། འཇིགས་པས་འཁུམས་པའི་སྐྱོན་དང༌། ངག་རྩུབ་པོའི་སྐྱོན་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་སྤངས་ནས་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་གཏམ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྟོད་པར་མི་བྱེད་པའི་སྐྱོན་དང༌། ཆོས་མཐུན་པ་ལ་གྲོས་མི་འདེབས་པའི་སྐྱོན་ནོ། །དག་གི་སྤྱོད་པ་ནི་ཀུན་ཤེས་པ་བརྡ་སྤྲོད་པའི་དུས་ན་སྐྱོན་རྣམ་པ་ལྔ་སྤངས་པས་རིག་ པར་བྱ་སྟེ། སྐྱོན་རྣམ་པ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་བརྗེད་ངས་པའི་སྐྱོན་དང༌། ཚིག་སྔ་ཕྱི་འགལ་བའི་སྐྱོན་དང༌། རིགས་པ་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་དང༌། བསྟན་པ་ལ་དད་པའི་ལྷ་ལ་ཁྲོ་བའི་སྐྱོན་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཁྲོ་བའི་སྐྱོན་ནི། །ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་སྐྱོན་རྣམ་པ་ལྔ་སྤངས་པ་ལས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཚེ་འདིའི་དོན་ལས་བརྩམས་ནས་རྣམ་པ་བཞི་དང༌། ཚེ་ཕྱི་མའི་དོན་ལས་བརྩམས་ནས་ཐ་མ་གཅིག་སྟེ། སྐྱོན་རྣམ་པ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་འདས་པའི་གནོད་པ་བྱེད་པ་མི་བཟོད་པས་མི་བཟོད་པའི་སྐྱོན་དང༌། འཆབ་པ་དང་འགྱོད་པའི་གདུང་བས་སྡིག་པ་འཆབ་པའི་སྐྱོན་དང༌། འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་ཁོན་གྱི་ཤ་གློན་པར་འདོད་པས་འདོད་པའི་སྐྱོན་དང༌། ལྟ་བ་ངན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་སྤོང་བ་ལ་སེམས་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པས་བརྗེད་ངས་པའི་སྐྱོན་དང༌། བདག་ཉིད་ཁྱད་དུ་གསོད་ཅིང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཞུགས་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྒྱ་ཆེན་པོར་སྨོན་པ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་དང༌། བསམ་པ་ཆུང་ངུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཁྱད་དུ་གསོད་ཅིང་དེར་སྨོན་པས་སྨོན་ལམ་གྱི་སྐྱོན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་གདམས་ངག་ལ་མོས་པའི་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་དེ་དེ་བས་ཀྱང་དེ་རྣམ་པར་དབྱེ་ཞིང་བསྟན་པ་དང༌། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་མོས་པའི་ཕན་ཡོན་ཆེས
Chinese
当舍弃某些事物时，才能获得智慧。哪六种过失呢？是忧愁之因的过失，是不完全了解亲近之人的过失，以两种方式产生的行为过失，以三种方式产生的毁灭之因的过失，以两种方式产生的死亡预兆的过失，以及身体不适用的过失。其中，语言的行为，在各自令人欢喜的时候，通过舍弃五种过失才能获得智慧。哪五种过失呢？是因恐惧而退缩的过失，是语言粗暴的过失，是舍弃佛陀的教诲而讲述无关紧要之事的过失，是不赞美如来的过失，以及是不提出符合佛法的建议的过失。身体的行为，在传达一切知识的时候，通过舍弃五种过失才能获得智慧。哪五种过失呢？是对应该理解的事物健忘的过失，是前后矛盾的过失，是与理相悖的过失，是对信仰教义的神灵发怒的过失，以及是对如来发怒的过失。意念的行为，通过舍弃五种过失才能获得智慧。即从今生的意义出发有四种，从来世的意义出发有一种，总共五种过失。哪五种过失呢？是对现在发生和过去造成的损害无法忍受，因此产生不忍受的过失；因隐瞒和后悔的痛苦而隐瞒罪恶的过失；因追求欲望的享受和想要报复仇恨而产生欲望的过失；因完全执持和舍弃恶见而内心迷惑，因此产生健忘的过失；以及轻视自己，抛弃对诸佛和菩萨安住的广大佛土的向往，以狭隘的心思去成办佛法，从而轻视超越一切世间法的圆满功德，并抛弃对此的向往，这是愿望的过失。对菩萨藏的教诲生起信心的利益是无量无数的，因此更应该对这些进行区分和阐述，并且对区分生起信心的利益极大。
English
Wisdom is attained by abandoning certain things. What are the six faults? They are the fault of the cause of sorrow, the fault of not fully understanding intimacy, the fault of conduct arising in two ways, the fault of the cause of destruction arising in three ways, the fault of the omen of death arising in two ways, and the fault of the body being unfit for use. Among them, the action of speech, at the time of making each other happy, is understood by abandoning five faults. What are the five faults? They are the fault of shrinking back in fear, the fault of harsh speech, the fault of abandoning the Buddha's teachings and speaking irrelevant words, the fault of not praising the Tathagata, and the fault of not offering advice that is in accordance with the Dharma. The action of the body, at the time of communicating all knowledge, is understood by abandoning five faults. What are the five faults? They are the fault of forgetfulness regarding what should be understood, the fault of contradicting oneself, the fault of contradicting reason, the fault of being angry with the deities who have faith in the teachings, and the fault of being angry with the Tathagata. The action of the mind is understood by abandoning five faults. That is, there are four arising from the meaning of this life, and one arising from the meaning of the next life, making a total of five faults. What are the five faults? They are the fault of intolerance, arising from being unable to tolerate the harm that is happening now and that has happened in the past; the fault of concealing sins due to the pain of concealment and regret; the fault of desire, arising from seeking the enjoyment of desires and wanting to avenge hatred; the fault of forgetfulness, arising from being confused in mind by completely holding onto and abandoning wrong views; and the fault of aspiration, which is to despise oneself, to abandon the aspiration for the vast Buddha-fields where the Buddhas and Bodhisattvas reside, and to accomplish the Buddha's teachings with a narrow mind, thereby despising the perfect qualities that transcend all worldly dharmas, and to abandon the aspiration for them. The benefits of having faith in the instructions of the Bodhisattva Pitaka are immeasurable and countless, and therefore these should be further distinguished and explained, and the benefits of having faith in the distinctions are great.
Tibetan
་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པ་དག་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སའི་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་རྫོགས་ཏེ། རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པའི་གཞུང་ལྷག་མ་ནི་མི་སྣང་ངོ༌། །ཕུང་པོ་དང་བཅས་པ་དང་ཕུང་པོ་མེད་པའི་སའི་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡོམ་ནི། བྲལ་དང་ཚེ་ཡི་འདུ་བྱེད་དང༌། །གྱུར་དང་གནས་དང་ཁྱད་པར་དང༌། །ཡོད་དང་རྟག་དང་བདེ་བ་དང༌། །བྱེ་བྲག་གཞན་དབང་བྱ་བ་ཡིན། །ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ལ་གནས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བརྗོད་པར་བྱའམ། མ་བྲལ་ བར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། བྲལ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བརྗོད་པར་བྱའམ། མ་བྲལ་བར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། བྲལ་བ་དང༌། མ་བྲལ་བར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་བྲལ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ད་ལྟར་གྱི་སྐྱེ་བའི་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་ཀྱང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་ནི་བྲལ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བཀྲེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། སྐོམ་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཁམས་མ་སྙོམས་པ་ལས་གྱུར་པ་དང༌། དུས་ཚིགས་འགྱུར་པ་ལས་གྱུར་པ་དང༌། གནོད་པ་ལས་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ནི་མ་བྲལ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་ལས་ཡིན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཚེའི་འདུ་བྱེད་བཏང་སྟེ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གནོན་བཞིན་དུ་གནས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། ནུས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ལས་ནི་ཚེའི་འདུ་བྱེད་གཏོང་བར་ནུས་ལ། ལ་ལས་ནི་མི་ནུས་པ་དང༌། ལ་ལས་ནི་ཚེའི་འདུ་བྱེད་བསྲིང་བར་ནུས་ལ། ལ་ལས་ནི་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་ཤིང་བྱུང་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་མ་འགགས་ཤིང༌། གཞན་དུ་མ་གྱུར་པ་ཡིན་ན། གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་འགྱུར་བ་མེད་ན། དེའི་དེ་ལས་གཞན་པའི་གནས་གྱུར་པ་དེ་གང་ཡིན། གལ་ཏེ་དེ་ལས་གཞན་པའི་གནས་གྱུར་པ་མེད་ན་ནི་སྔ་ཕྱིར་གནས་མཉམ་པ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ལྡོག་ཅིང་ལམ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དགྲ་བཅོམ་པའི་གནས་གྱུར་པ་ནི་ཡོད་དེ། དེ་ཡང་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལས་གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གནས་གྱུར་
Chinese
应当了知有无数的不可计数之量。菩提萨埵地的相的决择完毕。决择的论著剩余部分则不明显。有蕴和无蕴地的相的决择的总结是：离和寿命的行，变和住和差别，有和常和安乐，差别他自在是行为。安住于有余蕴的涅槃界，应说为远离一切烦恼，还是应说为没有远离呢？回答说：应说为远离。应说为远离一切痛苦，还是应说为没有远离呢？回答说：应说为远离和没有远离。应说为远离未来的生之痛苦将要产生的那种痛苦。也应说为远离现在生的那种由心所生的痛苦。对于饥饿的痛苦和口渴的痛苦，以及由界不调所变的痛苦，由时节变化所变的痛苦，由损害所变的痛苦，则应说为没有远离。那也是由普遍产生而来的，不是与烦恼相联系的。如果一切阿罗汉都获得了心的自在，为什么舍弃寿命的行，不完全进入涅槃，而忍受痛苦的压迫而住呢？回答说：因为能力有差别。像这样，有些阿罗汉能舍弃寿命的行，有些则不能；有些能延长寿命的行，有些则不能。如果阿罗汉的六处如其生起和出现那样没有止息，也没有变成其他，那么，因为六处没有变化，所以，从那以外的其他住处变化是什么？如果从那以外没有其他的住处变化，那么前后住处是相同的，为什么在那上面烦恼会止息，道路会进入呢？回答说：阿罗汉的住处变化是有的，但也不应说那与六处是其他和非其他。那是因为什么呢？像这样，住处变化
English
It should be understood that there are countless immeasurable quantities. The determination of the aspect of the Bodhisattva ground is complete. The remaining texts of the determination are not apparent. The summary of the determination of the aspect of the ground with and without aggregates is: Separation and the activity of life, change and dwelling and difference, existence and permanence and bliss, difference, other-dependence is action. Abiding in the realm of Nirvana with the remainder of aggregates, should it be said to be free from all defilements, or should it be said to be not free? It is said: It should be said to be free. Should it be said to be free from all suffering, or should it be said to be not free? It is said: It should be said to be both free and not free. It should be said to be free from the suffering of future births that will occur. It should also be said to be free from the suffering arising from the mind in the present life. It should be said to be not free from the suffering of hunger and the suffering of thirst, and the suffering arising from imbalance of elements, the suffering arising from seasonal changes, and the suffering arising from harm. That is also from universal arising, but not from connection with defilements. If all Arhats have attained mastery over the mind, why do they abandon the activity of life and not completely enter Nirvana, but remain oppressed by suffering? It is said: Because of the difference in ability. Thus, some Arhats are able to abandon the activity of life, while others are not; some are able to prolong the activity of life, while others are not. If the six sense bases of the Arhat do not cease as they arise and appear, and have not changed into something else, then, since there is no change in the six sense bases, what is the change of dwelling from that other than that? If there is no other change of dwelling from that, then the dwelling is the same before and after, why do defilements cease and the path enter there? It is said: There is a change of dwelling of the Arhat, but it should not be said that it is other than or not other than the six sense bases. Why is that? Like this, the change of dwelling