Tibetan
་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ན་མཚན་མ་དང་བཅས་པ་ལ་འཛིན་པར་ནི་གྲགས་ཀྱི། མཚན་མ་མེད་པ་ལ་འཛིན་པར་ནི་མ་གྲགས་པས། རྒྱུ་མེད་པ་དང་རྐྱེན་མེད་པར་ནི་མི་རུང་ན། དེའི་རྒྱུ་ནི་གང་རྐྱེན་ནི་གང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་འཛིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པ་ལ་འཛིན་པར་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བའོ། །དོན་དམ་པའི་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་འཛིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་གཉི་ག་ཡང་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྐྱེན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། མིག་ལ་རབ་རིབ་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོད་པ་ལ་སྐྲ་ཤད་འཛིངས་པ་ལ་སོགས་པ་རབ་རིབ་ཀྱི་མཚན་མ་དམིགས་པ་ལྟ་བུ་དང༌། སྐྱོན་མེད་པ་ལ་དེ་མི་དམིགས་ཤིང༌། ཐ་མལ་པར་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་མཚན་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་མཚན་མར་འཛིན་ན་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་འཛིན་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མཚན་མ་མེད་པ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། འཛིན་པ་ནི་ཐ་སྙད་བག་ལ་ཉལ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཚན་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་འཛིན་པ་ན་ཡང༌། དེ་ལ་མཚན་མ་མར་མི་འཛིན་པས་མཚན་མ་མེད་པ་འཛིན་པར་འཐད་དོ། །མཚན་མར་མི་འཛིན་པས་དེ་ཇི་ལྟར་འཛིན་ཞེ་ན། དེའི་མཚན་མ་ བཤིག་པའི་ཕྱིར་དང༌། མངོན་རྟགས་སུ་འཛིན་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པས་སོ། །ཇི་སྟེ་མཚན་མར་མི་འཛིན་ན་ཡང་མངོན་རྟགས་སུ་འཛིན་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་ན། མཚན་མ་ཉིད་ཅི་འདྲ་བར་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དོན་དམ་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང། མཚན་མ་མེད་པ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དངོས་པོ་ལྔ་པོ་ལ་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་མི་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མི་གསལ་བར་འཛིན་པར་རྣམ་པར་བཞག་ན། འཛིན་པ་དེ་འགོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་རྟག་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། འགོག་པར་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་དེ་འགོག་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་དོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་སོ་སོར་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟར་སོ་སོར་རིག་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ཅིའི་ཕྱིར་ལན་འདེབས་པར་མི་བྱེད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། སོ་སོར་རིག་པ་དེ་ནི་བརྗོད་པའི་གཞིའི་གནས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་དང་པོ་མཚན་མ་མེད་པ་མ་ཡིན་ན་ནི། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཚན་མ་མེད་པའི་ཤེས་པ་གོམས་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ལ
Chinese
是因为依赖于此的缘故。世间对于有相之执著是出名的，对于无相之执著是不出名的。如果没有因和缘是不行的，那么它的因是什么？缘是什么呢？回答说：由名言所熏染的执著之果，就是执著于有相，这是遍一切烦恼的。由胜义智慧所熏染的执著之果，就是执著于无相，这是完全清净的。因此，这二者也都是有因和有缘的。比如，眼睛有翳障的过患，就会见到毛发交织等翳障的相，没有过患就不会见到，如同见到平常的事物一样。如果将无相的法界执著为相，那么就不会成为执著无相了。如果不是执著，那么那样也不会成为执著无相了。回答说：执著是因为没有名言习气，所以在执著无相的法界时，也不将它执著为相，所以执著无相是合理的。如果不执著为相，那么它是如何执著的呢？因为它的相被摧毁了，并且没有将它执著为显现的征相。如果即使不执著为相，也没有将它执著为显现的征相，那么相应当如何认知呢？回答说：因为执著胜义谛，并且不是执著无相，以及五种事物上所有相都不显现的体性。如果安立为不明显地执著，那么为什么执著仅仅是止息而不是常恒呢？回答说：因为止息不是显现的造作，所以瑜伽士不会为了止息它而显现造作。它的体性应当如何分别认知呢？回答说：通过各自自证的智慧。既然如此分别认知，为什么不回答呢？回答说：因为分别认知不是言说的基础处。如果最初的智慧不是无相，那么因为没有它，所以串习无相的智慧也会不存在了。
English
It is because of relying on this. In the world, it is well-known to grasp onto what has characteristics, but it is not well-known to grasp onto what is without characteristics. If it is not possible without cause and condition, then what is its cause and what is its condition? Answer: The result of grasping that is completely accustomed to terminology is known to grasp onto what has characteristics, which becomes completely afflicted. The result of grasping that is completely accustomed to ultimate wisdom is to grasp onto what is without characteristics, which becomes completely purified. Therefore, both of these have cause and condition. For example, if there is a defect of cataracts in the eyes, one will perceive the characteristics of cataracts such as tangled hair, but if there is no defect, one will not perceive them, just as one perceives ordinary things. If one grasps onto the realm of no characteristics as a characteristic, then one will not become grasping onto no characteristics. If one does not grasp, then even so, one will not become grasping onto no characteristics. Answer: Grasping is because there is no habitual tendency of terminology, so even when grasping onto the realm of no characteristics, one does not grasp it as a characteristic, so it is reasonable to grasp onto no characteristics. If one does not grasp it as a characteristic, then how does one grasp it? Because its characteristic is destroyed, and there is no imputation of grasping it as a manifest sign. If even if one does not grasp it as a characteristic, there is no imputation of grasping it as a manifest sign, then how should the characteristic itself be known? Answer: Because one grasps onto the ultimate truth, and it is not grasping onto no characteristics, and the nature of all characteristics not appearing on the five things. If it is established as grasping unclearly, then why is grasping only cessation and not permanent? Answer: Because cessation is not a manifest action, therefore the yogi does not manifestly act in order to cease it. How should its nature be individually known? Answer: By the wisdom of individual self-awareness. Since one individually knows in this way, why does one not answer? Answer: Because individual knowledge is not the basis of expression. If the first knowledge is not without characteristics, then because it does not exist, the habituation of knowledge without characteristics will also not exist.
Tibetan
། དེ་ལ་གོམས་པ་མེད་ན་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བར་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། མཚན་མ་དང་བཅས་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་མཚན་མ་མེད་པའི་རྒྱུ་རུང་སྟེ། དེ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། སེམས་ཡོད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་མེད་པ་སྐྱེ་བ་དང་འདྲའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུར་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་གསུངས་པ་ལ། གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་དག་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་ན་ནི། དེ་ན་མཚན་མ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་མི་བྱེད་ན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་བས། དེ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། བདེན་པ་རྣམས་ལ་ འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཤེས་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པས་ན། མཚན་མ་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་གྱུར་པ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་འབྲས་བུ་གདགས་པ་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་བཤེས་པས་ཉེ་བར་གདགས་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། སྔར་བཟུང་བ་ནི་འཛིན་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་ན་ཞེས་བསྟན་ན་འཛིན་པ་དེའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། །སྨྲས་པ། གཉི་ག་གཅིག་གི་འབྲས་བུ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཤེས་བྱ་མི་རྟག་པ་འདྲིས་པ་བརྟེན་པ་དང་དཔག་ཏུ་མེད་པ། ཕལ་ཆེར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཚེ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་ཟློག་པར་ཡང་བྱེད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་དབང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། དེས་ཤེས་བྱ་རྣམ་པ་ལྔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་མངོན་དུ་བྱས་ནས། ཤེས་བྱ་དེ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། །ཟིལ་གྱིས་གནོན་པས་ནི་རྣམ་པར་ཟློག་པར་བྱེད་དོ། །ཤེས་བྱ་རྣམ་པ་ལྔས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། གནས་པར་གྱུར་པ། འདུས་མ་བྱས་པ་མྱ་ངན་འདས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཉེ
Chinese
如果不对其熟悉，那么无相不可能从无因中产生，是这样吗？回答说：有相之物也能以无相为因，因为它们彼此相符。例如，依赖世俗产生出世俗，依赖有漏产生无漏，依赖有心的等持产生无心，也是如此。世尊说，了知痛苦等是清净之因。如果了知痛苦等，就将痛苦等的真理完全执着为痛苦等，那么就会变成有相。如果不是完全执着，那么就不会了知痛苦等，没有了知，又怎么能清净呢？回答说：对于真理，世俗和出世俗的清净，是因为无相之识的力量而产生的。因此，通过它来彻底断除烦恼。无相之识是了知痛苦等的识之因，断除烦恼，对那个断除烦恼者，安立因果关系，并通过了知痛苦等来近似安立，没有过失。如果说先前执取是具有执取之果的，那么应当说那个执取的果是什么？回答说：两者是一个的果。当所知无常、熟悉、依赖、不可估量，并且大多是隐蔽的时候，瑜伽士如何缘取它，又如何遣除它呢？回答说：通过听闻和思考的力量，就能获得等持。通过它，将所知五种形态的等持影像显现出来，从而缘取那个所知。通过胜伏来遣除它。应当说，以所知五种形态来胜伏的特征是什么样的？回答说：成为住处，无为法，涅槃的特征是无上的。什么是涅槃呢？就是法界完全清净，远离烦恼和痛苦。
English
If one is not familiar with it, then the signless cannot arise from a causeless origin, is that so? It is said: That which possesses signs can also have the signless as its cause, because they are in accordance with it. For example, relying on the mundane, the supramundane arises, and relying on the defiled, the undefiled arises, and relying on the absorption with mind, the mindless arises, and it is similar. The Blessed One said that knowing suffering and so on is the cause of purity. If, by knowing suffering and so on, one completely grasps the truth of suffering and so on as suffering and so on, then it will become with signs. If one does not completely grasp it, then one will not know suffering and so on. If there is no knowing, how can it become pure? It is said: For the truths, the purity of mundane and supramundane knowledge arises from the power of signless knowledge. Therefore, by completely abandoning the afflictions through it, the signless knowledge is the cause of the knowledge of suffering and so on, and whatever abandons the afflictions, to that one, having established the cause and effect relationship, and by knowing suffering and so on, approximating the establishment, there is no fault. If it is said that the previously grasped is the one with the fruit of grasping, then what is the fruit of that grasping that should be said? It is said: Both are the fruit of one. When the knowable is impermanent, familiar, dependent, immeasurable, and mostly hidden, how does that yogi focus on it and also eliminate it? It is said: Through the power of hearing and thinking, one will attain samadhi. Through it, having manifested the image of the samadhi of the five aspects of the knowable, one focuses on that knowable. By overpowering, one eliminates it. What kind of characteristic should be said to be the overpowering by the five aspects of the knowable? It is said: Becoming a dwelling place, the unconditioned, the characteristic of nirvana is unsurpassed. What is nirvana? It is the completely pure realm of Dharma, free from afflictions and suffering.